A Prog Session: Prodigy

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία του προοδευτικού metal που η γραμμή ανάμεσα στην πραγματική δισκογραφική παρουσία και την σχεδόν μυθολογική φήμη γίνεται δυσδιάκριτη. Συγκροτήματα που πρόλαβαν να αφήσουν πίσω τους μόλις μία ηχογράφηση, συχνά ένα demo ή μερικές φορές ένα σχεδόν ολοκληρωμένο άλμπουμ, κατέληξαν να αποκτήσουν μια δεύτερη ζωή μέσα από την ανακάλυψη συλλεκτών, ρεκτών κι επανεκδόσεων, δεκαετίες αργότερα. Σε αυτό το μικρό αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρον πάνθεον των «χαμένων» σχημάτων της αμερικανικής power/progressive σκηνής των early ’90s ανήκουν και οι Prodigy, οι οποίοι λίγο αργότερα χρησιμοποίησαν το όνομα Oracle, αφήνοντας πίσω τους μία και μοναδική κυκλοφορία, η οποία θα μας απασχολήσει σε αυτή την επιστροφή της στήλης.

Days Of Progressive Past vol. 84:

Η ιστορία ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του ’80, στο Jacksonville της Florida, μια πόλη που εκείνη την εποχή δεν βρισκόταν απαραίτητα στο επίκεντρο της μεταλλικής γεωγραφίας, αλλά παρήγαγε σταθερά μουσικούς με φιλοδοξία και ταλέντο. Οι Prodigy σχηματίστηκαν γύρω από τον κιθαρίστα Kent Smedley και τον αδελφό του, Brent Smedley, στα τύμπανα. Στη σύνθεση προστέθηκαν ο μπασίστας Kevin Reid και ο τραγουδιστής William Wren, με τον τελευταίο να είναι μια φωνή με ισχυρή δραματικότητα και χαρακτηριστικό εύρος, που ήδη είχε εμπειρία στην αμερικανική power metal σκηνή (βλ. Mystic Force). Από νωρίς, η αισθητική της μπάντας παρέπεμπε σε ένα υβρίδιο prog και heavy/power metal, τεχνικής δεξιοτεχνίας και ατμοσφαιρικών δυναμικών, ένα κράμα που εκείνη την εποχή είχε βιτρίνα συγκροτήματα όπως οι Crimson Glory, οι Savatage ή οι πρώιμοι Queensrÿche.

Η περίοδος όμως στην οποία γεννήθηκε η μπάντα ήταν μεταβατική. Το αμερικανικό power metal των ’80s είχε ήδη περάσει την ακμή του και η δεκαετία του ’90 ξεκινούσε με δραματικές αλλαγές στο μουσικό τοπίο. Η έκρηξη του grunge και της alternative rock σκηνής άρχισε να μετατοπίζει το ενδιαφέρον των δισκογραφικών εταιρειών, αφήνοντας ολοένα λιγότερο χώρο για τα πιο τεχνικά και επικά σχήματα της προηγούμενης εποχής. Παρ’ όλα αυτά, οι Prodigy αποφάσισαν να επενδύσουν σοβαρά στην ηχογράφηση ενός demo που θα λειτουργούσε ως κάρτα εισόδου στη δισκογραφία, με αποτέλεσμα το ηχογραφημένο το 1992, "As Darkness Reigns".

As Darkness Reigns (Self Released, 1992)

Παρότι τυπικά πρόκειται για demo, η διάρκειά του και το επίπεδο παραγωγής το φέρνουν πολύ κοντά στο να μπορεί να χαρακτηριστεί ως full length album. Η μπάντα, άλλωστε, αντιμετώπισε την ηχογράφηση με τη φιλοδοξία ενός κανονικού δίσκου· πολυεπίπεδες κιθάρες, προσεγμένη ενορχήστρωση, δραματικά φωνητικά και μια γενικότερη αίσθηση ότι το υλικό είχε σχεδιαστεί για να αποτελέσει την πρώτη μεγάλη δήλωση ταυτότητας για μια καριέρα που, τελικά, δεν πρόλαβε καλά – καλά να αρχίσει.

Μουσικά, το "As Darkness Reigns" αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του αμερικανικού progressive/power metal της εποχής. Οι συνθέσεις είναι εκτεταμένες, γεμάτες αλλαγές ρυθμού και διάθεσης, με σαφή επιρροή από το thrash metal της δεκαετίας του ’80 αλλά και από πιο μελωδικές power φόρμες. Τα riffs κινούνται συχνά σε επιθετική κατεύθυνση, όμως οι μελωδικές γραμμές και τα φωνητικά προσδίδουν στο υλικό μια επική διάσταση. Τα κιθαριστικά σόλο του Kent Smedley αποκαλύπτουν μια σαφή νεοκλασική κλίση, με φράσεις που θυμίζουν την αισθητική της shred σχολής, αλλά ενταγμένες σε ένα σαφώς πιο σκοτεινό και δραματικό περιβάλλον.

Στο επίκεντρο του άλμπουμ βρίσκεται αναμφίβολα η φωνή του William Wren. Με έντονη θεατρικότητα κι ευρύ φωνητικό εύρος, ο Wren κινείται με άνεση από χαμηλότερες, πιο μπάσες συχνότητες σε υψηλές, δραματικές κορυφώσεις. Η ερμηνεία του θυμίζει την παράδοση των μεγάλων frontmen της αμερικανικής power σκηνής, ενώ ο ίδιος συνέχισε και μετά τη διάλυση της μπάντας, ως τραγουδιστής στους Mystic Force για 17 χρόνια.

Οι συνθέσεις του δίσκου αποκαλύπτουν μια μπάντα που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην τεχνική δεξιοτεχνία και τη μελωδία. Το "No Faith For The Liar", ένα από τα πιο εκτεταμένα κομμάτια του άλμπουμ, εξελίσσεται μέσα από διαδοχικές αλλαγές ρυθμού και θεματικών μοτίβων, θυμίζοντας την προοδευτική λογική των Queensrÿche της περιόδου "Rage For Order". Το ομώνυμο "As Darkness Reigns" ξεκινά με πιο ατμοσφαιρική εισαγωγή πριν οδηγηθεί σε επιθετικότερα riffs και κιθαριστικές εξάρσεις, ενώ το "Knights Of The Round Table" φέρνει στο προσκήνιο την πιο επική πλευρά του συγκροτήματος, με μελωδίες που παραπέμπουν σε πιο παραδοσιακές metal φόρμες.

Παρά την ποιότητα του υλικού, η πραγματικότητα της εποχής δεν ήταν ευνοϊκή. Οι Prodigy κατάφεραν μεν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον της γερμανικής Massacre Records, όμως όταν το άλμπουμ κυκλοφόρησε σε CD το 1993, η μπάντα είχε ήδη αλλάξει όνομα σε Oracle. Η αλλαγή αυτή δημιούργησε μια μικρή σύγχυση γύρω από την ταυτότητα της κυκλοφορίας, η οποία έκτοτε αναφέρεται και με τα δύο ονόματα που άλλαξε το σχήμα.

Τί ακολούθησε;

Μετά τη διάλυση της μπάντας, τα μέλη της ακολούθησαν διαφορετικές πορείες. Ο William Wren παρέμεινε ενεργός για αρκετά χρόνια στη metal σκηνή, όντας γνωστότερος για τη συμμετοχή τους στους Mystic-Force για δεκαετίες. Οι αδελφοί Kent και Brent Smedley συνέχισαν να συνεργάζονται μουσικά, δημιουργώντας νέο σχήμα με το όνομα Odyssey και επιχειρώντας να διατηρήσουν ζωντανή την καλλιτεχνική κατεύθυνση που είχαν αναπτύξει στους Prodigy. Αργότερα, ο Brent βρέθηκε για πολλά χρόνια πίσω από τα τύμπανα των Iced Earth, συνεργαζόμενος με τον James MacDonough. Ο τελευταίος, δε, πέρασε και από σχήματα όπως οι Megadeth και οι Nevermore, αλλά και οι Strapping Young Lad, μεταξύ άλλων. Για τον Kevin Reid υπάρχουν λιγότερες πληροφορίες, γεγονός που υποδηλώνει ότι πιθανότατα αποσύρθηκε από τη μουσική δραστηριότητα σχετικά νωρίς.

Σήμερα, περισσότερες από τρεις δεκαετίες μετά την ηχογράφησή του, το "As Darkness Reigns" αποτυπώνει την τελευταία φάση μιας σκηνής που βρισκόταν σε ένα μεταβατικό στάδιο, τόσο μουσικά, όσο κι εμπορικά. Εξακολουθεί, έτσι, να θυμίζει ότι η ιστορία δεν γράφεται μόνο από τους θριάμβους των γνωστών ονομάτων, αλλά εξίσου και από εκείνες τις σύντομες, σχεδόν φευγαλέες παρουσίες που άφησαν πίσω τους ένα μικρό, σκοτεινό αποτύπωμα στο μουσικό στερέωμα. Και σε αυτή τη σκιά, το "As Darkness Reigns" εξακολουθεί να αντηχεί σαν μια υπόσχεση που δεν πρόλαβε ποτέ να εκπληρωθεί.