My Turn: «To hardcore μετά την καραντίνα έχει πάρει διαστάσεις pop κουλτούρας»

 Νομίζω πως είναι αδύνατον για κάποιον να σκεφτεί τη σχέση της ελληνικής σκηνής με το παραδοσιακό αμερικάνικο hardcore και να μην πάει το μυαλό του απευθείας στους My Turn. Από τους πρώτους σημαντικούς εκπροσώπους του συγκεκριμένου ήχου, οι My Turn όχι απλώς ήταν από τους λίγους που επιβίωσαν μέσα στα χρόνια μεταξύ άλλων πολύ σημαντικών συγκροτημάτων, αλλά έβαλαν στόχο να βοηθήσουν με το δικό τους τρόπο, μέσω ποικιλόμορφων εγχειρημάτων (διοργάνωση συναυλιών, labels, fanzines και άλλα πολλά) και άλλα συγκροτήματα με τα οποία μοιραζόντουσαν και μοιράζονται το ίδιο όνειρο.

Μέσα από ιστορία με έντονη δραστηριότητα αλλά και δυσκολίες, μιας που τα μέλη μοιράζουν τις ζωές τους σε διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, οι my Turn είχαν σαφέστατα πολλά να μοιραστούν μαζί μας. Με αφορμή λοιπόν τη συμμετοχή τους στο φετινό εορταστικό line-up του New Long Fest για τα είκοσι του χρόνια, οι My Turn φιλοξενούνται στο Rocking.gr για να μοιραστούν μαζί μας τι σημαίνει να είσαι hardcore συγκρότημα στην Ελλάδα, τι προεκτάσεις έχει η μουσική σου αλλά και τι συμβαίνει πλέον παγκοσμίως με την ξαφνική και απότομη δημοφιλία του hardcore ήχου.

Καλησπέρα! Χαίρομαι πάρα πολύ που σας φιλοξενούμε επιτέλους στο χώρο μας. Τι κάνετε, και πως σας βρίσκει το 2026;

Γεια χαρά, ευχαριστούμε πολύ για το ενδιαφέρον και τη συνέντευξη. Είμαστε μια χαρά, σκορπισμένοι εδώ και κάποια χρόνια σε διάφορες περιοχές της Αθήνας και του Άμστερνταμ, αλλά όλα καλά, όσο καλά μπορούμε να είμαστε δηλαδή με όλα αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο. Το New Long Fest θα είναι η δεύτερη συναυλία μας (μιας και παίζουμε στο Hellfest μια μέρα πριν!) για το 2026, όμως έχουμε πλάνα για μερικές ακόμα μετά το καλοκαίρι! Παράλληλα, συνθέτουμε νέα κομμάτια για μια μελλοντική (άγνωστο ακόμα πότε…) κυκλοφορία!

Πείτε μας δύο αρχικά λόγια για τους My Turn για όσους δεν σας γνωρίζουν. Ποιοι είστε και τι μουσική λέτε εσείς ότι παίζετε; Και από που παίρνει το όνομά της αυτή η «στροφή»;

Οι My Turn ιδρύθηκαν στην Αθήνα το καλοκαίρι του 2010, με άλλα λόγια κλείνουμε 16 χρόνια ενεργής (άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο) παρουσίας στη σκηνή. Η μπάντα ξεκίνησε από τον Μάρκο (νυν Against All Odds), τον Φώτη (που μετά από μια απουσία 7+ χρόνων, είναι και πάλι στην μπάντα από το 2021) τον Αποστόλη, και τον Σέργιο. Μετά από διάφορες αλλαγές στο line-up, αυτή τη στιγμή οι My Turn είναι o Φώτης, ο Αποστόλης, ο Γιάννης (φέτος κλείνει ήδη 10 χρόνια στη μπάντα) και ο Mike στα τύμπανα (από το 2019 αν θυμάμαι καλά). Το όνομα το έβγαλε σε μια από τις πρώτες μας πρόβες (νομίζω στο Urban στου Ψυρρή) και δεν έχει να κάνει με κάποια στροφή αλλά σε φάση ότι ‘ήρθε η σειρά μας’, ή «είναι η σειρά μας», ας το πούμε! Επίσης, παίζουμε hardcore.

Δεν είμαστε straight edge μπάντα, μιας και μόνο ένα μέλος μας ακολουθεί αυτό τον τρόπο ζωής πια, αλλά σεβόμαστε απεριόριστα οποιοδήποτε κίνημα οδηγεί στην ατομική και κοινωνική χειραφέτηση, καθώς και στην κατάργηση κάθε μορφής εξουσίας

Κι εγώ λοιπόν λέω ότι παίζετε hardcore, και πως η straight edge ταυτότητα είναι στενά συνδεδεμένη με τη μουσική και την ιδεολογία σας. Τι σημαίνει για εσάς να ακολουθείτε οι περισσότεροι αυτό το δρόμο;

Ναι, hardcore παίζουμε, έχοντας εντάξει διάφορα στοιχεία από όλες τις δεκαετίες του hardcore, σαφώς επηρεασμένοι από την σκηνή της ανατολικής ακτής της Αμερικής. Το στυλ μας έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια, και έχει κάπως ‘βαρύνει’ τελευταία, αλλά παραμένει hardcore. Straight edge η μπάντα ήταν για περίπου ένα χρόνο, εκεί στο 2012-2013, όταν και τα 4 μέλη της μπάντας ακολουθούσαν αυτό το κίνημα. Ποτέ όμως δεν υιοθετήσαμε ανοιχτά αυτόν τον όρο, αν εξαιρέσεις ένα μπλουζάκι που είχαμε βγάλει. Δεν είμαστε straight edge μπάντα, μιας και μόνο ένα μέλος μας ακολουθεί αυτό τον τρόπο ζωής πια, αλλά σεβόμαστε απεριόριστα οποιοδήποτε κίνημα οδηγεί στην ατομική και κοινωνική χειραφέτηση, καθώς και στην κατάργηση κάθε μορφής εξουσίας.

Μετά από τόσα χρόνια, νομίζω ότι το να ανακοινώσουμε ότι διαλυόμαστε ήταν κάπως επιπόλαια κίνηση μιας και στην ουσία κάποιοι από μας δεν το θέλαμε

Πάμε στα μουσικά όμως, η ύπαρξη σας ήδη από το 2010 είναι συνυφασμένη με την hardcore σκηνή μας. Κυκλοφορήσατε έναν εμβληματικό δίσκο, το αγαπημένο "Athens" κι έπειτα διαλυθήκατε για λίγο. Πως έφτασαν τα πράγματα σε αυτό το σημείο και τι σας ένωσε ξανά;

Ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια. Το "Athens" κυκλοφόρησε το 2012 και είναι αλήθεια ότι άρεσε και αρέσει σε αρκετό κόσμο, αν και εδώ και καιρό παίζουμε μόνο ένα κομμάτι από τον δίσκο στα live μας. Διαλυθήκαμε προσωρινά τον Φλεβάρη του 2014, όμως επιστρέψαμε ελάχιστους μήνες αργότερα με δύο νέα μέλη και ίσως την πιο παραγωγική, όσον αφορά τα live και τις περιοδείες, περίοδο της μπάντας ever, μιας και από το καλοκαίρι του 2014 ως το καλοκαίρι του 2015 η μπάντα ήταν η κύρια ασχολία μας. Μετά από τόσα χρόνια, νομίζω ότι το να ανακοινώσουμε ότι διαλυόμαστε ήταν κάπως επιπόλαια κίνηση μιας και στην ουσία κάποιοι από μας δεν το θέλαμε. Θεωρήσαμε τίμιο, μιας και ήδη 2 από τα ιδρυτικά μας μέλη είχαν αποχωρήσει, να διαλυθούμε, αλλά μετά από εσωτερικές και εξωτερικές διεργασίες (και με την έγκριση των αποχωρησάντων), αποφασίσαμε να συνεχίσουμε. Κάτι αντίστοιχο έγινε και μετά το καλοκαίρι του 2015, όπου η μπάντα παρέμεινε ανενεργή για σχεδόν 1 χρόνο, και πάλι είχαμε αλλαγές μελών, αλλά τουλάχιστον δεν ανακοινώσαμε ότι διαλυόμαστε, χαχα!

Μετά την επανασύνταξή σας είχαμε την κυκλοφορία του ομώνυμου δίσκου σας και μετά υπήρξε σιωπή για λίγο. Τι συνέβαλε σε αυτή την παύση και πόσο μεγάλο ρόλο έπαιξε η καραντίνα;

Ο δίσκος ηχογραφήθηκε το καλοκαίρι του 2015, μετά σιωπή για περίπου έναν χρόνο, όπως τα λες, και επιστρέψαμε στη συναυλιακή δράση το χειμώνα του 2016. Ο δίσκος κυκλοφόρησε σε βινύλιο το 2017. Από το 2016 παίζουμε ενεργά, με συναυλίες και περιοδείες εντός και εκτός, ως και τη καραντίνα (κάναμε και 1-2 συναυλίες εν μέσω απαγορεύσεων το 2020), όπου αναγκαστικά σταματάμε για λίγο, επιστρέφει στη μπάντα ο Φώτης και από το φθινόπωρο του 2021 συνεχίζουμε τις συναυλίες.

Μας αρέσει η hardcore μουσική, καλώς ή κακώς είναι κομμάτι της ζωής μας, και κάνουμε όσα περισσότερα μπορούμε έτσι ώστε να κρατάμε ζωντανή αυτή τη φλόγα

Βέβαια, είστε ένα συγκρότημα που ασχολείστε με πολλά παράλληλα πράγματα – από διοργανώσεις συναυλιών σε εμπορικότερο αλλά και DIY πλαίσιο, εντός κι εκτός Ελλάδας, μέχρι podcasts και πόσα ακόμη. Πείτε μας λίγα λόγια γι’ αυτές τις δράσεις και πόσο σημαντικό είναι για σας ως καλλιτέχνες να έχετε παρουσία και έξω από το αυστηρά μουσικό περιχαράκωμα.

Και οι 4 μας έχουμε αρχικά και άλλες μπάντες (Final Daze, Gun Fever, Telma, Weaponized), κάποιοι από εμάς εκδίδουμε fanzines (Desperate Measures τώρα & Soulcraft, Keep It Real & Take Your Shot παλιότερα), κάποιοι συμμετέχουμε σε συναυλιακές ομάδες και στη διοργάνωση συναυλιών, κάποιοι κάνουμε podcast (Tales from the Hard Side), τρέχουμε labels (World’s Appreciated Kitsch), και γενικά προσπαθούμε να βοηθάμε τη σκηνή με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, βάζοντας το δικό μας λιθαράκι. Τώρα ο όρος καλλιτέχνες είναι ιδιαίτερα κολακευτικός, αλλά επίσης βαρύς. Μας αρέσει η hardcore μουσική, καλώς ή κακώς είναι κομμάτι της ζωής μας, και κάνουμε όσα περισσότερα μπορούμε έτσι ώστε να κρατάμε ζωντανή αυτή τη φλόγα. Το hardcore έτσι και αλλιώς δεν περιορίζεται μόνο στη μουσική.

Τέχνη χωρίς πολιτική όπως φαίνεται υπάρχει, αλλά σαν μπάντα δεν μας καλύπτει

Άμεση συνέπεια είναι πως έχετε και σαφή πολιτική στάση και λόγο. Υπάρχει τέχνη χωρίς πολιτική άραγε;

Ναι έχουμε σαφή πολιτική στάση, χωρίς να ταυτίζονται απαραίτητα οι απόψεις μας, αν και είναι αρκετά κοντά. Από τις πρώτες μέρες της μπάντας, παίζουμε και στηρίζουμε DIY σκηνικά, συναυλίες αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης πολιτικών κρατουμένων, αντιφασιστικές εκδηλώσεις, και γενικά προσπαθούμε να βοηθάμε όπου μας ζητείται να βοηθήσουμε. Τέχνη χωρίς πολιτική όπως φαίνεται υπάρχει, αλλά σαν μπάντα δεν μας καλύπτει. Κατά τη γνώμη μας, καλό είναι οι μπάντες, ιδίως στη hardcore/punk σκηνή, να έχουν πολιτική στάση και λόγο. Καλώς ή κακώς ζούμε σε καιρούς που το καθιστούν απαραίτητο.

Μια απορία που είχα πάντα, είναι το γεγονός πως ενώ είστε γενικότερα ένα κατ’ εξοχήν αγγλόφωνο συγκρότημα, έχετε κυκλοφορήσει ένα κομμάτι, που προσωπικά αγαπώ πολύ, με τίτλο «Ούτε Στιγμή», που το ρεφρέν του είναι στα ελληνικά. Πως έγινε αυτή η επιλογή;

Είναι το μόνο κομμάτι που έχει ελληνικούς στίχους, και πάλι μόνο στο ρεφρέν. Όλα ξεκίνησαν όταν το 2013 παίζαμε στο Fluff Fest στην Τσεχία, και ο τραγουδιστής μας είδε έναν τύπο να φοράει μια μπλούζα από μια μπάντα με τελείως Αμερικάνικη 90s hardcore αισθητική αλλά με ένα τσιτάτο στα Ρώσικα (μάλλον…). Κατά τη διάρκεια της τότε περιοδείας είχε γράψει τους στίχους του κομματιού στα αγγλικά και μετά από αυτή την «έμπνευση» έβαλε το ρεφρέν στα ελληνικά. Μετά από λίγο το βγάλαμε και μπλούζα! Το κομμάτι είναι στο 7αρι μας Dead Weight. Δεν έχουμε ξαναβάλει ελληνικούς στίχους σε άλλο κομμάτι, όμως έχουμε κάνει διασκευή ελληνόφωνα κομμάτια (Ex-Humans, Αδιέξοδο, Όρεξη Για Τίποτα) και σχετικά πρόσφατα κυκλοφόρησε μια συλλογή αφιέρωμα στους Βανδαλούπ, στην οποία συμμετέχουμε με μια διασκευή σε ένα κομμάτι τους.

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ένα ζέσταμα και μια άνοδο σε ότι αφορά τον hardcore ήχο (και ευρύτερο metalcore βέβαια), για αρχή εντός συνόρων. Πως έχετε να σχολιάσετε αυτή την εξέλιξη;

To hardcore μετά την καραντίνα έχει πάρει διαστάσεις pop κουλτούρας. Με τα θετικά του και αρνητικά του προφανώς. Ειδικά για την ελληνική hardocre σκηνή είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι. Μακάρι να συνεχίσουν να δημιουργούνται μπάντες/σχήματα/ομάδες ώστε η κουλτούρα αυτή να μπορεί συνεχώς να αγγίζει μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας.

Σίγουρα το hardcore έχει ανοίξει αρκετά τους ορίζοντές του, και είναι στο χέρι της κάθε μπάντας και σκηνής να πάρει ότι καλύτερο από αυτή την εξέλιξη και να μην αφομοιωθεί από το mainstream

Και στο εξωτερικό όμως, μπάντες όπως οι Turnstile και οι Knocked Loose έχουν φέρει το hardcore σε αμιγή σχέση με το mainstream. Παραγίνεται η μουσική αυτή εμπορική και «αλλοιώνεται» ή βρίσκουμε σιγά σιγά περισσότερους ανθρώπους με το μέρος μας;

Το hardcore πάντα είχε διακυμάνσεις μέσα στις δεκαετίες, έζησε εποχές underground, έζησε και εποχές πιο mainstream στα 90s. Ποτέ δεν έφτασε να παίρνει Grammy ούτε να γεμίζει venues των 10,000 ανθρώπων, όπως γίνεται με τους Turnstile σήμερα, είναι η αλήθεια, οπότε σίγουρα έχουμε να κάνουμε με κάτι μοναδικό. Επίσης, το hardcore δεν είναι ένα πράγμα, έχει πολλές υπο-σκηνές, και μπάντες με διαφορετική αντιμετώπιση όσον αφορά πιο «εμπορικές» διαδικασίες. Σεβόμαστε, χωρίς απαραίτητα να συμφωνούμε,  μπάντες​​ του βεληνεκούς των Turnstile, των Knocked Loose ή των High Vis, και υποσυνείδητα νιώθουμε και μια χαζο-περηφάνια ότι κάποιοι από τη σκηνή μας «τα κατάφεραν» ή ότι προλάβαμε να τους δούμε ή και να παίξουμε μαζί τους, όταν ήταν αρκετά μικρότεροι. Σίγουρα το hardcore έχει ανοίξει αρκετά τους ορίζοντές του, και είναι στο χέρι της κάθε μπάντας και σκηνής να πάρει ότι καλύτερο από αυτή την εξέλιξη και να μην αφομοιωθεί από το mainstream.

Και σε λιγότερο γνωστά μουσικά κατατόπια, έχουμε στη διάθεσή μας πολλά νέα συγκροτήματα που έχουν πράγματα να πουν. Ποια είναι μερικά νέα συγκροτήματα που θα προτείνατε χωρίς δεύτερη σκέψη σε κάποιον που αγαπά το hardcore να ακούσει;

Από Ελλάδα; Τους φίλους μας σε Run Deep, Malignant και Conceive, χωρίς δεύτερη σκέψη. Από εξωτερικό τσεκάρετε τα νέα δισκάκια από Combust, Speedway, Raw Brigade, Burning Lord και Killing Pace. Υπάρχουν άπειρες μπάντες εκεί έξω, και εύκολοι τρόποι να τις ανακαλύψεις πια!

Πολλά έχουμε δει να αλλάζουν στο χώρο της μουσικής προς το καλύτερο ή το χειρότερο τα τελευταία χρόνια. Τι σας τρομάζει περισσότερο και τι σας γεμίζει με ελπίδα;

Με ελπίδα μας γεμίζει να βλέπουμε νέα άτομα να συμμετέχουν και να κάνουν πράγματα για τη σκηνή. Δεν μας τρομάζουν, αλλά δεν γουστάρουμε τους «περαστικούς», τους φαφλατάδες, τους ξερόλες, και όσους καπηλεύονται τη σκηνή για ιδίον όφελος.

Στο δικό σας στρατόπεδο, τα τελευταία χρόνια είχαμε ως πιο πρόσφατη δουλειά σας το EP "Modern Life Massacre". Πλησιάζει κάποια νέα δουλειά;

Θέλουμε πολύ να κυκλοφορήσουμε κάτι σύντομα, μιας και πάνε ήδη 3,5 χρόνια από αυτό το EP, όμως η απόσταση, η καθημερινότητα και διάφορες ατυχίες, μας έχουν καθυστερήσει. Κάτι έχουμε στα σκαριά πάντως, υπάρχουν solid ιδέες για νέα κομμάτια αλλά δεν θέλουμε να πούμε περισσότερα. Stay tuned.

Πόσο δύσκολο είναι στην Ελλάδα του 2026 και τη μοντέρνα της ζωή για ένα συγκρότημα να βρίσκει χρόνο να ηχογραφήσει, να παίξει και τελικά, να είναι συγκρότημα, με βάση τη δική σας εμπειρία;

Πολύ δύσκολο αλλά έτσι μάθανε οι γενιές μας, μιας και δεν βρήκαμε ποτέ τίποτα εύκολο και πάντα έπρεπε να χτίζουμε. Η μπάντα, οι κυκλοφορίες και οι συναυλίες μας δίνουν το φιλί της ζωής για να συνεχίζουμε να παλεύουμε ενάντια στην καθημερινή σφαγή της μοντέρνας ζωής.

Πολύ σύντομα θα σας δούμε να ανεβαίνετε στη σκηνή του New Long Fest που για χρόνια στηρίζει την εγχώρια σκηνή. Πείτε μας δυο λόγια για αυτή την εμφάνιση και το τι σημαίνει για εσάς.

Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που θα παίξουμε για πρώτη φορά σε ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ ακραίου ήχου στην Ελλάδα. Ανυπομονούμε για αυτή την εμφάνιση. Να είστε εκεί από νωρίς για όλες τις μπάντες, είναι ιδιαίτερα σημαντικό.

Θα ρωτούσα τι να περιμένουμε από εσάς, αλλά σας έχω δει πολλές φορές και γνωρίζω πως θα γίνει πανικός, με την καλή έννοια. Οπότε, ας σχολιάσουμε την εξέλιξη του moshpit. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε συχνά εκκλήσεις από πολλά συγκροτήματα ο κύκλος να είναι πιο συμπεριληπτικός σε θηλυκότητες, να έχει στιγμές και για άτομα που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν με την ίδια ένταση (slow pits), και πολλές άλλες «παραλλαγές». Επιπλέον διάβασα πρόσφατα ότι έχει ψηφιστεί νομοθεσία απαγόρευσής του στην Αγγλία! Πως έχετε να τα σχολιάσετε όλα αυτά;

Δυστυχώς σε πολλές συναυλίες, πάλι καλά όχι στην Ελλάδα, το moshpit ξεφεύγει από τα όρια, αλλά αυτό είναι και στο χέρι των συγκροτημάτων να το διαχειριστούν. Τώρα για την Αγγλία, το ίδιο πήγε να κάνει και η Θάτσερ με την απαγόρευση μετακινήσεων στα γήπεδα, και είδαμε πως εξελίχθηκε. Δεν νομίζουμε ότι οι απαγορεύσεις βοηθάνε στην αντιμέτωπιση του προβλήματος, αντιθέτως η επικοινωνία και η αλληλοκατανόηση μπορούνε να το βελτιώσουν.

Ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σας, θα αφήσω τις τελευταίες γραμμές για να επικοινωνήσετε εσείς ότι επιθυμείτε προς τους αναγνώστες μας!

Εμείς ευχαριστούμε, χαρά μας. Τα λέμε σε λιγότερο από ένα μήνα. Καλή δύναμη σε όλους!