«10»: Οι καλύτερες mainstream στιγμές του Steven Wilson

Δέκα τραγούδια που είναι ή θα μπορούσαν να είναι ραδιοφωνικές επιτυχίες

Από τον Χρήστο Καραδημήτρη, 16/07/2018 @ 11:46

Είναι γνωστό πως ο Steven Wilson ανέκαθεν υπήρξε ένας πολυμήχανος καλλιτέχνης, ο οποίος έψαχνε κι έβρισκε τρόπους να εξελίξει τη μουσική του και να ισορροπήσει μεταξύ φαινομενικά ετερόκλητων εκφάνσεων αυτής. Σχεδόν πάντα προσπαθούσε να συνδυάσει (ακόμα και μέσα σε ένα άλμπουμ) την ποιοτική με την εμπορική προσέγγιση και σε ένα βαθμό μπορεί κανείς να κατανοήσει το «παράπονο» που συχνά εκφράζει αναφορικά με το γεγονός πως αρκετά τραγούδια του ίσως άξιζαν μεγαλύτερης αποδοχής από τον mainstream χώρο, ένα μέρος του οποίου είναι και το ραδιόφωνο.

Στην πλούσια δισκογραφία του μπορεί να βρει κανείς το όσο πιο αντιεμπορικό project γίνεται με τον Mikael Akerfeldt, τους Storm Corrosion, το πειραματικό project των Bass Communion, καθώς και πολλά 10λεπτα ή 20λεπτα τραγούδια είτε των Porcupine Tree, είτε από την προσωπική του καριέρα, που ορίζουν την μια συνθετική του πλευρά. Ταυτόχρονα, όμως, υπάρχει το pop rock project των Blackfield, αλλά και μια σειρά από τραγούδια που έχουν όλα τα φόντα να χαρακτηριστούν ως εν δυνάμει mainstream hits διάσπαρτα στη δισκογραφία του. Πιθανότατα, το αποκορύφωμα αυτής της δεύτερης προσέγγισης αποτέλεσε η - αρκετά pop για τα δεδομένα του - πιο πρόσφατη δισκογραφική δουλειά του, το "To The Bone" που κυκλοφόρησε το 2017.

Μέσα από την δεύτερη κατηγορία ξεχωρίζουμε δέκα τραγούδια που θα μπορούσαν να αποτελέσουν mainstream επιτυχίες και να βρουν θέση στο airplay των (όχι μόνο «ροκ») ραδιοφωνικών σταθμών.

1
Porcupine Tree - Trains
 Album: "In Absentia"
Porcupine Tree - In Absentia
Κατά γενική ομολογία, ένα από τα πιο δημοφιλή και καλύτερα τραγούδια που έχει γράψει ποτέ ο Wilson είναι και από τα πιο εύκολα να ακούσει και να τραγουδήσει κάποιος. Μπορεί στις τάξεις των οπαδών του να θεωρείται mega hit, αλλά αυτό δεν λέει κάτι για τον υπόλοιπο κόσμο, που φαντάζομαι ότι το αγνοεί ή μπορεί να το έχει ακούσει μέσω κάποιου από τους «εμμονικούς» οπαδούς του (βλέπε συνέντευξη). Και στο κάτω-κάτω ο στίχος "always the summers are slipping away" αποτελεί μια μεγάλη αλήθεια, ειδικά αν ως καλοκαίρια θεωρήσουμε όλα αυτά που κάποτε ωραιοποιούσαμε στο κεφάλι μας ως παιδιά και ποτέ δεν προλαβαίναμε να χορτάσουμε... Πόσο καλύτερο τραγούδι από το "Trains" πρέπει να γράψει ο Wilson για να κάνει μεγάλη mainstream επιτυχία δηλαδή;
2
Blackfield - Blackfield
Album: "Blackfield"
Blackfield - Blackfield
Αν συμφωνήσουμε με τα όσα μας ανέφερε ο Steven Wilson περί της mainstream κουλτούρας και του γιατί δεν είναι mainstream η μουσική του, ε τότε το "Blackfield" αποτελεί τη μοναδική του mainstream παρουσία κι επιτυχία. Το ομώνυμο τραγούδι του πρώτου δίσκου έχει τύχει να το ακούσω τυχαία σε εμπορικά μαγαζιά, σε καφετέριες, σε αμάξια και σε σταθμούς που δεν παίζουν «ροκ» μουσικές. Βέβαια, ελάχιστοι φαντάζομαι ότι ήξεραν τι είναι ή αναζήτησαν ποιος καλλιτέχνης κρύβεται πίσω από αυτό και τι πρεσβεύει, αλλά ας μην είμαστε πλεονέκτες. Τουλάχιστον στη χώρα μας, το "Blackfield" βρήκε το ραδιοφωνικό χρόνο που του αξίζει και μπορεί να θεωρηθεί κάποιου είδους mainstream hit.
3
Porcupine Tree - Lazarus
Album: "Deadwing"
Porcupine Tree - Deadwing
Γραμμένο αρχικά για το soundtrack μιας ταινίας πάνω στην οποία δούλευε ο Steven Wilson και η οποία τελικά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, το "Lazarus" βρήκε τη θέση του στο εξαιρετικό "Deadwing" και την μυστηριώδη ιστορία του. Πρόκειται για χαλαρή μπαλάντα, με πολύ ωραίο πιάνο και υπέροχη μελωδία που εν τέλει αποτελεί μια από τις πιο όμορφες συνθέσεις του Wilson και χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης ανάμεσα στους οπαδούς του. Ο Mikael Akerfeldt των Opeth κρύβεται κάπου στα δεύτερα φωνητικά και παρόλο που βρήκε κάποιο ραδιοφωνικό χρόνο, σίγουρα του άξιζε περισσότερος.
4
Steven Wilson - Perfect Life
Album: "Hand.Cannot.Erase"
Steven Wilson - Hand.Cannot.Erase
Αν και πρώτο δείγμα μέσα από το "Hand.Cannot.Erase" ήταν το ομότιτλο τραγούδι, αυτό υπήρξε το πρώτο επίσημο single/videoclip και μετά το οργιώδες '70s prog του "The Raven That Refused To Sing" έπιασε πολύ κόσμο απροετοίμαστο. "We'd listen to her mix tapes; Dead Can Dance, Felt, This Mortal Coil" αναφέρει στο αφηγηματικό μέρος του τραγουδιού η πρωταγωνίστρια του concept και λίγο-πολύ σε αυτά τα ονόματα μας παραπέμπει ο Wilson μέσα από το "Perfect Life". Με σχεδόν ambient λογική και χτίζεται γύρω από μια λούπα και μια πανέμορφη φωνητική μελωδία η οποία απλώς επαναλαμβάνεται. Απλά, λιτά κι υπέροχα. Λειτουργεί ακόμα καλύτερα στη ροή του άλμπουμ, αλλά μια χαρά θα έκανε τη δουλειά του κι ως stand-alone track στο ραδιόφωνο.
5
Blackfield - Pain
Album: "Blackfield"
Blackfield - Blackfield
Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο προϊόν της σύμπραξης του Wilson με τον Ισραηλινό Aviv Geffen όλοι πιστέψαμε ότι ο Wilson είναι ένας «νέος Μίδας» της rock μουσικής. Η μελαγχολική pop/rock μουσική προσέγγιση του πρώτου, ομότιτλου άλμπουμ των Blackfield έρχεται μέσα από «ευθαρσώς» εμπορικά, αλλά πανέμορφα τραγούδια. Ένα από αυτά που ξεχωρίζουν - και το οποίο η αλήθεια είναι πως βρήκε κάποιο χρόνο στο ραδιοφωνικό airplay των σταθμών της χώρας μας - είναι το "Pain". Ένα τραγούδι που μας υπενθυμίζει ότι μερικές φορές τρία απλά ακόρντα κάνουν τη δουλειά τους.
6
Porcupine Tree - The Sound Of Muzak
Album: "In Absentia"
Porcupine Tree - In Absentia
Αυτό εδώ το θεωρώ ίσως το πιο τέλειο δείγμα ισορροπίας μεταξύ εμπορικού και ποιοτικού που έχει παρουσιάσει ο Steven Wilson. Το εντυπωσιακά καθαρό παίξιμο, η «τόσο-όσο» επιστράτευση των τεχνικών ικανοτήτων (ειδικά από τον Gavin Harrison) και φυσικά το μεγάλο ρεφρέν, με συνεπαίρνουν κάθε μα κάθε φορά που το ακούω. Και το έχω ακούσει αμέτρητες φορές από τότε που κυκλοφόρησε το 2003. On top όλων αυτών, οι στίχοι που εύστροφα, όμορφα αλλά και σχεδόν ζοφερά περιγράφουν το που έχει η καταντήσει η μουσική για την πλειονότητα του κόσμου εκεί έξω. Κι όλη μέρα να το έπαιζε το ραδιόφωνο δεν θα παραπονιόμουν…
7
Steven Wilson - Permanating
Album: "To The Bone"
Steven Wilson - To The Bone
Τραγούδι - casus belli για τους οπαδούς του Wilson, οι οποίοι μετά τα δυο progressive rock αριστουργήματα των "The Raven That Refused To Sing" και "Hand.Cannot.Erase" δεν περίμεναν ότι θα τον δουν να γράφει ένα σχεδόν χορευτικό τραγούδι που θυμίζει Abba και έχει Bollywood αισθητική στο videoclip του. Σαφώς και το "Permanating" δεν θα μπορούσε να μνημονευτεί ποτέ ως ένα από τα καλύτερα τραγούδια του Wilson, αλλά είναι ένα σχετικά ποιοτικό pop τραγούδι, που φαντάζομαι πως θα ακουγόταν ευχάριστα και στο mainstream ραδιόφωνο, από ένα διαφορετικό κοινό από το δικό του.
8
Porcupine Tree - Shesmovedon
Album: "Lightbulb Sun"
Porcupine Tree - Lightbulb Sun
Η μετάβαση που ξεκίνησε με το "Stupid Dream" βελτιστοποιήθηκε κατά πολύ στο "Lightbulb Sun", σε ένα άλμπουμ που για πολλούς αποτελεί την καλύτερη στιγμή των Porcupine Tree, ισορροπώντας ιδανικά το παρελθόν και το μέλλον της μπάντας. Το "Shesmovedon" είναι ένα εκ των single που κυκλοφόρησαν μέσα από αυτό και μάλλον το πιο γνωστό τραγούδι του δίσκου, με την κλασσική μελαγχολία που χαρακτηρίζει τον Wilson και πάλι παρούσα, όπως φυσικά και μια υπέροχα κολλητική μελωδία στο ρεφραίν του. Κι εύκολο ως άκουσμα κι από τα καλύτερα τραγούδια που έχει γράψει ποτέ ο Wilson.
9
Steven Wilson - Pariah
Album: "To The Bone"
Steven Wilson - To The Bone
Η λατρεμένη καταθλιψάρα που μας προσφέρουν κάποια τραγούδια του Steven Wilson, μπορεί να βρεθεί συμπυκνωμένη στο πρώτο single από το τελευταίο του άλμπουμ "To The Bone". Το "Pariah" είναι ένα ντουέτο του με την Ninet Tayeb, με ακουστική κιθάρα, υπέροχες φωνητικές γραμμές και ακόμα πιο καταπληκτικούς/ρεαλιστικούς στίχους. Εύκολο και βαρύ άκουσμα ταυτόχρονα, ενδείκνυται περισσότερο για βραδινές ακροάσεις και μοναχικές φάσεις. Αλλά παραμένει ένα εξαιρετικό pop τραγούδι που θα ακουγόταν άνετα στο ραδιόφωνο.
10
Porcupine Tree - Piano Lessons
 Album: "Stupid Dream"
Porcupine Tree - Stupid Dream
Το "Stupid Dream" των Porcupine Tree ήταν ένα πολύ κομβικό και μεταβατικό άλμπουμ, που βρήκε τον Steven Wilson για πρώτη (ίσως) φορά να διοχετεύει τόσο πολύ τους pop προβληματισμούς του, πριν μπουν στο κάδρο και οι metal επιρροές του "In Absentia". Το πρώτο single ήταν το πανέμορφο pop/rock "Piano Lessons" που χαρακτηρίζεται από την κλασσική μελαγχολία του Wilson και καταπιάνεται με το «χαζό όνειρο» που έχει κάποιος όταν ξεκινάει για να γίνει «επιτυχημένος» μουσικός και πόσο αυτό απέχει από την πραγματική ζωή. Κομμένο και ραμμένο για ήσυχα, ραδιοφωνικά απογεύματα...
  • SHARE
  • TWEET