Gnod

Όπως είχαμε πει τότε δύο λόγια, οι Βρετανοί Gnod εκκίνησαν ένα μεγαλεπίβολο ταξίδι που θα εκτυλισσόταν σε τρία μέρη. Με το Chronicles Of Gnowt Vol I, οι Gnod έβαλαν κάποιες βάσεις με πολλά ερωτηματικά, υποσχόμενοι να γυρίσουν για να τα απαντήσουν. Το πρώτο μέρος του χρονικού, επιτάσσει την ψυχεδέλεια να στέκεται στο πλευρό του drone. Οι συνθέσεις του εφιαλτικές, μακρόσυρτες αγωνιώδεις. Προέβλεψα σωστά, πως με τον ερχομό και των υπολοίπων μερών του ταξιδιού, τα πάντα θα έβγαζαν περισσότερο νόημα, ενώ θα χωρέσουν και πολύ περισσότερο σχολιασμό.

Φτάνοντας λοιπόν στην κυκλοφορία του δεύτερου μέρους του Chronicles Of Gnowt, οι Gnod δείχνουν προς τα που οδηγούν την πορεία του ταξιδιού. Πριν φτάσουμε όμως στη σύνδεση, ας μιλήσουμε για τη ρωγμή. Κεντρίζει πρώτα και άμεσα το ενδιαφέρον μου η κυκλοφορία του "Old Gold", το ας το πούμε single γιατί προλόγισε το δίσκο, παρά το γεγονός ότι απουσιάζουν πλήρως όλα τα commercial χαρακτηριστικά για να ονομάσουμε αυτό το τραγούδι single. Οι στίχοι του, πολύ πιο μπροστά σε σχέση με όσους λίγους στίχους είχε το πρώτο μέρος και σε απόλυτη απόγνωση για το σήμερα κεντρίζουν αμέσως το αυτί. Ένας τρελός προφήτης κρίνει το σήμερα ενώ η παραμόρφωση της κιθάρας φτύνει εφιάλτες. Θυμίζει πρωτόλειους Swans. "Be a new face in the snake pit, I was born immaculate". Αμέσως, τα αυτιά σηκώνονται προς τα πάνω. Επιθετικά.

Κι έτσι το "Chronicles Of Gnowt Vol II" πιάνεται από την αρχή του. Η εισαγωγή του "The Witness" στρώνει αμέσως τη σύνδεση με το πρώτο μέρος. Η επανάληψη, μένει βασικό στοιχείο, με την ταχύτητα να αυξάνεται κατά πολύ, και την ψυχεδέλεια να γίνεται λίγο περισσότερο σκληρή. Τα φωνητικά από την άλλη, αγκαλιάζουν noise και post-punk ηχοχρώματα. Οι κιθάρες φτάνουν σε σημεία που δυσκολεύουν τα όρια της κρίσης. Και η πορεία του pilgrimage των Gnod, στο δεύτερο μέρος της, ζωντανεύει και συναντά την κρίση. Από το ψυχεδελικό rock των Hawkwind μέχρι και τη σύγχρονη εκδοχή των εξίσου μασκοφόρων Goat ή των Hey Colossus, η κολεκτίβα των Gnod οργιάζει. Οι μακροσκελείς συνθέσεις των "Ice Man" και "Strangled" (αυτά τα υπέροχα φωνητικά) χτίζουν και γκρεμίζουν με τα ίδια τους τα υλικά – η αποδόμηση του εαυτού τους ως ηχητικό σύνολο μπαίνει για τα καλά στο προσκήνιο.

Σημαντικότερο στοιχείο όμως που προπορεύεται όλων, είναι η μαχητική στάση και πλευρά των Gnod. Η σαφής παρακίνηση τους σε κάθε πρότερο μα και σύγχρονο λόγο τους προς την επανάσταση, εκφράζεται στα λόγια στο κοινωνικό πεδίο, μα μέσα την μουσικής περνά στο δημιουργικό. Οι Gnod τοποθετούν στη θέση του εχθρού τη μονοτονία και τη στασιμότητα, και τους επιτίθενται με όλα τα πιθανά μουσικά τους υλικά αργά και σταθερά, οι κεντρικές ιδέες των συνθέσεων μετατρέπονται με βήμα τέτοιο που συνειδητοποιείς την αλλαγή όταν και μόνο όταν αυτή έχει παρέλθει. Η αντίσταση, συνεχίζει την έκφρασή της και στο εικαστικό, αφού κόντρα στο θάνατο, οι σκελετοί του εξωφύλλου γιορτάζουν το νέο τους φίλο με τον πιο πληθωρικό χορό του θανάτου. Το τύμπανο κρατά τα μπόσικα, εμβατηριακά, όπως ακριβώς και το κλείσιμο του "Travellers Return".

Μια εντυπωσιακή, μαυρόψυχη συνέχεια για τους Gnod. Παρόλα αυτά δεν έχει σημάνει το τέλος. Το καταληκτικό, τρίτο μέρος του Chronicles Of Gnowt αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Απρίλιο του 2027. Ακριβώς πάνω στην ώρα για ένα γνωστό φεστιβάλ στην Ολλανδία που γίνεται εκείνη την εποχή δηλαδή, θα έλεγε κάποιος. Μέχρι τότε, θα έχουμε το δεύτερο μέρος να μας στοιχειώνει παραπάνω από επαρκώς.

Bandcamp