Οι Psychobreak κατάγονται από τη συμπρωτεύουσα, μια πόλη που το punk rock ανθίζει λες και τα γκρίζα τσιμέντα της το τρέφουν με ταξικό λίπασμα. Με το αίμα τους να βράζει σε εποχές πανδημίας, λίγο πιο μετά και λίγο πιο πριν, οι Psychobreak από το 2024 και έπειτα έχουν υπάρξει πολυγραφότατοι, με τους δίσκους «Εθισμοί & Ντράβαλα» (2024), «ΣΤΟΥΚΑ» (2025) και το φετινό «Working Class Rock» να έρχονται ο ένας μετά τον άλλον.
Στα λόγια τους, θα βρει κανείς πολλές περιπτώσεις που θα ταυτιστεί, εάν η ψυχή του βρίσκεται κι αυτή σε ένα σημείο που δεν αντέχει τη βάρβαρη καθημερινότητά μας. Εκεί όμως που φαίνεται οι Psychobreak να κερδίζουν το μεγαλύτερο έδαφος, είναι οι ζωντανές τους εμφανίσεις, μιας που εκεί ακούγονται διάφορες φήμες πως τα δίνουν όλα. Με αφορμή την επερχόμενη εμφάνισή τους στην πιο λαμπερή ως τώρα, εικοστή εκδοχή του New Long Fest, είχαμε μια πρώτη γνωριμία μαζί τους, αφήνοντάς τους να επιλέξουν τους αγαπημένους τους δίσκους, που τους βοήθησαν να κατασταλάξουν στις προσωπικές και συλλογικές μουσικές τους ταυτότητες.
Reagan Youth - Collection Of Pop Classics (1994)
Ο ορισμός του πανκ. Στίχοι γεμάτοι ειρωνεία και προσβολές, απειλή για τους γιάπηδες και τους συντηρητικούς.
Stone Roses - Stone Roses (1989)
Το ντεμπούτο των Stone Roses είναι για εμάς ένας από τους πιο πρωτοποριακούς δίσκους των 80s καθώς άλλαξε τελείως τα δεδομένα της εναλλακτικής σκηνής. Χωρίς αυτόν ενδεχομένως να μην υπήρχαν οι μισές britpop μπάντες της δεκαετίας του 90&00s.
Gorilla Biscuits - Gorilla Biscuits (1987)
Νεανικό hardcore γραμμένο από εφήβους παρατημένους μέσα σε μία μεγαλούπολη. Είναι ξεκάθαροι οι λόγοι που μπορέσαμε να ταυτιστούμε με την πιο σημαντική hardcore μπάντα εάν όχι την καλύτερη.
Cock Sparrer - Sock Troops (1982)
Ροκερολ και στίχοι για να μπορέσουν να ταυτιστούν τα παιδιά της εργατικής τάξης σε μία θατσερική Αγγλία. Προσπαθούμε να κάνουμε το ίδιο σε μία Ελλάδα που διανύει την δεύτερη τετραετία Μητσοτάκη.
No Use For A Name - Hard Rock Bottom (2002)
Έντονα συναισθήματα και γρήγορα τύμπανα. Από τους δίσκους που μας ενέπνευσαν περισσότερο και μας μεγάλωσαν κυριολεκτικά. R.I.P Tony Sly
Off With Their Heads - In Desolation (2010)
Φαντάσου να μην μπορείς να κοιμηθείς γιατί είσαι κομμάτια, έξω να ακούς τα πουλάκια να κελαηδούν και από το μέσα δωμάτιο τον κολλητό σου να κάνει σαν τρακτέρ από το ροχαλητό. Άκου αυτό τον δίσκο και ίσως να μην αποτρελαθείς.
The Clash - London Calling (1979)
Ο πιο διαχρονικός δίσκος που έχει βγει. Είναι ακραίο φαινόμενο το πόσοι καλλιτέχνες, ανεξαρτήτως μουσικού είδους, έχουν πάρει στοιχεία από κάποιο τραγούδι του London Calling. Σίγουρα το έχουμε κάνει και εμείς ακόμα και ασυναίσθητα.
Descedents - Cool To Be You (2004)
Αυτό που ξεχωρίζουμε σε αυτόν τον δίσκο και γενικά στους Descedents είναι το ότι όσο πιο απλό και κατανοητό είναι ένα τραγούδι τόσο το καλύτερο. Δεν χρειάζεται πολλές πληροφορίες ούτε ακραία κιθαριστικά στοιχεία, φτάνει να βγαίνει από την ψυχούλα σου.
The Offspring - Ixnay On The Hombre (1997)
Να ναι καλά η πειρατεία στα 90ς που μπήκαν σε κάποια ελληνικά νοικοκυριά ονόματα όπως οι Offspring. Ακραίος δίσκος.
Social Distortion - White Light White Heat White Trash (1996)
Μουσική γραμμένη και παιγμένη από το περιθώριο. Στίχοι ώριμοι γεμάτοι περηφάνια για το τίποτα.
