«10»: Οι εμφανίσεις που περιμένουμε στο Roadburn 2026 - μέρος Β'

Read the English version of the article here.

Σε συνέχεια του πρώτου μέρους του αφιερώματός μας, το ταξίδι στους αχανείς χάρτες του προσεγμένου lineup του Roadburn Festival του 2026 συνεχίζεται για άλλη μια μέρα. Σαφώς, οι παραστάσεις των Krallice και Acid Mother’s Temple θα συνεχίζονται για μια ακόμη μέρα, ενώ οι Cult of Luna θα παρουσιάσουν και μια παράσταση με τα ύστερα δισκογραφικά τους δημιουργήματα. Για μία ακόμη φορά θα επιλέξουμε να μην σταθούμε στα δυνατότερα από θέμα απήχησης ονόματα των εμφανιζόμενων, μα θα σκάψουμε λίγο παρακάτω.

Για να μην ξεχνιόμαστε, μεγάλο μέρος του Roadburn Festival καταλαμβάνει και το πρόγραμμα Offroad, δηλαδή διάφορες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις σε όλη την πόλη του Tilburg που πλαισιώνουν το φεστιβάλ στις οποίες θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε μια ματιά. Κατά τα άλλα, μπορεί να μη χώρεσαν στις επιλογές μας, αλλά θα άξιζε να ρίξει κανείς μια ματιά στους Portrayal Of Guilt (που έχασαν στη γραμμή του τερματισμού λόγω προηγούμενης εμπειρίας μας μαζί τους και ήταν συγκλονιστικοί), των Yellow Eyes (για παρόμοιο λόγο) αλλά και των Street Sex που αποτελούν το παράλληλο alter ego των Street Sects για τους οποίους θα μιλήσουμε άλλη μέρα, σε πιο χορευτικό ρυθμό. Καλή ανάγνωση και μην ξεχάσετε να αναζητήσετε και την playlist μας.

Φωτογραφία εξωφύλλου: Μαριλένα Τσίγκου

Spotify playlist

1

Teardrinker - performing commissioned "I Hope This Hurts" (The Terminal, 14.00-14.50)

Μερικά από τα καλύτερα show του Roadburn λαμβάνουν χώρα χωρίς να τα περιμένουμε, με αυτόματη ανακοίνωση ως secret shows στο αγαπημένο μας Skate Park. Εκεί γνωρίσαμε πέρυσι τους Teardrinker, side project των Vulva, στην παρθενική τους εμφάνιση. Πολιτικά και φεμινιστικά φορτισμένο post-hardcore, αναμένεται ακόμη να πας χαρίσουν κάποιο ολοκληρωμένο δίσκο. Μερικά ακόμη από τα καλύτερα show του Roadburn παραδίδονται από τα commissioned projects, αυτά δηλαδή που ζητά το φεστιβάλ από τα συγκροτήματα να γράψουν για αποκλειστική τους παρουσίαση στα πλαίσια του. Οι Teardriker θα γράψουν τον πρώτο τους δίσκο, "I Hope This Hurts" για να παρουσιαστεί ζωντανά στο Roadburn Festival, και το πόσο ανυπομονούμε γι’ αυτό, είναι εμφανές.

2

Kowloon Walled City (16.40-17.30, The Terminal)

Η επιστροφή των Kowloon Walled City ζωντανά αλλά και σύντομα δισκογραφικά είναι γεγονός. Ένα από αυτά τα γεγονότα που δεν θέλουμε να χάσουμε. Παιδιά της Neurot Recordings πλέον, οι Kowloon Walled City με το καταιγιστικό, κλειστοφοβικό τους sludge θα τραντάξει τους τοίχους του Terminal, ιδανικός χώρος για να φιλοξενήσει το industrial αισθητικής γούστο τους, γυρνώντας σε τρανούς δίσκους σαν τα "Gambling On The Richter Scale" και "Container Ships". Σε κάνει να αναρωτιέσαι βέβαια, όταν ένα συγκρότημα έχει split ΄κυκλοφορία με τους Thou και βρίσκεται στο Roadburn, αν θα ξεπηδήσει και κάποιο secret show τους παρέα. Οι απαντήσεις, υποθέτω, θα μας δοθούν εκεί.

3

Agriculture performing "The Spiritual Sound" (17.20-18.20, Main Stage)

Το συγκρότημα φαινόμενο που αποφάσισε να παίξει black metal με τους δικούς του όρους, δημιουργώντας ένα τρασφεμινιστικό, πνευματικό ecstatic black metal (στο οποίο τελικά μπορείς να κάνεις ό,τι θες, όπως μας λένε), ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να κυριαρχήσει στη μεγάλη σκηνή του φεστιβάλ που το ανέδειξε, όπως κρατάμε ντοκουμέντα από τις προπέρσινες εμφανίσεις του, ανακοινωμένες και μη. Αυτή τη φορά, θα αποδώσουν ολόκληρο τον καταπληκτικό τους νέο δίσκο, "The Spiritual Sound". Δεν ελπίζουμε ότι θα είναι εξωσωματική εμπειρία. Το γνωρίζουμε ήδη. Οι μουσικές των Agriculture καλούν σε ένα κλίμα χαράς, αισιοδοξίας και πνευματικότητας, που πιθανόν θα οδηγήσουν τους παρευρισκόμενους να αγκαλιάζονται δακρυσμένοι.

4

Heaven In Her Arms performing "The White Halo" (18.00-18.50, Engine Room)

Η σχέση της Ιαπωνίας τα τελευταία χρόνια με το Roadburn Festival διαγράφεται λαμπρά και φανερά, με τους καλεσμένους από τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου να καταγράφουν στα ιστορικά λαμπρές εμφανίσεις που θα θυμόμαστε για καιρό. Αυτό συνεχίζεται και φέτος όπως θα δούμε, ωστόσο κανείς δεν περίμενε πως οι post-hardcore / screamo θρύλοι Heaven In Her Arms θα ήταν υπαρκτή πιθανότητα για συμπερίληψη σε αυτό το lineup. Να όμως που και τα απίστευτα συμβαίνουν - οι Heaven In Her Arms και επιστρέφουν δισκογραφικά, αλλά και θα παρουσιάσουν δύο εμφανίσεις στο Roadburn Festival - θα λέγαμε ότι δεν χάνεται καμία, μα η εκτέλεση του κλασσικού "The White Halo" θα είναι αξεπέραστη λεπτομέρεια.

5

Slow Crush performing "Aurora" (19:20 - 20:10, The Terminal)

Εννιά χρόνια μετά την πρώτη του επίσκεψη, το σχήμα από το Βέλγιο επιστρέφει στα τιμημένα χώματα του Tilburg. Τότε, οι αποσκευές τους περιλάμβαναν ένα ντέμο και μια σειρά υποσχέσεις. Πλέον, έχουν τρεις ολοκληρωμένες κυκλοφορίες και μία διόλου ευκαταφρόνητη θέση στη λίστα των σύγχρονων εκπροσώπων του shoegaze ιδιώματος. Ήδη από τις ημέρες του "Aurora", ο ήχος του κουαρτέτου ήταν μελαγχολικός και νοσταλγικός, χωρίς να γίνεται υποτονικός ή αναχρονιστικός. Στην πορεία μέχρι το περσινό "Thirst", το βλέμμα δεν γύρισε ποτέ πίσω, ούτε χαμήλωσε. Στα τεφτέρια μας έχουμε σημειωμένο και το δεύτερο σετ τους.

6

Backengrillen (20.30-21.20, Next Stage)

Μπορεί οι Refused να διαλύθηκαν μια για πάντα, οι Dennis Lyxzén, Magnus Flagg και David Sandström όμως, ενώνουν τις δυνάμεις τους με τα σαξόφωνα του Mats Gustafsson και γεννιέται ένας απόκοσμος δίσκος, δηλαδή η πρώτη, ομώνυμη κυκλοφορία των "Backengrillen". Μία συναυλία που κάποιος είναι δυνατό να μη θέλει να χάσει για πάρα πολλούς ιστορικούς λόγους αλλά και λόγους ποιότητας, αφού η ατμόσφαιρα του δίσκου αντλεί από την punk ψυχή των Refused αλλά και από τις σκοτεινότερες γωνίες της Jazz μουσικής. Υποσχόμαστε ότι οι Refused είναι σε απίστευτη φόρμα. Μόνος εχθρός, το ύποπτο κενό στα υπόλοιπα stages που μπορεί να μαρτυρά κάποιο ενδιαφέρον secret show.

7

Mandy, Indiana (22.10-23.00, Next Stage)

Η γαλλική μπάντα με όνομα μια πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών, έχει εξελιχθεί σε ανερχόμενο όνομα στον ηλεκτρονικό και όχι μόνο ήχο. Αποδεικτικό στοιχείο του ταλέντου τους με μεγάλη διαφορά ο φετινός τους δίσκος, "URGH", απόλυτα σε πλεύση με τα επιφωνήματα που θα βγάζουμε την επόμενη μέρα από το χορό που θα ρίξουμε στη συναυλία τους. Οι post-punk και noise επιρροές τους είναι εμφανείς και οδηγούν σε πολύ έντονες εμπειρίες από άποψη ρυθμού και beat, ενώ μια βιντεοσκοπημένη ζωντανή τους εμφάνιση μπορεί να σας κάνει να ανυπομονείτε γι’ αυτούς λίγο περισσότερο απ’ ότι ίσως νομίζατε πως αξίζουν πριν τη γνωριμία μαζί τους.

8

Nothing - performing "A Short History Of Decay" and other tragic tales (23.40-00.40, Main Stage)

Δεν χρειάζεται να πει κανείς πολλά λόγια για τους Nothing, το συγκρότημα που επαναπροσδιόρισε το shoegaze στον χώρο του alternative και είπε από την αρχή την ιστορία πλοκής συναισθήματος και θορύβου. Λίγο μετά τη νεότερη κυκλοφορία τους, δηλαδή του φετινού "A Short History Of Decay" - βραβείο ασχημότερων δοντιών σε εξώφυλλο μαζί με την κυκλοφορία της aya που επίσης θα απολαύσουμε την επόμενη μέρα - αυτή μαζί με άλλα επιλεγμένα τους κομμάτια, θα αποδοθεί ζωντανά στην κεντρική σκηνή του φεστιβάλ και υπόσχεται έντονες συγκινήσεις. Μοναδικό πρόβλημα, η σύμπνοια των setlist με την παρακάτω επιλογή. Θα ρίξουμε κέρμα.

9

Bosse-De-Nage (23.40-00.30, Engine Room)

To post-black των μυστηριωδών σχετικά προσωπικοτήτων πίσω από τους Bosse-De-Nage, έχει αφήσει τη δική του underground ιστορία. Έπειτα από αρκετά χρόνια σιωπής, το συγκρότημα επανέρχεται με το ολόφρεσκο "Hidden Fires Burn First" , έναν δίσκο που σε γεμίζει προβληματισμό και θυμίζει σε πολλά σημεία την προσέγγιση των τιτάνων Burst - που κι αυτοί είχαν την τιμητική τους λίγα χρόνια πριν στο φεστιβάλ. Μια τέτοια τολμηρή έκφραση αναμένουμε να δούμε από αυτούς και στη σκηνή του Roadburn Festival, με αποτέλεσμα η επιλογή μεταξύ τους και των Nothing να αποτελεί μάλλον την πιο σκληρή απόφαση του Festival.

10

Nightcrwlr (01:10 - 02:10, Next Stage)

Ύστερα από το περσινό διάλειμμα, η άτυπη παράδοση των ηλεκτρονικών after-party δείχνει έτοιμη για ολική επαναφορά. Παλιά γνώριμη του φεστιβάλ, η Kris Esfandiari (βλ. King Woman) ξέρει καλά τα κατατόπια και το εγχείρημά της έχει κάθε λόγο να κουμπώσει ωραιότατα στο πλαίσιο. Η drum and bass-ish αισθητική, το σκοτάδι, οι στριφνοί-αλλά-χορευτικοί-αλλά-σίγουρα-όχι-με-την-προφανή-έννοια ρυθμοί, η ανοιχτόμυαλη προσέγγιση, το πακέτο τα έχει όλα. Αν υπάρχει ένα ερωτηματικό, αυτό έχει να κάνει με το πόσο γρήγορα θα γεμίσει η μικρή σκηνή του 013 από τους ξενύχτηδες. Κι άλλο ένα σχετικά με την κατάσταση που θα βρισκόμαστε εμείς μετά από ένα γεμάτο μουσικό δεκάωρο, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.