«10»: Επιλογές για την τρίτη μέρα του Arctangent Festival

 For the English version, click here. 

Οι προτελευταίες μέρες των πολυήμερων φεστιβάλ είναι πάντα οι δυσκολότερες. Έχεις ήδη κουραστεί, αλλά δεν έχει ξεσπάσει και στον οργανισμό σου η αδρεναλίνη της τελευταίας μέρας για να κάνεις με τις ύστερες σου δυνάμεις τον αποτελειωτικό μαραθώνιο. Όλα βέβαια διευκολύνονται σε μεγάλο βαθμό όταν ένα φεστιβάλ έχει φροντίσει το πρόγραμμα όλων των ημερών του να γεμίζει από πολύ ενδιαφέροντα εγχώρια και μη σχήματα. Με το ενδιαφέρον αμείωτο, φτάνουμε στην Παρασκευή του Arctangent Festival που στην πραγματικότητα αποτελεί και τη μέρα της οποίας τα εισιτήρια εξαφανίστηκαν πιο γρήγορα από όλα, λόγω της πολυαναμενόμενης εμφάνισης των Primus που βγήκαν για περιορισμένες στάσεις στην Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Γύρω από τους Primus όμως, θα εμφανιστούν πληθώρα καλλιτεχνών που αγαπούμε καιρό ή αγαπήσαμε πρόσφατα στην ομάδα του Rocking.gr. Παρόλο που διαλέξαμε τα κάπως προσωπικά μας αγαπημένα παρακάτω, μεγάλα γεγονότα αποτελούν τόσο η επιστροφή των Arcane Roots στην ενεργό δράση, αλλά φυσικά και το άνοιγμα τέτοιων φεστιβάλ σε πολύ ακραίες μορφές metal ήχου όπως η περίπτωση των Napalm Death - οι οποίοι μάλιστα πρόσφατα έχουν βαλθεί να κάνουν δικό τους και το καταφέρνουν, κάθε λογής κοινό στο οποίο θα εμφανιστούν μπροστά. Μια μικρή αναφορά θα κάνουμε και στην Lili Refrain που γνωρίσαμε στα πλαίσια του φετινού Roadburn Festival και αποτελεί μια folk based καλλιτέχνη που θα απασχολήσει - αν δεν απασχολεί ήδη ορισμένα κοινά. Πάμε να δούμε λοιπόν, τι θα τραβήξει την παρουσία μας, μεταξύ των πολλών και πολύ ενδιαφέροντών επιλογών.

Φωτογραφία εξωφύλλου: Arctangent Festival Facebook page

Spotify Playlist

1

Moksha (Main Stage, 12.10 - 12.40)

Ναι, ξέρω, δεν είναι και το πιο συνηθισμένο πράγμα να λες ότι ανυπομονείς για ένα συγκρότημα που δεν έχεις ακούσει ξανά ποτέ. Όμως, όταν ξέρεις πως οι νεοσύστατοι moksha (στυλιζαρισμένοι με μικρό) αποτελούν τη φυσική συνέχεια των πολυαγαπημένων Ithaca ενώ συστήνονται ως Caroline που συναντούν τους Jimmy Eat World (από τη συναυλία των οποίων μάλιστα θα έχουμε συνέλθει μόλις λίγες μέρες νωρίτερα), τότε υπάρχει μηδενικό ρίσκο στο να τρέξεις να στηρίξεις αυτό το νέο εγχείρημα. Με μόλις μία συναυλία λίγες μέρες πριν στο ενεργητικό τους και μόνο ένα single για να συστηθούν, οι Moksha διακυβεύουν πολλά με αυτή την εμφάνιση. Γνωρίζουμε όμως καλά από τα φεστιβάλ που τιμούν και στηρίζουν το underground, ότι οι μεγαλύτερες εκπλήξεις έρχονται από εκεί που δεν το περιμένεις, από το συγκρότημα χωρίς κυκλοφορία που πήρε το ρίσκο να συστηθεί συναυλιακά. Τους ευχόμαστε να επιβεβαιώσουν τον κανόνα.

2

Zatokrev (Main Stage, 13.20 - 14.00)

Υπάρχει κάτι στα σύμπαντα και τις ατμόσφαιρες που χτίζουν οι Ζatokrev, το οποίο με έχει κερδίσει ανεπανόρθωτα. Το χαοτικό post-sludge των Ελβετών με το τσέχικο όνομα κρατά βαθειά μέσα στο χρόνο, μιας που η τελευταία τους δισκογραφική δουλειά, "… Bring Mirrors To The Surface" αποτελεί την πνευματική συνέχεια της προ δεκαετίας κυκλοφορίας τους, "Silk Spiders Underwater…". Μια δουλειά που απαίτησε πάρα πολύ χρόνο για να ολοκληρωθεί και δικαίως, αν κρίνουμε εκ του αποτελέσματος. Μην έχοντας την ευκαιρία να τους δούμε ζωντανά στο μεσοδιάστημα, τα πρώτα βήματα της τρίτης μέρας του Arctangent Festival θα είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να αφήσουμε τα δυσπρόσιτα, στάσιμα νερά των Zatokrev να μας αγκαλιάσουν και να ξεπλύνουν τον υπαρξιακό μας ζόφο.

3

Conjurer (Main Stage, 14.40 - 15.20)

Ως «σάπιο τέρας» τους είχε χαρακτηρίσει τότε στην κυκλοφορία του "Pathos" ο Θεοδόσης κι αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι για όσους ξέρουν πως χρησιμοποιεί τις λέξεις, ως «ανίκανους να κάνουν λάθος» ο Βλάσης πέρυσι με το μνημειώδες "Unself". Ως τη συγκλονιστικότερη εμφάνιση του περσινού Damnation Festival εγώ. Με πολύ ζωντανή ακόμη αυτή την ανάμνηση, μετράω τα λεπτά για να βρεθώ πάλι στους βρυχηθμούς υπαρξιακής κρίσης των Conjurer, και να αφήσω την ψυχή μου να πετάξει σε κόσμους μακρινούς μαζί τους. Ο ζόφος της φαντασίας είναι άλλωστε πάντοτε πιο ελκυστικός από τον πραγματικό. Μπορεί οι Night Swimming που θα παίζουν παράλληλα λίγο παραδίπλα να αξίζουν προσοχής, ειδικά αν δεν αντέχεις το βαρύ κι ασήκωτο post-sludge των Conjurer, ξέρω όμως καλά ότι η καρδιά μου δεν θα με αφήσει να απομακρυνθώ από ένα εκ των πιο αγαπημένων μου συγκροτημάτων των τελευταίων ετών.

4

Barrens (Bixler Stage, 15.25 - 15.55)

Αν και η επιλογή μεταξύ του σύγχρονου ήχου των The Intersphere ακριβώς την ίδια ώρα φαντάζει δύσκολη, ποιος μπορεί πραγματικά να αντισταθεί σε μια μεσημεριανή, αινιγματική σύναξη ορχηστρικού post metal; Οι Barrens, που σύντομα ανακαλύφθηκαν από το ακούραστο ραντάρ της Pelagic Records, διαθέτουν ένα μοναδικό ταλέντο να συνθέτουν κιθαριστικές μελωδίες οι οποίες ρέουν η μία στην άλλη σαν να είχαν γεννηθεί μαζί σε κάποια αρχέγονη συνταγή για μάγια, παρόλα αυτά κατέληξαν σε παρτιτούρα για μουσικό όργανο. Η αρχή έγινε με το "Penumbra" λίγα χρόνια νωρίτερα, μα το μακάβριο "Corpse Lights" φέρνει την κορύφωση στην πορεία ενός συγκροτήματος που μοιάζει να έχει να δώσει πάρα πολλά πράγματα ακόμη. Προσωπικά, διψάμε γι’ αυτό.

5

Mass Of The Fermenting Dregs (Main Stage, 16.00 - 16.50)

Η λατρεία της γράφουσας προς το Ιαπωνικό post-hardcore είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο πως η παρουσία στην εμφάνιση των Mass Of The Fermenting Dregs στην κεντρική σκηνή του φεστιβάλ, είναι μονόδρομος. Το σχήμα με το όνομα που δεν σημαίνει τίποτα - στην κυριολεξία, τα αρχικά μέλη απλά επέλεξαν τυχαίες αγγλικές λέξεις που τους φαινόντουσαν εύηχες, πέρασε πολλά κύματα, μεταξύ αυτών και μια απενεργοποίηση, αλλά είναι και πάλι εδώ, δυνατότερο από ποτέ. Ως τρίο πλέον, οι Mass Of The Fermenting Dregs ξεδιπλώνουν τον γλυκό, σχεδόν κοριτσίστικο (αν και μη αποτελούμενοι μόνο από κορίτσια πλέον) κόσμο τους παρά την αισιοδοξία του, πάνω από πικραμένες μελωδικές κιθάρες, που τοποθετούν την ουσία του αυτοσυστατικού τους ιδιώματος σε ένα εντελώς νέο πλαίσιο, που μας αρέσει πολύ.

6

Kulk (PX3 Stage, 17.55 - 18.35)

Δεν διασκεδάζουμε τίποτα περισσότερο εδώ μέσα από το να εμφανίζεται σε αυτόματη αναπαραγωγή κάποιας πλατφόρμας ένα κομμάτι που μας ενθουσιάζει, από μπάντα που δεν γνωρίζουμε. Πολλώ δε μάλλον, εάν αυτή η μπάντα δεν έχει και κάποια κυκλοφορία στο ενεργητικό της, αλλά μια τέτοια πλησιάζει σύντομα. Ο λόγος για τους Kulk, το βρετανικό ντουέτο που συνδυάζει noise με sludge και hardcore με έναν ιδιαίτερα ελκυστικό ήχο και με σιγουριά θα μας απασχολήσει σύντομα. Ο πρώτος τους δίσκος, "Choose To Die", πλησιάζει και θα τα πούμε πολύ αναλυτικότερα τότε. Μέχρι όμως να έρθει αυτή η ώρα, το κομμάτι "An Endless Knife" μας εντυπωσίασε, όπως και η υπόσχεσή τους για χαοτικές επί σκηνής εμφανίσεις. Την ώρα που πολύς κόσμος θα στηρίξει την επιστροφή των Arcane Roots και δικαίως, το underground χρειάζεται λίγη φροντίδα για να ανθίσει.

7

Nothing (Yohkai Stage, 18.45 - 19.35)

Και τι δεν έχουμε γράψει για τους Nothing. Το σχήμα που έχει καθηλώσει με τη μοναδική του αναβίωση του ιδιαίτερα θορυβώδους και προβοκατόρικου shoegaze, κυκλοφορία με την κυκλοφορία, από την προσπάθεια του να πείσει, πλέον έχει ξεφύγει από την ανάγκη πειθούς και κτήσης των εντυπώσεων κι έχει περάσει στη συνεχή προσπάθεια υπέρβασης του ίδιου του του εαυτού. Μνημεία σαν το "Dance On The Blacktop" δεν επαναλαμβάνονται, μα κανείς δεν ζητά την επανάληψη. Το πρότερο "The Great Dismal" και το πρόσφατο "A Short History Of Decay" αποδεικνύουν την πολύμορφη ικανότητά τους να εξυμνούν τους ήχους στους οποίους μένουν πιστοί. Οι εντάσεις τους είναι μνημειώδεις, γι’ αυτό μην ξεχνάμε, το Arctangent Festival συνεργάζεται με την ACS Custom για την παραγωγή ωτοασπίδων για το φεστιβάλ, ενώ στέφεται και το πρώτο "Safe Listening" φεστιβάλ στην Αγγλία με ακαδημαϊκά standards! Να τις έχετε από κοντά όσο βλέπετε τους Nothing, μαζί με ένα πακέτο χαρτομάντηλα.

8

Perturbator (Main Stage, 19.40 - 20.30)

Όπως και γράψαμε στην προηγούμενη μέρα του φεστιβάλ, η Γαλλία στην φετινή του εκδοχή έχει την τιμητική της, ειδικά στον ηλεκτρονικό ήχο. Φυσικά, έπειτα από μία τέτοια παρατήρηση, δεν θα μπορούσε να λείπει ο πρίγκιπας του Γαλλικού synthwave (μιας που τον βασιλιά Kavinsky τον χάσαμε προσφάτως και αδίκως) από την κυριαρχία της κεντρικής σκηνής, που ακούει στο όνομα Perturbator - για τους φίλους, James. Ο συνομίλικος Παριζιάνος δεν χρειάζεται νομίζω πια συστάσεις. Ο ντροπαλός μπλακμεταλάς και τα πλήκτρα του που κάποτε ξεκίνησαν ένα παράξενο ταξίδι στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, πλέον αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές ενός ήχου που έχτισε δική του σκηνή, αγκάλιασε ξανά και την κιθάρα, δημιούργησε ζωντανό σχήμα, και μια δισκογραφία που πολλοί γύρω του ζηλεύουν. Από την αρχή μέχρι και το "Age Of Aquarius", ο Perturbator δεν ενδιαφέρεται για τη νοσταλγία καθ’ αυτή, αλλά για το σημερινό της αντίκτυπο με μια νέα μορφή. Θα χορέψουμε μέχρι να μην μας κρατούν τα πόδια μας.

9

Bruit ≤ (Bixler Stage, 20.35 - 21.25)

Το δέλεαρ του να πάμε να δούμε τους Napalm Death μετά το εξαιρετικό τους Tiny Desk Concert, δεν είναι αρκετό μιας και σύντομα θα συναντηθούμε στην Αθήνα μας. Ακόμη περισσότερο, όταν την ίδια ώρα οι Bruit θα χτίζουν τα τρομακτικά wall of sounds τους λίγο πιο πέρα. Κάποια χρόνια πριν, κι ενώ υπήρξα σίγουρη για την ολοκληρωτική πτώση κι επικείμενο θάνατο του post-rock ιδιώματος, έπεσα πάνω στο εξαιρετικό "The Machine Is Burning And Now Everyone Knows It Could Happen Again" και άλλαξα γνώμη για πάντα. Πράγματι, έκτοτε το ιδίωμα περνά αναγέννηση, οι Bruit κυκλοφόρησαν και το "The Age Of Ephemerality", εντείνοντας ακόμη περισσότερο την έκφραση του πολιτικού τους λόγου, σαν και το δρόμο που χάραξαν οι πνευματικοί μας πατέρες Godspeed You Black Emperor, κι εγώ κυνηγάω να τους δω. Τα ραντεβού θα πραγματωθεί στο Arctangent Festival.

10

Primus (Main Stage, 21.30 - 23.00)

Η πρώτη μου επαφή με την θεότρελη, συμπαθέστατη και τελικά γλυκύτατη περσόνα του Les Claypool ήρθε όπως και στα περισσότερα άτομα της ηλικίας μου: "I’m going down to South Park gonna have myself a time". Πριν το rock και το metal, άλλα μέσα διασκέδασης υπήρξαν στις ζωές μας και με τον τρόπο τους κι αυτά οδήγησαν με τον τρόπο τους στις αγαπημένες μας μουσικές. Θα έπρεπε άλλωστε να ήσουν πολύ αδιάφορο παιδάκι για να μη συγκλονιστείς από τις μπασονότες του Claypool, όσο κι αν ο ίδιος αρνείται χιουμοριστικά το ταλέντο του σε κάθε του συνέντευξη και ομιλία. Ο έρωτας με το κυρίως σχήμα του τους Primus, ήταν η αμέσως επόμενη αντίδραση. Μια εμφάνιση που περιμέναμε καιρό (κι εμείς και η Αγγλία η ίδια απ’ ότι φαίνεται αν λάβουμε υπόψιν μας πόσο γρήγορα εξαφανίστηκαν τα μονοήμερα εισιτήρια συγκεκριμένα της Παρασκευής) θα κλείσει το κυρίως συναυλιακό κομμάτι της προτελευταίας μέρας του Arctangent Festival.