Χειμώνας 2026: Έξι folk άλμπουμ που αξίζει να ακούσεις

Όπως ακριβώς συμβαίνει και σε κάθε άλλο genre, η folk παραγωγή του πρώτου τριμήνου του 2026 ήταν εξόχως πλούσια. Φυσικά, μιλώντας για folk, μιλάμε για μια ευρύτατη γκάμα καλλιτεχνών και διαφορετικών υπο-ειδών που θα ήταν απολύτως αδύνατον να ακούσουμε τα πάντα. Από όσα ακούσαμε όμως, είμαστε σε θέση να προτείνουμε έξι θαυμάσια άλμπουμ που αξίζουν την προσοχή μας.

Πριν όμως μιλήσουμε για αυτά, ας κάνουμε μια μίνι αναδρομή. Εδώ στο Rocking.gr παρουσιάσαμε αναλυτικά την υπέροχη chamber folk/classical των Mary Lattimore & Julianna Barwick, την βόρεια indie του Asgeir, τους πρωτοεμφανιζόμενους Ιρλανδούς Madra Salach και NIMF και την όμορφη neofolk των Πολωνών HÉR. Κυρίως όμως μαγευτήκαμε με τις νυχτερινές περιπλανήσεις του Angel’s Arcana, το συγκλονιστικό κι εξόχως στοχαστικό σύμπαν του Mai Mai Mai και τις avant-folk περιπέτειες των Akkajee.

Εκτός αυτών όμως, αξίζει να τσεκάρετε την chamber-folk των Hedera και την πιο παραδοσιακή Maz O'Conor από την Βρετανία, καθώς και τους σπουδαιους Tinariwen και τους θορυβώδεις Takaat από την Αφρική. Φυσικά, οι πιο "ευυπόληπτες" δουλειές έρχονται, όπως συνήθως, από την αμερικανική indie folk: Οι δημοφιλείς Bill Callahan, Iron & Wine, Buck Meek, Beverly Glenn-Copeland και Bonnie Prince Billy έχουν όλοι επιστρέψει με πολύ αξιόλογα άλμπουμ. Από κοντά τους όμως και η ανερχόμενη Jana Horn, ο υπέροχος Searows και το εκκεντρικό folk σύμπαν της Ora Cogan. Όλα τα παραπάνω είναι άλμπουμ άξια, σας προτρέπουμε σε καλές ανασκαφές και καλές ακροάσεις!

R! Folk Selections - Winter 2026 (Spotify Playlist)

Imarhan - Essam

City Slang, 16-01-2026

Το τέταρτο άλμπουμ της μπάντας από το Tamanghasset της Αλγερίας τους βρίσκει να χτίζουν  πάνω στην επιτυχία του εξαιρετικού "Aboogi" του 2022. Ο ήχος τους καταρχάς βασίζεται πάνω στο παραδοσιακό είδος Tishoumaren, αυτό που εμείς οι Δυτικοί αποκαλούμε desert blues. Κιθαριστικές μελωδίες βασισμένες σε πεντατονίες, πολυρυθμικά στοιχεία, διάλογοι ανάμεσα σε ατομικά και ομαδικά φωνητικά, στίχοι που εστιάζουν στην ελευθερία, την κοινότητα και την ζωή των Tuareg - όλα όσα μάθαμε να αγαπάμε μέσα από την μουσική των πρωτεργατών (και μεγάλης τους επιρροής) Tinariwen.

Όλα; Κι όμως, όχι ακριβώς! Οι Imarhan έχουν μια δική τους οπτική στο genre, όντας λιγότερο "χορευτικοί" και πολύ περισσότερο μελωδικοί. Κι ενώ επιμένουν σε αυτήν την αίσθηση αφρικανικής μπαλάντας, εισάγουν (για πρώτη φορά τόσο ευδιάκριτα) synths με τρόπο προσεκτικό, σχεδόν σαν να θέλουν να προσδώσουν μια ambient αισθητική. Η κίνηση τους αυτή προσθέτει έναν αέρα εξερεύνησης και μια πιο διεθνή πινελιά - ας μη μας σταυρώσετε αν χρησιμοποιήσουμε τον όρο world. Ευτυχώς όμως, η μουσική τους διατηρεί την τοπική της μοναδικότητα, αφήνοντας μας να φανταζόμαστε ένα δροσερό αεράκι σε μια νύχτα στην Sahara.

Bandcamp

Emily Scott Robinson - Appalachia

Oh Boy, 30-01-2026

Θα επιχειρούσαμε να χτίσουμε το αξίωμα πως και μόνο η χρήση της λέξης Appalachia σημαίνει πως ένα άλμπουμ ή ένα τραγούδι είναι καλό. Θέλει ένα κάποιο θράσος να δίνεις στο άλμπουμ σου το όνομα της πρωτεύουσας της bluegrass/Americana, όμως η φωνή της Emily Scott Robinson έχει τόση ποιότητα, μελωδικότητα και διαχρονική δύναμη που είναι λογικό να νιώθει αυτοπεποίθηση. Και παρόλα που η ίδια είναι από το Tennessee, το κρυστάλλινο της βιμπράτο θυμίζει και μπόλικα "αηδόνια" από την Αγγλική και ιρλανδική folk των ‘60s.

Στο τέταρτο της άλμπουμ κυριαρχούν οι country folk μπαλάντες. Τα δέκα τραγούδια του άλμπουμ εμπνέονται από την τυπική, καθημερινή θεματολογία του genre - αναμνήσεις από την ύπαιθρο και την οικογένεια αλλά και τραγούδια για την ελπίδα, την αγάπη και τον μόχθο. Η μουσική υποστηρίζεται κυρίως από το γλυκό fingerpicking στις ακουστικές κιθάρες με το βιολί να χρησιμοποιείται σοφά και διακριτικά. Αξίζει να αναφερθεί επίσης ότι το ντουέτο με τον John Paul White έχει την αύρα του κλασικού και το "Time Traveler" αξίζει ένα δάκρυ. Ένα όμορφο, σχεδόν αγγελικό άλμπουμ.

Bandcamp

Ye Vagabonds - All Tied Together

River Lea, 30-01-2026

Από το 2017 που ξεκίνησαν να δισκογραφούν, οι Ye Vagabonds (δηλαδή τα αδέρφια Diarmuid και Brían Mac Gloinn) αποθεώνονται στην Ιρλανδία, ως μια από εκείνες τις μπάντες που εκμοντερνίζουν, ή έστω κάνουν ξανά επίκαιρη, την Irish folk. Το "All Tied Together" είναι το τέταρτο τους άλμπουμ και διαδέχεται τα υπέροχα "The Hare’s Lament" (2019) και "Nine Waves" (2022).  Η αποστολή του άλμπουμ είναι δύσκολη, παρόλα αυτά στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.

Η μουσική του σχήματος βασίζεται κυρίως στις φανταστικές φωνητικές αρμονίες που χτίζουν τα δύο αδέρφια με τις φωνές τους. Από αυτήν την άποψη, πρόκειται από τα top ιρλανδικά σχήματα, δίπλα στις Landless και τους Lankum. Μουσικά, το traditional folk στοιχείο είναι σε δεύτερη μοίρα: στο προσκήνιο βρίσκονται όμορφες μπαλάντες σε αρκετά χαμηλόφωνο και σίγουρα λυρικό ύφος. Όταν η trad παίρνει τα ηνία (όπως στο "The Flood") τα αίματα ανάβουν, στο μεγαλύτερο όμως μέρος του το άλμπουμ σε πλημμυρίζει με την μελωδικότητα και την ευαισθησία του. Κι όσο κι αν κάποια πράγματα παραπέμπουν αρκετά σε αμερικανική indie folk, το ιρλανδικό twist είναι εμφανές… και τι φωνές!

Bandcamp

Maria BC - Marathon

Sacred Bones, 27-02-2026

Το τρίτο άλμπουμ της Maria Bobbitt-Chertock είναι μάλλον και αυτό που μας κάνει να σκεφτόμαστε πως εδώ έχουμε βρει φλέβα χρυσού. Με καταγωγή από το Ohio και έδρα το Oakland, η Maria BC μοιάζει να βρίσκει έναν πολύ προσωπικό τόνο έκφρασης μέσα στα indie folk συμφραζόμενα, μια ολόδικη της φωνή που χτίζει πάρα πολλές υποσχέσεις. Δεν κρύβω πως σε κάποιες στιγμές σκέφτηκα πως εδώ ίσως έχουμε μια μελλοντική διάδοχο της Emma Ruth Rundle - αν ποτέ επιλέξει να προσθέσει και λίγο ηλεκτρισμό στον ήχο της.

Σε σχέση με την πλειοψηφία των δίσκων αυτού του ύφους, το "Marathon" είναι ένα αρκετά κρυπτικό κι αινιγματικό άλμπουμ. Παρά την πανέμορφη φωνή της, η Maria είναι αρκετά χαμηλά στην μίξη και χάνεται ανάμεσα στις ακουστικές και τους παράξενους ηλεκτρονικούς ήχους που εμφανίζονται ενίοτε. Ταυτόχρονα, η μουσική δεν λέει όχι σε κάποιες ambient τεχνοτροπίες, την ίδια στιγμή που παρουσιάζει μικρά νυχτερινά έπη όπως το "Night And Day". Συνολικά μια θαυμάσια δουλειά που σου ζητάει ακροάσεις και ανεπτυγμένη ενσυναίσθηση, δουλειά που συνεχώς σου αποκαλύπτει νέα μυστικά. Δεν θα την κατακτήσεις εύκολα.

Bandcamp

Praed - Al Wahem الوهم

Ruptured, 06-03-2026

Μία κάπως πιο παράξενη πρόταση μας αποτελεί η νέα δουλειά των Praed, του σχήματος από τον Λίβανο που αποτελείται από τους Raed Yassin και Pass Conca. Οι Praed δισκογραφούν εδώ και περίπου είκοσι χρόνια, με το "Al Wahem" να είναι το έβδομο άλμπουμ τους. Ο τίτλος μεταφράζεται ως η ψευδαίσθηση και περιγράφει μερικώς την φύση της μουσικής τους: ακραία ψυχεδελική, αφηρημένη, επαναληπτική, εκστατική. Ενώ θεωρητικά αποτελεί σπουδή πάνω στην αραβική folk - το genre shaabi - οι Praed δεν φοβούνται να πάρουν διάφορες εκτροπές.

Οι παράξενες ενορχηστρώσεις τους - ένας συνδυασμός από παραδοσιακά κρουστά, synths, μπάσο, κλαρινέτο και ηλεκτρονικά - διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερο εκκεντρικό fusion ήχων και διαθέσεων, με την folk να σφιχταγκαλιάζεται με την ψυχεδέλεια και την jazz. Δύο από τα τραγούδια του άλμπουμ είναι 20 και 14 λεπτά, κι αποτελούν συνθέσεις που βασίζονται σε μια έντονη πνευματικότητα, έτσι όπως αυτή υπονοείται από τους ασταμάτητος ρυθμούς. Το άλμπουμ δεν φρενάρει ποτέ, παρά κινείται συνεχώς προς μια φευγαλέα, αφηρημένη κάθαρση. Σίγουρα αυτός δεν είναι δίσκος για όλους. Όσοι όμως αρέσκεστε - ή ανέχεστε - τις Arabic περιπλανήσεις, εδώ θα βρείτε πολύ ζουμί.

Bandcamp

Seamus Fogarty - Ships

Lost Map, 06-03-2026

Παράξενη υπόθεση ο Seamus Fogarty, ένα είδος παρία, όπου κι αν βρίσκεται. Η progressive folk του μοιάζει σαν outsider τόσο στην πατρίδα του (Ιρλανδία), όσο και στον τόπο διαμονής του (Λονδίνο, Αγγλία): είναι σίγουρα πολύ διαφορετική και πιο sophisticated από την ανεξάρτητη folk, δεν μοιάζει όμως καθόλου και με τα πειράματα που επιχειρούν οι μουσικοί της γενιάς του. Ούτε ψυχεδέλεια, ούτε drone, ούτε πολλά σκοτάδια. Ταυτόχρονα η φωνή του είναι ελαφρώς άτεχνη, συχνά και λίγο εκτός τόνου. Κι όμως αυτός ο τύπος  βρωμάει ειλικρίνεια κι αυθεντικότητα.

Το "Ships" είναι το τέταρτο του άλμπουμ και πιστεύω πως είναι και το καλύτερο του ως σήμερα. Από την μία υπάρχουν διάσπαρτα ηλεκτρονικά στοιχεία που υποδεικνύουν πως ίσως και να ήθελε να γράψει folktronica, κι από την άλλη σου πετάγονται "δρομίσιοι" ύμνοι όπως το "They Recognised Him" που διατηρούν αθάνατο το πνεύμα του Mark Lanegan. Το "Ships" είναι δισκάρα χωρίς να περιέχει ούτε ένα αριστουργηματικό κομμάτι. Απλώς με την δύναμη του εσωτερικού του ρυθμού, την προσωπικότητά του δημιουργού του, τους έξοχους συντελεστές του και την τέλεια μασκαρεμένη παράδοση που κρύβεται εντός του. Υπέροχο.

Bandcamp

Φώτο εξωφύλλου: Steve Johnson (https://www.pexels.com/@steve/)