Grinn

Κάποια πρώτα άλμπουμ τα περιμένεις πως και πως. Είναι αυτά που πιστεύεις αρκετό καιρό πριν κυκλοφορήσουν και ποντάρεις πάνω τους σα να είναι δικά σου. Από πριν δυο χρόνια ακόμα, όταν οι Grinn είχαν μόνο κάτι single, με είχε εντυπωσιάσει το σύγχρονο progressive/djent/alt metal τους, με τις μεγάλες δόσεις από pop και αρκετή σινεματική/θεατρική ατμόσφαιρα στο μείγμα. Σίγουρα ένας λόγος είναι ότι ταιριάζουν πολύ με τα γούστα μου, ακουμπώντας σε αρκετά είδη που ακούω, αλλά ταυτόχρονα γράφουν πολύ καλά κομμάτια τα οποία μάλιστα παρουσιάζουν εξαιρετικά.

Ξεκινώντας από την παραγωγή, το "Silence" έχει φρέσκο ήχο, βαρύ, με τις πολύχορδες κιθάρες να βρίσκονται μπροστά αλλά ταυτόχρονα η μίξη να αφήνει χώρο έκφρασης σε όλα τα μέρη του. Το rhythm section ακούγεται μοντέρνο ενώ τα synths ολοκληρώνουν το στήσιμο του αποτελέσματος δίνοντας επιπλέον στρώματα στα κομμάτια και ατμόσφαιρα στον ήχο. Στη Sleep Token κλίμακα για το πόσο μεγάλη είναι η παραγωγή, θα πω ότι στέκεται πολύ ψηλά, ειδικά για ντεμπούτο. Αν αναρωτιέσαι πόσο τυχαία ήταν η αναφορά στην μπάντα του Vessel και του II, η απάντηση είναι καθόλου!

Ψάχνοντας τις επιρροές των Grinn οι Sleep Token είναι το πρώτο όνομα που θα έρθει νομίζω στο μυαλό, μαζί με κάποια ακόμα από το χώρο του σημερινού pop - djent. Ευτυχώς όμως δεν είναι μπάντα δίχως χαρακτήρα που προσπαθεί να μπει στο ορμητικό ρεύμα που ξεκίνησαν οι Sleep Token για να καρπωθεί το trend που τρέχει σήμερα. Η θέση τους είναι διακριτή, με περισσότερη έμφαση στις κιθάρες, λιγότερο προσωποκεντρικό στήσιμο αλλά και ξεκάθαρες ομοιότητες. Η συμμετοχή των Espera στα τρία από τα εννιά κομμάτια του δίσκου είναι μόνο ένα στοιχείο, ο τρόπος που μετακινούν τον ήχο τους από το βαρύ metal στην pop μελαγχολία είναι το σημαντικότερο.

Συνθετικά, σχεδόν όλα τα κομμάτια είναι τρομερά καλογραμμένα, με ιδέες, κολλητικές μελωδίες, δυνατά riff και σωστή ισορροπία ανάμεσα στην κάπως μυστήρια ατμόσφαιρα, το συναίσθημα και τα ογκώδη ξεσπάσματα. Περνάει πολύ εύκολα από τις εύθραυστες φωνητικές μελωδίες στα ακραία breakdown, κι από τα τεχνικά παιξίματα στα πιασάρικα ρεφρέν. Η τριάδα "All For You", "Hold The Knife" και "Silence" έχει όλα τα χαρακτηριστικά αλλά και τη δυναμική για να τους κάνει να ξεχωρίσουν από τη μεγάλη πλειοψηφία του χώρου.

Εδώ είναι και η ουσία, το πρώτο τους άλμπουμ, παρά το ότι είναι σχετικά μικρό σε διάρκεια, φανερώνει ότι οι Grinn έχουν την πρώτη ύλη για να γίνουν μια πραγματικά μεγάλη μπάντα τα επόμενα χρόνια. Δεν είναι αλάνθαστο, θα προτιμούσα ας πούμε να είναι λίγο πιο μικρές και προσεγμένες κάποιες από τις παύσεις στη ροή του, για παράδειγμα το ενάμισι λεπτό του "All In Vain" δε βγάζει νόημα, ενώ αντίθετα το "Look Yonder At The Mountains" (με τη συμμετοχή της Αφροδίτης Πατουλίδου) έχει μεγάλη αξία στο πλαίσιο που βρίσκεται. Ή επίσης είναι ένα σημείο με κάτι φωνές σε ύφος άνιμε στο "All Gone To Shit", που θα μπορούσε εύκολα να λείπει, αλλά δεν είναι μεγάλα παράπονα αυτά, πόσο μάλλον για ντεμπούτο.

Το "Silence" είναι η πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά των Grinn αλλά οι προοπτικές είναι ξεκάθαρες κι εμφατικές. Δεν ξέρω αν θα καταφέρουν να κάνουν όλο τον κόσμο να ασχοληθεί μαζί τους, αυτό χρειάζεται κι άλλα πράγματα πια εκτός από μουσική, αλλά δεν το αποκλείω καθόλου. Σε κάθε περίπτωση αξίζει να τους δώσει χρόνο κάθε άτομο που γουστάρει τον μοντέρνο σκληρό ήχο, ειδικά αυτόν με τη σινεματική ατμόσφαιρα και τις pop ευαισθησίες.