Fluisteraars

Υπάρχει ένας τοπικός θρύλος στην γραφική μικρή πόλη Lunteren της Ολλανδίας που λέει πως, κάποτε, ένας οδηγός κάρου είδε ένα φως να κινείται στην καρδιά του δάσους της περιοχής. Παραξενεμένος, άφησε το κάρο στην άκρη του δρόμου κι ακολούθησε το φως. Ο άνδρας δεν επέστρεψε ποτέ αλλά ακόμα και σήμερα, κάποιοι λένε πως βλέπουν συχνά την φιγούρα του βαθιά μέσα στο δάσος.

Παραμένει ένα μυστήριο για μένα το πόσο με "πιάνουν" οι Fluisteraars, παρά το γεγονός πως υπάρχουν αρκετες ακόμα εξαιρετικές ατμοσφαιρικές black metal μπάντες. Από την στιγμή που έσκασε στην σκηνή το τέταρτο τους full length "Bloem" του 2020, το σχήμα από το Gelderland της Ολλανδίας έκανε πολλά κεφάλια να στραφούν προς το μέρος τους, ανιχνεύοντας σε αυτούς μια διαφορετική αύρα· είναι άραγε αυτή η ιδιαίτερη εσάνς μυστικισμού που συνοδεύει το folklore της περιοχής τους, ή ίσως αυτός ο μοναδικός τρόπος που περνούν το black metal τους μέσα από ένα ambient πρίσμα; Όποια κι αν είναι η αιτία, σε αυτό το έκτο τους άλμπουμ ξεχύνονται σε ένα κυνήγι των μυστηρίων ("jacht der mysteriën"), ακολουθώντας το δικό τους κινούμενο φως, όπως εκείνο του θρύλου.

Το "Jacht Der Mysteriën" αποτελείται από τρεις μακροσκελείς συνθέσεις κι είναι το πρώτο τους άλμπουμ που ηχογραφείται ζωντανά - σε ένα take! - από ολοκληρωμένη μπάντα. Παρουσιάζει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον ότι η ηχογράφηση πέρασε στην συνέχεια από reamping μέσα από έναν εγκαταλειμμένο πύργο νερού. Το ξέρω, όλα αυτά μοιάζουν παράξενα· πρακτικά μιλώντας ο ήχος είναι σπουδαίος, διαθέτοντας την ορμητική ενέργεια των παιξιμάτων με κάποιες αιθέριες, αινιγματικές ηχητικές πινελιές που προσδίδουν στο άλμπουμ ένα έξτρα στρώμα ατμόσφαιρας.

Όλα αυτά έχουν όμως δευτερεύουσα σημασία: στο προσκήνιο μένει η μουσική, με το υπνωτικό στυλ της μπάντας και τα άριστα δουλεμένα riffs τους να κυριαρχούν. Τα τρία τραγούδια βασίζονται στην μονοτονία και την επανάληψη, μέσα από τις οποίες όμως ξεπηδάει η εσωτερική δύναμη των συνθέσεων. Στα δικά μου αυτιά, αυτή η πρακτική τους φέρνει σχετικά κοντά στο στυλ των Paysage D’Hiver - μοιράζονται εξάλλου και το φυσιολατρικό αισθητικό επίκεντρο - με τους Fluisteraars όμως να παραμένουν αισθητά πιο προσιτοί. Στα 41 λεπτά του "Jacht Der Mysteriën" υπάρχουν μόνο επτά (!) riffs, κι όμως το άλμπουμ είναι όσο πλούσιο πρέπει. Απλώς και μόνο διότι δεν μετριέται με τέτοιους όρους.

Μετριέται καλύτερα μέσα από την παρατεταμένη απόκοσμη αρμονία που αναδύεται επίμονα μέσα από το "Grondeloos Donkere Bossen", καθώς τα φώτα τρεμοπαίζουν στο ξέφωτο. Μετριέται καλύτερα στο ορμητικό "Condities Der Afstraffing", εκεί που οι υψηλές ταχύτητες εναλλάσσονται με υπέροχες γέφυρες και με το επιβλητικό ματζόρε riff-κόψιμο στην μέση που θα ζήλευαν κι οι Alcest. Ότι καλό κάνουν οι Fluisteraars δεν είναι κρυφό, αλλά στέκεται εκεί μπροστά σου, διακριτό και ξεκάθαρο. Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως θα ξεμπερδέψεις με τα μυστήρια έτσι εύκολα.

Κυρίως όμως μετριέται στο επικό 18λεπτο "Zwarte Zomermaan": αν και μεταφράζεται ως μαύρο καλοκαιρινό φεγγάρι, το βασικό tremolo picking riff φέρνει λίγο από το ψύχος του νορβηγικού χειμώνα (η επιρροή του Burzum είναι αισθητή σε στιγμές), μέχρι η σύνθεση να σβήσει σε ένα δεκάλεπτο ambient/field recording. Εκεί βασικά είναι που το άλμπουμ σε κερδίζει (ή σε χάνει). Αν μείνεις ως εκεί μαζί του, είναι γιατί σε έχει καταπιεί κι εσένα η νύχτα, το δάσος, το μυστήριο, το μυστικό. Είναι γιατί το φως που ακολούθησες σε έχει ξεράσει σε κάποιον προορισμό που μόνο εσύ γνωρίζεις, σε ένα βασίλειο που γεννήθηκε τελικά μέσα στο μυαλό και την φαντασία του ακροατή.

Στο παρελθόν έχουμε εκθειάσει συχνά την ολλανδική black metal σκηνή, σε μεγάλο βαθμό μαλιστα την παρακολουθούμε και ζωντανά με τους εν Roadburn ανταποκριτές μας χρόνια τώρα. Με την ιδιάζουσα πορεία τους ανάμεσα στο black και το ambient, οι Fluisteraars έχουν ήδη κερδίσει μια ξεχωριστή θέση ανάμεσα στις μπάντες αυτής της σκηνής και το "Jacht Der Mysteriën" έρχεται να σφυρηλατήσει κι άλλο αυτήν την θέση. Απόκοσμοι, μελωδικοί και πάνω από όλα μυστηριώδεις, σε καλούν να τους ακολουθήσεις. Σαν φως που κινείται.

Bandcamp