Conjurer: «Πολλά είναι πια εχθρικά προς την τέχνη, εμάς μόνο αυτή μας νοιάζει»

 Οι Conjurer μόλις έχουν σαρώσει την κεντρική σκηνή του Arctangent Festival, εμφάνιση για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ, μα σας υπόσχομαι ότι τα λόγια ωχριούν μπροστά στην πραγματική της δυναμική. Σε μια συννεφιασμένη μέρα, συναντιέμαι με τον Brady Deeprose και το Dani Nightingale (ας σταθούμε για δύο λεπτά στο πόσο ποιητικά είναι τα ονόματά τους), τα βασικά και παλαιότερα μέλη των Conjurer ώστε να πούμε δυο λόγια για αυτή την εμφάνιση και για τόσα άλλα. Το Dani εξαντλημένο και με τη φωνή του ταλαιπωρημένη δεν συμμετέχει στη συζήτηση αλλά είναι σαν να ήταν κομμάτι της, αυτή συνεχίζει με τον Brady.

Σε περίπτωση που δεν έχετε ψυλλιαστεί τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή με την περίπτωση των Conjurer, σας συνιστώ να ακούσετε άμεσα τον περσινό τους δίσκο "Unself", που αγαπήσαμε αρκετά πέρυσι στο Rocking, αλλά κι ένα πέρασμα από τα παλαιότερα "Mire" και "Pathos" (για την κυκλοφορια του οποίου είχαν μιλήσει τότε εκτενώς στο Θεοδόση) θα σας αφήσει ευχαριστημένους. Όσοι γνωρίζετε, από το cult classic για το post metal σε συνεργασία με τους Pijn, "Curse These Metal Hands", μέχρι και την πρόσφατη κυκλοφορία του "Unself" αλλά και του επαναπροσδιορισμού της ταυτότητας του Dani που αποτέλεσε κεντρικό σημείο του νέου τους δίσκου, η σημασία ενός συγκροτήματος σαν και τους Conjurer στο τώρα αλλά και στο μέλλον, είναι ξεκάθαρη. Ο ακραίος ήχος πια, καλεί σε κοινότητα, σε συμπερίληψη και στην συναισθηματική επικοινωνία. Για όλα αυτά κι ακόμη περισσότερα συζητήσαμε με τον Brady, και κοίτα να δεις που ίσως οδήγησαν και σε μια περισσότερο απτή πραγματικότητα από αυτή που συνειδητοποιούσαμε εκείνη τη στιγμή…

Καθόμαστε αυτή τη στιγμή στο Arctangent Festival με τον Brady, λίγο μετά από μια εκπληκτική εμφάνιση των Conjurer. Η πρώτη φορά που σας είδα πραγματικά, γιατί όπως σου είπα δεν είμαι ακριβώς από αυτά τα μέρη, ήταν στο Damnation, τον περασμένο Νοέμβριο. Και μετά από εκείνη τη συναυλία υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην αφήσω ποτέ ξανά ευκαιρία να σας δω να πάει χαμένη. Πώς νιώθεις μετά την εμφάνιση που μόλις κάνατε;

B: Νιώθω φανταστικά. Είναι πραγματικά προνόμιο να μπορώ να παίζω σε αυτό που είναι το αγαπημένο μου φεστιβάλ, ξέρεις, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι ένα μέρος όπου πάντα νιώθαμε σαν στο σπίτι μας και το να μπορούμε να παίξουμε ξανά στην κεντρική σκηνή και να πάμε το show στο ανώτερο επίπεδο… Δεν είναι κάτι που πιστεύαμε ποτέ ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε με την μπάντα μας! Είμαι απλώς τόσο ευγνώμων στους διοργανωτές για το ότι δημιούργησαν αυτόν τον χώρο και αυτή την κοινότητα, που μας έχει υποδεχτεί τόσο θερμά και μας επιτρέπει να ερχόμαστε και να παίζουμε τα τραγούδια μας. Είναι πραγματικά μεγάλη χαρά.

Το βλέπω πραγματικά στο πρόσωπό σου, πόσο χαρούμενος είσαι αυτή τη στιγμή! Καταρχάς, η ερώτηση, επειδή δεν έχουμε μιλήσει ποτέ στο παρελθόν: πάντα αναρωτιόμουν αν το όνομα Conjurer ήταν επιλογή. Όντας η nerd που είμαι, υπάρχουν πολλοί χαρακτήρες που ασχολούνται με τη μαγεία. Γιατί να επιλέξετε Conjurer αντί για Wizard ή κάτι άλλο;

B: Ειλικρινά, είναι πολύ αστείο, γιατί ποτέ δεν σκεφτήκαμε ότι είχε σχέση με τη μαγεία ή με κάποιον μάγο ή κάτι τέτοιο. Για εμάς ήταν απλώς μια ωραία λέξη που έμοιαζε λίγο τρομακτική, λίγο εσωτερική, λίγο ενδιαφέρουσα και διαφορετική. Δεν ήταν το όνομα που επιλέξαμε με πάθος. Απλώς το διαλέξαμε και είπαμε «εντάξει, αυτό θα κάνει προς το παρόν, μέχρι να βρούμε κάτι καλύτερο». Αρχίσαμε να παίζουμε συναυλίες και, μόλις αρχίσεις να παίζεις συναυλίες και αποκτήσεις μια μικρή φήμη, μετά δεν μπορείς να αλλάξεις το όνομά σου! Απλώς καταλήξαμε με αυτό το όνομα. Δεν ξέρω αν είναι ένα όνομα που αγαπάμε, αλλά είναι ένα όνομα που πλέον νομίζω ότι έχει απήχηση. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το πώς ακουγόμαστε, με αυτό που κάνουμε. Οπότε νομίζω ότι είναι ένα όνομα που ίσως δεν ήταν ιδιαίτερα συνειδητή επιλογή όταν το διαλέξαμε, αλλά μεγαλώσαμε μαζί του.

Του Dani, η διαδρομή αυτογνωσίας στην οποία βρισκόταν καθώς έφτανε σε αυτόν τον δίσκο και συνειδητοποιούσε ότι είναι non-binary και λαμβάνοντας τη διάγνωση αυτισμού, του έδωσε πραγματικά αυτή την ανάγκη να συνδεθεί με άλλους ανθρώπους

Ενδιαφέρουσα άποψη! Βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή λίγο μετά την κυκλοφορία του τελευταίου σας άλμπουμ, που ονομάζεται "Unself". Για μένα ήταν πραγματικά συγκλονιστικό και πολύ αγαπημένο, εννοώ, μπορείς να το δεις (φορούσα το φούτερ του άλμπουμ). Απομακρυνόμενοι από τον προηγούμενο δίσκο, το "Pathos", που είναι στην πραγματικότητα μια ελληνική λέξη, και ο οποίος ήταν πολύ εσωστρεφής, βλέπουμε στο νέο άλμπουμ ως βασικό θέμα την έξοδο από τον εγωισμό και το πώς βιώνεις τη θλίψη μόνος σου. Πώς αποφασίσατε θεματικά να κάνετε αυτή τη μετατόπιση;

B: Νομίζω ότι, πραγματικά, του Dani, η διαδρομή αυτογνωσίας στην οποία βρισκόταν καθώς έφτανε σε αυτόν τον δίσκο και συνειδητοποιούσε ότι είναι non-binary και λαμβάνοντας τη διάγνωση αυτισμού, του έδωσε πραγματικά αυτή την ανάγκη να συνδεθεί με άλλους ανθρώπους και να δείξει σε όλους ότι μπορείς να κάνεις όλα αυτά τα πράγματα και ότι δεν είσαι το άτομο που οι άλλοι θεωρούν ότι είσαι. Ήρθε σε εμένα και ήθελε να κάνουμε έναν δίσκο για αυτή την απομόνωση που νιώθεις μέσα στο ίδιο σου το κεφάλι όταν βιώνεις κάτι τέτοιο. Και για τη σύνδεση με άλλους ανθρώπους γύρω από αυτό. Κι εγώ ήμουν απλώς σε φάση «φυσικά», προφανώς δεν αντιμετωπίζω τις ίδιες δυσκολίες που αντιμετωπίζει εκείνo στη ζωή μου, αλλά ήταν κάτι πάνω στο οποίο μπορούσαμε και οι δύο να ξανασυνδεθούμε, να ξαναγνωριστούμε και ένιωθα μεγάλη ενσυναίσθηση για την κατάστασή του. Ήταν μια μεγάλη αλλαγή και κάναμε πολλές συζητήσεις μεταξύ μας για το πώς μπορούμε πραγματικά να ανοιχτούμε ο ένας στον άλλο και να γνωριστούμε σε βαθύτερο επίπεδο και μετά να το φέρουμε αυτό στη μουσική και να κάνουμε αυτή την ανοιχτή επικοινωνία μεταξύ μας λίγο πιο εμφανή. Όλα στον προηγούμενο δίσκο ήταν τόσο καλυμμένα με μεταφορές και, ξέρεις, περίτεχνη γλώσσα. Θέλαμε απλώς να τα προβάλλουμε όλα και να τα βάλουμε μπροστά, και νομίζω ότι πήγε καλά. Προσωπικά είμαι πολύ χαρούμενος με το αποτέλεσμα.

Αντλούμε επιρροές από οπουδήποτε μπορούμε, δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο προσχέδιο για αυτό που κάνουμε

Κι εγώ είμαι πολύ χαρούμενη με το αποτέλεσμα. Πώς μπορώ να το περιγράψω τέλεια; Μπορείς να ταυτιστείς μαζί του ακόμη κι αν δεν έχεις τη συγκεκριμένη εμπειρία. Έχετε επίσης εισαγάγει ένα λίγο διαφορετικό είδος επιρροών στη μουσική των "Unself", γιατί σε κάποια σημεία γίνεται πιο μελωδικό, πιο συναισθηματικό. Αντλήσατε σαφή επιρροή από κάποιον συγκεκριμένο μουσικό ή μουσικό είδος ή ήταν περισσότερο του τύπου «ας δούμε τι μας ταιριάζει καλύτερα»;

B: Νομίζω ότι είναι σίγουρα λίγο και από τα δύο. Υπάρχουν κάποιοι καλλιτέχνες, όπως οι Baroness, που έχουν ενσωματώσει αυτές τις folk επιρροές. Ειδικά για τον Noah και το Dani, έχουν πάρει πραγματικά πολλές από αυτές τις folk μελωδίες και παραδόσεις και έχουν φέρει πολλά από αυτά σε αυτό που κάνουμε. Οπότε υπάρχουν άμεσες επιρροές όπως αυτή, αλλά στην πραγματικότητα η διαδικασία μας είναι πολύ προσανατολισμένη στο κάθε τραγούδι ξεχωριστά. Θα έχουμε μια ιδέα και θα χτίσουμε πάνω σε αυτήν και δεν υπάρχουν πραγματικά συγκεκριμένοι κανόνες για το τι μπορεί να είναι. Αντλούμε επιρροές από οπουδήποτε μπορούμε, δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο προσχέδιο για αυτό που κάνουμε. Είναι λίγο και από τα δύο, αλλά σίγουρα η δεξαμενή των επιρροών άνοιξε πάρα πολύ σε αυτόν τον δίσκο. Όταν φτιάξαμε μια playlist για να τη στείλουμε στον Joe, που έκανε την παραγωγή του δίσκου, είχε τα πάντα, από Fleet Foxes μέχρι Paintball band. Ήταν ένα πραγματικά μεγάλο εύρος μουσικής και θέλαμε να μην έχουμε κανένα όριο στο πώς θα ακουγόταν ο δίσκος.

Εντάξει. Υπάρχει λοιπόν ένα τραγούδι που λέγεται "Let Us Live", το οποίο, νομίζω, έχει τους πιο άμεσους στίχους σας μέχρι σήμερα. Είστε μια μπάντα που εκφράζεται ανοιχτά όταν βρίσκεται στη σκηνή. Μέχρι τώρα δεν ήσασταν τόσο περιγραφικοί στους στίχους σας σχετικά με το τι πιστεύετε και τι υποστηρίζετε, παρά το γεγονός ότι μιλάτε στη σκηνή για αυτά τα ζητήματα, όπως μου περιέγραψες πολύ καλά από πού προέρχεται όλο αυτό. Αλλά νομίζω ότι το "Let Us Live" είναι το πρώτο τραγούδι που πραγματικά βγάζει προς τα έξω αυτό που πραγματικά είστε.

B: Ναι, νομίζω ότι για εμάς αυτό ήταν κάτι στο οποίο το Dani κι εγώ καταλήξαμε περίπου την ίδια περίοδο. Πέρασα πολύ χρόνο απλώς στο Twitter, κάνοντας scroll, προσπαθώντας να καταλάβω από πού προέρχεται όλο αυτό το μίσος προς, ειδικά, την trans κοινότητα. Και έστειλα μήνυμα στο Dani μέσα στη νύχτα. «Αφιερώνω υπερβολικά πολύ χρόνο σκεπτόμενος αυτό. Είναι γαμημένα απαίσιο. Νιώθω ότι θα ήθελα πραγματικά να γράψω ένα τραγούδι γι’ αυτό». Και εκείνο είπε «έχω ήδη ξεκινήσει». Είχε ήδη τον βασικό κορμό του "Let Us Live" και περάσαμε πολλά βράδια μαζί. Γυρίζαμε από το στούντιο όπου κάναμε τις ηχογραφήσεις, καθόμασταν και μιλούσαμε γι’ αυτό και δουλεύαμε πάνω στους στίχους και αποφασίζαμε τι θέλαμε να πούμε και πώς θέλαμε να το πούμε. Και ναι, ήταν μια τόσο συλλογική διαδικασία και έμοιαζε σωστό. Ήταν απλώς σε φάση «γαμώ τι πιστεύει ο οποιοσδήποτε, έτσι νιώθουμε εμείς». Αυτή είναι η δήλωση που θέλουμε να κάνουμε. Δεν νομίζω καν ότι είναι τόσο ριζοσπαστικό. Δεν νομίζω ότι είναι σαν...

Είναι απλώς το πώς θα έπρεπε να είναι όλοι, ναι.

B: Ναι, απλώς αφήστε τους ανθρώπους να ζήσουν τη ζωή τους. Πραγματικά δεν είναι τόσο σημαντικό το τι κάνει οποιοσδήποτε άλλος. Αφήστε τους ανθρώπους να υπάρχουν και να ζουν όπως θέλουν να ζουν και σας υπόσχομαι, όποιος κι αν μας ακούει, δεν θα σας επηρεάσει. Είναι εντάξει. Το να είμαστε λίγο πιο άμεσοι και λίγο πιο ανοιχτοί σχετικά με το πού βρισκόμαστε ήταν σίγουρα μια πρόθεση σε αυτόν τον δίσκο. Και πάλι, είμαι πραγματικά χαρούμενος με το πώς ολοκληρώθηκε. Δεν αισθάνομαι σαν να είναι υπερβολικά όσα κάναμε. Εδώ είναι απλώς οι απόψεις μας, εξακολουθεί να μοιάζει με στίχους country, αλλά ναι, νομίζω ότι βρήκαμε μια ωραία ισορροπία.

Πάρα πολλά πράγματα αυτή τη στιγμή είναι πραγματικά εχθρικά προς την τέχνη και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να φτιάχνουμε καλή τέχνη

Ναι, σίγουρα. Και νομίζω ότι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι όλων αυτών είναι να μη χάσεις τις πεποιθήσεις σου και το ποιος είσαι πάνω στη σκηνή όσο μεγαλώνεις, γιατί είναι κάτι που βλέπουμε να συμβαίνει. Και βλέπω ότι εμφανίζεστε σε όλο και μεγαλύτερες σκηνές και, όπως είπες πριν, «γαμώ τον Elon Musk», πάμε να κάνουμε κοινότητα, «γαμώ το AI», όλα αυτά.

B: Νομίζω ότι πάρα πολλά πράγματα αυτή τη στιγμή είναι πραγματικά εχθρικά προς την τέχνη και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να φτιάχνουμε καλή τέχνη, να υποστηρίζουμε την καλή τέχνη και, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Είναι μια τόσο βασική στάση να έχεις, οπότε ναι, για εμάς είναι απλώς «ας συνεχίσουμε να κάνουμε τα δικά μας και να προσπαθούμε να δουλεύουμε με cool ανθρώπους και να κάνουμε cool πράγματα».

Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε άλλον έναν δίσκο με τους Pijn και άλλο ένα "Curse These Metal Hands", αλλά όπως λέω εδώ και δύο ολόκληρα χρόνια σε συνεντεύξεις, έχουμε ένα τραγούδι γραμμένο, απλώς προσπαθούμε να βρούμε τον χρόνο να βρεθούμε όλοι μαζί

Μιλώντας γι’ αυτό, για την κοινότητα και τη συνεργασία με cool ανθρώπους, μου άρεσαν πραγματικά οι προηγούμενες κυκλοφορίες, το split με τους Palm Reader και το "Curse These Metal Hands" με τους Pijn, οπότε φαίνεται ότι δουλεύετε καλά με άλλους ανθρώπους! Θα δούμε κάτι παρόμοιο;

B: Είναι πολύ αστείο, γιατί νομίζω ότι είμαστε πάντα οι πιο άβολοι άνθρωποι για να συνεργαστεί κανείς, γιατί εκτός από τη μουσική ποτέ δεν ξέρουμε τι θέλουμε. Είμαστε πάντα σε φάση, ειδικά με το artwork, οι καλλιτέχνες θα μας λένε «τι θα θέλατε;» κι εγώ είμαι σε φάση «δεν ξέρω, εσείς πείτε μας». Μπορώ μόνο να σας πω τι δεν θέλω. Είναι πάντα πραγματικά εκνευριστικό. Έχουμε υπάρξει πολύ επιτυχημένοι με τις συνεργασίες που έχουμε κάνει. Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε άλλον έναν δίσκο με τους Pijn και άλλο ένα "Curse These Metal Hands", αλλά όπως λέω εδώ και δύο ολόκληρα χρόνια σε συνεντεύξεις, έχουμε ένα τραγούδι γραμμένο, απλώς προσπαθούμε να βρούμε τον χρόνο να βρεθούμε όλοι μαζί. Ο Joe από τους Pijn μόλις χρειάστηκε να ξαναφτιάξει το στούντιό του από το μηδέν, οπότε είναι σχεδόν έτοιμο με αυτό. Θα ήθελα πραγματικά να το κάνουμε μέσα στην επόμενη χρονιά, αλλά κοιτάζοντας το ημερολόγιό μου, δεν ξέρω πότε θα έχουμε χρόνο.

Σου στέλνω τις ευχές μου να μπορέσω πραγματικά να το δω, ίσως παιγμένο ολόκληρο στο φεστιβάλ, ποιος ξέρει.

B: Θα το θέλαμε πολύ. Ξέρω ότι μόλις έχουμε κάτι έτοιμο, ο James θα μας πει να έρθουμε να το κάνουμε, οπότε όλα καλά. Λοιπόν, δουλεύουμε πάνω σε αυτό και είναι κάτι που θα ήθελα πραγματικά να κάνουμε. Και μετά από εκεί και πέρα, είμαστε ανοιχτοί σε οτιδήποτε. Αν έχουμε μια ιδέα που μας φαίνεται συναρπαστική, τέλεια, θα την ακολουθήσουμε. Κι αν όχι, τότε απλώς θα συνεχίσουμε να κάνουμε country πράγματα. (γέλια)

Οπότε, τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, αφού μας τελειώνει ο χρόνος, έρχεται η Αθήνα για εσάς;

B: Είναι μέσα στο ημερολόγιό μου ως TBC για την επόμενη χρονιά, οπότε όταν μπορέσουμε να βρούμε τον χρόνο για να γίνει, αν υπάρχει ακόμη promoter που ενδιαφέρεται, θα θέλαμε πολύ να το κάνουμε. Ειδικά από τη στιγμή που έχουμε Έλληνα front of house engineer, το να έρθουμε μαζί του στην Αθήνα, που είναι και η πατρίδα του, θα ήταν κάτι πραγματικά ξεχωριστό για εμάς! Μια ακόμη χώρα στην οποία δεν έχουμε παίξει ποτέ, οπότε ναι, το θέλουμε πολύ, χωρίς όμως υποσχέσεις!

Υ.Γ.: Όλα τα κομμάτια του παζλ μπήκαν στη θέση τους μετά τη συνέντευξη και τώρα οι Conjurer έρχονται πραγματικά στην Αθήνα. Μην κάνετε το λάθος να τους χάσετε…