Σε διαρκή εξερεύνηση μουσικών που εμπίπτουν στην κατηγορία του "Ηχητικού Εξτρεμισμού". Έχει εισέλθει, οικειοθελώς, στην αιώνια φλόγα της αναζήτησης συναισθήματος στον ακραίο ήχο, πάντα ευγνώμων για...
Totalitär
s/t
Οι Σουηδοί d-beat θρύλοι επιστρέφουν έπειτα από 20 χρόνια με νέο LP και μας εξηγούν το όνειρο
Κάποτε εκεί στα μέσα των ‘80s, συντελέσθη μια έκρηξη στη σουηδική punk σκηνή. Σχήματα όπως οι Anti-Cimex, Avskum, Mob 47, Shitlickers, Asta Kask, Crude SS, και φυσικά οι Totalitär, αποφάσισαν να πάνε την Discharge/d-beat θρησκευτική τους προσήλωση σε ένα ακόμη πιο βίαιο, φρενήρες και θορυβώδες επίπεδο. Κάπως έτσι, μαζί με τους μετέπειτα ήρωες που το συνέχισαν, Dischange (πλέον Meanwhile), No Security, Discard, γεννήθηκε το kängpunk. Ιδρυμένοι το 1985 στο Hudiksvall, οι Totalitär αποτελούν ένα από τα πιο επιδραστικά σχήματα της συνομοταξίας τους, καθώς και ένα από τα ιερά τοτέμ του παγκόσμιου crust/d-beat/raw-punk παγκοσμίως.
Η χαρακτηριστική ασπρόμαυρη αισθητική τους, το μνημειώδες λογότυπο, τα σεμιναριακά τους EP, το ντεμπούτο LP,τα splits με Dropdead και Tragedy μεταξύ άλλων, οι συλλογές, εν πολλοίς συνοψίζουν έναν ολόκληρο ήχο, από και πέρα από το σουηδικό παρακλάδι το οποίο οι ίδιοι συν-δημιούργησαν. Η είδηση πως το θρυλικό σχήμα επιστρέφει έπειτα από 20 χρόνια με νέο LP, δεν θα μπορούσε να μας αφήσει ασυγκίνητα, καθώς πρόκειται για ένα σχήμα σταθμό στην προπαγάνδιση και διάδοση του DIY hardcore. Το ομότιτλο άλμπουμ της μπάντας, σε παρόμοια τροχιά με τις δισκογραφικές επιστροφές των Avskum και Mob 47 τα τελευταία χρόνια, αποτελεί έναν συμπιεσμένο όλεθρο που δεν αφήνει περιθώρια αντίδρασης.
Ο δίσκος διαρκεί 16 λεπτά συνολικά και περιλαμβάνει εννέα συνθέσεις. Με όχημα μια τρομερά κατάλληλη παραγωγή που δεν τους επιτρέπει να μην φαντάζουν υπέρ του δέοντως αναχρονιστικοί, οι Totalitär ηχούν βγαλμένοι από κάποια χρονομηχανή. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, οφείλουμε να ομολογήσουμε πως η δισκογραφία των Σουηδών δεν σταμάτησε δευτερόλεπτο να ηχεί συμπαγής, ισοπεδωτική και ανελέητη. Το σχήμα σβήνει το δισκογραφικό κενό δύο δεκαετιών με εκνευριστική άνεση, με κάθε σύνθεση να λάμπει χάρη στην ανεπιτήδευτη ένταση, ταχύτητα και αμεσότητά της.
Ομολογουμένως σε τέτοιες κυκλοφορίες η συνολική αίσθηση υπερβαίνει επιμέρους λεπτομέρειες και το "Totalitär" δεν αποτελεί εξαίρεση. Το "Stolta Barbarer" θα μπορούσε να ηχεί 1μιση λεπτό ακόμα με την πυραυλοκίνητη ορμή του, ενώ αντιθέτως το "Följ Din Diagnos" περικλείει ένα ολόκληρο πόγκο εντός του σε 59 δευτερόλεπτα. Η γκρούβα του "Älskade USA" αποτελεί μια από τις πιο μνημειώδεις στιγμές του δίσκου, ενώ τα riffs του "En Dag Hos Terapeuten" μπορεί να φαντάζουν περισσότερο βρετανικά από σουηδικά, ηχούν όμως όσο μπριζωμένα πρέπει, φανερώνοντας και ένα στριγμιαία απολαυστικό lead.
Οι Totalitär στη μεγάλη δισκογραφική τους επιστροφή, κάνουν την βρώμικη δουλειά εκκωφαντικά και πειστικά. Μακριά από μεγαλοστομίες, παρορμητικές, ασύντακτες αποθεώσεις εγκλωβισμένες στον ειρμό της επικαιρότητας, και λοιπά γραφικά, οι Σουηδοί θρύλοι ηχούν στο ίδιο επίπεδο με νεότερους, πιο δαιμονισμένους σύγχρονους επιγόνους τους, και αυτό είναι το μεγαλύτερο προτέρημά τους. Δεν ενδιαφέρονται για τίποτα άλλο, πέρα από το να μείνουν ειλικρινείς και πιστοί στα μουσικά και πολιτικά τους ιδεώδη, καθώς και να παίξουν στο απόγειο των δυνατοτήτων τους. Αυτή ακριβώς η ανεπιτήδευτη ειλικρίνεια και ορμή, επιτρέπει στο ομότιτλο άλμπουμ τους να λάμπει και να τραβάει τα βλέμματα και μουσικά, όχι μόνο με την αύρα του. Χάος.
