«10»: Αγαπημένα άλμπουμ των Junkheart
Η μουσική είναι η δύναμή μας και το μέλλον δεν έχει ακόμα γραφτεί
Από την Χαρά Καραγιαννάκη - Μιχάλογλου, 11/05/2026 @ 11:37
Mε μια πορεία της οποίας η εκκίνηση μοιάζει σήμερα "Tόσο Μακριά" από την "Καμιά Πατρίδα" του 2014, αλλά παραμένει σταθερά δεμένη με τον ίδιο punk-rock ρομαντισμό, οι Junkheart έχουν χαράξει για πάνω από μια δεκαετία τη δική τους ξεχωριστή διαδρομή στην ελληνόφωνη punk σκηνή. Κουβαλώντας την ιστορία μουσικών σχημάτων που άφησαν το αποτύπωμά τους, κατάφεραν να δώσουν νέα πνοή με το μελωδικό punk-rock και τον λυρισμό του στίχου τους, σε πείσμα μιας εποχής που οι ήττες και οι απογοητεύσεις έβγαζαν μπροστά την σκληρότητα.

Με αφορμή την εμφάνισή τους στις 20 Ιουνίου 2026, την πρώτη ημέρα του New Long Fest, μοιράστηκαν μαζί μας δέκα αγαπημένα τους άλμπουμ, έναν μικρό μουσικό χάρτη του κόσμου τους.
1
The Clash - London Calling

Ένας από τους πιο κλασικούς και επιδραστικούς πανκ δίσκους όλων των εποχών. Μας έμαθε να μην διστάζουμε ποτέ να πειραματιζόμαστε δημιουργικά και να είμαστε πάντα κοινωνικά ευαισθητοποιημένοι και πολιτικά ανήσυχοι. Η μουσική είναι η δύναμή μας και το μέλλον δεν έχει ακόμα γραφτεί.
2
Rancid - ...And Out Come The Wolves

Μουσικά τέκνα του Joe Strummer, φτιάξανε κι αυτοί το δικό τους πανκ-ρέγκε-σκα χαρμάνι, πασπαλισμένο με δρομίσια αισθητική και καλιφορνέζικη ανεμελιά. Ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού μας ταξιδεύει ακόμα με τέρμα το ράδιο κάπου στην Αμερική των '90s.
3
Ξύλινα Σπαθιά - Ξεσσαλονίκη

Πάρτυ διάθεση, νοσταλγικά vibes, νεανική ορμή, ανεξάντλητη στιχουργική έμπνευση. Αδρεναλίνη στο φουλ. Όπως θα θέλαμε και όπως θα έπρεπε να είναι τα πράγματα.
4
Ναυτία - Ευρωπαϊκή Αναγέννηση

Ξανά Σαλονίκη, αλλά στην πιο "heavy" εκδοχή της. Μας στοίχειωσε από παιδιά η αφοπλιστική DIY στάση τους και τα βιωματικά μανιφέστα τους, πάντα συνδυασμένα με κολληματικά riffs και ατέλειωτες κραυγές κόντρα στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.
5
Χάσμα - Τα Χρώματα Του Μίσους

Αν η πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας είχε soundtrack, αυτό θα ήταν μόνο Χάσμα. Η φωνή του διαχρονικού μας ηχολήπτη και παραγωγού Γιώργου Παυλίδη αντηχεί παντοτινά στα αυτιά μας μέσα από υπόγεια και πλατείες, στέκια και καταλήψεις, οδοφράγματα και αυτοσχέδιες γιορτές. Σίγουρα ο δίσκος που έχουμε τραγουδήσει περισσότερο στη ζωή μας.
6
Descendents - Milo Goes To College

Και μελωδικό και hard-core, και σαρκαστικό και σοβαρό, και oldschool και αιώνια ολόφρεσκο. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, είναι και punkademic ο γυαλάκιας φωνακλάς Milo που πήγε στο Κολέγιο και πήρε PhD, όπως ακριβώς κάποιος από εμάς!
7
Bruce Springsteen - Born In The USA

Folk, Americana και rock'n'roll παλμός με ανεπανάληπτα εξομολογητικά ποιήματα για τα καθημερινά αλλά τόσο οικουμενικά μας πάθη, για τους μικρούς ή και μεγάλους ήρωες που η φωτιά τους σιγοκαίει μέσα μας και μοιάζει να τους έχουμε ξεχάσει. Και πάλι δεν είναι τυχαίο μάλλον που κάποιος από εμάς είναι born in the USA!
8
Against Me! - Reinventing Axl Rose

Αν έπρεπε να αναφέρουμε μία μόνο επιρροή όταν ξεκινήσαμε την μπάντα, αυτή θα ήταν αναμφίβολα οι Against Me!. Είτε μουσικά, είτε στιχουργικά, είτε σαν συναυλιακό attitude, είτε σαν διαρκής αναζήτηση της προσωπικής και καλλιτεχνικής ταυτότητας, η Laura και η παρέα της διένυσαν χιλιόμετρα στον δρόμο και μέσα τους για να μας υπενθυμίσουν ότι μόνο έτσι μπορούμε να ξαναεφεύρουμε τον Axl Rose και τελικά το ίδιο το rock'n'roll: Όταν μπάντα και κοινό γινόμαστε μια μεγάλη αγκαλιά. Τόσο απλά.
9
Gaslight Anthem - Get Hurt

Μετά τους Against Me!, άλλη μια μπάντα που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ως "πανκ α λα Springsteen" και άρα κατεξοχήν επιρροή μας. Λυρικότητα, μελωδικότητα και διάχυτος ρομαντισμός που έκαναν από την πρώτη στιγμή την σκουπιδοκαρδιά μας να σκιρτήσει με τρόπο που δεν μας είχε ξανασυμβεί. We came here to get hurt - and we liked it!
10
The Beatles - Abbey Road

Αν μας αρέσει πραγματικά κάτι είναι η δημιουργική ελευθερία αυτής της συγκεκριμένης μπάντας. Μπορείς να παίξεις ό,τι μουσική θέλεις χωρίς ταμπέλες, χωρίς περιορισμούς, και αυτό μας αρέσει να κάνουμε με τους Junkheart από την αρχή: Ακουστικές ερωτικές μπαλάντες, σκληροπυρηνικά ηλεκτρισμένα ουρλιαχτά και πόσα ακόμη πεδία που περιμένουν να εξερευνηθούν, όλα ευπρόσδεκτα και όλα τόσο μα τόσο αναγκαία.
