Aaron Shaw

Αν ψάχνεις την spiritual την παλιά, την ορθόδοξη, την μαγευτική, σε μια εποχή όπου ο (κάθε τυχαίος) καλλιτέχνης συχνά αναζητά νέες φόρμες, ηλεκτρονικές προσθήκες ή διασταυρώσεις με άλλα είδη για να σε πείσει, ο Aaron Shaw επιλέγει μια διαφορετική διαδρομή. Δηλαδή, εδώ δεν προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει το είδος ούτε να το μεταφέρει σε αχαρτογράφητα εδάφη. Αυτός εδώ ρε αγκαλιάζει με ειλικρίνεια και σεβασμό την παράδοση που διαμόρφωσαν μορφές όπως η Alice Coltrane, ο Pharoah Sanders και ο McCoy Tyner. Από τις πρώτες νότες γίνεται σαφές ότι πρόκειται για έναν δίσκο που αντλεί τη δύναμή του από τη μελωδία, την πνευματικότητα και τη δημιουργία ατμόσφαιρας, περισσότερο παρά από την αναζήτηση της πρωτοτυπίας. Εμένα με ταξίδεψε αιώνες πίσω. Οι συνθέσεις ξεδιπλώνονται με υπομονή, αφήνοντας χώρο στα όργανα να αναπνεύσουν και στις μελωδικές γραμμές να αποκτήσουν σχεδόν διαλογιστική διάσταση. Υπάρχει μια αίσθηση γαλήνης αλλά και εσωτερικής αναζήτησης που διαπερνά ολόκληρο το άλμπουμ, θυμίζοντας τις χρυσές στιγμές της spiritual jazz των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Κάποιοι ίσως θεωρήσουν ότι ο δίσκος θα μπορούσε να είναι πιο τολμηρός ή πιο καινοτόμος. Παπάρια. Ο Aaron Shaw δεν επιχειρεί να ανατρέψει τους κανόνες, αφού δημιουργεί απλώς έναν όμορφο, ζεστό και βαθιά ανθρώπινο δίσκο που τιμά τις ρίζες του είδους και προσφέρει ακριβώς αυτό που υπόσχεται. Στεγνά, σαράντα περίπου λεπτά μουσικής περισυλλογής και πνευματικής ανάτασης. Απολαυστικό σε κάθε σημείο. 

Bandcamp