«10»: Οι εμφανίσεις που περιμένουμε στο Roadburn 2026 - Μέρος Α'

You can read the English version of the article here.

Τα μέσα του Μαρτίου για κάποιους, για κάποιους άλλους το St Patrick’s Day, σηματοδοτούν την αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη του Roadburn Festival, το φεστιβάλ που ανά τα χρόνια διευρύνει τους μουσικούς μας ορίζοντες και κεντρίζει την προσοχή μας μέσα στην άνοιξη για νέες κυκλοφορίες και ηχητικές ανακαλύψεις που περιστρέφονται γύρω του. Εμβαθύνουμε κι εμείς λοιπόν λίγο περισσότερο στις φετινές του επιλογές μαζί και με την έκδοση του προγράμματός του. Σε τέσσερα μέρη, θα εξερευνήσουμε πράγματα που δεν θέλουμε με τίποτα να χάσουμε, καθώς καταστρώνουμε τα σχέδια μας για να καταφέρουμε να χωρέσουμε όλες τις όμορφες μουσικές που μας προσφέρει, εντός τεσσάρων ημερών.

Για την πρώτη επίσημη ημέρα του φεστιβάλ, την Πέμπτη 16 Απριλίου, θα αφήσουμε στην απ’ έξω επιλογές όπως οι Acid Mother’s Temple και οι Krallice, μιας που ως artists in residence θα μας συντροφεύσουν τις τρεις πρώτες ημέρες του φεστιβάλ με διαφορετικές εμφανίσεις την κάθε ημέρα και οι δυο τους. Επίσης, επιλέγουμε να προσπεράσουμε τους πολυαγαπημένους Maruja παρά την λατρεία μας, καθώς θα βρεθούμε μαζί τους και λίγες μέρες αργότερα, στην Αθήνα. Τέλος, για παρόμοιους λόγους δεν θα σας προτείνουμε την εμφάνιση των Ιταλών γιγάντων Ufomammut, που μας κράτησαν συντροφιά περίπου ενάμιση χρόνο πριν. Πάμε να εξερευνήσουμε λοιπόν, λίγο βαθύτερα. Για ακόμη περισσότερο σκάλισμα, θα βρείτε λίγο από όλα τα καλά που το Roadburn έχει να μας προσφέρει, στην παρακάτω playlist:

Spotify Playlist

1

Crippling Alcoholism (14.00-14.50, The Terminal)

Όσο κι αν έχουμε (παρα)μιλήσει για το παρανοϊκό τούτο διαμάντι, λίγο περισσότερο με το εφιαλτικό ντεμπούτο τους, "With Love From A Padded Room", μέχρι και το πιο εναλλακτικό "Camgirl", τα λόγια μοιάζουν να μην είναι αρκετά για να καταδείξουν όλο το πλαίσιο του σκότους των Crippling Alcoholism. Αν δεν το προδίδει από μόνο του το όνομα τους, τότε σίγουρα μια ακρόαση στους δίσκους τους θα σε πείσει. Το πως καταφέρνουν να μεταπηδούν από σαδιστικές doom τρέλες στα πιο εύγλωττα ρεφρέν, είναι απορίας άξιο, και έχουν ανοίξει ένα πολύ εύφορο μονοπάτι μπροστά τους. Η εμφάνισή τους αυτή θα είναι στην πραγματικότητα, η πρώτη τους επί ευρωπαϊκού εδάφους (εντάξει, η δεύτερη μαζί με το warm up του φεστιβάλ όπου επίσης θα εμφανιστούν), όπως και αυτή που θα σύρει το χορό για τέσσερεις μέρες μαγείας στο Tilburg. Δεν υπάρχει πιθανότητα να το χάσουμε.

2

Shearling (15.00-15.50, Engine Room)

Πάντα στις επάλξεις του μουσικού παράξενου, οι προτάσεις του Αντώνη Κ. δεν απογοητεύουν ποτέ. Δεν είναι τυχαίο ότι έστρεψε πολύ γρήγορα την προσοχή μας στο αριστούργημα των Sprain, "The Lamb As Effigy". Πριν προλάβουμε να καταπιούμε αυτό που μας προσφέρθηκε, οι Sprain το διέλυσαν έτοιμοι να αναζητήσουν ακόμη πιο ακραίους δρόμους. Ο Alexander Kent δεν άργησε να τεντώσει τις προεκτάσεις του ακραίου ήχου, κι έτσι παρουσιάζει εκ νέου το μουσικό του γίγνεσθαι με τους Shearling και το τερατώδες "Motherfucker, I Am Both: "Amen" And "Hallelujah"". Αποτελούμενο από μια σύνθεση μιας περίπου ώρας, το στοίχημα μοιάζει απλό, χωρίς να είναι καθόλου. Απορίας άξιο, ποια δέκα λεπτά θα κοπούν από το σετ. Σε περιμένουν αίματα και απόκοσμες εντάσεις. Κάτι δηλαδή που δεν πρέπει να χάσεις από ένα Roadburn που σέβεται τον εαυτό του.

3

Machukha (15.30-16.10, Hall Of Fame)

Με ρίζες στην βαθύτατα πληγμένη από έναν ανούσιο πόλεμο Ουκρανία, όπου η καταστροφή συνεχίζει φαινομενικά ανενόχλητη, οι Machukha από τη Γερμανία όρισαν την δική τους προσωπική μαυρίλα κάπου στη συνάντηση black metal και post-hardcore. Με έναν δίσκο που ξεθάφτηκε από το πιο καλλιεργημένο τρένο, το "Mochari" ξεχωρίζει για την εντυπωσιακή του ποιότητα αλλά και για το απόκοσμο του εξώφυλλο, με μια αισθητική συνάφεια σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες, όπου βάση αποτελεί το κόκκινο σκοινί shibari. Η αντίσταση λαμβάνει ξεχωριστές διαστάσεις όταν τραγουδιέται σε γλώσσες που αναγκάστηκαν να τη γνωρίσουν με το ζόρι. Καμία φορά τέτοιες δουλειές, είναι ρίσκο να τις αναζητήσεις ζωντανά με προσδοκίες. Μακάρι να μας τις καταρρίψουν.

4

Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs performing "Death Hilarious" (17.20-18.20, Main Stage)

Τα εφτά μικρά γουρουνάκια ανέτρεψαν το παραμύθι και κατασπάραξαν το λύκο, απλά γιατί ήταν όλα τους θεότρελα. Οι Βρετανοί εφτά επί γουρούνι, είναι γνωστό στα δικά μας τουλάχιστον λημέρια πως δίνουν εκπληκτικές εμφανίσεις – όσοι ήταν εκεί στην εμφάνιση τους μαζί με τους Melvins το γνωρίζουν πολύ καλά. Ανεβαίνουν στην κεντρική σκηνή του Roadburn όμως, εκεί που τους αξίζει, για να αποδώσουν στην ολότητά του τον τελευταίο τους δίσκο, "Death Hilarious", μια σύνθεση σκληρή μα αστεία μέσα στην ειρωνεία της ζωής και του θανάτου. Σημαντική η παρουσία τους αμέσως μετά από τη συναισθηματική φόρτιση του  spin-off των Birds In Row, δηλαδή Pain Magazine, που θα παίζει λίγο πιο πέρα την ίδια ώρα.

5

Habak (17.40-18.20, Engine Room)

Στα λημέρια του crust punk και post-hardcore, βρίσκουμε ανά καιρούς πάρα πολλές αξιόλογες δουλειές. Αποτελεί αν παρακολουθεί το χώρο μας κάποιος, κοινό μυστικό η αδυναμία μας στα ισπανόφωνα κατατόπια αυτού του ήχου. Μια από τις μπάντες που στηρίξαμε εξ αρχής, φυσικά μέσω της σύνδεσής της με την Alerta Antifascista Records, είναι οι Μεξικανοί Habak, που επιβεβαίωσαν τις προσδοκίες μας με το περσινό "Mil Orquideas En Medio Del Desierto", με ασταμάτητες αλληλουχίες πονεμένης μελωδίας και πολλά πολλά πουλούδια. Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε έτσι ώστε να αναμετρηθούμε και στη ζωντανή σκηνή. Ίσως τα κορίτσια να το κάνουμε καλύτερα αυτό το extreme.

6

Eyes (18.40-19.30, Hall Of Fame)

Τι σου κάνει όταν μια μπάντα από μια τυχαία χώρα όπως η Δανία καταφέρνει να συνδυάσει στο απόλυτο noise rock και metallic hardcore; Μερικές φορές το αποτέλεσμα μπορεί να σε οδηγήσει να θες να ξεριζώσεις τα μάτια και τα αυτιά σου, άλλες σου προσφέρει περιπτώσεις σαν τους Eyes, ένα σχήμα που δεν γνωρίζει κανένα έλεος και φημολογείται πως δίνει και εξαιρετικές εμφανίσεις. Αν κρίνουμε από την ενέργεια του τελευταίου δίσκου τους, "Spinner", μάλλον οι παρευρισκόμενοι στο Hall of Fame πρέπει να προσέχουν πάρα πολύ για αδέσποτα πόδια που θα βρεθούν πάρα πολύ κοντά στο κεφάλι τους. Αν δεν σας έπεισαν όλα αυτά, ρίξτε μια προσπάθεια στη συνεργασία με Ken Mode.

7

Billy Woods (18.50-19.40, The Terminal)

Η σχέση του Roadburn με τους hip hop και rap ήχους έχει εμπλουτιστεί περίτεχνα τα τελευταία χρόνια, με εμφανίσεις όπως αυτές των Clipping. και Backxwash και άλλες που όπως βλέπουμε, έρχονται. Ο Billy Woods είναι κατά πάσα πιθανότητα το νέο γέννημα θρέμμα του πειραματικού hip hop και δεν διστάζει να ξεδιπλώσει το ταλέντο του με μαεστρία και στις σκοτεινές του προεκτάσεις. Με όχημα το εντυπωσιακό περσινό "Golliwog" o Billy Woods δυναμώνει τη σχέση του με το ολοένα και μεγεθυνόμενο κοινό του. Άραγε, το γεγονός πως την ίδια μέρα εμφανίζονται στο φεστιβάλ οι Elucid και DJ Haram, να προμηνύει μια αξεπέραστη, τριπλή εκτέλεση του "All These Worlds Are Yours"; Δεν θα αργήσουμε να το ανακαλύψουμε.

8

Filmmaker (20.00-20.50, Next Stage)

Λίγο αν έχεις ασχοληθεί με τη σκοτεινή ηλεκτρονική μουσική, το neon εικονοστάσι του σπιτιού σου θα κοσμείται από τουλάχιστον δύο από τις αναρίθμητες κυκλοφορίες του Filmmaker. Ο Κολομβιανός μουσικός παραγωγός υπόσχεται εικόνες αστικής τρέλας μέσα στο σκοτάδι. Πέρυσι έφτασε τις τρεις κυκλοφορίες, ενώ φέτος μόλις μέσα σε ένα τρίμηνο έχει αγγίξει τις δύο. Η αστείρευτη τρέλα του για τη μουσική, που πηγάζει από την απύθμενη κοινωνική ανισότητα που εμφανίζεται με διάφορες μορφές ανά τον κόσμο, ο Filmmaker δεν ξεχνά ποτέ να εκφράζει πολιτικό μήνυμα μέσα από την τέχνη του. Από τα εμβληματικά "Visceral", "The Love Market" και "Spectral" μέχρι τις πρόσφατες αναζητήσεις του, σίγουρα δεν θα αφήσει κανέναν παραπονεμένο. Εκτός από όσους, μείνουν απ’ έξω.

9

Cult Of Luna early era set (21.20-22.30, Main Stage)

Είναι γεγονός ότι οι Cult Of Luna έχουν κάνει με τα χρόνια μια στροφή στην καριέρα τους, προς περισσότερο ταξιδιάρικους και ατμοσφαιρικούς ήχους που δομούνται σε πλαίσια κινηματογραφικού soundtrack και συνεργασιών – άλλου παπά ευαγγέλιο αυτό. Με τα χρόνια έχουν εξελιχθεί σε τιτάνες πάνω στη σκηνή με στιβαρές εμφανίσεις και ήχο μασίφ, που δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την κυριαρχία τους ως ένας από τους μεγάλους του post metal. Σε μια σπάνια ευκαιρία, θα μας χαρίσουν επιλεγμένα κομμάτια από τους πρώτους τους δίσκους στους οποίους επιστρέφουν πολύ σπάνια πλέον, αλλά με τον ίδιο σεβασμό και αγάπη για τη σκληροτράχηλη πλευρά τους. Ίσως να συγκινηθούμε και λίγο σε αυτή την εμφάνιση.

10

Unsane performing "Occupational Hazzard" (23.10-00.10)

Έχουμε δει πρόσφατα στην Ελλάδα τους Unsane λίγο μετά το σύντομο διάλειμμά τους και την παγκόσμια καραντίνα, και ήταν η πρώτη ζωντανή ανταπόκριση μου στα λημέρια του rocking.gr; Ναι, ωστόσο η θεόρατη παρουσία τους στο σκληρό underground δεν θα μπορούσε παρά να τιμηθεί με τις ύψιστες τιμές στο φεστιβάλ που γιορτάζει την κληρονομιά του. Έτσι, αργά το βράδυ, το μανιασμένο industrial noise rock των Αμερικανών θα ζωντανέψει με διαστάσεις θρύλου. Για λίγο, θα γυρίσουμε στο 1998 και το "Occupational Hazzard", μια κυκλοφορία που σημάδεψε τον noise ήχο ανεπανόρθωτα, σχεδόν αποκαλυπτικά. Θα βρίσκεται σε φυσική μορφή δίπλα μας και σε remastered έκδοση, φρέσκια, φετινή. Θα μεταβούμε με βλέμμα χαμένο στο κενό να κλείσουμε το βράδυ μας σε απόλυτο σοκ στο διπλανό set του Blawan.