Airbourne

Κλασσικοί, δυναμικοί και πιστοί στις παντοτινές αξίας του hard rock, οι Airbourne με το έκτο τους άλμπουμ έρχονται για να συνεχίσουν αυτή την άρρηκτη γραμμή που εμπλέκει το τρίπτυχο, AC/DC, Rose Tatoo, Motörhead. Έξι χρόνια τους πήρε να το ολοκληρώσουν αλλά άξιζε η αναμονή. Η ηχογράφηση έγινε με τον παλιό τρόπο και ποιος είναι αυτός; Μα αναλογικά. Μα είναι δυνατόν εν έτη 2026 να γίνεται αναλογική ηχογράφηση και όμως γίνεται. Στα Music Farm Studios υπάρχει η αυθεντική κονσόλα της Nerve από τα Albert Studios 1 που έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν από τους AC/DC και τους Rose Tattoo ανάμεσα σε άλλους και το όλο εγχείρημα καταγράφηκε σε ταινία. Ο Brian Howes στην παραγωγή, ο Mike Fraser στην ηχογράφηση και ο Zakk Cervini στη μίξη έχουν κάνει το θαύμα τους, που έρχεται για να ολοκληρώσει το καταπληκτικό master του «μάγου», Ted Jensen.

Και εδώ κυρίες και κύριοι στα δικά μου αυτιά ακούγεται φρέσκο, ζωντανό ζωηρό και ναι τότε έπρεπε να στρώσεις τον πισινό σου για να βγάλεις αποτέλεσμα. Τώρα πλέον έχουν μάθει όλοι με τις ψηφιακές ευκολίες και τα λογισμικά προσομοίωσης καμπίνας και το compression που πέφτει να τα έχουν όλα εύκολα. Εκεί όμως είναι που χάνεται η μουσικότητα και από αυτό το στοιχείο το άλμπουμ είναι υπερπλήρες. Είχαν και εξωτερική βοήθεια γιατί όχι, δεν είναι κακό αν σε δικαιώνει το αποτέλεσμα. Το "Who Put The Rhythm In You?" και το "Here She Comes" έχουν γραφτεί από τους Mutt Lange και Bryan Adams.

Αν θα έπρεπε να το ταιριάξω με ένα άλμπουμ των AC/DC, γιατί η σύγκριση θα γίνει από πολλούς, εγώ θα βγω ξεδιάντροπα να πω χωρίς δεύτερη σκέψη,"The Razors Edge". Το άλμπουμ στο αποκορύφωμα της glam metal εποχής. Το άλμπουμ που εκσυγχρόνισε τον ήχο των AC/DC. Σε αυτό τον ήχο και το μοτίβο πατάνε οι Airbourne. Αλλά οι Airbourne είναι πολλά παραπάνω από αυτό και το αντιλαμβάνεσαι από το πρώτο riff του πρώτου κομματιού "Gutsy" που οι κιθάρες σε χτυπάνε στο στομάχι από την ένταση. Hard rock δυναμίτης. Αφηγούνται ιστορίες από τις περιοδείες "Alive After Death (Last Plane Out)", και δίνουν πόνο στα φωνητικά ("Kid In A Candy Store") που θα ζήλευε και ο Angry Anderson. Υπάρχει και η Χριστουγεννιάτικη φάρσα μέσα στο καλοκαίρι ("Christmas Bonus") ίσως επειδή στην Αυστραλία είναι χειμώνας τώρα και θέλουν να ζήσουν αυτό που δε ζουν ποτέ στο νότιο ημισφαίριο.

To glam metal του "Bogotá" συγκλονίζει όπως και το ωραιότατο κλείσιμο του άλμπουμ "Send Me To Rock 'N' Roll Heaven" όπου στιχουργικά είναι φόρος τιμής σε όλους τους θρύλους του Hard Rock και του Heavy Metal από Lemmy μέχρι Bon Scott και Ozzy. To "Airbourne" είναι το album που μπορεί να ανεβάσει στην premier κατηγορία το συγκρότημα και γιατί όχι; Δεν υστερεί πουθενά.