Mai Mai Mai

Ήταν 2022 όταν το προηγούμενο full-length των Mai Mai Mai, το καθηλωτικό διπλό άλμπουμ ονόματι "Rimorso", με μυούσε σε ένα συναρπαστικό, «υπόγειο» κόσμο. Έκτοτε, το μονομελές σχήμα με έδρα τη Ρώμη, κυκλοφόρησε τη συλλογή "Πέτρα (Petra)", όπου μάζευε πρότερες συνθέσεις του, παρέχοντας πλήρες καλλιτεχνικό υπόβαθρο σε όσα το ήρθαν σε επαφή με την τέχνη του. Ο νέος δίσκος του νομαδικού project ονόματι "Karakoz" προς τιμήν του θεάτρου σκιών που άκμασε επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην ανατολική Μεσόγειο, είναι μια Mediterranean gothic κατάδυση αφιερωμένη στην παλαιστινιακή παράδοση.

Το "Karakoz", είναι ένα περίπλοκο και απαιτητικό ηχητικό πείραμα, ένα εθνομουσικολογικό ντοκουμέντο. Ηχογραφημένο το 2024 σε Βηθλεέμ και Ραμάλλα στην Παλαιστίνη εν μέσω της συνεχιζόμενης γενοκτονίας, σε συνεργασία με το project Wonder Cabinet και το ραδιοφωνικό σταθμό Radio Alhara, αποτελεί απόπειρα του ανθρώπου πίσω από τους Mai Mai Mai να φέρει στο φως στοιχεία της μουσικής παράδοσης της περιοχής. Παράλληλα, το "Karakoz" λειτουργεί ως μια ηχητική κατάθεση που αποτυπώνει την παλαιστινιακή ζωή σε παρόντα χρόνο, διατηρώντας τη μνήμη και την κουλτούρα ζωντανή, επικοινωνώντας την όχι ως παρελθόν, αλλά ως δοκιμαζόμενο παρόν.

Έτσι, οι επτά συνθέσεις του "Karakoz", βρίσκουν τους Mai Mai Mai να συνεργάζονται με τοπικούς μουσικούς, καθώς και να εκμεταλλεύονται ηχοτοπία από το παλαιστινιακό ηχητικό αρχείο του Ramallah Popular Art Centre. Παράλληλα, συνθέτες όπως οι Osama Abu Ali και Julmud, συνεισφέρουν με παραδοσιακά όργανα ή ηλεκτρονικά glitch και beats. Η συμμετοχή όμως που τραβάει τα βλέμματα, είναι αυτή του εμβληματικού Alabaster DePlume στο "Echoes of The Harvest". Ο σαξοφωνίστας και ακτιβιστής, κυριαρχεί με το ηχόχρωμα και την καλλιτεχνική του προσωπικότητα σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά κομμάτια του άλμπουμ, μετατρέποντας τοπικά μοιρολόγια σε θεραπευτική λιτανεία.

Το "Karakoz", στην πλειονότητά του, διατηρεί αυτό το εσωτερικό, θρηνητικό ύφος. Το εναρκτήριο "Grief", με τα φωνητικά της Maya Al Khaldi να αντηχούν μέσα στους experimental ambient θαλάμους του ρωμαϊκού σχήματος, λειτουργεί ασκητικά. Στα περίπου 40 λεπτά που διαρκεί, το νέο άλμπουμ των Mai Mai Mai είναι ένα experimental folk μείγμα που «δένει» υπό την εκσυγχρονιστική δυναμική του industrial/trip-hop. Ο ηλεκτρονικός σκελετός του δίσκου, όπως συμβαίνει στη λούπα της ομότιτλης σύνθεσης, δίνει μια άγρια ομορφιά και ομοιογένεια σε ένα ηχητικό έργο, το οποίο αναδεικνύει την συνθετική αντίληψη του ιθύνοντα νου, ηχεί ως ένας concept δίσκος γεμάτος χαρακτήρες, ενός ανθρωπολογικού θεάτρου σκιών, ενώ επί της ουσίας είναι μια άρτια σκηνογραφημένη πλαισίωση μνήμης και βιωμάτων υπό τους ήχους drone/folk βασικών θεμάτων.

Κατά αυτό τον τρόπο, το "Karakoz" λειτουργεί ως μια κατάθεση μουσικής φαντασματολογίας (σ.σ. ‘hauntology’). Το "Old Poem Made Of Sand", όπου τα φωνητικά είναι αρχείο απαγγελίας ποιήματος από το 1999, χάρη στην «γεωμετρία του χώρου» που παρέχουν τα κρουστά, δεν είναι απλώς ένα ιντερλούδιο, αλλά μια άχρονη πύλη εξερεύνησης της πολιτισμικής συνέχειας της περιοχής. Έτσι, η διαδοχή του από το "Dawn of The Cremisan Valley", που αποτελεί ένα από τα πιο tribal και σαμανιστικά μουσικά κομμάτια, λειτουργεί ιδανικά για ένα δίσκο που δεν επιθυμεί απλώς να παρουσιάσει αισθητικά τακτοποιημένα στο δυτικοκεντρικό κοινό την μουσική παράδοση της Ανατολικής Μεσογείου.

Η δισκογραφική πορεία των Mai Mai Mai το αποτρέπει αβίαστα. Το ανατριχιαστικό και καλειδοσκοπικό "Jinn Of Bethlehem Souk" βυθίζεται σε ένα σχεδόν electronic jazz χάος με field recordings και ζωντανά takes στα πνευστά. Κάθε στιγμή του "Karakoz", είναι μια συνειδητή, ιδεολογικά και μουσικοαισθητικά, ανοικοδόμηση μιας κουλτούρας που διαμέσου των πολιτισμικών σταυροδρομιών, αντηχεί μέχρι τη Ρώμη. Οι κλίμακες ή οι συχνότητες, άλλοτε ως πρωταγωνιστές και άλλοτε ως κάδρα ενός άβολου ambiance, συνεισφέρουν σε μια διαρκή μάχη ενάντια στη λήθη.

Το "Karakoz", δεν μιλάει επιφανειακά για την Παλαιστίνη, της δίνει ένα βάθρο να ακουστεί με την δική της, πύρινη χροιά, και εν μέσω της αποικιοκρατικής ισοπέδωσής της. Δεν ακούμε, ούτε βιώνουμε, αυτό που δεν είναι πια εδώ, δεν θρηνούμε για το τέλος μιας κουλτούρας που εξορίζεται πλέον και από μουσεία, δεν εισερχόμαστε ως εξωτερικοί παρατηρητές, ως αισθητικοί αποικιοκράτες. Δεν ξέρω αν το γεγονός ότι το "Wandering Through the Crowded Paths of Al-Hisba" μου θύμισε τη ρουμανική ψαλμωδία που αξιοποίησε ο Κιούμπρικ στο "Eyes Wide Shut" θα έκανε τον Μαρκ Φίσερ περήφανο, είναι όμως σαφές πως τα αισθήματα, βαθιά πνευματικά όσο και εκκωφαντικά εσωτερικά, που ξυπνά το άλμπουμ αναδύονται εξαιτίας της σύνδεσής τους με γνώριμες ηχητικές αναφορές. Οι μαεστρικές μουσικές φόρμες των Mai Mai Mai ορίζουν εν πολλοίς τον αντίκτυπο του περιεχομένου,

Το "Karakoz" είναι ένα άλμπουμ - θρίαμβος της ουσίας των μουσικών arrangements, ένα τοτέμ που φέρει εντός και εκτός του το πλαίσιο μέσα στο οποίο ηχογραφήθηκε, και από το οποίο αναδύθηκε. Ακόμη και αν, κυνικά, επιχειρούσαμε να το αποκόψουμε από την μουσικογεωγραφική του ρίζα, η οποία εκτείνεται σε Μικρά Ασία, Βαλκάνια, Ανατολική Μεσόγειο και όχι μόνο, το "Karakoz" επιβάλλεται χάρη στην ικανότητά του να προκαλεί «ενεργητικές» ακροάσεις. Ένα ηλεκτρακουστικό μεγαλείο θρήνου, τέχνης και θεραπείας, ένα οριακό άκουσμα πνευματικής άσκησης και αντοχής, ένας αλληλέγγυος Ιανός που μεταφέρει το πεδίο ενδιαφέροντος, με σύγχρονα, δυτικότροπα μέσα, στην καρδιά της Παλαιστίνης.

«Μη φοβάσαι τις σκιές, σημαίνουν πως κάπου εκεί κοντά υπάρχει φως», είχε ειπωθεί κάπου, κάποτε. Μέχρι την νίκη.

Bandcamp