Ενδοεπικοινωνία: «Την ντροπή δεν την πολυνοιάζει αν θα της δώσεις νόημα»

Υπάρχει πολλή μουσική εκεί έξω, και με την τεχνολογική εξέλιξη να το κάνει ολοένα και πιο εύκολο στον ευρύ πληθυσμό να ηχογραφήσει τις ιδέες του και να τις κυκλοφορήσει, η μουσική πληθαίνει ακόμη περισσότερο. Όσο και αν καταβυθιζόμαστε σε λίστες, μουσικά fora, και βάσεις δεδομένων, όμως, πάντα θα μας διαφεύγει κάποιο όνομα, το οποίο θα το δούμε να παίζει σε κάποιο τοπικό λαϊβάδικο ή και σε κάποιο φεστιβάλ. Αυτή είναι η περίπτωσή μου με την Ενδοεπικοινωνία, η οποία ανοίγει την πρώτη μέρα του Αγοραφοβικού Φεστιβάλ.

Πέρυσι κυκλοφόρησε δύο δίσκους bedroom pop, το "Σώματα, Νόες και Ψυχές" και το "Πότέ Ξανά", στους οποίους βρίσκουμε ακατέργαστο και με diy ήθος ένα ξεδίπλωμα σκέψεων και ιδεών, περιτυλιγμένο σε αιθαλική indie τίγκα στο reverb και τις παραμορφώσεις. Με επιρροές τους Car Seat Headrest και την Αμερικάνικη indie και folk, και συνειρμούς με τους ντόπιους Κορε.Υδρο., τόσο λόγω ένρινων φωνητικών, όσο και λόγω στιχουργικής προσέγγισης, ήρθε φέτος το τρίτο άλμπουμ, το πολύ πιο ολοκληρωμένο και προσεγμένο "Δώσε Νόημα στην Ντροπή Σου". Τι καλύτερη αφορμή, λοιπόν, να ανταλλάξουμε δύο κουβέντες με την Ενδοεπικοινωνία, και να γνωριστούμε. Ο λόγος σ’ εκείνη:

Γεια σου Ενδοεπικοινωνία! Αρχικά, να ξεκινήσουμε απ’ το καλλιτεχνικό σου όνομα. Πώς προέκυψε η ιδέα για αυτό και τι συνειρμούς σου φέρνει;

Γεια σου Μάνο! Ο παππούς μου εφηύρε την πρώτη εμπορική ενδοεπικοινωνία και η θεία μου την δεύτερη οπότε έκρινα ότι είναι καθήκον μου να τους τιμήσω. Ή μου ήρθε σε όνειρο το όνομα - δεν θυμάμαι.

Bedroom pop και indie είναι κάποιες απ’ τις λέξεις που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν την μουσική σου. Εσένα ποια είναι η άποψή σου για τη μουσική που παίζεις και από ποια συγκροτήματα αντλείς έμπνευση;

Δεν θα εμπιστευόμουν τον εαυτό μου σε θέματα κατηγοριοποίησης μουσικής οπότε δεν θα προσπαθήσω να μιλήσω για την δικιά μου. Η μεγαλύτερη μου έμπνευση μακράν είναι οι Car Seat Headrest, νομίζω δεν άκουγα τίποτε άλλο όταν έγραψα τα πρώτα 2 άλμπουμ, και πέρα από αυτό λατρεύω την αμερικανική indie rock σκηνή και την folk μουσική. Άλλες μεγάλες εμπνεύσεις θα έλεγα πως είναι ο Elliott Smith, οι Black Country, New Road, ο Cameron Winter και οι Geese και ο Bob Dylan. Γενικά όλοι οι καλλιτέχνες που αναφέρω στο "πλάσμα".

Πώς ξεκίνησε η δημιουργία μουσικής σε τόσο προσωπικό και κλειστό επίπεδο; Πώς είναι να γράφεις και να παίζεις μουσική απ’ το δωμάτιό σου;

Δεν θα έλεγα πως ήταν κάποια συνειδητή επιλογή το προσωπικό στοιχείο της μουσικής μου στα πρώτα στάδια - η μουσική που ακούω τείνει να το μοιράζεται αυτό το χαρακτηριστικό οπότε μάλλον κληρονομήθηκε και σε εμένα.

Είναι πολύ όμορφη και ανταποδοτική εμπειρία το να ζεις την δημιουργία ενός άλμπουμ - από τις πρώτες λέξεις και ιδέες, στο σημείο που αρχίζουν να αχνοφαίνονται τα τραγούδια, στο σημείο που τελειώνει η διαδικασία της παραγωγής – όλα αυτά λίγα μέτρα από το κρεβάτι σου. Πλέον όμως είμαι στην τυχερή θέση να μπορώ να μοιραστώ την μουσική μου με άλλους ανθρώπους και να λάβω την βοήθεια τους, και αυτό είναι πολύ προτιμότερο.

Όταν έχω σχέδιο, γρήγορα μαθαίνω ότι δεν λειτουργεί, οπότε αναγκάζομαι να δοκιμάσω πράγματα μέχρι να μ’ αρέσει αυτό που ακούω

Αισθάνομαι ότι στην μουσική σου συνυπάρχει μία πολύ lo-fi και οργανική πλευρά, με μία άλλη πιο ηλεκτρονική, ρευστή, και επεξεργασμένη. Πώς τα ισορροπείς αυτά τα δύο μεταξύ τους;

Η παραγωγή συνήθως είναι μια πολύ αυθόρμητη διαδικασία για μένα. Όλα τα τραγούδια μου γράφονται στην κιθάρα ή στο πιάνο και όταν έρχεται η ώρα να τα ηχογραφήσω τις περισσότερες φορές δεν έχω κάποιο σχέδιο – ή όταν έχω σχέδιο γρήγορα μαθαίνω ότι δεν λειτουργεί. Οπότε αναγκάζομαι να δοκιμάσω πράγματα μέχρι να μου αρέσει αυτό που ακούω 

 Αν καταλαβαίνω καλά, είσαι υπεύθυνη για το σύνολο των ήχων και των οργάνων στη μουσική σου. Πόσο εύκολο είναι να αναλαμβάνεις τη γενική οργάνωση ενός ολόκληρου άλμπουμ και τι δημιουργικές λύσεις έχεις βρει για να ξεπεράσεις τους περιορισμούς;

Άμα έχεις χαμηλές προσδοκίες είναι πολύ εύκολο. Όταν γράφω ένα άλμπουμ δίνω πολύ βάση και χρόνο στους στίχους, στην δομή των τραγουδιών, στην ροή μεταξύ τους και στην γενικότερη ιστορία του άλμπουμ. Αυτά τα στοιχεία με ενδιαφέρουν σε ένα άλμπουμ και πιστεύω πως άμα αυτά είναι κατά σειρά, τότε το άλμπουμ θα πετύχει τον σκοπό του με οποιαδήποτε ενορχήστρωση και οποιαδήποτε παραγωγή. Επομένως οι περιορισμοί που έχω σε εξοπλισμό και μουσικές γνώσεις για μένα δεν έχουν πολύ σημασία.

Πέρυσι κυκλοφόρησες δύο άλμπουμ, ενώ φέτος έδωσες στη δημοσιότητα το "Δώσε Νόημα στην Ντροπή Σου". Υπάρχει μια διακριτή διαφορά σε ενορχηστρώσεις και παραγωγή. Τι άλλαξε;

Αρχικά αφιέρωσα πολύ παραπάνω χρόνο στην ηχογράφηση και στην παραγωγή. Τα πρώτα μου δύο άλμπουμ ηχογραφήθηκαν σε 1 και 3 μήνες αντίστοιχα ενώ το τελευταίο ήταν διαδικασία ενός έτους σχεδόν. Πέρα από αυτό, με την πάροδο του χρόνου νιώθω πιο άνετα ως παραγωγός και μπορώ να κάνω πιο συνειδητές επιλογές, όπως το να έχουν μπάσο επιτέλους τα τραγούδια μου…

Πιο σημαντικά, σε όλον τον δίσκο σχεδόν ανέλαβε το μιξάρισμα ο Φίλιππος Τσαντίνης ο οποίος επίσης παίζει μπάσο στην μπάντα μας! Χωρίς την βοήθεια του νομίζω πως μέχρι και σήμερα θα τον μίξαρα.

Η ντροπή, το γερασμένο σώμα, η αηδία, τα άσχημα πλάσματα που ο θεός κάνει πως δεν ξέρει… Κυριαρχεί αυτή η αίσθηση περιθωρίου ανάμεσα στα θέματα του τελευταίου σου δίσκου, όπως και στον τίτλο. Πώς αποφάσισες να τα βάλεις στο επίκεντρο του δίσκου σου; Και ποιο το νόημα που μπορεί να δώσει κάποιο στην ντροπή του;

Ούτε αυτό ήταν κάποια συνειδητή απόφαση. Το άλμπουμ γράφτηκε σχεδόν ολόκληρο από τον Ιούνιο του ‘25 μέχρι τον Ιανουάριο του ‘26 και ό,τι σκέψεις και συναισθήματα είχα αυτήν την περίοδο βρήκαν τρόπο να χωθούν στο άλμπουμ. 

Όταν γραφόταν ο δίσκος ο τίτλος προοριζόταν να είναι λίγο ειρωνικός, αλλά πλέον νομίζω πως είναι πάνω στο καθένα το τι νόημα θα δώσει στην ντροπή του, άμα θέλει να της δώσει κάποιο νόημα, δεν την πολυνοιάζει την ντροπή θαρρώ.

Ποια θα ήταν το απόλυτο σκηνικό για να ακούσει κανείς Ενδοεπικοινωνία; 

Πέρα από την λίμνη, πίσω απ’ τα βουνά... Εναλλακτικά στις 18 Σεπτέμβρη στο Αγοραφοβικό!

Νομίζω κατά λάθος με καλέσανε στο Αγοραφοβικό και ντρέπονται να το πάρουν πίσω

Πώς είναι να παίζεις στο Αγοραφοβικό Φεστιβάλ μετά από μόλις δύο χρόνια δισκογραφικής παρουσίας; Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;

Δεν περίμενα να κάνω λάιβ φέτος ούτε σε μπαρ της γειτονιάς μου οπότε όταν έλαβα πρόσκληση από το Αγοραφοβικό ήταν τεράστια έκπληξη. Νομίζω κατά λάθος με καλέσανε και ντρέπονται να το πάρουν πίσω… 

Είναι η πρώτη φορά που θα παίξω μπροστά σε άλλους ανθρώπους οπότε δεν το πολυπιστεύω ακόμα. Χαίρομαι πάρα πολύ για αυτήν την ευκαιρία και ανυπομονώ ανυπόμονα να παίξουμε και να δω αυτοπροσώπως όλες τις απρόσωπες οντότητες με τις οποίες ανταλλάσσω e-mail τόσο καιρό.

Σ’ ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου!  Κλείσε όπως θέλεις αυτή τη συνέντευξη!

BOOM εγώ σε ευχαριστώ!!