Devil Master

Εκ Φιλαδελφείας ορμώμενοι οι Devil Master κυκλοφορούν αυτές τις ημέρες το τρίτο τους full-length άλμπουμ "Bloody Dreams". Τέσσερα χρόνια μετά το ψαρωτικό "Ecstasies Of Never Ending Night", το βαμπιρομέταλπανκ σχήμα επανέρχεται έτοιμο να παραδώσει ένα τρομερό κοκτέηλ απόκοσμης, γοτθικής ατμόσφαιρας, λαγνείας και βρώμικων riffs. Για ακόμη μια φορά στην ιδιαίτερη πορεία τους, που περιλαμβάνει μέχρι και support slot τους My Chemical Romance (χάρη στην nerd αγάπη του Gerard Way για ποιοτική extreme μουσική), οι Devil Master δεν ενδιαφέρονται για περιττές φανφάρες, αλλά το κρατούν σφιχτό, ουσιώδες.

Στα 29 λεπτά που διαρκεί, το "Bloody Dreams" εξηγεί τον εφιάλτη μια χαρά. Πέντε συνθέσεις διάρκειας 3-5 λεπτών και ένα εντυπωσιακό εντεκάλεπτο φινάλε, συναποτελούν το νέο τους άλμπουμ, με τους ίδιους να δηλώνουν τις επιρροές τους περήφανα. Αν ο συνδυασμός Venom, GISM, Bathory, Celtic Frost, Midnight, Discharge και Christian Death ομιλεί στην ψυχούλα σας, τότε εδώ θα βρείτε ένα εντυπωσιακό αμάλγαμα. Οι Devil Master εμβαθύνουν στην burning spirits (θα μαλλιάσει η γλώσσα μας) πτυχή τους, εντείνουν το metal/punk και φροντίζουν ώστε τόσο οι death rock συγχορδίες όσο και τα guest περάσματα των Mirai Kawashima (Sigh), Chris Ulsh (Power Trip), και Ur Èmdr Œrvn (Arkha Sva) να ενσωματώνονται αρμονικά, με ένα crust-y τρόπο.

Όπως υποδηλώνει και το φρενήερες εναρκτήριο "You Worms Vain Delusions", οι Devil Master μες την φούρια τους καταφέρνουν σε σύντομες καινοφανείς εκρήξεις να ισορροπήσουν αύρα και βία. Η αγάπη τους για το ιαπωνικό hardcore όσο και για το ‘80s βρετανικό metal/punk είναι δεδομένη, αλλά οι γοτθικές ενέσεις καίριες. Ακόμη και όταν επανηχογραφούν το «αρχαίο» "Sex With Succubus" φροντίζουν ώστε η επαναπρόσεγγιση να έχει νόημα, ειδικά στο βασικό κιθαριστικό θέμα. Η τρομερή παραγωγή δεν υποσκάπτει την βρωμιά των riffs και των τσιτωμένων leads του ιθύνοντα νου Darkest Prince, ενώ τα φωνητικά του Wrought by Fathomless Hands είναι απολαυστικά κάφρικα.

Το σημείο στο οποίο το "Bloody Dreams" απογειώνεται σε metal/punk σεμινάριο, και εδραιώνεται ως το καλύτερο άλμπουμ των Αμερικανών, είναι στη δυάδα των "Death Anthem" και του ομότιτλου. Το πρώτο, περιέχει μερικά από τα πιο εντυπωσιακά κιθαριστικά μέρη στην μέχρι τώρα πορεία της μπάντας, αποτίοντας φόρο τιμής στα ‘80s με αφοπλιστικό τρόπο. Το δεύτερο, οδηγείται σε ένα γοτθικό, μεσαιωνικό κρεσέντο με μαεστρική ακρίβεια, προσφέροντας μια από τις πιο μνημειώδεις στιγμές του δίσκου.

Οι Devil Master στο φινάλε του άλμπουμ ξεδιπλώνουν το θεατρικό και εμπνευσμένο τους όραμα. Το επικό και θεατρικό "Farewell Waltz To Unfortune’s Palace" ενσωματώνει κάθε προαναφερθείσα ηχητική πτυχή του δίσκου και επιτυγχάνει, δίχως περιπετειώδεις και αμφιλεγόμενες ρυθμικές εναλλαγές να οικοδομήσει μια γνήσια βαμπιρική ατμόσφαιρα. Οικοδομημένο με τον πομπώδη υπερφυσικό τρόμο των ‘60s ταινιών στην καρδιά του, το κομμάτι, από σύνθια μέχρι πνευστά, και από τρομερά γεμίσματα μέχρι αιχμηρά riffs, τακτοποιεί άπαντα με τρόπο πεισματικά όμορφο. Στην εποχή που το heavy metal βουτάει όλο και περισσότερο στο gothic και το 90% όχι απλά φαντάζει αντιαισθητικό αλλά κυρίως υποδηλώνει μια επιφανειακή αντίληψη των επιμέρους, οι Devil Master ξεδιπλώνουν την αποκρυφιστική τους σοφία. Στο repeat, και με τις αιματηρές ευλογίες τους.

Bandcamp