sister: «Δεν έχουμε συζητήσει ποτέ τι θα παίξουμε»

 Οι sister κυκλοφόρησαν πρόσφατα τον δεύτερο δίσκο τους, ονόματι "Blood", και μας εξέπληξαν ακόμα μια φορά χωρίς να αρθρώσουν λέξη. Μπορεί να φοβούνται ή να απεχθάνονται λίγο τις κάμερες, αλλά όποιος θέλει να καταδυθεί σε έναν κόσμο δυσαρμονικής μελωδίας, ανατολίτικου garage και φόρου τιμής στον Γάλλο Κολοκοτρώνη, μπορεί είτε να ακούσει τον δίσκο, είτε να τους παρακολουθήσει από κοντά σε λίγες μέρες.  

Στο πλαίσιο αυτής της κυκλοφορίας αλλά και της επανενεργοποίησής τους ως ζωντανό σχήμα μετά από μια μακρά περίοδο, είχαμε την ευκαιρία για μια πολύ ενδιαφέρουσα συνομιλία με τον κιθαρίστα τους a_v και τον ντράμερ τους n_t. Ο μπασίστας m_c ζει μόνιμα στο εξωτερικό, αλλά τα μουσικά και τα εξωμουσικά θέματα αναλύθηκαν εξονυχιστικά και ορισμένα από τα μυστήρια γύρω από το τρίο λύθηκαν, έστω και με τη συμμετοχή δύο εκ των τριών μελών!

Καλησπέρα παιδιά. Λοιπόν έχω σημειώσει κάποιες ερωτήσεις για να ξεκινήσουμε.

Έλα, πες πως μπορούμε να βοηθήσουμε. Τι να κάνουμε;

A_v, είχα μεταφέρει στον Μάνο, που έγραψε για το Blood, τα λόγια που μου είπες και συγκινήθηκε.

(a_v) Καλά και εμείς συγκινηθήκαμε γιατί «έπιασε» κάποιες αναφορές - και με ονόματα κιόλας. Συγκεκριμένα, έπιασε κάποια κολλήματά μας.

Γιατί μας έχετε δυσκολέψει με τη γραμματοσειρά σας έτσι;

(n_t) Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα! Όταν τον βγάλαμε τον πρώτο δίσκο έπρεπε κάπως να αλλάξει το όνομα. Τα αγόρια από εδώ πέρα βρήκανε αυτό το κόλπο, το οποίο και μας δυσκόλεψε πολύ στην πορεία. Ούτε εγώ δεν ξέρω πώς να γράψω strikethrough τα γράμματα. Είναι και πρόβλημα για όποιον πάει να μας αναζητήσει.

Μπορείς να κάνεις αναζήτηση με το απλό "Sister". Είναι ωραίο πάντως. Εμένα μου είχε αρέσει από την αρχή που το είχα δει.

(a_v) Το "Sister" είναι ένα πολύ κοινό όνομα.

Ναι, αλλά με το strikethrough δεν είναι καθόλου κοινό.

(a_v) Δεν είναι, όχι. Υπάρχουν κι άλλα σχήματα με όνομα "Sister". Μάλιστα το ένα είναι ένα punk metal συγκρότημα από τη Σουηδία που μας έστειλε και ένα email-νουθεσία που έλεγε ότι «παιδιά αυτό είναι το όνομα μας και μας το έχετε κλέψει.» Το ψάξαμε με μια δικηγόρο και τους απαντήσαμε. Το strikethrough το κάναμε ασυνείδητα, γιατί έπρεπε με κάποιον τρόπο να διαφοροποιηθούμε. Και είναι διαφορετικό όταν το λες και όταν το βλέπεις γραμμένο.

Όταν το βλέπεις γραμμένο είναι μοναδικό. 

(a_v) Για να μπορεί να έχει το copyright πρέπει να είναι μοναδικό, γι’ αυτό το έχει μόνο όταν είναι γραμμένο. Από κει και πέρα, κανείς δεν μπορεί να έχει το trademark μιας τόσο κοινής λέξης. Οπότε, άμα σου λέω "Sister", είμαι ελεύθερος να σου το πω. Αλλά άμα το γράψω "Sister" χωρίς strikethrough και το εκδώσω τυπικά και εμπορικά όντως, οι Sister από τη Σουηδία, μπορούν να διαμαρτυρηθούν, το λιγότερο. Επίσης μας άρεσε πολύ η γραφιστική ιδέα. Το ότι υπάρχουμε και δεν υπάρχουμε ταυτόχρονα. Η αυτοδιαγραφή. Νομίζω ότι αυτό ήταν που μας άρεσε περισσότερο. Ότι δεν μπορείς να είσαι βέβαιος για αυτό που κάνεις και ότι δεν θέλεις να είσαι και πλήρως εκτεθειμένος. Όλη αυτή η σκέψη.

Είπες ότι υπάρχετε και δεν υπάρχετε. Πέρασαν αρκετά χρόνια από τον πρώτο δίσκο και λένε ότι για τον πρώτο σου δίσκο έχεις 20 χρόνια να τον κάνεις και για το δεύτερο μόνο 6 μήνες.

(n_t) Εμάς έγινε ανάποδα.

Ναι, εσείς βγάλατε τον πρώτο δίσκο το ‘18 αν θυμάμαι. Εντάξει, είχαμε και την περίοδο του κορωνοϊού ενδιάμεσα, αλλά παρόλα αυτά περάσανε 8 χρόνια μέχρι να βγει το καινούριο. Ξέρω ότι είστε και λίγο σκορπισμένοι, αλλά ήταν μόνο αυτό ή ήταν ότι δεν ήσασταν και σε κάποια φάση;

(n_t) Ο πρώτος έγινε τόσο γρήγορα.

(a_v) Ο πρώτος έγινε πολύ γρήγορα. Ο πρώτος έγινε σε ένα χρόνο. Δηλαδή κάναμε ακριβώς το αντίθετο αυτό που είπε ο n_t.

Δηλαδή τον δουλεύατε όλον αυτόν τον καιρό; Δεν είναι ότι κάτσατε απλώς κάποια στιγμή και τον γράψατε στα γρήγορα;

(a_v) Όπως το καταλαβαίνω εγώ όλη η δουλειά για το δεύτερο έγινε μέσα σε μια άνοιξη. Του ‘18. Το θυμάμαι ακόμα.

Όταν βγήκε το πρώτο δηλαδή.

(a_v) Θυμάμαι ότι για κάποιο ανεξήγητο λόγο είχαμε μια περίοδο περίπου 2 3 μηνών, όπου ήτανε πολύ μόνιμο το πράγμα. Και το θυμάμαι γιατί ηχογραφούσα στο κινητό και τα αρχειοθετούσα και ουσιαστικά όλο το άλμπουμ είναι εκεί. Και τα 7 κομμάτια. Ο m_c έφυγε για να πάει στην Τυνησία το ‘19. Εικάζω ότι αν ο m_c δεν είχε ακολουθήσει τη ζωή του το ’19, θα είχαμε βγάλει δίσκο μέχρι το ‘20 το αργότερο Επειδή όμως δεν είμαστε μπάντα που γράφει από μακριά με ανταλλαγή αρχείων και λοιπά, όταν έφυγε ο m_c κάτι έσπασε. Η αλήθεια είναι ότι χάθηκε κάτι εκεί πέρα, το οποίο μπορεί και να μην το έχουμε βρει ξανά. Δηλαδή, μας θυμάμαι να γράφουμε το πρώτο και ήμασταν μια τελείως άλλη μονάδα από άποψη αποδοτικότητας και αφοσίωσης.

Το strikethrough το βάλαμε ασυνείδητα στο όνομά μας, γιατί έπρεπε με κάποιον τρόπο να διαφοροποιηθούμε.

Όπως το περιγράφετε τώρα ήταν σαν να πάγωσε λίγο ο χρόνος, σαν να έγινε μια παύση όταν έφυγε ο m_c.

(n_t) Ήταν πάρα πολύ δύσκολο για εμάς. Είχαμε και τα προσωπικά μας θέματα, ήταν πάρα πολύ δύσκολο να βρισκόμαστε στο στούντιο και να παίζουμε.

(a_v) Χάσαμε και έναν τρόπο εργασίας. Όταν αρχίσαμε να γράφουμε τα κομμάτια του "Blood", επειδή δεν γράφουμε όλοι μαζί πια, αυτό οδήγησε σε σύγχυση. Δηλαδή ο n_t έκανε τα τύμπανα και μετά πήγαινα εγώ να γράψω κάποιες κιθάρες και ήταν όλα τόσο απομονωμένα μεταξύ τους που πραγματικά δεν έβγαινε κάποιο νόημα.

(n_t) Δεν μας λειτουργούσε. Βρήκαμε πάρα πολλές φορές τοίχο.

(a_v) Άμα δεν βρεθείς μαζί, η αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολο. Σαν να προσπαθείς να συρράψεις κομμάτια που δεν μπορείς να τα ταιριάξεις μεταξύ τους.

(n_t) Και δεν θέλουμε να το κλείσουμε μόνο για να το κλείσουμε. Για αυτό και μπήκε σε μια διαδικασία ξανά και ξανά σκέψης. 

Δεν σας κυνηγούσε και κανείς.

(n_t) Κανείς, ναι. Γι’ αυτό μπήκε σε μια καινούργια τροχιά και πάλι καλά. Κυρίως ο a_v ήταν αυτός που το ξαναέβλεπε και το ξαναέβλεπε και μας το υπενθύμιζε. Και πάλι καλά που βρήκαμε το κουράγιο και το σθένος και τον χρόνο να έρθει ο m_c, να ξαναδούμε και να ξαναδουλέψουμε τα κομμάτια. Αν το σκεφτείς, ουσιαστικά τον μισό δίσκο τον ξαναγράψαμε. Όχι ότι πετάξαμε αυτά που είχαμε, αλλά σκεφτόμασταν ότι μπορούμε να τα κάνουμε και αλλιώς.

Άρα το διαμορφώσατε όταν βρεθήκατε και πάλι όλοι μαζί, οπότε και κάτι λειτούργησε διαφορετικά.

(a_v) Εμένα αυτό μου αρέσει πολύ γιατί μου θυμίζει την ιστορία μιας πολύ αγαπημένης μπάντας από την Ελλάδα, των Εν Πλω, που έγραψαν τον δίσκο τους 2 φορές. Οπότε όταν το κάναμε είπα από μέσα μου, «εντάξει, καλά πάμε», χωρίς προφανώς να θέλω να κάνω κάποια σύγκριση. Η αλήθεια είναι ότι τουλάχιστον 3 κομμάτια τα ξαναγράψαμε. Και μετά σκέψου ότι επειδή είχαν περάσει 6 και 7 χρόνια, δεν είσαι και μουσικά ο ίδιος. Κι άμα είσαι είναι πρόβλημα. Εγώ τουλάχιστον, είχα αρχίσει να ακούω πράγματα που τα ήθελα πολύ μέσα στα κομμάτια και να μην είναι όμως από τα όργανα που παίζουμε εμείς. Ξέρεις, έχει κι άλλα στοιχεία το άλμπουμ. Ο m_c, ας πούμε, ήθελε να μπει ένα σαντούρι. Βρήκαμε χώρο και μπήκε. Εγώ ήθελα πιάνο, ήθελα κλασική κιθάρα. Ο n_tέβαλε πολλά samples.

Και ήθελα να σας ρωτήσω για τα υπόλοιπα όργανα που χρησιμοποιήσατε. 

(n_t) Σκέψου τώρα ότι είχαμε γράψει το Dark Candy, το οποίο μας αρέσει πολύ. Και μου λέγανε αυτοί «σαντούρι» και τους έλεγα «τι σαντούρι ρε, εδώ πάμε να κλείσουμε τον δίσκο.» Και αυτός ξανά άνοιγε.

Αυτό εμένα μου φαίνεται και λίγο ανατολίτικο.

(a_v) Και κάτι ποντιακό θα πω στις κιθάρες, σε ένα σημείο. Αν παρακολουθήσεις λίγο τα ακόρντα έχουν αυτό το φρενήρες που έχουν τα ποντιακά. Το πολεμικό.

Πόσο διαφορετικό σας φαίνεται ο πρώτος από το δεύτερο δίσκο; Εμένα ο δεύτερος μου φαίνεται ότι έχει περισσότερες παραμορφώσεις και θα έλεγα ότι είναι πιο θυμωμένος.

(a_v) Ναι, ισχύει αυτό. Εγώ το θεωρώ ότι είναι κάπως λιγότερο εξυπνακίστικο από το πρώτο το πρώτο θεωρώ ότι ήτανε λίγο πιο σοφιστικέ. Αυτό νομίζω ότι δεν αρνείται και κάποια πιο βασικά συναισθήματα. Νομίζω ότι είναι ένα πιο απλό άλμπουμ. Τα κομμάτια είναι πιο εκτενή και πιο οργανικά και σίγουρα εγώ βλέπω ότι έχει και περισσότερα στοιχεία ελληνικής μουσικής. Το οποίο με καλύπτει πάρα πολύ, γιατί εγώ ακούω πολύ ελληνική μουσική τα τελευταία χρόνια.

Ελληνική εννοείς οτιδήποτε ή κάτι του στυλ παραδοσιακή;

(a_v) Κυρίως παραδοσιακή, όπως επίσης και παλιούς συνθέτες των δεκαετιών του ‘60 και του ‘70. Αν ψάξει κανείς να βρει μουσικές αναφορές, νομίζω ότι είναι πιο δύσκολο να βρει στο δεύτερο παρά στο πρώτο. Εγώ το σκέφτομαι κάπως σαν ότι το δεύτερο είναι πιο διαισθητικό σε σχέση με το πρώτο. Το πρώτο είχε λίγο ένα attitude, ήταν σαν να ήθελε να πει κάτι. Το δεύτερο δεν έχει σενάριο ακριβώς.

(n_t) Τον m_c τον είχα γνωρίσει στη Μυτιλήνη, όπου ζούσα παλιότερα. Το 2015 ήρθα στην Αθήνα και ο m_c είχε γυρίσει λίγο νωρίτερα. Από την αρχή που ήρθα του έλεγα να βρεθούμε και να παίξουμε. Ο m_c λοιπόν μου είπε ότι είχε ένα φίλο και ότι μπορούσαμε να βρεθούμε και να παίξουμε και έτσι αρχίσαμε και βρισκόμαστε κάπου στο Περιστέρι. Τα τραγούδια για τον πρώτο δίσκο γραφτήκανε και βγήκανε.πάρα πολύ γρήγορα. Ο καθένας μας τότε έφερε σε μεγάλο βαθμό μαζί του τις επιρροές του. Το θέλαμε. Το δεύτερο θέλαμε σίγουρα να είναι κάτι πιο δυνατό και σίγουρα να είναι κάτι πιο δουλεμένο. 

(a_v) Και πιο ακριβό. Γιατί ήτανε 4 φορές πιο ακριβό περίπου. (σ.σ. γελάμε όλοι)

Πώς ήτανε αυτή τη φορά η συνεργασία με τον Coti K, ο οποίος έχει κάνει και το πρώτο; Για να κάνετε και το δεύτερο μαζί σημαίνει ότι κάτι λειτούργησε.

(n_t) Κοίτα τον πρώτο τον γράψαμε μαζί του, δηλαδή τον ηχογραφήσαμε μαζί του. Είχε ένα στούντιο τότε στον Κεραμεικό όπου ήμασταν δύο εβδομάδες μαζί του και γράφαμε κάθε μέρα. Τότε ήταν που γνωριστήκαμε και δουλέψαμε μαζί. Εντάξει, όποιος έχει γνωρίσει και δουλέψει και έχει έρθει κοντά με τον Coti K ξέρει ότι είναι τόσο γλυκός και καλός. Συμμετείχε λοιπόν πολύ και στον δίσκο.

Οπότε τον αναζητήσατε και στον δεύτερο δίσκο;

Κοίτα για να λέμε και την αλήθεια το δεύτερο το ξεκινήσαμε με έναν άλλο φίλο ως παραγωγό, τον Κίμωνα τον Βλαχάκη που έπαιζε στους Όρη. Στο στούντιο που έχουν τα παιδιά εδώ στα Εξάρχεια είχα δουλέψει και κάποια άλλα πράγματα όπως τον δίσκο των Periods. Το ξεκινήσαμε παρέα, αλλά επειδή ήταν εκείνη η περίοδος που και εμείς δεν ξέραμε τι θέλαμε, αδικήσαμε αυτή τη δουλειά. Και αποφασίσαμε από κοινού να το σταματήσουμε ως project γιατί και εκείνον τον δυσκολέψαμε και εμείς δεν ξέραμε ακριβώς πού θέλουμε να το πάμε. Πατήσαμε μια παύση εκεί και αποφασίσαμε απλά να γυρίσουμε στον Coti K. Ο Coti K έχει σταματήσει να ηχογραφεί, δεν δουλεύει πια σαν μηχανικός ήχου, κάνει μόνο μίξη και παραγωγή. Το πρώτο άλμπουμ το κάναμε στο studio του. Θέλαμε να δοκιμάσουμε δεύτερο παραγωγό, διαφορετικό, γιατί είχαμε εμπιστοσύνη στον Κίμωνα και έχουμε ακόμα. Αλλά μάλλον δεν ήταν η ώρα για να κάνουμε κάτι μαζί με τον Κίμωνα. Ελπίζω ότι θα έρθει. Αλλά είναι πολύ μέσα στο άλμπουμ και ο Κίμωνας (σ.σ. προς τιμή τους, τον αναφέρουν πολλές φορές στα credits του δίσκου). Είχε βγάλει ένα blueprint για το άλμπουμ, το οποίο το ακολουθήσαμε σε μεγάλο βαθμό μετά. Είναι σαν παραγωγός, αλλά αφανής και δεύτερος και λίγο πιο πίσω.

Άμα δεν βρεθεί μαζί η μπάντα, είναι σαν να προσπαθείς να συρράψεις κομμάτια που δεν μπορείς να τα ταιριάξεις μεταξύ τους.

Άρα χρησιμοποιήσατε πράγματα από την εκείνη την εργασία, η οποία δεν ολοκληρώθηκε.

(a_v) Βεβαίως. Τα περισσότερα τύμπανα είναι από εκεί, για παράδειγμα. Αλλά χρησιμοποιήσαμε και προσεγγίσεις που έκανε στη μίξη. Ισορροπίες και εικόνες που έδωσε ο Κίμωνας, με έναν τρόπο τις διατηρήσαμε. Δηλαδή είπαμε στον Coti ότι αυτό μας αρέσει σαν κατεύθυνση, ας το κρατήσουμε.

(n_t) Ο Κίμωνας όταν γράφαμε το δούλευε πολύ το πράγμα, απλά φτάσαμε σε ένα σημείο που τον καημένο και εμείς τον κάψαμε. Ήμασταν σε μια φάση που δεν ξέραμε κι εμείς τι μας έφταιγε και πως πήγαινε. Και το αφήσαμε εκεί πέρα. Ήταν πιο τίμιο και για αυτόν και για εμάς. Αυτή είναι η αλήθεια.

(a_v) Εγώ θέλω να πω κάτι για τον Coti επιγραμματικά, επειδή ρώτησες πως ήταν η συνεργασία μας. Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να τον βάζεις σε μια διαδικασία που νιώθει ότι παίζει με αυτό. Εκδηλώνει πάρα πολύ την περιέργεια του και δοκιμάζει πράγματα. Είναι πολλές φορές που ήμασταν μαζί δίπλα στη μίξη και ήταν πολύ πρόθυμος να δοκιμάσει τρελά πράγματα.

(n_t) Μας αρέσει πάρα πολύ αυτό.

(a_v) Κρατάω πάρα πολύ αυτή τη φυσική περιέργεια που έχει ακόμα για τον ήχο και για τις ιδέες.

Την έχει ακόμα μετά από τόσα χρόνια ε;

(n_t) Ναι σαν παιδάκι.

(a_v) Κάναμε κάτι και συνειδητοποιούσαμε ότι δεν δούλευε και εκείνη τη στιγμή τον έβλεπα που καθόταν και σκεφτόταν. Άκουγα τα γρανάζια να δουλεύουν, δοκίμαζε κάτι και ξέρεις, ήταν αυτό. Και αυτό γινόταν γιατί τον είχες μπλέξει σε μια διαδικασία να βρει μια λύση. Εγώ δεν περίμενα να συνεργαστεί μαζί μας γιατί μάλλον για αυτόν είμαστε μια ροκ μπάντα. Αλλά κάτι φαίνεται να είδε. Εμείς δεν θεωρούμε ότι είμαστε ροκ μπάντα με την έννοια τη θεωρητική.

Τι θεωρείτε ότι είστε;

Είμαστε ηλεκτρική μπάντα, αλλά δεν ξέρω αν είμαστε ροκ ακριβώς.

Αν κάποιος ήταν να σας ακούσει για πρώτη φορά, πώς θα περιγράφατε τον εαυτό σας; Ίσως σας ζητάω να κάνετε κάτι που δεν θέλετε να βάλετε, δηλαδή μια ταμπέλα, αλλά τι ταμπέλα θα βάζατε για να μπορέσει κάποιος να σας κατατάξει ή να σας αναγνωρίσει;

(a_v) Θα έλεγα ότι είμαστε ένα ηλεκτρικό σύνολο που παίζει δυνατά. Αυτό. Δεν θα έλεγα πάντως ότι είμαστε μια ροκ μπάντα. Χωρίς να έχω κάτι με το ροκ, γιατί με αυτό μεγάλωσα. Αλλά δεν έχουμε κάποια στοιχεία απαραίτητα.

Συμβατική ροκ μπάντα δεν είστε.

(a_v) Με την έννοια του ροκ, όχι. Δεν υπάρχει ένα σόλο, δεν υπάρχει ένα riff ακριβώς. Νομίζω ότι αυτό που παίζουμε είναι πιο κοντά στην ηλεκτρονική λογική των πραγμάτων και σε μια άλλη μουσική παρά στη ροκ ας πούμε. Αλλά είναι ηλεκτρικό. Γιατί μας αρέσει ο ηλεκτρισμός, η ένταση, η παραμόρφωση.

(n_t) Τα ντραμς είναι σαν λούπες, ας πούμε. Δεν έχουμε γεμίσματα.

Όντως είναι κατά κάποιο τρόπο με ηλεκτρονική δομή, αλλά με ηλεκτρικό ήχο. 

(a_v) Εγώ το σκέφτομαι πολύ ότι είναι έτσι, αν το βλέπεις και εσύ. 

Δεν έχει γεμίσματα στα τύμπανα, δηλαδή δεν εξυπηρετεί αυτή τη μουσική. Αν στον πρώτο δίσκο έπαιζε ένας διαφορετικός ντράμερ, σίγουρα θα έβαζε και άλλα πράγματα. Όμως εμείς δεν τα «ακούμε» αυτά τα πράγματα μέσα. Εμείς πιο πολύ ακούμε riff και σαμπλαρισμένα τύμπανα. Σαν να υπάρχει ένα μοτίβο από drum machine.

Εκτός από την Αγία Τριάδα κιθάρα, μπάσο, ντραμς, τι άλλο όργανο χρησιμοποιήσατε σε αυτόν τον δίσκο και τι σας επηρέασε εκτός των συμβατικών;

(n_t) Έχει micromoog, που είναι ένας τύπος συνθεσάιζερ. Στο "Nox Tremenda" όλο το δεύτερο μισό είναι γεμάτο κρουστά.

Αυτά ήταν ιδέες δικές σας;

(n_t) Ναι ναι, όλα δικά μας. Αυτά τώρα γράφτηκαν, σκέψου, επι κόβιντ, επί lockdown. Τα οποία τα πήρε στην ουσία ο Coti και έκανε, ας πούμε τη σκηνοθεσία του. Τα rough mixes δεν απέχουν και πάρα πολύ από τα τελικά, απλώς τα σκηνοθέτησε πάρα πολύ ωραία ο Coti.

(a_v) Ο δίσκος έχει επίσης πολλά samples. Έχει κλασική κιθάρα. Έχει πιάνο. Έχει σφυρίγματα, έχει ένα μεταμφιεσμένο σαξόφωνο που παίζει ένας φίλος που έχει παίξει και το σαντούρι. Ο παιδικός μου φίλος, ο Παναγιώτης Μπάρας που παίζαμε μαζί μουσική και τώρα είναι στη Σκωτία.

(n_t) Επίσης τα σαμπλς είναι παιγμένα κανονικά, δεν είναι κομμένα, φαγωμένα.

(a_v) Η λογική των οργάνων είναι φυσική και καθαρά σε μια βάση ενορχηστρωτική, με τη λογική του καλεσμένου. Δηλαδή ένα όργανο είναι καλεσμένο και έρχεται και καθορίζει το αποτέλεσμα. Ενώ έχεις την Αγία Τριάδα, μπαίνει ξαφνικά ένα τουμπερλέκι που έχει βάλει ο n_t. Ή ένα πιάνο. Και χαρακτηρίζει το κομμάτι ανεπανόρθωτα κατά κάποιον τρόπο. Είναι ένας καλεσμένος, ο οποίος τελικά το παίρνει όλο πάνω του.

Βάζει μια πινελιά που είναι πολύ ευδιάκριτη.

(a_v) Που χαρακτηρίζει το κομμάτι. Γιατί ακριβώς σπάει λίγο αυτόν τον κώδικα που έχουν τα άλλα τρία όργανα. Εμείς αγαπάμε σχεδόν όλα τα όργανα και θεωρούμε ότι ταιριάζουν άμα βρεις το κατάλληλο πλαίσιο. Εγώ ήθελα πολύ, ας πούμε, να υπάρχουν περισσότερα έγχορδα. Δεν το καταφέραμε σε αυτό το άλμπουμ, αλλά ήθελα πάρα πολύ τσέλο και κοντραμπάσο. Και ο m_c ήθελε κοντραμπάσο. Δηλαδή ήθελα κάποια μέρη μπάσου να τα γράψει με κοντραμπάσο σαν αναφορά στους Beastie Boys που έγραφαν έτσι πολλά κομμάτια. Αυτή ήταν λογική. Ίσως είχε να κάνει λίγο και με ένα μεγάλωμα.

Φωνητικά έχετε σκεφτεί ποτέ να βάλετε;

(a_v) Ναι, έχουμε σκεφτεί. Σε μια λογική να γράψουμε κομμάτια και να φωνάξουμε ανθρώπους που εκτιμάμε και που μας αρέσουν πολύ οι φωνές τους να τραγουδήσουν. Έχουμε σκεφτεί και συγκεκριμένους ανθρώπους.

Ο Coti K έχει ακόμα αυτή τη φυσική περιέργεια για τον ήχο και για τις ιδέες.

Άρα πάλι να είναι επισκέπτες και τα φωνητικά. Στην ουσία να είναι μουσαφίρηδες και να εξυπηρετήσουν κάτι της στιγμής.

(a_v) Ναι, κάπως έτσι, αλλά προσωπικά θα ήθελα να το κρατούσαμε και χωρίς φωνή για να δούμε έτσι μέχρι που μπορεί να πάει. 

(n_t) Τον Coti να βάλουμε να τραγουδήσει!

Έχει βγάλει και αυτός δύο δίσκους.

(a_v) Τρεις. Μιλάμε για τους The Man From Managra. Τους άκουγα και πρόσφατα και νομίζω ότι είναι από τα πιο ωραία τραγουδοποιοιητικά άλμπουμ που έχουν βγει στην Ελλάδα τα τελευταία αρκετά χρόνια.

Είχα ακούσει τα δύο πρώτα παλαιότερα και θυμάμαι ότι ήταν πολύ ωραίοι δίσκοι.

(a_v) Πάρα πολύ ωραίοι και με συνέπεια. Ο τύπος έκανε αυτή την τριπλέτα δίσκων και το εξέλιξε πάρα πολύ. Από το πρώτο στο τρίτο βλέπεις μια πολύ ωραία γραμμή και στο τέλος το έκλεισε γιατί κάπως ολοκληρώθηκε ίσως, δεν ξέρω. Νομίζω μου έχει πει ότι σκέφτεται να ξαναβγάλει κάτι.

Μακάρι. Τίτλος πως βρίσκετε αφού δεν έχετε στίχους; Εντάξει, όταν ένα τραγούδι έχει στίχους έχεις ας πούμε 5-10 πράγματα από τα οποία μπορείς να αντλήσεις έναν τίτλο.

(a_v) Αυτό τώρα Ας το απαντήσει ο n_t.

(n_t) Η αλήθεια είναι ότι αυτό είναι κάτι λογοκριμένο για μένα. Οι άλλοι δύο τα αποφασίζουν αυτά με συνομιλίες στις οποίες δεν έχω πρόσβαση. Και χαίρομαι πάρα πολύ για αυτό. Φαντάζομαι ότι έχουν περάσει απίστευτα πάρα πολλές ώρες ψάχνοντας, το οποίο στο τέλος έχει νόημα. Και είναι κάτι το οποίο εγώ δεν μπορώ να το να το δω και να το κάνω, δεν έχω αυτό το όραμα. Θα σου πω κάτι και μπορεί και να γελάσεις τώρα, αλλά εγώ τα τραγούδια τα προσφωνώ όπως τα ξέρουμε μεταξύ μας.

Που φαντάζομαι ότι δεν είναι όπως τα ξέρουμε εμείς.

(n_t) Πώς είναι αυτό το αστείο που λέει ο Ulrichμε τον σκίουρο; Ότι κάτσαμε με το γραφιστικό που ετοιμάσαμε και δώσανε νόημα και ζωή σε αυτό. Εντάξει, είναι πάρα πολύ ωραίο. Η διαδικασία που ακολουθούνε ο a_v και ο m_c είναι κάτι το οποίο είναι x-files για μένα. Θα μου αποκαλυφθούν όλα αργότερα.

Θα ανοίξουν κάποια στιγμή τα αρχεία του Foreign Office, μετά από 50 χρόνια.

(n_t) Αυτό είναι η αλήθεια. Ο πiο ακατάλληλος λοιπόν για να σου μιλήσει για αυτό το πράγμα είμαι εγώ.

(a_v) Έχουμε άτυπη συμφωνία με τον m_c. Ο m_c διαλέγει τους τίτλους των άλμπουμ και μετά μοιράζουμε τα υπόλοιπα. Σε αυτόν τον δίσκο κρατήσαμε μόνο μια επιθυμία του n_t για ένα κομμάτι, όλα τα άλλα τα αποφασίσαμε εμείς. Ανταλλάζαμε συνέχεια...

...λογοκριμένα μηνύματα;

(a_v) Ιδέες! Προσπαθούσαμε να σκεφτούμε νν αυτό το κομμάτι είναι κάτι, τι είναι; Πώς θα έπρεπε να λέγεται; Το οποίο νομίζω ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο.

Τα ονόματα τα δίνετε στο τέλος;

(a_v) Ναι. Αφού η φίλη μας η Αντριάνα η γραφίστρια, περίμενε να της στείλουμε τους τίτλους για να κλείσει το artwork. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να δώσεις όνομασε κάτι που υπάρχει αν δεν ξέρεις τι είναι ακριβώς. Δηλαδή έπρεπε να βρεις ένα όνομα για ένα δεκάλεπτο κομμάτι το οποίο δεν έχει κάτι λεκτικό μέσα του που να το χαρακτηρίζει και πρέπει να το βρεις εσύ και να είναι μια δύο λέξεις. Πρέπει να δουλέψεις με άλλες ποιότητες, ας πούμε. Δηλαδή άμα ήτανε ζώο τι θα ήτανε; Ακούς μετά το ίδιο το κομμάτι και είναι ογκώδες, είναι 10 λεπτά. Εκτείνεται, αναδιαμορφώνεται. Άρα τι μπορεί να είναι αυτό; Δεν είναι καθόλου εύκολο. Ζοριστήκαμε με τον m_c, αλλά το βρήκαμε όμως.

Το Jean D' Arc πώς το βαφτίσατε;

(a_v) Το Jean D' Arc ήταν μια ιδέα της τελευταίας στιγμής. Είχα πάει στο θερινό να δω την ταινία για τη Jean D' Arc του Carl Dreyer. Ήταν από τις πιο όμορφες στιγμές μου μέσα στο 2025. Είχα πάει μόνος μου, ήταν καύσωνας, ήταν καλοκαίρι. Είναι μια ταινία που κρατάει γύρω στα 80 λεπτά και με αποσυντόνισε πολύ. Δεν ξέρω αν την έχεις δει.

Όχι, δεν την έχω δει.

(a_v) Η ερμηνεία της Renée Falconetti που κάνει τη Jean D' Arc θεωρείται η κορυφαία γυναικεία ερμηνεία στον κινηματογράφο. Είναι μια ηθοποιός η οποία έκανε μόνο αυτή την ταινία. Αυτή η γυναίκα λοιπόν δεν έκανε καμία άλλη ερμηνεία. Εξαφανίστηκε από τον κινηματογράφο με μια πολύ ενδιαφέρουσα και περίεργη ζωή μετά. Και αυτή είναι μια ταινία που από μια πλευρά δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει ομιλία. Υπάρχουν μεσότιτλοι, πέφτουν κάποιες καρτέλες, είναι ασπρόμαυρη. Έχει ένα μοντάζ, το οποίο είναι τελείως δικό της. Επίσης, ο m_c είναι και Ελληνογάλλος και στη Γαλλία η Ιωάννα της Λωρραίνης είναι ένας αντίστοιχος Κολοκοτρώνης, σαν να λέμε. Και κάπως νομίζω συγκινήθηκε με αυτό. Το κομμάτι έχει frenzy πολύ μέσα του. Είναι λίγο σαν σαν επιληπτική κρίση σε αργή κίνηση κάποιες στιγμές και κάπως μας ταίριαξε πολύ με την ιστορία της Ιωάννας. Η Ιωάννα της Λωραίνης ήταν ήταν ένα κορίτσι 17 ετών που όρμησε πρώτο στη μάχη εναντίον των Άγγλων επειδή είχε το κάλεσμα και την εντολή από τον Θεό να το κάνει. Ένα κορίτσι με κοντά μαλλιά εκείνη την εποχή, κόντρα σε όλες τις νόρμες, που ντυνόταν με στρατιωτική στολή και με πανοπλία και όχι με γυναικεία ρούχα. Μας φάνηκε ότι είναι ένας φόρος τιμής.

Το κομμάτι έχει και κάποια κάπως τους διαστροφικά εφέ απ’ όσο θυμάμαι. Επαναστατικά ίσως. Ίσως είναι και το αγαπημένο μου εμένα από το δίσκο.

(a_v) Είναι λίγο disturbing, είναι ενοχλητικό από ένα σημείο και μετά. Η μελωδία του είναι ενοχλητική, είναι σαν να έχεις πειράξει το dna της. Ενώ είναι μια κανονική μελωδία, την έχεις παραμορφώσει πολύ και βγαίνει κάπου σαν μια κρίση πανικού. Δεν μπορώ να το πω καλύτερα. Μ αρέσει κιόλας.

Κάποιο λάιβ να περιμένουμε; Βλέπω ότι κοιτάζεστε συνωμοτικά μεταξύ σας. Όταν είχατε βγάλει το "untrue" είχατε παίξει στο Underflow, το υπόγειο δισκοπωλείο. Είχατε παίξει επίσης ως support στους Zu, όπου σας είχα δει, αλλά και στο Ίλιον Plus.

(n_t) Η αλήθεια είναι ότι αυτό κανονίζουμε τώρα. Θα κάνουμε την παρουσίαση του δίσκου και θα παίξουμε μαζί και με ένα σχήμα που μας αρέσει πολύ.

(a_v) Από το εξωτερικό. Είναι φίλοι. Είναι αρκετά. διαφορετικοί ηχητικά από εμάς, αλλά νομίζω ότι είμαστε κάπως κοντά πνευματικά, θα πω.

(n_t) Το έχουμε φτιάξει στο μυαλό μας πως θα γίνει. Πώς θα στηθεί. Νομίζω ότι είναι θέμα ημερών τώρα.

(a_v) Θα κάνουμε μία συναυλία εδώ και μία στη Θεσσαλονίκη κάπου προς το καλοκαίρι.

Ενώ έχεις την Αγία Τριάδα κιθάρα-μπάσο-τύμπανα, μπαίνει ένα τουμπερλέκι ή ένα πιάνο και χαρακτηρίζει το κομμάτι ανεπανόρθωτα.

Πώς διαχειρίζεστε το γεγονός ότι ο ένας από εσάς είναι μακριά;

(a_v) Ηρεμούμε καταρχάς.(σ.σ. γέλια)

Εντάξει, μπορεί να μην είναι καθημερινή ενασχόληση το συγκρότημα, αλλά και πάλι ο m_c δεν είναι στην Πάτρα, είναι πιο μακριά. Ως φυσική.παρουσία τον έχετε μαζί σας λίγες φορές τον χρόνο. Πώς το διαχειρίζεστε αυτό; Είναι σαν να μπαίνετε σε κάποια παύση, όσο λείπει;

(a_v) Όχι. Εμείς οι δύο συνεχίσαμε να γράφουμε κομμάτια, αφήνοντας πάντα ανοιχτή μια πόρτα για να μπορεί να μπει και ο m_c. Αλλά συνειδητοποιήσαμε ότι δεν μπορούν αυτά τα κομμάτια να υπογραφούν και από τους τρεις μας αν δεν είμαστε όλοι μαζί στο ίδιο δωμάτιο. Δηλαδή οι όποιες προσπάθειες κάναμε να του στέλνουμε κομμάτια και να ανταποκρίνεται δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ από την πλευρά του και νομίζω ότι καλώς έγινε έτσι. Γιατί τελικά δεν είμαστε τέτοιο συγκρότημα. Εμείς συνεχίσαμε στη λογική του ότι δεν ξέραμε να κάνουμε και κάτι άλλο. Έπρεπε να συνεχίσουμε.

(n_t) Η αλήθεια είναι ότι θέλει πάρα πολύ καλό προγραμματισμό, αλλά και τύχη για να μπορεί να γίνει. Όλοι γουστάρουμε να παίζουμε ζωντανά. Φυσικά και θέλουμε να παίζουμε ζωντανά.

Αλλά υπάρχει αυτή η συνθήκη που είναι προβληματική στο συγκεκριμένο θέμα. 

(n_t) Είναι. Όμως δεν βρήκαμε έναν άλλο μπασίστα, δεν το κάναμε ποτέ. Δεν το είπαμε ποτέ, δεν το σκεφτήκαμε. Έτσι κι αλλιώς όταν είμαστε και οι τρεις μαζί περνάμε ωραία. Γουστάρουμε. Θέλουμε να παίξουμε ζωντανά, μας αρέσει. Τότε που μας είχες δει, ας πούμε, ήταν πολύ ωραία που είχαμε παίξει τρεις συναυλίες μέσα σε 25 μέρες.

Αυτή η συναυλία με τους Zu ήταν πολύ ωραία. Θυμάμαι και τη δική τους εμφάνιση, αλλά θυμάμαι πολύ έντονα και τη δική σας.

(a_v) Αυτή ήταν μια πολύ καλή περίοδος για εμάς. Ήμασταν κεφάτοι τότε γιατί συνέβαινε το πράγμα.

(n_t) Όταν παίζεις τρεις συναυλίες στη σειρά έχεις άλλον αέρα, απλώς βγαίνεις έξω και παίζεις. Θέλει κι αυτό το χρόνο του πώς να το κάνουμε ΡΕ παιδί μου; 

(a_v) Και σε κάθε συναυλία έβλεπες ότι κάτι άλλαζε προς το καλύτερο. Όταν κάνεις πολλές στη σειρά, δημιουργείται ακροατήριο. Στο τέλος δηλαδή στο Underflow που ήτανε η παρουσίαση του δίσκου, νομίζω ότι περίπου τον μισό κόσμο εγώ δεν τον ήξερα. Ο Βασίλης (σ.σ. ο ιδρυτής του Underflow που δυστυχώς δεν ζει πια) έβγαλε το δίσκο και μας εμπιστεύτηκε. Όταν παίζεις, δημιουργείται ένα ακροατήριο τελικά. Είναι νομοτελειακό. Ενώ τώρα, ας πούμε, το τελευταίο μας λάιβ ήτανε στην Κεφαλονιά το καλοκαίρι του ‘19. Από τότε ξαναπαίξαμε ένα μυστικό show τις πρώτες μέρες του ’26,  στο Ίλιον Plus. Παίξαμε πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια. Δεν το ανακοινώσαμε πουθενά.

Είχε κόσμο;

(a_v) Είχε πολύ. Αλλά ξέρεις, το κάναμε για να δούμε αν μπορούμε να παίξουμε ακόμα.

Και το ανακοινώσατε, δηλαδή λίγες μέρες πριν.

(a_v) Δεν το ανακοινώσαμε ποτέ, βγήκαμε απλά πριν από τις άλλες μπάντες και παίξαμε.

Α, παίξατε σε συναυλία άλλων συγκροτημάτων.

(a_v) Ναι, είχαμε περίπου 40 λεπτά και παίξαμε τα καινούργια τραγούδια. Παίξαμε με τους Sclavos και τις Periods. Έκανα διπλοβάρδια εκείνη τη μέρα.

(n_t) Αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που έχει κάνει ο a_v.

(a_v) Πολύ δύσκολο ναι. Διπλές μάρκες για ποτά, ξέρεις τώρα.

(n_t) Κοίτα τώρα, κακά τα ψέματα μετά από 8 χρόνια είναι σαν να ξεκινάς πάλι από την αρχή. Αυτή είναι η αλήθεια.

Εντάξει, όσο σας ξέρανε από πριν, πιστεύω ότι θα γυρίσουμε. Θα σας ξαναδούνε. 

(a_v) Ξέρεις τι; Τώρα μεγαλώσαμε και εμείς λίγο και έχουμε και άλλες υποχρεώσεις. Αλλά εμένα μου αρέσει που έχει γίνει πιο δύσκολο.

Εννοείς επειδή το κάνετε πιο αφοσιωμένα; Επειδή θέλετε πολύ;

(a_v) Επειδή το κάνουμε πιο αφοσιωμένα, επειδή αναγκαζόμαστε να βρίσκουμε πιο ενδιαφέροντες τρόπους, να το σκηνοθετούμε αλλιώς. Θέλαμε για την παρουσίαση του άλμπουμ να κάνουμε κάτι πιο φιλόδοξο που τελικά δεν μας βγήκε, όμως θα το κάνουμε κάποια στιγμή. Θέλαμε να μην παίξουμε σε έναν κλασικό χώρο rock venue, αλλά να παίζαμε σε έναν κινηματογράφο, να καλούσαμε και άλλον κόσμο και να κάνουμε και διάφορες άλλες δραστηριότητες μέσα. Σαν πολυθέαμα κάπως. Όταν λοιπόν δεν έχεις την πολυτέλεια, γίνεσαι πολύ πιο εκλεκτικός και πιο σοβαρός με αυτό που πας να κάνεις. Και νομίζω ότι ακόμα και αν παίζουμε μία φορά το χρόνο, μπορεί να ισοδυναμεί με το να παίζουμε πέντε φορές αν κανεις ένα event πολύ προσεγμένο, σε έναν χώρο διαφορετικό από τα συνηθισμένα.

Σε σινεμά να σου πω είχα δει τους παλιότερα τους Last Drive που κάνανε τις ακουστικές εμφανίσεις.

(a_v) Στο Τριανόν.

Ναι, στο Τριανόν. Το είχαν κάνει και στο Ίλιον, αλλά πρώτα πρώτα το είχαν κάνει στο Τριανόν. Ήταν κάτι διαφορετικό και πολύ ωραίο που τους έβλεπες σε αυτή τη σκηνή να παίζουν ακουστικά. Όντως ήταν κάτι που το θυμάμαι μετά από πολλά χρόνια.

(a_v) Υπήρχε αυτή η σκέψη και θέλαμε πολύ να το κάνουμε, αλλά υπάρχουν ορισμένες δυσκολίες που αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να τις ξεπεράσουμε. Θα γίνει όμως κάποια στιγμή. Σκεφτόμαστε και πιο φιλόδοξα πράγματα, όπως ας πούμε, κάτι εκτός Αθηνών, με μια άλλη λογική. Καλά να είμαστε.

Με Inner Ear αυτή τη φορά, ε.

(a_v) Same Difference. Είναι το παρακλάδι αυτό που βγάζει τα πιο...

Μην πεις πειραματικά τώρα!

(a_v) Τα πιο πειραγμένα, τα πιο ταξιδιάρικα. Πειραματικό δεν τη λέω πια τη λέξη. Είμαι οπαδός του ορισμού του John Cage που λέει ότι όλα είναι πειραματικά γιατί ξεκινάς και δεν ξέρεις που θα καταλήξουν. Όλα είναι πειραματικά. Και η Rosalia, πειραματική είναι.

Όταν κάνεις πολλές στη σειρά, δημιουργείται ακροατήριο.

Ελα ντε, ναι. Είστε ευχαριστημένοι γενικά από τη δισκογραφική; Είχατε πολλά πάρε-δώσε ή απλά σας εκτύπωσαν τον δίσκο;

(a_v) Όχι, είχαμε πολύ καλή και υγιή επικοινωνία. Τα παιδιά έχουνε γερό επαγγελματισμό σε αυτό που κάνουν.

Αυτή την εντύπωση έχω και εγώ. Είναι σοβαρή εταιρεία.

(a_v) Ήτανε στυγνοί με έναν ωραίο τρόπο.Όταν άκουσε ο Περικλής ο Πιλαβάς τον δίσκο, ήταν κάθετος. Μας είπε «παιδιά, θα το βγάλω, τέλος.» Μας είπε στην αρχή ότι του άρεσε πολύ, αλλά δεν μας είπε ποτέ κάτι άλλο. Είχε ένα πλάνο στο μυαλό, το οποίο είναι σημαντικό. Το κάναμε πολύ καλά και στους χρόνους.

CD βγάλατε;

(a_v) Όχι.

Ούτε αυτή τη φορά; Ούτε την προηγούμενη είχατε βγάλει;

(a_v) Θέλεις να βγάλουμε CD τώρα εσύ, ε;

Εγώ δεν θέλω, άλλοι θέλουν!

(a_v) Ο n_t ακούει πολλά CD.

(n_t) Ναι, έχω ένα Sony CD player στο σπίτι από τα ‘90s και ακούω συνέχεια.

Μόνο τα δικά σας δεν μπορείς να ακούσεις!

(n_t) Εγώ ακούω πάρα πολλή μουσική, γενικά ακούω ελληνική σκηνή. Ότι μπάντα βγαίνει, προσπαθώ και την υποστηρίζω. Όποτε CD παίζει πολύ στο σπίτι.

Ο a_v ξέρω ότι παίζει και με τις Periods. Εσύ παίζεις μουσική με άλλους;

(n_t) Να σου πω την αλήθεια, όχι. Εκτός του ότι δεν έχω τον χρόνο να ανοίξω καμία άλλη πόρτα, είμαι και καλυμμένος με αυτό που κάνω.

(a_v) Εγώ τον καταλαβαίνω. Ίσως μερικές φορές άμα δοκιμάσεις να παίξεις με κάποιον κόσμο, να βγαίνει κάτι πιο κανονικό το οποίο να είναι και πιο εύκολο, αλλά να μην μπορείς να το κάνεις αυτό το πράγμα, γιατί δεν είναι αυτό που κάνεις. Εγώ ας πούμε και στις τρεις μπάντες που παίζω, δεν τις θεωρώ κανονικές ακριβώς.

Η τρίτη ποια είναι;

Το Στόμα, το αυτοσχεδιαστικό. Δηλαδή ενώ μου φαίνεται πάρα πολύ φυσικό να παίξω και στις τρεις, σε άλλες θεωρώ ότι δεν μπορώ να βρω χώρο, δεν μπορώ να προσφέρω κάτι.

Σου φαίνεται ίσως πολύ συμβατικό. Ότι δεν ανήκεις εκεί.

(a_v) Δεν μπορώ να τους βοηθήσω. Ίσως θέλουν κάτι άλλο, το καταλαβαίνω αυτό το πράγμα.. Δεν μπορείς να σταθείς όλα τα πλαίσια τελικά και είναι καλό αυτό.

Πάντως είναι ωραίο που οι τρεις σας τα έχετε βρει και παίζετε μαζί τόσα χρόνια και γουστάρετε.

(n_t) Η αλήθεια είναι ότι με έναν κάπως παράξενο τρόπο, κάπως συνεννοούμαστε. Και να ξέρεις ότι είμαστε πολύ διαφορετικοί στα ακούσματα μας. 

Για πείτε λίγο μερικά αγαπημένα ακούσματα που έχετε. Έχει να κάνει ίσως και με το όργανο που παίζετε.

(n_t) Για μένα δεν θα το έλεγα. Εγώ ακούω πολύ ποπ μουσική, αλλά ακούω και σκληρό ήχο. Είμαι μισός μεταλλάς, μισός popάς. Τώρα τελευταία η αλήθεια είναι ότι η προσοχή μου έχει πέσει στην ελληνική σκηνή.

Τα ψάχνεις με ενδιαφέρον, δηλαδή τα ελληνικά.

(n_t) Πάρα πολύ. Τώρα ας πούμε, ακούω εδώ και τρεις βδομάδες τους θεσσαλονικιούς πάνκηδες Psychobreak. Τους έχω λιώσει, τους ακούω συνέχεια. Όλη τη μέρα βάζω και παιζω τα τραγούδια τους στα τύμπανα. Αυτές είναι και οι συναυλίες που βλέπω τώρα τελευταία. Πήγα πρόσφατα ας πούμε στους Mass Culture, τους Αθηναίους. Επίσης, μου αρέσουν πολύ και οι Turnstile.

(a_v) Ο n_t έχει πολύ ωραία ξαφνιάσματα. Σου λέει, ας πούμε τώρα για metal και για hip hop, αλλά μια μέρα θα έρθει και θα σου πει και για έναν δίσκο κλασσικής μουσικής ή έναν ελληνικό δίσκο που είναι πιο παραδοσιακός; Το ίδιο είναι και ο m_c. Και αυτός κατεξοχήν metal ακούει, αλλά έχει και κάποιες ευαισθησίες. Ας πούμε, έχει μια τεράστια αγάπη για τους Ramones. Δεν υπάρχει επομένως κάτι ακριβώς γραμμικό. Αν δηλαδή σου πούμε ονόματα δεν θα τα βρεις σίγουρα στον ήχο των sister.

Αυτό πήγαινα να πω τώρα, ότι δηλαδή αυτά που μου είπατε δεν τα βλέπω στον ήχο σας. Δεν ξέρω πώς φιλτράρετε αυτά που ακούτε ως ακροατές, αλλά δεν περνάνε σε αυτά που παίζετε ως μουσικοί. Είναι ωραίο αυτό. Είναι δηλαδή πρωτότυπο αυτό που παίζετε, δείχνει μια δημιουργικότητα.

(a_v) Το έχω πει και σε άλλες συνεντεύξεις και δεν μου αρέσει να λέω τα ίδια πράγματα, αλλά τα ακούσματα σου δεν είναι οι επιρροές σου. Οι επιρροές είναι ένα άλλο πράγμα. Δηλαδή θυμάμαι ότι ο m_c την εποχή του untrue, του πρώτου δίσκου, μμιλούσε πάρα πολύ για το πόσο τον έχει επηρεάσει ο Κουροσάβα. Το έλεγε συνέχεια, γιατί είχε δει τις ταινίες του σε μια πολύ τρυφερή ηλικία και όντως, μπορώ να καταλάβω ότι αυτό τον έχει διαμορφώσει, ακόμα και μουσικά. Από εκεί και πέρα, αυτά που του αρέσουν μουσικά, δεν υπάρχουν στον τρόπο που παίζει μπάσο. Οπότε εγώ θεωρώ ότι οι περισσότερες επιρροές είναι εξωμουσικές. Δεν ξέρω, για τον n_t μπορεί να είναι το γκράφιτι, για εμένα μπορεί να είναι η λογοτεχνία.

Είμαστε οπαδοί του ορισμού του John Cage που λέει ότι όλα είναι πειραματικά γιατί ξεκινάς και δεν ξέρεις που θα καταλήξουν. Και η Rosalia, πειραματική είναι.

Πάντως σίγουρα δεν είναι η μουσική, με βάση αυτά που είπαμε τώρα.

(n_t) Αυτά που ακούμε δεν είναι αυτά που παίζουμε.

Όχι, όχι καμία σχέση.

(a_v) Το πιστεύω ότι υπάρχει πολύ μεγάλη απόκλιση ανάμεσα σε αυτά τα δύο.

(n_t) Και αυτό δυσκολεύει τον κώδικα. Δηλαδή όταν παίζουμε, κάποιος θα χαρακτηρίσει κάτι σε ένα μέρος το οποίο φέρνει αναμνήσεις που δεν σχετίζονται τόσο μουσικά, παρά περισσότερο νοητικά.

Τελικά όμως αυτόπου παίζεις όμως είναι κάτι μοναδικό που σε συνδέει με τους ανθρώπους που το παίζεις.

(n_t) Έχεις δίκιο, ναι. Γιατί προσπαθείς να επικοινωνήσεις από έναν άλλο κόσµο και να προσεγγίσεις τον άλλον.

Λειτουργεί όμως. Εσείς έχετε βρει τον δικό σας κώδικα επικοινωνίας.

(a_v) Το οποίο έχει γινει και χωρίς λόγια, έτσι; Και δεν εννοώ χωρίς λόγια αλλά μόνο με μουσική, εννοώ ότι δεν το έχουμε συζητήσει. Δεν συζητήσαμε ποτέ τι θα παίξουμε.

Ναι, το καταλαβαίνω ότι αυτό έχει γίνει οργανικά, φυσικά.

(a_v) Εγώ νομίζω ότι αυτά που εγώ αγαπώ μουσικά ο n_t μπορεί να τα θεωρεί γελοία. Το ίδιο εγώ για αυτά που αγαπάει ο m_c.

Παρ’ όλα αυτά, δημιουργείτε μαζί.

Είναι πράγματα τα οποία ξέρεις, υπάρχουν κόκκινες γραμμές. Παρ’ όλα αυτά, για κάποιο λόγο τα πράγματα λειτουργούν.

Παιδιά, ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις και την πολύ ωραία κουβέντα.

Τέλεια, ευχαριστούμε πολύ κι εμείς!

Οι sister παρουσιάζουν στον χώρο του ΠΛΥΦΑ στην Αθήνα το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "blood" στις 28 Απριλίου. Εισιτήρια εδώ.