The Sheepdogs

Νέο συγκρότημα δεν τους λες, 22 χρόνια συγκρότημα γαρ, αλλά συμβιβασμένοι δεν είναι σε καμία περίπτωση. Μετά από μια έντονη περσινή συναυλιακή χρονιά, ανοίγοντας για τον συμπατριώτη τους μέγα σταρ, Bryan Adams και με δύο αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά τους το "Out Of Sight" του 2022, την αποχώρηση του κιθαρίστα Jimmy Bowskill και την προσθήκη του Ricky Paquette στη θέση του αλλά και την επίσης σημαντική αποχώρηση του ντράμερ και ιδρυτικού μέλους Sam Corbett, ο οποίος ακόμα δεν έχει αντικατασταθεί με κάποιο σταθερό μέλος, οι The Sheepdogs επιστρέφουν με το όγδοο άλμπουμ τους.

Σε παραγωγή για ακόμα μια φορά του τραγουδιστή και κιθαρίστα της μπάντας Ewan Currie, σε μίξη από τον Thorn D'Arcy και στο δικό τους δισκογραφικό label για πρώτη φορά, το αποτέλεσμα δείχνει μια μπάντα ζωηρή που δεν είναι συμβιβασμένη και κουρασμένη από τα χρόνια στην πλάτη της, που ξέρει πότε πρέπει να «γκαζώσει» και πότε να ηρεμήσει για να δημιουργήσει τη σωστή ατμόσφαιρα που θα εξυπηρετήσει τα τραγούδια. Το αποτέλεσμα είναι ένα άλμπουμ, όσο πιο αναλογικό μπορεί να ηχογραφηθεί σήμερα. Οι ηχογραφήσεις ήταν όλες στη λογική μιας jam band όπως τότε στα '70s και ένας βασικός λόγος για αυτό ήταν η εμπλοκή διαφορετικών ντράμερ από το ευρύτερο περιβάλλον τους όπου κατά τη διαδικασία ηχογραφήσεων των «τζαμάριζαν» ατελείωτα κάθε κομμάτι έως ότου φτάσουν στο ικανοποιητικό αποτέλεσμα για την τελική του μορφή.

Τι είναι αυτό που θα ακούσει κανείς όμως στο "Keep Out Of The Storm"; Ο όρος south rock θα λέγαμε ότι θα λειτουργούσε περιοριστικά για τα 11 συνολικά τραγούδια, συνολικής διάρκειας 43 λεπτών περίπου. Έχουμε να κάνουμε με ένα εσωστρεφές άλμπουμ αλλά όχι πηγμένο στην μπαλάντα αλλά βασισμένο στο straight classic rock. Υπάρχει μια ισορροπία αλλά και ένα μοίρασμα στους ήχους και τις επιρροές εδώ. Συνυπάρχουν το south rock με το blues rock και την ψυχεδέλεια.

Οι Allman Brothers κάνουν αισθητή την παρουσία τους ως επίδραση αμέσως από το εναρκτήριο "Nobody But You" αλλά και στο "All I Wanna Do" όπου οι ηλεκτρικές κιθάρες έχουν τον πρώτο λόγο, ενώ το instrumental "The Yellow Line" θα μπορούσε να είναι ένα αντιδάνειο από το "In Memory Of Elizabeth Reed". Αλλά και οι Thin Lizzy με τον ιδιαίτερο ήχο τους φαίνονται ως επιρροή και όχι ως αντιγραφή στα "I Do" και "Keep Out Of The Storm".

Από την άλλη το blues ως άρωμα υπάρχει με έμπνευση από τον JJ Cale στο ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ και στο "The Owl" με μια σχεδόν υπνωτική ερμηνεία από τον Ewan Currie. Υπάρχει όμως και η επιρροή των The Band της ιστορικής καναδικής jam μπάντας στο "Playing All Night Long" που φέρνει στο νου το "Up On Cripple Creek".

Η εναλλαγή των διαθέσεων, της ατμόσφαιρας και των στυλ μεταξύ των κομματιών βοηθάει το άλμπουμ να έχει ροή και να μην κάνει «κοιλιά» σε κανένα σημείο. Τα λεγόμενα fillers, εδώ απουσιάζουν. Οι Sheepdogs αν και Καναδοί παίζουν πιο γνήσιο south rock από πολλούς Αμερικανούς συναδέλφους τους. Δεν είναι νεωτεριστές αλλά ούτε ρετρολάγνοι. Επαναφέρουν τον ήχο εκεί που πρέπει, όπως τον δίδαξαν οι Allman Brothers, στο συνδυασμό jamming με blues και μεγάλα riffs. Θα μας απασχολήσει σίγουρα στις λίστες στο τέλος της χρονιάς.

Spotify

YouTube

Bandcamp