Ένας Moonshiner που δεν πουλάει το παράνομο αλκοόλ που παρασκευάζει και το φυλάει για τον γάμο του. Τις Τρίτες προσπαθεί να κάνει εκπομπή στο Rocking Radio με τον έτερο εκτός νόμου...
Yoth Iria
Gone With The Devil
Όταν τα κάνεις πλακάκια με τον διάβολο, μόνο κερδισμένος βγαίνεις
Εξεπλάγην; Σαφέστατα. Δεν περίμενα καινούργιο δίσκο τόσο σύντομα. Το "Blazing Inferno" το ακούω ακόμα φανατικά. Εξεπλάγην και δεύτερη φορά; Αναμφισβήτητα. Με το πρώτο single και την άκρως κολληματική του φύση. Βοηθάνε βέβαια τόσο η ενορχήστρωση όσο και ο χορωδιακός θρησκευτικός ύμνος εκ Σερβίας ορμώμενος. Τι λέει; Ας είχατε κι εσείς ανηψιά από κει να σας τον μεταφράσει.
Δυο ευχάριστες εκπλήξεις μετράω μέχρι τώρα. Οκ, με χαλάει λίγο το τόσο animation εξώφυλλο αλλά δεν θα σταθώ εκεί. Τουλάχιστον όχι περισσότερο απ’ όσο του αναλογεί. Μπλουζάκι πάντως τσίμπησα. Όπως τσίμπησα και την τρίτη έκπληξη στο "Give Em My Beautiful Hell" με την κρητική λύρα αν δεν κάνω τραγικό λάθος. Του πάει πολύ αυτό το εκπληκτικό όργανο. Όπως και το μοιρολόι του.
Κατά τ’ άλλα; Κατά τ’ άλλα οι Yoth Iria έχοντας ήδη δημιουργήσει τον δίσκο εκείνο που στα δικά μου τ’ αφτιά είναι η κορυφή τους, καταφέρνουν με περίσσεια άνεση να παραμείνουν εκεί χωρίς να μετακινηθούν ούτε χιλιοστό. Έχοντας ως αφετηρία το 90s hellenic black metal και με ευδιάκριτες αναφορές σε folk, gothic κι αμιγώς heavy metal φόρμες, διατηρούν τον μουσικό τους χαρακτήρα όπως τον αναγνωρίσαμε στους προηγούμενους δίσκους.
Από ζουρνά μέχρι Sisters Of Mercy κι από Black Sabbath μέχρι την occult διάλεκτο των αγγέλων όπως αυτή αποκαλύφθηκε σε δυο αλχημιστές του 16ου αιώνα, ιδού και η τέταρτη έκπληξη, ο δίσκος έχει την χάρη και την μαγική ικανότητα (sic) να παραμένει ομοιόμορφος χωρίς να εξοκέλλει. Οκ, έχει κανά δυο αδιάφορες στιγμές αλλά δεν δημιουργούν ζημιά.
Το συνθετικό δίδυμο παραμένει σε υψηλά στάνταρ, η ενορχήστρωση ακολουθεί κατά πόδας, η ερμηνεία του He με τα ροκάδικα solos είναι τα διαμάντια στο στέμμα της μπάντας κι έχοντας intro/outro συνθέσεις ικανές να δημιουργούν και την αρμόζουσα ατμόσφαιρα, το "Gone With The Devil" θα γίνει αγαπημένος δίσκος πολλών.
Αυτό που έχουν καταφέρει οι Yoth Iria στα σχετικά λίγα χρόνια της μουσικής τους ύπαρξης είναι αξιοθαύμαστο. Έφεραν και πάλι στο προσκήνιο ένα αγαπημένο είδος χωρίς εκβιασμούς και κάλπικες εντυπώσεις. Όπως τότε που ανακαλύπταμε θησαυρούς στις συλλογές της Century Media. Well done gents, well done.
