Αν και διατηρεί μια αδυναμία στα progressive και doom ιδιώματα, εξακολουθεί να ακούει κάθε γνωστό και άγνωστο είδος αναζητώντας την περιπέτεια στη μουσική και πιστεύει ότι οι δυνάμεις του χάους και...
Neptunian Maximalism
Nāgabhūtam
Ένα ακόμα live άλμπουμ από τους Βέλγους μάστορες της μεταλλικής ψυχεδέλειας
Η σύνθετη λέξη Nāgabhūtam μπορεί να μεταφραστεί ως "το να γίνεσαι ερπετό". Συναντάμε λοιπόν ξανά το θέμα της πνευματικής μεταμόρφωσης, έννοια η οποία έχει σημαντική θέση στην μυθολογία της βελγικής κολεκτίβας των Neptunian Maximalism. Εύλογα, οι συναυλίες τους έχουν εμφανώς τον χαρακτήρα τελετουργίας και δεν είναι τυχαίο πως το "Nāgabhūtam" αποτελεί το έβδομο live άλμπουμ τους σε μόλις εννέα χρόνια ενεργής δισκογραφίας.
Ηχογραφημένο στις 9 Απριλίου 2025 στο Le Botanique των Βρυξελλών, το παρόν άλμπουμ αποτελείται από την ομώνυμη 42λεπτη σύνθεση η οποία, για τις ανάγκες της κυκλοφορίας, είναι χωρισμένη σε έντεκα μέρη. Επί της ουσίας όμως, έχουμε ξανά ένα ενιαίο μακροσκελές jam που κινείται ανάμεσα σε drone metal, jazz και ψυχεδελικά ηχοχρώματα - "οι Sunn O))) συναντούν τον Sun Ra" θα ήταν μια εύστοχη περιγραφή. Από αυτήν την άποψη, οι Neptunian Maximalism δεν υπόκεινται σε καμία ηχητική μεταμόρφωση· η πρακτική τους είναι ίδια με τα προηγούμενα live τους.
Η μόνη καίρια διαφορά του "Nāgabhūtam" είναι ότι επιστρέφει στο μικρό line-up - Éons Quartet το λένε οι ίδιοι, αναφερόμενοι στην εποχή του αριστουργηματικού "Éons"- και συγκεκριμένα στους ντράμερ Sebastien Schmidt και Dirk Wachtelaer δίπλα στο ηγετικό δίδυμο των Guillaume Cazalet (κιθάρα, φωνητικά) και Jean Jacques Duerinckx (σαξόφωνα). Το ευέλικτο αυτό σχήμα εστιάζει κυρίως στο ρυθμό (όπως είναι λογικό κι από την παρουσία δύο drum kit) κι όχι τόσο στην ποικιλία των οργάνων. Σε αντίθεση λοιπόν από τα studio έργα τους (με πιο πρόσφατο το εξαιρετικό "Le Sacre Du Soleil Invaicu" του 2025), το "Nāgabhūtam" βασίζεται στην γραμμικότητα κι όχι στις εναλλαγές.
Σύνθεση γραμμική σημαίνει σύνθεση επαναληπτική και υποβλητική. Σίγουρα αυτή είναι τουλάχιστον η πρόθεση της μπάντας, αφήνοντας τα πολλά "τελετουργικά" τύμπανα, τους εκτεταμένους tribal-ισμούς και τα πνευστά του Duerinckx να δημιουργήσουν ένα μυσταγωγικό, υπνωτιστικό και οργιαστικό περιβάλλον. Αν επιθυμείς να χαθείς εντός του έργου, η ηχογράφηση θα λειτουργήσει επιτυχημένα. Σε αντίθεση με άλλα live τους όμως, μου έλειψαν κάποια σημεία που θα ξεχώριζαν μέσα στο σύνολο ή που θα λειτουργούσαν σαν κορυφώσεις. Το "Nāgabhūtam" είναι σαγηνευτικό μεν. αλλά και κάπως επίπεδο δε.
Με την εξαίρεση επίσης των δύο τελευταίων track, δεν θα βρεις στιγμές μεταλλικής έντασης. Οι Neptunian Maximalism σε αυτήν την εμφάνιση μοιάζουν περισσότερο με κάποια obscure RIO μπάντα των όψιμων ‘70s που χτίζει μια βαθιά ψυχεδελική εμπειρία, παρά με σχήμα που παίζει στις παρυφές του metal. Όπου τα πνευστά προσεγγίζουν την free jazz το πράγμα παίρνει πολλή ζωντάνια, οι καλύτερες στιγμές του "Nāgabhūtam" όμως βρίσκονται στην απευθείας "σύγκρουση" των τυμπάνων και στις ρυθμικές τους άτακτες ακροβασίες.
Οι φίλοι της μπάντας ξέρουν ακριβώς τι θα ακούσουν και το είδους αισθητική να περιμένουν από το "Nāgabhūtam" - ακόμα ένα NNMM άλμπουμ με τρομερό εξώφυλλο, παρεμπιπτόντως. Όσοι όμως είστε νέοι στον φανταστικό τους κόσμο, παρόλο που το live αυτό είναι ενδεικτικό, είναι καλύτερα να ξεκινήσετε από τα studio άλμπουμ ή από παλιότερα live, για την καλύτερη κατανόηση των ηχητικών τους θεμελίων. Σε κάθε περίπτωση - κι όπως έχουμε πολλάκις δηλώσει - οι Neptunian Maximalism είναι ένα γκρουπ που κάθε λάτρης της παράξενης avant-metal μουσικής οφείλει να παρακολουθεί στενότατα.
