Godsmack: «Δεν στηριζόμαστε στην τεχνολογία για να ακουστούμε καλοί ζωντανά»

Οι Godsmack είναι μια από τις πολλές περιπτώσεις που χρειάστηκαν πολλά χρόνια, στην προκειμένη μόλις 28 από το ντεμπούτο άλμπουμ τους, για να τους δούμε στη χώρα μας. Συνηθισμένοι μάλλον με αυτή τη συνθήκη, απλά νιώθουμε κάπως καλύτερα που - έστω και τώρα - θα έχουμε αυτή την ευκαιρία. Και μοιραζόμαστε την ίδια απορία με τον ιδρυτή, ηγέτη, συνθέτη, τραγουδιστή, κιθαρίστα (ενίοτε και drummer) του συγκροτήματος, Sully Erna: «τελικά πόσους οπαδούς έχουν οι Godsmack στην Ελλάδα;».

Πετύχαμε τον Sully στο σπίτι του, πολύ ήρεμο και ευδιάθετο, να μας μιλάει για το πως νιώθει που έρχονται για πρώτη φορά εδώ, για την μεταγραφή «αεροδρομίου» του Mike Mangini πίσω από το drum kit και το πως λειτουργεί ως τώρα αυτή η συνύπαρξη, για το πως διαχειρίστηκε την επίπονη, ταυτόχρονη αποχώρηση των Shannon Larkin και Tony Rombola, καθώς και για το τι επιφυλάσσει το μέλλον για τον ίδιο και την μπάντα.

Ταυτόχρονα, μας ανέλυσε γιατί δεν του αρέσει η στροφή στα προ-ηχογραφημένα μέρη και το auto-tune, την οποία βλέπουμε ολοένα και περισσότερο στα σύγχρονα rock και metal συγκροτήματα, υποσχόμενος ένα πραγματικά ζωντανό σόου, γεμάτο πάθος, ένταση και την παραδοσιακή προσέγγιση ενός rock σόου. Από αυτά που πιθανότατα δεν θα θέλεις να χάσεις, αν σου αρέσουν έστω και λίγο οι Godsmack, στις 23 Ιουλίου, στο Θέατρο Λυκαβηττού.

Γεια σου Sully, πώς είσαι;

Καλά! Εσύ πώς είσαι;

Είμαι κι εγώ πολύ καλά! Είναι χαρά μου που τα λέμε, γιατί είμαι φαν των Godsmack για 25 χρόνια και βάλε..

Τέλεια! Ευχαριστώ! Το εκτιμώ πραγματικά! Είσαι στην Αθήνα;

Ναι, είμαι στην Αθήνα!

Πώς είναι ο καιρός;

Όσο ζεστός όσο θα περίμενες να είναι. Πάνω από 30 βαθμούς. Κάνει αρκετή ζέστη.

Θα κάνει ακόμα περισσότερη ζέστη σε δύο εβδομάδες, σωστά;

Φαντάζομαι θα είναι περίπου το ίδιο, αλλά μπορεί να είναι και λίγο παραπάνω. Πάντως ετοιμάσου για μια μέρα γεμάτη ήλιο…

Ναι, οπότε να φέρω σορτς και όχι παντελόνια.

Αυτό δεν είναι καν διαπραγματεύσιμο.

Εντάξει, θα το θυμάμαι αυτό…

Η Ελλάδα ήταν πάντα στη λίστα των ονείρων μου. Δεν περίμενα να έρθουμε ποτέ για συναυλία, γιατί δεν ήξερα αν είχαμε κοινό εκεί…

Πώς είναι το συναίσθημα που σε λίγες εβδομάδες θα παίξεις για πρώτη φορά στην Ελλάδα;

Είμαι πολύ χαρούμενος. Η Ελλάδα ήταν πάντα ένα από αυτά τα μέρη που βρίσκονταν στη λίστα των ονείρων μου, εδώ και πολύ καιρό. Απλά δεν ήξερα πότε θα καταφέρω να έρθω και για ποιο λόγο, γιατί δεν περίμενα να κάνουμε ποτέ συναυλία εκεί. Δεν ήξερα αν είχαμε κοινό εκεί. Οπότε, με ικανοποιεί το να ξέρω ότι υπάρχει μια βάση θαυμαστών που μας περιμένει για μια συναυλία. Και ταυτόχρονα θα δω ένα μέρος που βρισκόταν στη λίστα μου εδώ και πολύ καιρό.

Γιατί πρέπει να σου πω, θυμάμαι πολλές φορές να σκρολάρω στο Instagram επειδή βαριόμουνα, και να βλέπω αυτές τις φωτογραφίες με τα γαλάζια νερά και το κρεβάτι με τα λευκά σεντόνια να ανεμίζουν στον αέρα. Και πάντα σκεφτόμουν «Πού είναι αυτό;». Και κάθε φορά ήταν κάπου στη Μύκονο ή σε κάποιο ελληνικό νησί. Οπότε έλεγα «Να πάρει, θέλω να τα δω από κοντά αυτά». Οπότε ναι, είμαι πραγματικά χαρούμενος που θα έρθω εκεί και πολύ χαρούμενος που θα γνωρίσω τους Έλληνες οπαδούς μας.

Θα έχεις την ευκαιρία να πας και σε κάποιο νησί, όπως τη Μύκονο που ανέφερες;

Το ελπίζω. Ξέρεις, έχω σπίτι στην Ιταλία, συγκεκριμένα στη Σικελία, όπου μεγάλωσε ο πατέρας μου. Αυτό διευκολύνει τα πράγματα λίγο, γιατί προσπαθώ να έρθω λίγο νωρίτερα προς τα εκεί, ώστε να περάσω κι από το σπίτι μου. Ο λόγος είναι γιατί σε νησιά όπως η Σικελία έχει υγρασία κι αν αφήσεις ένα σπίτι αφύλακτο για πολύ καιρό, παθαίνει ζημιές από το νερό στους τοίχους και πρέπει να τους ξύσεις και να τους βάψεις και όλα αυτά. Οπότε πάντα προσπαθώ να πηγαίνω όποτε μπορώ, καθώς δεν έχω συχνά τη δυνατότητα να είμαι συχνά προς τα εκεί, τουλάχιστον για να δω το σπίτι μου. Και μετά από τη Σικελία, η Αθήνα είναι πολύ κοντά. Είναι περίπου μία ώρα πτήση.

Τώρα που ερχόμαστε θα δούμε ακριβώς πόσους οπαδούς έχουμε. Ελπίζω να είναι περισσότεροι απ' όσο νομίζω

Είναι επίσης περίεργο γιατί είστε πολύ γνωστοί στη Βουλγαρία, και έχετε έρθει πολλές φορές να παίξετε εκεί. Και όμως, δεν είχατε την ευκαιρία να έρθετε εδώ... Και νομίζω ότι έχετε κοινό εδώ…

Λοιπόν, θα το δούμε αυτό, σωστά; Τώρα που ερχόμαστε και θα δώσουμε μια συναυλία εκεί θα δούμε ακριβώς πόσους οπαδούς έχουμε. Ελπίζω να είναι περισσότεροι απ' όσο νομίζω.

Ήταν πολύ δύσκολο να αντικαταστήσουμε τον Shannon Larkin γιατί είναι ο GOAT. Είναι ένας από τους καλύτερους rock ντράμερ στον κόσμο… Χρειάστηκε κάποιος σαν τον Mike Mangini για να καλύψει αυτή τη θέση

Δεν είμαι σίγουρος αν βρίσκεστε σε περιοδεία αυτή τη στιγμή, αν συνεχίζεται το σκέλος στις ΗΠΑ ή αν έχει τελειώσει. Σε κάθε περίπτωση, όμως, έχετε ήδη παίξει κάποιες συναυλίες με τον Mike Mangini στα ντραμς. Πώς αισθάνεσαι για αυτό;

Είναι φανταστικός! Είναι φίλος μου εδώ και πολύ καιρό. Ξέρω τον Mike από τη δεκαετία του '90. Δεν ξέρω αν το ξέρεις, αλλά ο μάνατζερ μου ήταν ο αρχικός ντράμερ του συγκροτήματος Extreme, με τον Nuno Bettencourt. Τον λένε Paul Geary και αποσύρθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '90 όταν και να ξεκίνησε ασχολείται με τον μάνατζμεντ. Με τον Paul ήμασταν φίλοι για περίπου 8 χρόνια ήδη τότε. Κάποια στιγμή, ο Mike Mangini έγινε ντράμερ στους Extreme κι ο Paul ξεκίνησε να με μανατζάρει, γιατί οι Godsmack έκλεισαν συμφωνία με δισκογραφική και είχαν ξεκινήσει να τα πηγαίνουν καλά. Οπότε, ξέρω τον Mike από τότε. Και παραμείνανε πάντα φίλοι. Είναι αστείος τύπος. Τα πηγαίνουμε πολύ καλά μεταξύ μας.

Όπως ξέρεις, πριν λίγο καιρό, ο ντράμερ μας, ο Shannon, αποσύρθηκε. Και ήταν πραγματικά πολύ δύσκολο να τον αντικαταστήσουμε γιατί είναι ο GOAT. Είναι ένας από τους καλύτερους rock ντράμερ στον κόσμο. Και δεν είναι εύκολο να αντικαταστήσεις κάποιον σαν αυτόν. Οπότε χρειάστηκε κάποιος σαν τον Mike Mangini για να καλύψει αυτή τη θέση και να αποδώσει τη μουσική όπως της αξίζει.

Παρόλο που εκτιμά και σέβεται πολύ τον κόσμο στους Dream Theater, δεν ήταν η πιο διασκεδαστική δουλειά για εκείνον... Υπήρχαν πολλοί οπαδοί του Portnoy που δεν τον σέβονταν

Εγώ τυγχάνει να τον ξέρω από τις μέρες του στους Extreme κι από άλλες δουλειές του, αλλά οι περισσότεροι γνώρισαν τον Mike Mangini μέσα από τους Dream Theater και αναρωτιούνται πώς θα ισορροπήσει αυτή την τεχνικότητα που χρησιμοποιούσε στους Dream Theater με το groove που χρειάζονται τα κομμάτια των Godsmack;

Θα σου πω πώς τα καταφέρνει. Μου είπε ότι, παρόλο που εκτιμά και σέβεται πολύ τον κόσμο στους Dream Theater, δεν ήταν η πιο διασκεδαστική δουλειά για εκείνον. Ξέρεις... μου είπε ότι ήταν πολύ απαιτητικό το να καλύψει τη θέση του Mike Portnoy. Υπήρχαν πολλοί οπαδοί του Portnoy που δεν σέβονταν τον Mike. Ήθελαν απλά πίσω τον Portnoy. Και αυτό δεν ήταν στον έλεγχο του Mike Mangini, γιατί απλά προσπαθούσε να κάνει μια δουλειά που του προτάθηκε, επειδή είχε τα προσόντα να καλύψει αυτή τη θέση.

Αλλά, έφτασε σε σημείο να πει ότι μετά από 13 χρόνια, δεν θέλει πλέον να παίζει prog, και γενικά πιο περίπλοκο rock. Μεγάλωσε με Led Zeppelin και Black Sabbath και θέλει να απολαύσει τη ζωή του και να παίζει διασκεδαστική μουσική. Και ξέρει ότι οι Godsmack απαιτούν πολύ λιγότερη δουλειά από τους Dream Theater, παρόλα αυτά παραμένει απαιτητικό ώστε να απολαμβάνει το να μαθαίνει τα κομμάτια και να τα παίζει. Μπορεί να μην είναι τόσο περίπλοκα όσο των Dream Theater, αλλά είναι πολύ λεπτομερή. Και χρειάζεται κάποιος σαν τον Mike για να καταλάβει πώς να τιμήσει τη μουσική και να παίξει αυτό που έχουν συνηθίσει να ακούν οι οπαδοί. Γιατί αν πεις ότι ο Mike είναι υπέρ-καταρτισμένος για τους Godsmack, τότε βασικά λες ότι ο Shannon ή εγώ είμαστε υπέρ-καταρτισμένοι για τους Godsmack. Και, πίστεψέ με, ο Shannon είναι εξαιρετικός ντράμερ, και ξοδέψαμε πολύ χρόνο γράφοντας αυτά τα ντραμς που ακούς.

Ναι. Και αναρωτιόμουν γι' αυτό, γιατί κι εσύ είσαι εξαιρετικός ντράμερ, και ο Shannon ήταν εξαιρετικός ντράμερ, όπως ανέφερες. Οπότε αναρωτιόμουν ποια είναι η άποψή σου όταν τον βλέπεις να παίζει. Μπορείς να καταλάβεις αν ο Mike κάνει τη σωστή δουλειά και βλέπεις τη λεπτομέρεια στο παίξιμό του και αν δίνει το κάτι παραπάνω και το groove στα κομμάτια…

Ναι, έχω γράψει τα ντραμς σε πολλά τραγούδια, όπως και ο Shannon έγραψε πολλά κομμάτια. Είχαμε εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον γιατί είχαμε αμοιβαίο σεβασμό και ξέραμε ότι δύο ντράμερ που σκέφτονται είναι καλύτεροι από έναν. Κάποιες φορές, όπως όλος ο κόσμος, κάναμε  ζιγκ-ζαγκ, πηγαίνοντας μια από εδώ και μια από εκεί, με τον Shannon να πηγαίνει προς μία κατεύθυνση κι εγώ προς άλλη. Και θυμάμαι πολλές φορές να λέω «Δεν θα το σκεφτόμουν ποτέ αυτό. Είναι πραγματικά υπέροχο». Οπότε χρησιμοποιούσαμε το δικό του μέρος. Αντίστοιχα, κάποιες φορές εγώ σκεφτόμουν κάτι διαφορετικό απ' ό,τι σκεφτόταν ο Shannon και του άρεσε περισσότερο η δική μου ιδέα. Οπότε, έχοντας δύο τόσο υψηλού επιπέδου ντράμερ να γράφουν πάντα τα κομμάτια, αυτά προέκυψαν αρκετά ενδιαφέροντα και απαιτητικά ώστε κάποιος σαν τον Mike Mangini, όχι μόνο να δεχτεί τη δουλειά, αλλά να το βλέπει όλο αυτό ως κάτι πραγματικά διασκεδαστικό και να δει ως πρόκληση κάτι που οι περισσότεροι θα θεωρούσαν μάλλον απλό.

Του χρόνου δεν σχεδιάζω πολλές περιοδείες γιατί πρέπει να επικεντρωθώ στο να γράψω τον νέο δίσκο

Οπότε, σκοπεύεις να γράψετε και νέα μουσική μαζί με τον Mike Mangini;

Αυτό θα το δούμε… [σ.σ: ο Sully χαμογελά] Πρέπει πρώτα να τελειώσω με τις περιοδείες αυτής της χρονιάς. Έχουμε περιοδείες που διαρκούν μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου. Αφού γυρίσουμε από την Ευρώπη, έχουμε κάποιες ακόμα τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο νομίζω. Μετά έχουμε ένα μικρό κενό και μετά έχουμε μερικές συναυλίες γύρω από την Πρωτοχρονιά, και μετά μάλλον θα πάρω τον Ιανουάριο άδεια. Έπειτα, θα ξεκινήσω να δουλεύω σταθερά σε νέα μουσική, από τα μέσα ή τέλη Ιανουαρίου μέχρι να το ολοκληρώσω. Οπότε, του χρόνου δεν σχεδιάζω πολλές περιοδείες γιατί πρέπει να επικεντρωθώ στο να γράψω τον νέο δίσκο.

Νομίζω ότι ο κόσμος στην Ελλάδα θα λάτρευε έναν δίσκο σαν το "Avalon"

Έχεις επίσης μια εξαιρετική σόλο καριέρα με δύο καταπληκτικούς δίσκους. Υποθέτω ότι σε κάποια φάση μπορεί να θελήσεις να επιστρέψεις στη σόλο δουλειά σου...

Λοιπόν, είναι αστείο γιατί το σόλο υλικό συνήθως προκύπτει όταν γράφω για τους Godsmack. Όταν ξεκινάω να γράφω, η πρόθεσή μου είναι να γράψω έναν νέο δίσκο των Godsmack, αλλά μόλις μπω στη διαδικασία της σύνθεσης και αρχίσει να βγαίνει πολλή μουσική από μέσα μου, ξεκινάω να αναγνωρίζω ποια κομμάτια δεν κάνουν για τους Godsmack, και τα βάζω σε διαφορετικό φάκελο. Κάποιες φορές αυτά τα κομμάτια εξελίσσονται και γίνονται σόλο κομμάτια. Και όταν μαζέψω αρκετά από αυτά, ξαφνικά έχω κι έναν σόλο δίσκο, ο οποίος δημιουργήθηκε παράλληλα με έναν δίσκο των Godsmack. Οπότε, απλά τα ηχογραφώ όλα. Και μετά μόλις οι Godsmack κάνουν κάποιο διάλειμμα, συνήθως τότε κυκλοφορώ τον σόλο δίσκο, όπως έκανα με το "Avalon". Παρεμπιπτόντως, νομίζω θα τα πήγαινε φανταστικά στην Ελλάδα, νομίζω ότι ο κόσμος εκεί θα λάτρευε έναν δίσκο σαν το "Avalon"…

Εγώ όντως λατρεύω αυτόν τον δίσκο, από την πρώτη μέρα που κυκλοφόρησε. Είναι τόσο προσωπικός και τόσο βαθύς. Και νομίζω θα μεταφερόταν πραγματικά υπέροχα σε ζωντανό περιβάλλον, ειδικά σε έναν χώρο σαν αυτόν που θα παίξεις εδώ. Θα ήταν καταπληκτικό να παίξεις μια τέτοια συναυλία.

Με μεγάλη έκπληξη είδα στην Ανατολική Ευρώπη ότι η σόλο δουλειά τα πήγε πολύ καλά, σε χώρες όπως η Βουλγαρία, η Ουκρανία και η Ρουμανία. Για κάποιο λόγο αυτό το είδος μουσικής βρήκε ανταπόκριση στο κοινό των χωρών αυτών. Οπότε, δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι αν έκανα μια σόλο εμφάνιση, ίσως σε ένα παλιό ελληνικό θέατρο ή κάτι τέτοιο, μάλλον θα τα πήγαινε καλά. Ή τουλάχιστον πιστεύω ότι ο κόσμος θα το απολάμβανε πραγματικά. Και θα ήθελα πολύ να το κάνω με μια ορχήστρα.

Αυτό θα ήταν καταπληκτικό.

Ίσως όταν είμαι εκεί, να βρούμε τους κατάλληλους ανθρώπους… Να μιλήσουμε με τον κατάλληλο διοργανωτή ή τον κατάλληλο διευθυντή ορχήστρας. Κι ίσως το κάνουμε πραγματικότητα.

Όταν χάνεις ταυτόχρονα δυο αυθεντικά μέλη, πρέπει να κάτσεις να σκεφτείς αν θα συνεχίσεις

Αυτό θα ήταν υπέροχο και θα ερχόμουν δίχως δεύτερη σκέψη. Αλλά, ας γυρίσουμε στους Godsmack, γιατί περάσατε μια μεταβατική περίοδος, καθώς αποχώρησαν ο Tony και ο Shannon. Αυτή ήταν μια μεγάλη αλλαγή γιατί ήσασταν παρέα για 30 και 25 χρόνια αντίστοιχα. Πώς το διαχειρίστηκες στην αρχή; Και πώς κατάφερες να ξαναβάλεις τους Godsmack μπροστά και όλα τα γρανάζια σε κίνηση μετά την αποχώρησή τους από το συγκρότημα;

Ναι, ήταν δύσκολο. Και σίγουρα έπρεπε να πάρουμε κάποιες δύσκολες αποφάσεις με τον Romby, με τον οποίο ξεκίνησα το συγκρότημα το 1995. Γιατί έτσι ξεκίνησε, μόνο με μένα και τον Romby. Ο Romby ήταν το πρώτο άτομο που τηλεφώνησα όταν αποφάσισα να ξεκινήσω ένα συγκρότημα και να μην παίζω πλέον ντραμς. Ήξερα ότι θα προσπαθήσω να παίξω κιθάρα και να τραγουδήσω και να γράψω τη δική μου μουσική και κυρίως να πάρω τον έλεγχο της κατεύθυνσης του συγκροτήματος για μια φορά. Ως τότε ήμουν απλά ένας ντράμερ που ακολουθούσε την καθοδήγηση κάποιου άλλου…

Οπότε, όταν πήρα αυτή την απόφαση, ο Romby ήταν ο πρώτος στον οποίο τηλεφώνησα. Ο Romby κι εγώ λοιπόν ξεκινήσαμε αυτό το συγκρότημα, και τώρα, 30 χρόνια μετά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια απόφαση για το αν θα συνεχίσουμε το συγκρότημα ή αν θα αποσυρθούμε συνολικά μαζί με τον Tony και τον Shannon…

Ξέρεις, η απώλεια ενός μέλους είναι δύσκολη, αλλά όταν χάνεις ταυτόχρονα δυο από τα αυθεντικά μέλη είναι ακόμα πιο σκληρό. Και παρόλο που ο Shannon δεν στην πραγματικότητα αρχικό μέλος, ήταν στο συγκρότημα πέντε φορές περισσότερο χρόνο από οποιονδήποτε άλλο ντράμερ που είχαμε ποτέ, οπότε για εμένα, είναι αυθεντικό μέλος. Οπότε, όταν χάνεις ταυτόχρονα δυο τέτοια μέλη, πρέπει να κάτσεις να σκεφτείς «Τι κάνουμε τώρα;». Το συζητήσαμε για πολύ καιρό, και είπαμε «Λοιπόν, υπάρχουν πολλοί ταλαντούχοι άνθρωποι εκεί έξω. Θα κάνουμε κάποιες auditions, και θα δούμε πώς θα νιώσουμε. Και αν βρούμε τον κατάλληλο άνθρωπο για κιθάρα και ντραμς, τότε ίσως συνεχίσουμε λίγο ακόμα και θα δούμε πώς θα πάει, πώς θα το δεχτούν οι οπαδοί, πώς θα νιώσουμε στο συγκρότημα όταν παίζουμε όλοι μαζί.».

Δεν ήταν εύκολο γιατί δεν μπορούσαμε να βρούμε τον κατάλληλο άνθρωπο. Αλλά όταν ήρθε σε μια audition ο Sam Koltun, άλλαξε την άποψή μου, γιατί ήταν πολύ καλός και έδινε στην προσοχή στη λεπτομέρεια. Ξέρεις, ήρθε και έπαιξε τα κομμάτια του Tony ακριβώς όπως τα θυμόμαστε. Και σκέφτηκα «Ω, εντάξει! Αυτό είναι καλό!». Γιατί όταν ο κόσμος έρχεται να μας δει να παίζουμε ζωντανά, κάποιους δεν τους νοιάζει πραγματικά αν δεν είναι όλα τα αρχικά μέλη μαζί. Κάποιοι θέλουν απλά να έρθουν να ζήσουν τη μουσική και να ακούσουν τα αγαπημένα τους κομμάτια. Και τουλάχιστον ήξερα ότι θα τα άκουγαν ακριβώς όπως τα θυμούνται. Οπότε ο Sam προσλήφθηκε αρκετά άμεσα.

Εν συνεχεία, έπρεπε να αντικαταστήσουμε τον Shannon, το οποίο ήταν πολύ πιο δύσκολο. Δοκιμάσαμε δεκάδες ντράμερ. Προσλάβαμε έναν τύπο που τον έλεγαν Wade, και τον πήραμε στην πρώτη περιοδεία, αλλά απλά δεν πήγε καλά. Δεν έπαιζε στο επίπεδο που ελπίζαμε. Και τότε καλέσαμε τον Mike, όταν συνειδητοποίησα ότι ο Mike ήταν διαθέσιμος.

Ήξερα ότι ο Mike είχε τα προσόντα και ότι θα ενδιαφερόταν. Παρεμπιπτόντως μπήκε στην περιοδεία χωρίς να έχει κάνει καμία πρόβα με το συγκρότημα. Ανέβηκε κυριολεκτικά στη σκηνή και έμαθε όλα τα κομμάτια επί τόπου. Του έστειλα την πρόσφατη ζωντανή ηχογράφηση που είχαμε, γιατί μόλις είχαμε κυκλοφορήσει ένα live άλμπουμ, και του είπα «Εδώ είναι το σετ. Μάθε ολόκληρη τη συναυλία». Και εμφανίστηκε χωρίς να έχει κάνει ούτε μία πρόβα, κάναμε ένα soundcheck, και έπαιξε τη συναυλία. Και πρέπει να σου πω ότι τα έπαιξε όλα τέλεια.

Δεν ήμουν ποτέ οπαδός του να βασίζομαι στην τεχνολογία για να ακούγομαι καλά στη σκηνή. Ο στόχος ήταν πάντα να είμαστε καλύτεροι όταν παίζουμε ζωντανά απ' ό,τι στον δίσκο

Αυτό είναι κάτι που περιμένω από τους Godsmack, γιατί είστε ένα πραγματικά ζωντανό συγκρότημα επί σκηνής. Χωρίς auto-tune, χωρίς playback… Ξέρεις, στη rock μουσική σήμερα -  ίσως και μερικά συγκροτήματα που έχετε επηρεάσει - όλα είναι τόσο πολύ click-tracked και auto-tuned κι όλα είναι τόσο πολύ στη θέση τους που το rock'n'roll συναίσθημα έχει σχεδόν χαθεί. Και είμαι σίγουρος ότι σε ένα συγκρότημα στο οποίο παίζεις εσύ, κι έπαιζε ο Shannon θα είναι όσο πιο ζωντανό γίνεται. Αλήθεια, πώς νιώθεις για αυτό που συμβαίνει με πολλά από τα νεότερα συγκροτήματα;

Μιλάω πάντα πολύ ανοικτά σχετικά με αυτό το θέμα και λέω στον κόσμο ακριβώς πώς νιώθω. Δεν είμαι οπαδός όλου αυτού που γίνεται…

Άκου.. δεν θέλω να πω ότι δεν έχει ταλέντο  ένα συγκρότημα ή ότι δεν έχει τη δυνατότητα να δείξει το ταλέντο του όταν ένα συγκρότημα που χρησιμοποιεί πολλά προ-ηχογραφημένα μέρη... Ίσως, βέβαια, αν αφαιρέσεις όλα αυτά τα ηχογραφημένα μέρη να μην ακούγονται τόσο καλά. Πιστεύω ότι όποιος έχει το ταλέντο να είναι μουσικός - και καλλιτέχνης γενικότερα - έχει τη δυνατότητα να γίνει εξαιρετικός σε αυτό που κάνει αν είναι διατεθειμένος να αφιερώσει τις ώρες που απαιτούνται. Και απαιτείται πολλή εξάσκηση. Απαιτείται πολύς χρόνος.

Υπάρχει λόγος που ο Jimmy Page, ο John Bonham, ο Ozzy Osbourne, ο James Hetfield, πες όποιον άλλο θέλεις… ο Dave Grohl, η Stevie Nicks, θα μπορούσα να συνεχίσω επί ώρες... δεν κάθησαν να μάθουν να χειρίζονται υπολογιστές. Δεν μαθαίνουν AI ή autotune ούτε προσπαθούν να συνθέσουν τα πάντα σε έναν υπολογιστή. Αυτό αφορά ένα διαφορετικό είδος ανθρώπου και είναι διαφορετικό είδος ταλέντου. Αυτό το αφήνω στους DJs, στον κόσμο που θέλει να παίξει EDM και ό,τι άλλο σχετικό.

Για μένα, στον κόσμο του rock… βασικά σε οποιονδήποτε κόσμο, είτε είναι jazz, blues, country, rock κλπ, αν αφιερώσεις τον χρόνο, στο τέλος θα γίνεις εξαιρετικός. Δεν υπάρχει περίπτωση να εξασκηθείς για 50.000 ώρες και να μην ξέρεις τι κάνεις. Προσωπικά, δεν ήμουν ποτέ οπαδός του να βασίζομαι στην τεχνολογία για να ακούγομαι καλά στη σκηνή. Ο στόχος ήταν πάντα να είμαστε καλύτεροι όταν παίζουμε ζωντανά απ' ό,τι στον δίσκο. Αλλά αυτό έχει, επίσης, να κάνει με το να είσαι πολύ προσεκτικός όταν ηχογραφείς, ώστε να μην φορτώνεις πολύ την παραγωγή τους δίσκους σου, σωστά; Να μην ηχογραφείς υπερβολικά πολλά layers σε όλα όργανα. Διότι μετά ανεβαίνεις στη σκηνή ως τετραμελές συγκρότημα και δεν μπορείς να παίξεις ένα τραγούδι για το οποίο απαιτούνται οκτώ άνθρωποι, σωστά;

Επίτρεψέ μου να αλλάξω θέμα για μια στιγμή και να μιλήσω για τον σόλο δίσκο μου. Όταν έκανα τον σόλο δίσκο, ηχογράφησα πάρα πολλά layers. Ήταν όλα αληθινά όργανα, δεν ήταν ηλεκτρονικά, αλλά γνώριζα όταν δημιουργούσα αυτή τη μουσική, ότι θα χρειαστώ επτά ή οκτώ ανθρώπους για να το αποδώσω αυτό στη σκηνή. Και έτσι πήρα την απόφαση να βρω επτά ή οκτώ ανθρώπους για να φτιάξω ένα σύνολο, ώστε να μπορέσω να αναπαράγω αυτό που έγραψα στον δίσκο. Όταν γράφω για τους Godsmack, δεν το κάνω αυτό. Μπορεί να κάνω τις κιθάρες λίγο πιο πυκνές, ηχογραφώντας δυο-τρία tracks για να ακούγονται όσο πιο μεγάλες γίνεται, αλλά η δουλειά μου είναι να διασφαλίσω ότι θα μπορώ να αποδώσω τη μουσική ζωντανά χωρίς να χρειάζεται σε υπολογιστές και ηχογραφημένα μέρη. Αυτό είναι κάτι για το οποίο πάντα ήμασταν περήφανοι, πάντα σκεφτόμασταν «Πώς μπορούμε να είμαστε καλύτεροι ζωντανά απ' ό,τι στον δίσκο;».

Και, σημειωτέο, έχετε κάποιες καταπληκτικές παραγωγές…

Γιατί όλα τα άλλα είναι απλώς τεμπελιά. Καταλαβαίνεις τι εννοώ; Είναι τεμπελιά. Προσωπικά, απλά το θεωρώ τεμπελιά…

Ο κόσμος θέλει να βγει εκεί έξω και να τα κάνει όλα πολύ γρήγορα. Θέλει να ακούγεται πολύ μεγάλος. Θέλει να είναι ακούγεται τέλειος. Φοβούνται να είναι λίγο παράφωνοι ή να μην πετύχουν μια νότα με τη φωνή τους. Για μένα, μερικά από αυτά τα πράγματα είναι που δημιούργησαν τη μαγεία στην ιστορία της rock μουσικής. Όταν ακούς την Janis Joplin και τον Jimi Hendrix και πολλούς από αυτούς τους παλιότερους, σπουδαίους, θρυλικούς καλλιτέχνες, τους ανθρώπους που λατρεύουμε να ακούμε, υπάρχουν πολλές ατέλειες... Αλλά είναι αυτές οι ατέλειες που τα έκαναν να είναι τέλεια. Που μας έκαναν να τα λατρέψουμε. Ξέρεις, το να ακούς αυτό το ξύσιμο της κιθάρας και την παραμόρφωση, αυτό είναι κάτι που δεν μπορείς να το αναπαράγεις. Ήταν κάτι που απλά συνέβη εκείνη τη στιγμή. Η φύση πήρε τον έλεγχο. Οπότε, προσωπικά, μου αρέσει πολύ όταν ακούω αυτές τις ατέλειες και αφήνω αυτά τα πράγματα να συμβούν όταν γράφουμε ή ηχογραφούμε.

Sully, δυστυχώς ο χρόνος μας τελειώνει. Χάρηκα που μιλήσαμε. Ανυπομονώ για την συναυλία σας. Οπότε, σε παρακαλώ κλείσε αυτή τη συζήτηση, δίνοντας μια υπόσχεση προς τους οπαδούς σας που θα παρευρεθούν στη συναυλία, σχετικά με το τι πρέπει να περιμένουν...

Αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι πάντα βγαίνουμε και δίνουμε την καλύτερη συναυλία που μπορούμε. Πάντα παίζουμε με την καρδιά μας. Πάντα παίζουμε δυνατά, με ένταση, γρήγορα, βαριά και με πάθος. Οπότε, πιστεύω ότι θα απολαύσουν μια εμφάνιση που θα τη νιώσουν συναισθηματικά, γιατί πάντα παίζουμε με πάθος. Δεν έχει σημασία αν παίζουμε μπροστά σε πέντε ανθρώπους ή σε 5.000 ανθρώπους. Θα μοιραστούμε, τόσο οι Godsmack όσο και οι οπαδοί, μια γεμάτη αμοιβαίο πάθος συναυλία, παρέα. Και είμαστε τόσο χαρούμενοι όσο και εκείνοι.

Επίσης, έλα να με βρεις στη συναυλία να συνεχίσουμε την συνέντευξη!

Θα το ήθελα πολύ αυτό, οπότε θα είμαστε σε επαφή. Αλήθεια, να περιμένουμε κάποιες εκπλήξεις σχετικά με το setlist;

Δεν ξέρω. Δεν έχουμε φτιάξει ακόμα το setlist. Θα πρέπει να περιμένεις…

Ας το κρατήσουμε έκπληξη τότε!

Θα είναι πιο διασκεδαστικό και συναρπαστικό έτσι!