Του αρέσει διαρκώς να αναθεωρεί τις απόψεις του για συγκροτήματα του παρελθόντος και να ταξινομεί ανάλογα τη δισκοθήκη του. Λατρεύει το hard rock των δεκαετιών '70 και '80 αλλά ενίοτε κρυφοκοιτάζει...
CoreLeoni
Generection
Glam metal πολυεργαλείο!
Οι CoreLeoni είναι το side project του κιθαρίστα και ιδρυτή των Gotthard, Leo Leoni. Το "Generection" είναι το τέταρτο άλμπουμ της μπάντας και δεύτερο με τραγουδιστή τον Gent Bushpepa. Αποτελείται από ακυκλοφόρητα τραγούδια (outtakes) όπως μας ενημέρωσε το δελτίο τύπου της εταιρείας και μάλιστα περιέχει και μια διασκευή στο "Lady Marmelade" (στην digital έκδοση), ναι το γνωστό! Αυτό είναι το δεύτερο άλμπουμ με outtakes στο οποίο συμμετέχει ο Leoni φέτος, καθώς νωρίτερα στη χρονιά κυκλοφόρησε και το More Stereo Crush E.P με τους Gotthard φυσικά. Στην digipack έκδοση υπάρχει και έξτρα cd με το "Live At Hallenstadion", όχι άσχημα θα λέγαμε.
Τι θα ακούσει κανείς στο Generection; Δυνατές κιθάρες, μεγάλα hook, glam metal/sleaze κατά βάσει. Μερικά καντάρια σκληρότερο και πιο αλητοροκάδικο σε σχέση με το melodic rock των Gotthard αλλά και ποζεράδικο με όλα τα κλισέ, σε τραγούδια σαν το "Sex On The Beach". Mellow που να θυμίζει Whitesnake του "1987" ("Believe") με ωραίο μεγάλο ρεφρέν όπως στα late 80s. Το είδος έχει κάνει σιωπηλή επιστροφή χωρίς να το φωνάζει μην καεί ξανά… Βέβαια αυτή τη φορά σε άλλο επίπεδο πωλήσεων και με άλλους στόχους. Ο καμένος στο χυλό, φυσάει και το γιαούρτι λέει μια σοφή ελληνική παροιμία.
Αν ο σκοπός σου της ακρόασης σου είναι να διασκεδάσεις, να μην προβληματιστείς και να ακούσεις ωραίες και ενίοτε shredding κιθάρες τότε εδώ είσαι. Ο ήχος του άλμπουμ και της πολύ καλής μοντέρνας παραγωγής αλλά με αναλογική λογική, κινείται κάπου ανάμεσα στους Mötley Crüe εποχής "Saints of Los Angeles" και Whitesnake όπως αναφέραμε. Έχει και classic hard rock τραγούδια το άλμπουμ σαν το "Don’t Tell Me". Ενώ θα ξεχώριζα επίσης και το "Yearning" μια power ballad επιπέδου που δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί τα hard rock συγκροτήματα τις φοβούνται πλέον.
Συμπέρασμα, το άλμπουμ εκπληρώνει απόλυτα το σκοπό για τον οποίο κυκλοφόρησε και μάλιστα και πολύ καλύτερα από άλλα «κανονικά» στούντιο άλμπουμ.
