Non Serviam

La Lune Dont Mon Âme Est Pleine

Lay Bare Recordings (2026)
Από τον Αποστόλη Ζαμπάρα, 12/06/2026
Ηχητικός εξτρεμισμός και ανορίοτος avant-garde πειραματισμός συνθέτουν ένα ρευστό, αναρχικό baroque metal αριστούργημα που ανταμείβει την επιμονή
Πώς βαθμολογείτε το δίσκο;

Το νέο full-length των Non Serviam το περίμενα καιρό. Πάνε τέσσερα χρόνια από όταν το συγκλονιστικό "Le Coeur Bat" εμφανίστηκε, κατέκτησε για πάντα τον μουσικό μου κόσμο και δημιούργησε ένα ανυπέρβλητο μέτρο σύγκρισης για αυτό που αντιλαμβάνομαι ως extreme μουσικό πειραματισμό. Παράλληλα, η καλλιτεχνική και πολιτική στάση της μπάντας, όπως ξεδιπλώθηκε στην τότε συνέντευξή μας, φανέρωσε ένα σχήμα με σαφή επίγνωση των οριζόντων του. Η αναρχική γαλλική κολεκτίβα, έκτοτε έμεινε σε πυρετώδη δημιουργική τροχιά, με πληθώρα κυκλοφοριών, έχοντας ως απώτερο στόχο να δημιουργήσει ένα διάδοχο full-length, παραπάνω από ισάξιο.

Το τρίτο άλμπουμ των Non Serviam, ονόματι "La Lune Dont Mon Âme Est Pleine" (σ.σ. «το φεγγάρι που γεμίζει την ψυχή μου») είναι και επίσημα γεγονός, και επιτρέψτε μου να δηλώσω βαθιά συγκινημένος. Ανάμεσα στην πληθώρα κυκλοφοριών που μεσολάβησαν, το σχήμα κατάφερε να ορθώσει θαρραλέα το ανάστημά του και να αναμετρηθεί με το καλλιτεχνικό του όραμα. Προλογισμένο από το προπέρσινο EP "Labyrinth" (παρατήρησε τη σύνδεση στα εξώφυλλα), το άλμπουμ σε 41 λεπτά κατορθώνει να συγκεράσει πληθώρα ειδών, από black metal μέχρι κλασική μουσική, και από baroque μέχρι industrial, cybergrind και sludge, με τρόπο που ισορροπεί ανάμεσα στην δυστοπική αποδόμηση και τον ιδεαλιστικό μαξιμαλισμό. Αυτό, εν ολίγοις, που οι ίδιοι ονομάζουν Baroqueviolence.

Οι εννέα συνθέσεις του δίσκου, καλύπτουν μεγάλο ηχητικό φάσμα των προαναφερθέντων με τρόπο ολιστικό και αδιαπέραστο. Οι darkwave αρτηρίες που διατρέχουν την κλασικότροπη προσέγγιση της μπάντας και διαφαίνονται καθαρά σε κομμάτια όπως το " La Valse des enfants morts" η punk κατάρριψη ηχητικών συνόρων και η avant-garde black metal κιθαριστική δουλειά υπό ένα καθ’ όλα ωμό πρίσμα, θυμίζουν εν πολλοίς τόσο τον προκάτοχό του δίσκου όσο και το εκπληκτικό 54-λεπτο EP "Death Ataraxia" του 2023. Δεν είναι τυχαίο βλέπετε, πως ο εμβληματικός Mirai Kawashima των Sigh συμμετέχει και συνδιαμορφώνει το εντυπωσιακό "Victory To Kali", ένα κομμάτι που αποτελεί ιδανική πρώτη επαφή με το δίσκο.

Θεματικά, η ριζοσπαστική ελευθεριακή άποψη των Non Serviam χαρακτηρίζεται από διαθεματικότητα, η οποία όμως αποτυπώνεται με μια σαγηνευτική εσανς μυστικισμού. Ο μύθος της Αρτέμιδος και του Ακταίονα, η προσωπικότητα του αναρχικού Emile Henry, η σημασιολογία της προαναφερθείσας Kali ως δυισμού καταστροφής και δημιουργίας, η ποίηση του συμβολιστή Maurice Maeterlinck, γίνονται οχήματα απεικόνισης της αδάμαστης επιθυμίας, της θέλησης για καταστροφή του παλιού κόσμου και δημιουργίας, εκ θεμελίων, ενός νέου. Το "Déesse Morte" ηχεί ως ο επιθανάτιος ρόγχος της κυριαρχίας, ενώ το «πληγωμένο» "Everything About You" αποκαλύπτει την ρευστή ευαλωτότητα κάτω από ένα μοχθηρό και δύσκαμπτο ηχητικό περίβλημα, θυμίζοντας το EP "Il Pleut Partout Derrière" .

Με την πλειοψηφία των συνθέσεων να μην ξεπερνά τα πέντε λεπτά, οι Non Serviam δαμάζουν έμπειρα την αχαλίνωτη πειραματική τους φύση. Κατά αυτό τον τρόπο, το παρανοϊκό τούτο άλμπουμ ηχεί μεστό σε σχέση με τον προκάτοχό του, όντας το απόσταγμα μιας πεισματικής, σχεδόν δεκαετούς, καλλιτεχνικής πορείας. Ακούγοντας το "Abject Sacrifice" και ενώ χάνεστε στα μυστήρια κιθαριστικά θέματα και τα πολυφωνικά των Void και Moon, πιθανώς να εντυπωσιαστείτε αν είναι η πρώτη σας επαφή με την μπάντα. Ομολογουμένως, το "La Lune Dont Mon Âme Est Pleine" στερείται το στοιχείο του αιφνιδιασμού του προκατόχου του, διατηρεί όμως μια εντελώς σύγχρονη οπτική πάνω στο μουσικό κολλάζ και τη σύνθεση, η οποία διατηρεί το ανανεωτικό της όραμα σε πείσμα της φόρμας.

Όταν στο φινάλε του δίσκου εμφανιστεί ως διάττοντας αστέρας ένα smooth σαξόφωνο, ανοιγοκλείνοντας το μάτι σε ακόμη πιο περίτεχνους ηχητικούς πειραματισμούς, το "La Lune Dont Mon Âme Est Pleine" θα έχει διαγράψει μια εντυπωσιακή τροχιά. Οι Non Serviam στη μεγάλη δισκογραφική τους επιστροφή, επιτυγχάνουν να θρυμματίσουν την εδραιωμένη εικόνα του πειραματικού ακραίου ήχου εκ νέου, και να την ανασυνθέσουν κατά την εικόνα της μουσικής τους. Παρόλο που σπάνια αγγίζει υψηλές ταχύτητες, το τρίτο LP των Παριζιάνων, παρουσιάζεται ως ένα avant-garde φιλμ αγχωτικού μοντάζ που επιτυγχάνει να καταστήσει ευδιάκριτη τη μεγάλη, μαύρη του καρδιά.

Εδώ, δεν θα βρείτε αισθητικές ασκήσεις, ούτε επαναστατικά γυμνάσια. Εδώ, δεν υπάρχει ελπίδα, παρά μόνο αυτή που φτιάχνουμε με τις αισθήσεις μας. Τα ηχοτοπία του "La Lune Dont Mon Âme Est Pleine" μετατρέπουν τα νυχτοπερπατήματα των σκέψεων, των συναισθημάτων και των διεκδικήσεων σε φλεγόμενα άρματα έτοιμα να διεκδικήσουν το παράλογο και το ανείπωτο. Οι Non Serviam, δηλώνω με συγκίνηση, πως επέστρεψαν με τον δίσκο που όφειλαν, πρώτα και κύρια στα εαυτά και το όραμά τους. Ένα δίσκο που διαθέτει την ορμή και το πάθος ενός υπερκαινοφανούς αστέρα, και μια υψωμένη γροθιά καταδικασμένη να αντηχεί εις τους περίεργους αιώνες. Ένα αριστούργημα.

Bandcamp

  • SHARE
  • TWEET