Sandstorm

Έχοντας κυκλοφορήσει ήδη δύο ΕΡ (2019 & 2021), έφτασε η στιγμή για τον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο τους. Χα, δε νομίζω, mini album το ονομάζουν - δε γνωρίζω πως διαφοροποιείται από ένα ΕΡ - και αρνούνται πεισματικά να κυκλοφορήσουν full length τούτοι δω οι Καναδοσουηδοί. Τους κόβω ικανούς για συλλογή και με τις δεκαεφτά συνθέσεις τους, live album και εν συνεχεία για full length. Τέλειοι, σαν και το εξώφυλλο του δίσκου, μια ακόμα ένδειξη καλτίλας. Όχι άλλο ΑΙ, μόνο μπουντρούμια (αισθητικά και ηχητικά).

Η αλήθεια να λέγεται πάντως, μέτρια ή καλή κυκλοφορία δε μας έχουν κεράσει ως τώρα, παρά μόνο κορυφές. Ένα άτυπο 3/3 λαμβάνει χώρα φέτος, με τις νέες έξι συνθέσεις να φαντάζουν και να είναι απαραίτητες για το αρχαϊκό heavy metal των Holocaust & Diamond Head για παράδειγμα. Προσθέστε ελεύθερα και άλλα ονόματα. Ονόματα μόνο για συνεννόηση μεταξύ μας και όχι ως δυνάστες του ήχου τους. Το συγκεκριμένο power trio έχει βρει τη φόρμουλα για άμεσα και μελωδικά hooks, μπορεί και να έπεσαν στο συγκεκριμένο καζάνι από μικροί.

Από το εξώφυλλο, ως πρώτη και θετική εντύπωση, η σκυτάλη περνάει στο άκουσμα των πρώτων στίχων - ήτοι τον τίτλο του δίσκου - με την προφορά να ενισχύει τη θετική εντύπωση και να την εξελίσσει. Και μετά, άπαντα παίρνουν το δρόμο τους, γεμάτο μελωδίες, ρεφρέν για αέναο sing along, και κυρίως τις φωνητικές γραμμές που σκαρφίζονται τα αδέρφια εκ Σουηδίας. Φυσικότατα, τιμούν και το πρώιμο heavy metal της χώρας τους, εξίσου επιδραστικό με το πασίγνωστο ακρωνύμιο από Βρετανία μεριά τολμώ να πω, και με τέτοιο συνδυασμό τα χαμόγελα πληθαίνουν.

Αντίστοιχα αυξάνονται και τα λικνίσματα, καθώς το rock’n’roll συναίσθημα παρουσιάζεται ισχυρότερο από πριν και σε συνδυασμό με τη βελτιωμένη παραγωγή, το όραμα της μπάντας ισχυροποιείται και ενδεχομένως να εμφανίζεται στην αρτιότερη μορφή του προς ώρας. Μιλάμε για πλήρη παράδοση, διάρκειας σκάρτων είκοσι τριών λεπτών, υπεραρκετών σε κάθε περίπτωση για να συνδεθεί κάποιος μαζί τους. Μια επαναλαμβανόμενη λιχουδιά.

Ίσως να τους ταιριάζει το συγκεκριμένο format (μικρή διάρκεια - λίγες συνθέσεις) και να θεωρούν πως τους καλύπτει. Προσωπικά με καλύπτει πλήρως, οι ακροάσεις διαδέχονται η μία την άλλη, να μόλις ξεκίνησε ακόμα μία, χα. Θαρρώ πως οι Templar δεν παίζουν πλέον μόνοι τους για φέτο, ο επίλογος του δίσκου με το σχεδόν επικό και κινηματογραφικό The Bird, φανερώνει ένα ακόμα πλεονέκτημά τους: θα ακουγόμαστε σα να παίζουμε εφτάλεπτα έπη, αλλά θα διαρκούν μόνο τέσσερα. Ορμάτε άφοβα, γνωρίζετε ποιοι είστε, χα.

Bandcam