Suicidas

Canciones Malditas

La Vida Es Un Mus (2026)
Από την Ειρήνη Τάτση, 06/08/2026
Δεκατέσσερα χρόνια κι ένας δίσκος - δικαίωση για το υπόγειο ευρωπαϊκό punk
Πώς βαθμολογείτε το δίσκο;

Υπάρχει μια σχέση την οποία εκτιμώ βαθύτατα μεταξύ του punk και της Ισπανίας - Ισπανικής γλώσσας. Κάτι μου ταιριάζει σε αυτό τον ήχο να συνοδεύεται από αυτή τη γλώσσα ενώ και η ίδια η Ισπανία ως χώρα φροντίζει μια συνεχή διατήρηση της σκηνής τούτης - σε όποια της προέκταση, από το hardcore punk και το crust μέχρι το post-hardcore και το screamo – με συνεχή μουσική παραγωγή και τρομερή ποιότητα αυτής.

Μέσα στο underground, συχνά λάμπουν συγκροτήματα χωρίς καμιά κυκλοφορία, ζώντας μέσα από singles, συλλογές, συναυλίες. Άλλωστε, η DIY λογική δεν επιτάσσει καμία ανάγκη και συγκεκριμένη λογική για μουσικά φορμάτ, παρά αυτή που επιθυμούν οι μουσικοί. Κάπως έτσι πορεύτηκαν και οι Suicidas κυκλοφορώντας πληθώρα κομματιών για δεκατέσσερα χρόνια, χτίζοντας έναν ισχυρό κύκλο οπαδών (είναι ήδη γνωστοί σε πολλές χιλιάδες άτομα). Πράγμα λογικό, γιατί παρά το στενάχωρο όνομά τους, το ευδιάθετο μελωδικό hardcore punk της κάποτε τριάδας, πλέον τετράδας, είναι ακριβώς το punk που γουστάρουμε. Δυναμικό, φεμινιστικό, πολιτικό, ευθύ.

Ήρθε η ώρα λοιπόν καθ’ απόφασίν τους για έναν ολοκληρωμένο δίσκο και σε συνεργασία με το label – αρωγό του underground punk La Vida Es Un Mus, το "Canciones Malditas" είναι πλέον πραγματικότητα και είναι ακριβώς η πρόταση με την οποία συστήνονται οι Suicidas. Σταράτο punk μου μέσα σε είκοσι λεπτά σου πετά έντεκα τέλεια κομμάτια και φεύγει για δεύτερη, τρίτη, πεντηκοστή ακρόαση. Η κιθάρα του Senderos μάλλον αποτελεί το πιο τρανό παράδειγμα ενώ το "Paz Y Tormento" πρέπει να μάθω να το τραγουδάω κι ας μην καταλαβαίνω τι λέω. Οι δυναμικές των "Resistir" και "Peligro Social" εξυμνούν τη βαθιά punk ψυχή του δίσκου. Και βέβαια, το post-punk και το σκοτάδι πάντα πρέπει να έχουν λίγο την τιμητική τους κι αυτό εδώ γίνεται με το "La Rosa El Puñal".

Ο πρώτος ολοκληρωμένος δίσκος των Suicidas είναι γεγονός και επιτελεί σωστά όλα αυτά για τα οποία οι πλέον τέσσερις τους συναντήθηκαν και άρχισαν να γράφουν μουσική. Μια κυκλοφορία που ελπίζω να αγαπηθεί όσο της αξίζει στους μεσογειακούς και ευρωπαϊκούς κύκλους της μουσικής αυτής. Αξίζει τα μέγιστα κάθε του λεπτό.

Bandcamp

  • SHARE
  • TWEET