Tom Morello

Ο Tom Morello θα μπορούσε να είχε κρεμάσει οριστικά την κιθάρα του πίσω στις αρχές της χιλιετίας, τότε που το έληξαν οι Rage Against The Machine, και το όνομά του θα παρέμενε ανεξίτηλα γραμμένο με πελώρια γράμματα στο βιβλίο της μουσικής, εις τους αιώνας των αιώνων. Τα έχουμε ξαναπεί, σαφέστατα, αλλά τι να κάνουμε. Έτσι έχουν τα πράγματα, και κάθε εγχείρημά του από τότε μέχρι τώρα έχει την ευχή και την κατάρα να κουβαλάει το βάρος εκείνης της κληρονομιάς.

Κι αν στους Audioslave και τους Prophets Of Rage, να ζήσουμε να τους θυμόμαστε και τους δύο, το πλαίσιο ήταν από μόνο του ικανό να μετακινήσει κάπως τη βάση της συζήτησης, στις δουλειές που στο εξώφυλλο αναγράφεται μόνο το όνομά του ή παλιότερα η ταμπέλα 'The Nightwatchman', τα πράγματα είναι πέρα από κάθε αμφιβολία απλουστευμένα. Ακόμα και σε απόπειρες όπου η λίστα των εκλεκτών καλεσμένων δεν έχει τελειωμό, η σφραγίδα της εξάχορδης είναι τόσο έντονη.

Αναμενόμενα, το σερί δεν σπάει στο τέταρτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του Αμερικάνου. Τα χρόνια μπορεί να έχουν περάσει κι οι εποχές να έχουν αλλάξει, τα riffs του όμως αφήνουν ακόμα εκείνη τη χαρακτηριστική γεύση οργής που κάποτε ταρακούνησαν τη γη ίσα με τα θεμέλιά της. Η μαγεία των πεταλιών δεν έχει χαθεί. Ο Serj Tankian και οι Beartooth κουμπώνουν αβίαστα στα "Adjourn It" και "Everything Burns". Οι Kneecap το ίδιο και περισσότερο στο "Unconquered". Και πολύ άργησαν.

Στην αντίπερα όχθη, δύο «ναι μεν, αλλά» ξεχωρίζουν με γυμνό μάτι. Πρώτο και μάλλον λιγότερο απρόσμενο, σημεία των καιρών αφού, η γυαλισμένη στα όρια της υπερβολής παραγωγή. Δεύτερο και μεγαλύτερο, η απόφαση του Morello να κρατήσει το μικρόφωνο για γενναίο μέρος του δίσκου. Έχοντας σημειώσει το τελευταίο βέβαια, το "Pretend You Remember Me" σκάει μεγαλειωδώς, για να φάμε τα καπέλα μας οι γερογκρινιάρηδες. Με συμβολή Leonard Peltier στο βίντεο, για το διπλό γαμώτο.

Το "Everyone Gets Everything They Want" δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να χαρακτηριστεί ως άψογο, στα μάτια μου ωστόσο δεν υπάρχει κάτι το κατακριτέο σε αυτό. Σύμφωνοι, θα μπορούσε να κερδίσει πόντους με ελαφρώς διαφορετική στόχευση ή μερικές προσθήκες, τυχαίο παράδειγμα τώρα που γυρίζει ο Boots Riley που κάποτε φώναζε στο Axis Of Justice. Την ίδια στιγμή, με τα καλά και τα στραβά του, η καρδιά βρίσκεται εκεί και η γροθιά μένει υψωμένη· αμελητέο δεν το λες.