«10+1»: Δίσκοι για την πρώτη μέρα του New Long Fest

Αγαπημένες κυκλοφορίες για την απαραίτητη φεστιβαλική προετοιμασία

Από την Χαρά Καραγιαννάκη - Μιχάλογλου, 17/06/2026 @ 12:20

Μετράμε αντίστροφα για ακόμη ένα Νew Long Fest και η Νέα Μάκρη ετοιμάζεται ξανά να φιλοξενήσει ένα από τα σημαντικότερα ραντεβού της εγχώριας - και όχι μόνο - ανεξάρτητης σκηνής. Δύο stages, 22 μπάντες και ένα line-up που απλώνεται από το punk και το hardcore μέχρι το heavy rock και το shoegaze, συνθέτουν το πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης.

New Long Fest 2026

Ξεκινώντας από το Σάββατο 20 Ιουνίου, ακολουθούν 10+1 προτάσεις ντόπιων δίσκων από κάθε μπάντα που θα απολαύσουμε την πρώτη ημέρα του φεστιβάλ. Δίσκοι-σταθμοί που καθιέρωσαν τις μπάντες που τους δημιούργησαν, αγαπημένες κυκλοφορίες ή νέα δείγματα γραφής, όλα αποτελούν ιδανικές αφορμές για να γνωρίσει ή να επιστρέψει κανείς σε σχήματα πριν τα δει επί σκηνής. Η διαδρομή προς τη Νέα Μάκρη χρειάζεται το δικό της soundtrack και οι συλλογές μας σίγουρα ένα φρεσκάρισμα, το οποίο περνάει (όπως πάντα) μέσα από τη στήριξη των ίδιων των συγκροτημάτων.

Bad Movies - Η Εποχή Των Λύκων

Δίσκος-ορόσημο μιας μπάντας που κουβαλά πάνω από δύο δεκαετίες ιστορίας και ανήκει στους θεμελιωτές του θεσσαλονικιώτιου punk rock. Πατώντας γερά στις μουσικές καταβολές τους και ανεβάζοντας ταχύτητα και ένταση, οι Bad Movies παρέδωσαν κάπου μέσα στο 2015 έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς ελληνόφωνους punk δίσκους της δεκαετίας. Γεμάτη αλητεία, ανεξίτηλα riffs και ρεφρέν που θα μπορούσαν να γίνουν συνθήματα, "Η Εποχή των Λύκων" αγαπήθηκε πολύ. Πάνω απ’ όλα όμως, συνδέθηκε με μια εποχή, τόπους και πρόσωπα, με αναμνήσεις από συναυλιακές αγκαλιές και τραγούδια που φωνάξαμε με μια φωνή. Μικρό αλλά αναγκαίο cheat, η αναφορά στο "Ξημερώσαμε" - άλλο άλμπουμ, ίδια λατρεία.

Στράφι - Παραδομένοι Στη Γιορτή

"Το μεγαλύτερο βουνό το ανεβαίνεις εσύ". Οι Στράφι με το δεύτερο άλμπουμ τους το 2020 βούτηξαν για τα καλά στην μοναδικότητα της μουσικής τους ταυτότητας. Ορμητικό και μελωδικό punk rock, με στίχο που έγινε η ποίηση όσων νιώθουν να βρίσκονται στο περιθώριο και αποτύπωσε με σπάνια ειλικρίνεια την αγωνία, τη ματαίωση, αλλά και την επιμονή. Μέσα στον ζόφο υπάρχουν πολλά από τα οποία μπορείς να κρατηθείς, η συντροφικότητα, η μουσική και η δημιουργία ως κοινό βίωμα. Σε αυτή τη γιορτή θα παραδινόμαστε ξανά και ξανά, γεμάτες με τα κενά που παλεύουμε να γεμίσουμε. Λίγες αφορμές είναι καλύτερες για επιστροφή σε αυτόν τον δίσκο από ένα βράδυ του Ιουνίου δίπλα στην θάλασσα.

Psychobreak - Working Class Rock

Το τσιτωμένο northcore των Psychobreak βρίσκει στο "Working Class Rock" την πιο μεστή του έκφραση, που κάνει δήλωση ήδη από το artwork ενός εργατικού, punk μυστικού δείπνου (που, βέβαια, να τα πούμε κι αυτά, είναι all-male υπόθεση). Πατώντας μεταξύ hardcore και street punk, η μπάντα από τη Θεσσαλονίκη παραδίδει έναν δίσκο που κινείται σταθερά στο κόκκινο. Η "Πυρηνική Γιορτή" μιλάει στην οργή μας, τα riffs ξυράφια και ο ασφυκτικός ρυθμός των ντραμς δημιουργούν ένα κοκτέιλ εκρηκτικό και εθιστικό. Πίσω από την ωμή ενέργεια κρύβεται μια μουσική και κοινωνική ωριμότητα που σταδιακά ξεδιπλώνεται και μας κερδίζει. Πρόκειται για έναν δίσκο φτιαγμένο για τα σκονισμένα και γεμάτα ιδρώτα pits των καλοκαιρινών συναυλιών.

Junkheart - Άνοιξη Ρε

Οι Junkheart έχουν καταφέρει εδώ και χρόνια να χτίσουν το δικό τους ξεχωριστό σύμπαν και κάπου εκεί το ελληνόφωνο punk rock ενώνεται με την ευαισθησία και τις ιστορίες της καθημερινότητας. Οι απώλειες μας έχουν συνδεθεί με τα "Φαντάσματα", ενώ οι καλοκαιρινοί έρωτες έχουν βρει καταφύγιο "Στη Μέση του Πουθενά". Μελωδικό και άμεσο, catchy όσο πρέπει, βγαλμένο μέσα από τον συναισθηματικό πλουραλισμό της ίδιας της ζωής, το "Άνοιξη Ρε" ξέρει πότε να γίνει γιορτή, πότε νεύρο (με το αγαπημένο "3x3") και πότε σύντροφος στη μελαγχολία. Δίσκος στον οποίο επιστρέφω αρκετά συχνά, αποκαλύπτει ότι οι Junkheart δεν φοβήθηκαν ποτέ να αφήσουν τα κομμάτια τους να αναπτυχθούν προς διαφορετικές κατευθύνσεις, αλλά και να βγάλουν στην μουσική τους ό,τι πιο αληθινό.

My Turn - Athens

Αν και το 2012 φαντάζει πολύ μακριά, η επιστροφή στην αφετηρία των Μy Turn κρίνεται απαραίτητη. Με το "Αthens", η αθηναϊκή μπάντα μας συστήθηκε (ακόμη κι αν βρισκόμασταν βόρεια), έκανε δήλωση-φόρο τιμής στην καταγωγή της και ταυτόχρονα εκδήλωσε τις αμερικανικές επιρροές της, κερδίζοντας επάξια τη θέση της ανάμεσα στους βασικούς εκφραστές του σύγχρονου ελληνικού hardcore. Με στιγμές καθαρής χαρντκορίλας όπως το "Photos On the Wall" και άλλες όπου η μελωδία εισβάλλει καταλυτικά, όπως το "Do you care?", οι My Turn μοιράστηκαν με το κοινό ένα άλμπουμ γεμάτο πάθος και ορμή, από εκείνα που σε κάνουν να κοπανιέσαι πριν καν το συνειδητοποιήσεις. Κάπως έτσι μπήκαν από νωρίς στα μουσικά μας ραντάρ. Δίσκοι σαν το "Athens" δεν έχουν ενδιαφέρον μόνο αυτόνομα, αλλά και σαν σημεία αναφοράς μιας εξέλιξης, τόσο μιας μπάντας, όσο και του hardcore ήχου.

Above Us The Waves - Rough On High Seas

Δεν ανήκα ποτέ στις ιδιαίτερα φανατικές του metalcore, κι όμως το "Rough On High Seas" είναι από εκείνους τους δίσκους που καταφέρνουν να κερδίσουν την ακροάτρια ακόμη κι όταν βρίσκεται εντός-εκτός των ορίων του είδους. Μιλάμε για ένα ενδιαφέρον βήμα στην πορεία των Above Us The Waves (που βέβαια κυκλοφόρησε το 2018), αφού διατήρησαν τη μελωδικότητα και την ένταση τους, μετατοπίστηκαν ωστόσο, κάνοντας βουτιά σε έναν κόσμο πιο βαθύ και σκοτεινό. Η θάλασσα, που όπως φαίνεται έχει ξεχωριστή θέση στην δημιουργία των Καβαλιωτών, πέρα από το στίγμα στο εξαιρετικό artwork του εξωφύλλου, λειτουργεί ως κεντρικό αφηγηματικό νήμα, ως ένα πεδίο με απώλειες, αβεβαιότητα και δυσκολίες. Στα "Light the Flare" και "Afterlife" όλα αποκτούν νόημα.

Μόνομπλοκ - Εκτός Τόπου 1

Στην κατηγορία "φρέσκο αίμα" του φετινού New Long, αλλά και αυτής της λίστας, οι Μόνομπλοκ έρχονται με το EP "Εκτός Τόπου 1" και σε κάνουν να δώσεις προσοχή. Είναι indie punk; Eίναι emo; Ποιο είπε ότι δεν μπορούν να είναι και τα δύο; Με απλές και ταυτόχρονα κολλητικές συνθέσεις, ενδιαφέρουσες εναλλαγές δυναμικών και μια στιχουργική προσέγγιση που βρίσκει χώρο ανάμεσα στο τραγούδι και το spoken word, η συνάντηση των επιμέρους στοιχείων τους συστήνει τη μπάντα με τις καλύτερες προθέσεις. Η Αθήνα ως τόπος δημιουργίας ξεχειλίζει, ειδικά σε σημεία όπως το "Βάρος στο Δεξί" και το "Εκτός Τέμπο". Χτίζουν την δική τους ηχητική ταυτότητα και φωνή και αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο των πρώτων βημάτων. Σημαίνει ότι υπάρχει υλικό.

Herta - Crossing The Illusion

Κυκλοφορία που μετρά έναν χρόνο περίπου, το "Crossing The Illusion" εντυπωσιάζει αρχικά για τη συνοχή του. Πρόκειται για δίσκο με μια συγκεκριμένη ατμόσφαιρα και εσωτερική ροή, που μοιάζει να ξεδιπλώνει τη δική του αφήγηση. Κατά την ακρόαση είχα συχνά την αισθηση ότι παρακολουθώ ένα σκοτεινό, σχεδόν παραμυθιακό ταξίδι, με το "Control" να ξεχωρίζει ως εισαγωγικό κεφάλαιο μύησης. Οι αναφορές και οι επιρροές τους από μπάντες όπως οι Gojira είναι εμφανείς, όμως εδώ λειτουργούν θετικά. Οι Ηerta κάνουν με αυτοπεποίθηση αυτό που ξέρουν καλά και παραδίδουν έναν progressive groove metal δίσκο που ξεχωρίζει.

Grim Love - Mataroa

Το "Mataroa" είναι από τους δίσκους που σε επιστρέφουν στα πρώιμά σου ακούσματα, χωρίς όμως σε καμία περίπτωση να ανήκουν σε έναν "παλιό" ήχο. Metalcore με στοιχεία που άλλοτε στρέφονται προς το hardcore punk και άλλοτε προς μελωδικότερες alt metal κατευθύνσεις, οι Grim Love καταφέρνουν να ισορροπήσουν ανάμεσα στη νοσταλγία και το γεγονός ότι δημιουργούν στο σήμερα - άλλωστε το "Mataroa" κυκλοφόρησε το 2025. Τα φωνητικά αναδεικνύονται σε ένα από μεγαλύτερα όπλα της μπάντας, ενώ από το "σφηνάκι" των 7 κομματιών, τα "Sail Away" και "Wasted Youth" αποτελούν ενδεικτικά entry points σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες νέες συμμετοχές στο φετινό line-up., βέβαια, υπάρχει μια ακόμη μπάντα που ξέρει ακριβώς τι να κάνει ώστε να δώσει ξανά και ξανά κολλητικά hooks. Μάλλον αυτό ήταν που ώθησε τον Jack White να φέρει το duo των Snõõper από το προσκήνιο του underground στην Third Man Records.

Chlorini - Diakopes Sth Borouna

Άλλη μια πρόσφατη κυκλοφορία (2025) που χτυπά στην νοσταλγία, αλλά από μια τελείως διαφορετική αφετηρία. Οι "Diakopes sth Borouna" είναι pop punk βγαλμένο από την εποχή των skate videos, του MySpace και του Hi5 ή για να το πούμε αλλιώς, είναι το μουσικό ισοδύναμο του meme "we have Blink-182 at home" - μόνο που το σπίτι βρίσκεται κάπου μεταξύ Αθήνας και Νέας Μάκρης και οι στίχοι ενίοτε θυμίζουν Πλοκάμι. Διασκέδαση και punk πάνε μαζί εν προκειμένω, και όπως δείχνει και η παρουσία τους σε σκηνές όπως αυτή του Schoolwave, οι Chlorini περνούν καλά και αυτό βγαίνει στον κόσμο.

Conceive - Changes In Perspective

Το +1 μιας τέτοιας λίστας δεν θα μπορούσε παρά να ανήκει σε μια κυκλοφορία που περιμένουμε. Οι Conceive μπορεί να μην έχουν ακόμη δίσκο στα χέρια τους, όμως τα πρώτα δείγματα γραφής από το "Changes In Perspective" αρκούν για να δικαιολογήσουν και με το παραπάνω την παρουσία τους - τόσο εδώ, όσο και στο line-up του Νew Long. Metallic hardcore με ρίζες στην παράδοση των 90s, γρήγορα riffs, βάρος και φωνητικά που δημιουργούν αυτό το χαρακτηριστικό αίσθημα έντασης και ασφυξίας. Ανυπομονούμε να ακούσουμε το "Changes In Perspective" πρώτη φορά από την σκηνή και λίγο αργότερα στην ολοκληρωμένη του μορφή.