Crown Lands

Μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα η συνεργασία των Kevin Comeau (κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα) και Corey Bowles (φωνητικά, drums, πνευστά) κέρδισε τα φώτα της δημοσιότητας, καθώς με την πρώτη κιόλας δουλειά των Crown Lands το 2021 κέρδισαν το (prestigious στη χώρα τους) Juno βραβείο της καλύτερης ανερχόμενης μπάντας στον Καναδά, ενώ έχουν έκτοτε αρκετές ακόμα υποψηφιότητες. Όπως αποδείχθηκε αυτό ούτε αρκεί από μόνο του, ούτε κάλυπτε τις καλλιτεχνικές ανησυχίες των δυο μουσικών.

Όπως παραδέχθηκε ο Corey Bowles ξεκίνησαν ως ένα bluesy rock duo, θεωρώντας ότι ο μόνος δρόμος για να επιτύχουν είναι γράφοντας «προσβάσιμα» τραγούδια που θα παιχτούν στο ραδιόφωνο, για να έρθουν αντιμέτωποι με την σκληρή πραγματικότητα της μουσικής βιομηχανίας και τους όρους της επιτυχίας που επιτάσσει. Η αντίδρασή τους θυμίζει σε ένα βαθμό αυτό που έκαναν οι Rush κάποτε με το "2112". Η μουσική κατεύθυνση που επέλεξαν και επέδειξαν με το "Fearless" θύμιζε ακόμα περισσότερο τους τιτάνες συμπατριώτες τους, σε μουσικό και υφολογικό επίπεδο.

Με την υπέροχο προηγούμενο άλμπουμ τους μας συστήθηκε μια ολοκαίνουργια μπάντα, η οποία έχει τη βάση της στην αγάπη για το κλασσικό progressive rock της δεκαετίας του ’70 και το κλασσικό (σκέτο) rock της ίδιας δεκαετίας. Επίσης, έχει τόνους ταλέντο και αν εστιάσει κάποιος έχει και μια προσωπικότητα που καταφέρνει να δώσει μια σύγχρονη πνοή σε μια μάλλον παλιακή προσέγγιση. Κι αφού μας συστήθηκαν σε αυτόν τον ήχο με τον "Fearless" έρχονται τρία χρόνια μετά να πιστοποιήσουν ότι ήρθαν για να μείνουν.

Στο ενδιάμεσο των δυο κυκλοφοριών, η σημαντικότερη κίνηση που έκαναν οι Crown Lands ήταν να πάρουν μεταγραφή στην κραταιά Inside Out, ώστε να μπουν ακόμα πιο δυναμικά στον prog χάρτη, ενώ κυκλοφόρησαν δυο instrumental άλμπουμ με ambient και world music στοιχεία (τα "Ritual I" και "Ritual II") για να εγκαινιάσουν αυτή τη νέα συνεργασία και να αναδείξουν και μια τελείως διαφορετική μουσική πτυχή τους. Και πλέον με την κυκλοφορία του "Apocalypse" έρχονται να κάνουν ένα ακόμα βήμα μπροστά και ταυτόχρονα να εδραιώσουν  τη θέση τους στον progressive χώρο.

Δεδομένου ότι κάποιος έχει ακούσει το "Fearless" εδώ δεν υπάρχουν τόσες εκπλήξεις, και δεν θα ήταν και ιδιαίτερα σοφό εκ μέρους των Crown Lands να διαφοροποιηθούν από το «Rush meets Led Zeppelin» ύφος της μουσικής που σύστησαν με το προηγούμενο άλμπουμ. Κι αυτή τη φορά το άλμπουμ καθορίζεται από ένα σχεδόν 20λεπτο έπος, με τη διαφορά πως το "Apocalypse" έρχεται να κλείσει το άλμπουμ, ενώ το "Starlifter" άνοιγε το "Fearless", επί της ουσίας όμως είναι το ίδιο εντυπωσιακό, εισάγοντας μάλιστα και κάποια νέα στοιχεία με τα πνευστά του Corey. Κατά τα άλλα, για τους λάτρεις του α λα "2112" sci-fi prog rock, η απόλαυση είναι δεδομένη.

Από εκεί και πέρα, με εξαίρεση την εισαγωγή του "Proclamation", στα υπόλοιπα περίπου 23 λεπτά του άλμπουμ βρίσκουμε πέντε εξαιρετικές συνθέσεις, με τα "Foot Soldiers Of The Syndicate", "Blackstar" και "The Fall" να είναι πιο δυναμικές, up-tempo και πιασάρικες συνθέσεις, ενώ τα "Through The Looking Glass" και "The Revenants" να αναδεικνύουν την πιο ακουστική/μπαλαντέ πλευρά της μπάντας, την οποία προσωπικά απολαμβάνω ακόμα περισσότερο. Ειδικά, το "Through The Looking Glass" είναι πραγματικά σπουδαίο τραγούδι, με τρομερή ερμηνεία από τον Cody.

Για αυτούς που αρέσκονται να εντρυφούν λίγο παραπάνω σε τέτοιου είδους δουλειές (και καλά κάνουν) το sci-fi concept συνεχίζει να ντύνει τις μουσικές της μπάντας, προσθέτοντας ένα ακόμα στοιχείο στη συνολική απόλαυση του άλμπουμ. Στην ιστορία που εξελίσσεται, ο χρόνος γυρνάει πίσω κατά 100 χρόνια σε σχέση με τον "Fearless" και εστιάζει στον βασικό εχθρό του πρωταγωνιστή (Fearless), στον Blackstar και στο πως αυτό, ως εκπρόσωπος του Syndicate, εισβάλει για να κατακτήσει τον πλανήτη του Fearless, τον Karagon. Υπάρχει, μάλιστα, κι ένα ιδιαίτερο ηθικό μήνυμα στο τέλος του άλμπουμ, καθώς το μίσος παράγει ακόμα περισσότερο μίσος κι ο (αντί)πρωταγωνιστής έρχεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεων του.

Όλο το πακέτο που προσφέρει το "Apocalypse" είναι εξαιρετικό, συνεχίζοντας ιδεατά αυτό που ξεκίνησαν να πρεσβεύουν με το "Fearless", έχοντας μάλιστα αυτή τη φορά την συνεισφορά δυο σπουδαίων παραγωγών όπως οι Nick Raskulinecz και David Bottrill να υπογράφουν το ηχητικό αποτέλεσμα. Δεδομένου του ταλέντου, του ανήσυχου πνεύματος και της φιλοδοξίας που φαίνεται να διαθέτουν αυτοί οι δυο τύποι, έχω την αίσθηση ότι μπορούμε να αναμένουμε πολλά υπέροχα πράγματα από αυτούς στο μέλλον. Προς το παρόν, απολαμβάνουμε το "Apocalypse" και περιμένουμε την απογείωση.