Satyricon: «Δεν μπορούμε να φανταστούμε το black metal της επόμενης δεκαετίας»

Η συναυλιακή επιστροφή των Satyricon αποτελεί πιθανώς την κορωνίδα των εγχώριων black metal συναυλιών για το 2026. Το θρυλικό νορβηγικό black metal σχήμα, που πλέον έχει επιστρέψει στη σκηνή ενώ προετοιμάζει το επόμενο δισκογραφικό του κεφάλαιο, διαθέτει μια από τις πιο πολυσυζητημένες δισκογραφίες στην ιστορία του ακραίου ήχου. Οι Satyricon, είναι ένα από τα πλέον καταξιωμένα ονόματα που ξεπρόβαλλαν από την εμβληματική νορβηγική σκηνή, και κάθε καλλιτεχνική τους στροφή να αποτελεί σημείο αναφοράς.

Η εμφάνιση του σχήματος στις 18 Σεπτεμβρίου στο FLOYD αποτέλεσε την ιδανική αφορμή για μια επικοινωνία με τον Frost, ντράμερ και έτερο πόλο της δυάδας. Η κάτωθι συνέντευξη, τέταρτη που φιλοξενούμε ανά τα χρόνια με τον μουσικό έπειτα από το 2013, το 2018 και 2021 παρακαλώ, βρίσκει τον καλλιτέχνη εκ νέου ευθύ, παθιασμένο και αφοσιωμένο στο όραμα του συγκροτήματος. Ο Frost μας προσφέρει μια αναδρομή στην καριέρα της μπάντας, από τις folk επιρροές και το "Mother North", στο σημείο καμπής που ήταν το "Rebel Extravaganza", μέχρι το εντυπωσιακό εγχείρημα του "Satyricon & Munch".

Έχουν περάσει σχεδόν 10 χρόνια από το "Deep Calleth Upon Deep". Κοιτάζοντας πίσω στη δημιουργία και τον αντίκτυπο του άλμπουμ, πώς το αντιλαμβάνεσαι σήμερα;

Κατά τη γνώμη μου, είναι το καλύτερο άλμπουμ μας μέχρι σήμερα. Είμαι περήφανος για τον τρόπο με τον οποίο καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα τόσο ολοκληρωμένο και δημιουργικό μουσικό έργο. Πολυσυλλεκτικό, ψυχωμένο, εμπνευσμένο και γεμάτο πνεύμα, ειλικρινά πιστεύω ότι αυτό το άλμπουμ δεν θα παλιώσει ποτέ.

Πιστεύω ότι μόνο ένας άνθρωπος του διαμετρήματος του Satyr θα μπορούσε να αναλάβει την υλοποίηση του "Satyricon & Munch"

Πριν από μερικά χρόνια, επιμεληθήκατε το ειδικό multimedia project "Satyricon & Munch", την έκθεση μαζί με τον συνοδευτικό ambient δίσκο. Πόσο δύσκολο ήταν να βγείτε έξω από τη συνηθισμένη διαδικασία ηχογράφησής και να συνθέσετε ένα είδος μουσικής που απομακρύνεται τόσο πολύ από το metal;

Ο Satyr ένιωσε αυτή την ιδιαίτερη σύνδεση με τα έργα του Munch και με το πνεύμα που εκφράζεται τόσο έντονα μέσα από τους πίνακές του, και έτσι ένιωσε την ανάγκη να δημιουργήσει ένα άλμπουμ βασισμένο σε αυτή τη σύνδεση. Στη συνέχεια εξελίχθηκε σε ένα μεγαλύτερο project, το οποίο περιλάμβανε και μια έκθεση τέχνης ως μέρος αυτού του έργου. Πιστεύω ότι η υλοποίηση ενός τέτοιου project είναι κάτι που μόνο ένας άνθρωπος του διαμετρήματος του Satyr θα μπορούσε να αναλάβει. Απαιτεί περισσότερη δύναμη θέλησης και αποφασιστικότητα απ’ όσο μπορείς να φανταστείς για να πραγματοποιηθεί. Αλλά πράγματι τα κατάφερε, και αισθάνομαι ότι τελικά αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα κεφάλαια στο βιβλίο των Satyricon.

Αυτή η πειραματική προσέγγιση επηρέασε τη δημιουργική διαδικασία του επόμενου κεφαλαίου των Satyricon;

Σίγουρα.

Η ισχυρότερη έμπνευση προέρχεται από το να είσαι μέλος μιας πραγματικά καλής μπάντας

Έχει αλλάξει με τα χρόνια το modus operandi σας ως καλλιτέχνες, αλλά και ως μπάντα; Όταν πρόκειται να συνθέσετε νέα μουσική, πού αναζητάτε την έμπνευση;

Το Modus Operandi μας έχει αλλάξει ριζικά με τα χρόνια, χωρίς αμφιβολία, αλλά το ίδιο έχει συμβεί και με την ίδια τη μπάντα. Προσωπικά, αισθάνομαι ότι η ισχυρότερη έμπνευση προέρχεται από το να είσαι μέλος μιας πραγματικά καλής μπάντας και από το να έχεις αυτή τη φανταστική ευκαιρία να δημιουργείς και να παίζεις μουσική. Τα προηγούμενα χρόνια πιθανότατα έτεινα περισσότερο προς το να ακούγομαι σαν τους ήρωές μου, ενώ τώρα έχω το δικό μου άστρο που με καθοδηγεί.

Αισθάνομαι ότι η Nordic folk ήταν ανέκαθεν μέρος της εξέλιξής σας ως μουσικοί και ακροατές, και ότι, από τις απαρχές των Satyricon, έχει ενσωματωθεί στη δισκογραφία σας. Τι πιστεύεις ότι είναι αυτό που συνδέει τη folk μουσική με το extreme metal;

Ο μελωδικός χαρακτήρας της Nordic folk μουσικής μπορεί δυνητικά να λειτουργήσει πολύ καλά με τη metal μουσική, όπως επίσης κάνει και το πνεύμα και οι θεματικές της. Έχει να κάνει με τα μεγάλα συναισθήματα, τους ελλοχεύοντες κινδύνους στο σκοτάδι, τις ζοφερές πραγματικότητες της ύπαρξης... και πολλά ακόμη.

Αν κάποιος ήθελε να κατανοήσει την αισθητική των Satyricon πέρα από τη μουσική, υπάρχουν κάποιοι πίνακες, βιβλία ή ταινίες με τα οποία θα έπρεπε να εξοικειωθεί;

Τα έργα του Munch θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα καλό σημείο εκκίνησης. Αλλά τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με την ίδια τη μουσική.

Το black metal, γενικότερα, γινόταν ολοένα και πιο μελωδικό και με gothic προσανατολισμό, και δεν ήμασταν ιδιαίτερα ικανοποιημένοι με αυτή την εξέλιξη

Το Rebel Extravaganza είναι ένα από τα απόλυτα αγαπημένα μου άλμπουμ όλων των εποχών, αλλά πέρα από αυτό, ο δίσκος, μαζί με τη δισκογραφική σας Moonfog Productions, αποτέλεσε τότε μια αλλαγή παραδείγματος για ολόκληρη τη σκηνή. Μεταγενέστεροι δίσκοι από μπάντες όπως οι Dødheimsgard και Thorns εξερεύνησαν αυτού του είδους το riffing, καθώς και την κλινική, industrial αισθητική του τέλους του αιώνα. Τι σας ώθησε να εξερευνήσετε αυτά τα παράξενα νερά; Ποιες ήταν οι επιρροές σας και ποιοι οι αρχικοί σας στόχοι όταν δημιουργούσατε εκείνο το άλμπουμ;

Νιώθαμε ότι, κατά κάποιον τρόπο, είχαμε φτάσει στο τέλος ενός συγκεκριμένου δρόμου με το Nemesis Divina, όσον αφορά τη μελωδική μας πτυχή. Αντί να προσπαθήσουμε να συνεχίσουμε περαιτέρω αυτό που προσπαθούσαμε να τελειοποιήσουμε στα πρώτα μας χρόνια, θέλαμε να βρούμε έναν νέο δρόμο και να εξερευνήσουμε νέους μουσικούς κόσμους. Παρατηρούσαμε επίσης ότι το black metal, γενικότερα, γινόταν ολοένα και πιο μελωδικό και με gothic προσανατολισμό, και δεν ήμασταν ιδιαίτερα ικανοποιημένοι με αυτή την εξέλιξη, οπότε παρακινηθήκαμε ακόμη περισσότερο να κινηθούμε προς μια διαφορετική και πιο ζοφερή κατεύθυνση.

Σκέφτηκες ποτέ εκείνη την εποχή, όταν οι νορβηγικές μπάντες απομακρύνονταν τόσο πολύ από τον μέχρι τότε καθιερωμένο ήχο, ως μια αντίδραση σε όλη την προσοχή που λάμβανε η σκηνή;

Όχι ιδιαίτερα, αλλά υποθέτω ότι η προηγούμενη απάντησή μου συνοψίζει τη θέση μας πάνω σε αυτό.

Το "Nemesis Divina" πραγματικά ακούγεται τολμηρό, ριψοκίνδυνο και πεινασμένο

Φέτος, το "Nemesis Divina" κλείνει 30 χρόνια! Όπως ήδη γνωρίζεις, είναι ένα άλμπουμ που έχει τύχει μεγάλης αναγνώρισης στην black metal παράδοση. Τότε, ποια ήταν η υποδοχή που έλαβε; Πώς αισθάνεσαι γι’ αυτόν σήμερα και πόσο σημαντικός έχει υπάρξει για τους Satyricon;

Χωρίς αμφιβολία, ανέβασε τους Satyricon σε ένα νέο επίπεδο και τους παρουσίασε σε έναν μεγαλύτερο κόσμο. Για εμάς, ήταν το φυσικό επόμενο βήμα της εξέλιξής μας το 1996 και τότε τα πράγματα συνέβησαν γρήγορα. Ούτε ο Satyr ούτε εγώ ήμασταν δεξιοτέχνες στα όργανά μας στις αρχές των ’90s, αλλά γινόμασταν καλύτεροι μέρα με τη μέρα και καθοδηγούμασταν έντονα από αυτή τη νοοτροπία του «ο ουρανός είναι το όριο» όταν κάναμε το Nemesis Divina. Για μένα, αυτό το άλμπουμ πραγματικά ακούγεται τολμηρό, ριψοκίνδυνο και πεινασμένο, όπως ακριβώς ήμασταν τότε.

Περίμενες ότι το "Mother North" θα γινόταν κατά κάποιον τρόπο «hit» για το black metal; Και πώς προέκυψε το βασικό riff;

Πραγματικά νιώθαμε ότι το τραγούδι είχε προοπτικές, αλλά στο black metal δεν σκέφτεσαι με όρους «hits», και σίγουρα όχι στα μέσα των ’90s. Το χαρακτηριστικό riff του τραγουδιού έχει αναμφίβολα κάτι το folk, αλλά είναι δουλειά του Satyr να το εξηγήσει περαιτέρω.

Το black metal είναι η συγχώνευση του extreme metal και της σκοτεινής, πνευματικής μουσικής

Στη σημερινή εποχή, η extreme μουσική, τόσο ως σκηνή όσο και ως ευρύτερο υπο-ιδίωμα, είναι πολύ πιο διευρυμένη και διαφορετική απ’ ό,τι ήταν στα ’90s, και οι Satyricon έχουν αναμφίβολα παίξει τον ρόλο τους σε αυτή την εξέλιξη. Τι σημαίνει προσωπικά για σένα το black metal και πώς φαντάζεσαι το είδος σε δέκα χρόνια από τώρα;

Για μένα, το black metal είναι η συγχώνευση του extreme metal και της σκοτεινής, πνευματικής μουσικής. Στην καλύτερή του μορφή, είναι πολύ δημιουργικό και ψυχωμένο και ακολουθεί μια δική του εξελικτική πορεία. Συνεπώς, ελπίζω ότι σε δέκα χρόνια θα έχουμε κάτι που σήμερα είναι δύσκολο ακόμη και να το φανταστούμε.

Παρακολουθείς τη σύγχρονη black metal σκηνή; Υπάρχουν μπάντες που θα πρότεινες στους αναγνώστες μας;

Γερνάω και γίνομαι γκρινιάρης, φυσικά, αλλά κάποιες φορές δίνω τις ευκαιρίες μου σε καινούργια πράγματα. Ωστόσο, δεν τολμώ να κάνω προτάσεις.

Πόσο θα εμπλακεί ο Snorre στον επόμενο δίσκο των Satyricon; Υπάρχει κάτι που μπορείς να μοιραστείς μαζί μας σήμερα;

Το μόνο πράγμα για το οποίο είμαστε βέβαιοι σε αυτό το σημείο είναι ότι ο Satyr κι εγώ θα αναλάβουμε το ουσιαστικό μέρος της δουλειάς, ενώ ενδέχεται να συμμετάσχουν και κάποιοι guest μουσικοί (σ.σ. μας φώτισες)

Υπάρχει κάποια απόφαση ή καλλιτεχνική επιλογή που θα άλλαζες, αν μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω;

Όχι.

Αναστοχαζόμενος την καριέρα σας, όταν όλα θα έχουν τελειώσει, πώς θα ήθελες να σκέφτονται οι άνθρωποι τους Satyricon;

Ως μια δημιουργική, αυθεντική δύναμη.