Killing Of A Sacred Deer

Με δεδομένη την σημαντική επιτυχία των Psycho-Frame, που αυτή τη στιγμή είναι μάλλον ότι πιο hot στο myspace deathcore revival κύμα, όλα τα παράλληλα project του Colter James, τα χρονοβόρα χόμπι του, αλλά και το πόσο αυξημένες είναι οι απαιτήσεις μετά το "A Visage Of A Mangled Body", το μέλλον των Killing Of A Sacred Deer είχε σίγουρα ερωτηματικά στην εξίσωση. Θα συνέχιζαν και πότε; Τί προσανατολισμό θα έπαιρνε ο ήχος τους, ώστε να έχει νόημα η παράλληλη ύπαρξή τους με τους Psycho-Frame;

Η απάντηση λοιπόν από τον Colter ήρθε πολύ άμεσα και πολύ εμφατικά! Περίπου ένα χρόνο μετά το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ έρχεται το δεύτερο, "Encephalic Angels", και μάλιστα με μεγαλύτερη διάρκεια και περισσότερα κομμάτια. Από την πρώτη ακρόαση, κάθε αμφιβολία ως προς την αυτόνομη, διακριτή ταυτότητα του λανθιμικού project σε σχέση με τους Psycho-Frame εξαφανίζεται εντελώς, το deathcore εδώ έχει βάσεις τόσο στο og ρεύμα των mid/late zeros, όσο και στο metallic hardcore - που έτσι κι αλλιώς βρίσκεται πολύ στα πάνω του.

Αντίθετα με την εντύπωση που θα αφήσει η πρώτη επαφή, το "Encephalic Angels" έχει επενδύσει περισσότερο σε δομή και ροή πάρα στο ανεξέλεγκτο χάος. Υπάρχουν σαφή riff, που μάλιστα επαναλαμβάνονται στην πορεία, αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά από την κάθε σχολή εκκίνησης (hardcore ξυλίκια, old school metalcore ξυραφένιες κιθάρες, deathcore ακρότητα και ασυμμάζευτα πιατίνια στα όρια του τεχνικού death metal), breakdown που κατεβαίνουν σε απύθμενα βάθη - αλλά με λογικές θέσεις στα κομμάτια - και εξαιρετικά φωνητικά που στηρίζουν την ποικιλομορφία τους στις επιπλέον συμμετοχές, όπως συνηθίζεται στις μέρες μας.

Ο δίσκος είναι εθιστικός. Έχει μια γοητεία στον ήχο του, κινούμενος κάπου στη μέση ανάμεσα στο προηγούμενο άλμπουμ των Killing Of A Sacred Deer και το ντεμπούτο των Psycho-Frame, που σε κάνει να θες να γυρνάς ξανά και ξανά σε αυτόν. Θεματικά διατηρεί τη horror/gaming αισθητική που μας άρεσε πολύ στο "A Visage Of A Mangled Body", αν και δεν αναγνώρισα Bloodborne αναφορές αυτή τη φορά. Είναι καθαρά σε τέτοιο κλίμα, χωρίς να είμαι σίγουρος ότι είναι από κάτι συγκεκριμένο τα ηχητικά και οι στίχοι.

Όσον αφορά το songwriting: είναι πολύ καλό, χωρίς περιττό λίπος, κάτι που βασικά είναι εντελώς αξιοθαύμαστο αν υπολογίσουμε το πόση μουσική γράφει πλέον ο Colter και για πόσα γκρουπ (είτε ως κύριος συνθέτης είτε ως συμμετοχή). Ουσιαστικά τα κομμάτια χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τα σχεδόν μεγάλα που κινούνται πάνω από τα δύο λεπτά, και τις μικρές δόσεις άλλοτε χάους κι άλλοτε θεματικής ανάσας που στέκουν διάσπαρτα στο άλμπουμ. Τα καινούργια στοιχεία που διακρίνονται είναι στα ηλεκτρονικά/samples που δένουν το δίσκο και δίνουν επιπλέον layers σε συγκεκριμένα σημεία, τροποποιώντας μάλιστα τον ήχο τους. Δεν είναι δομικό υλικό βασικά, αλλά ένας επιπλέον χρωματισμός στα εκφραστικά μέσα.

Οι Killing Of A Sacred Deer έχουν τόσο ενδιαφέρον σα σχήμα που καταφέρνουν να σταθούν εντελώς αυτόνομα δίπλα στους Psycho-Frame, όσο κι αν κινούνται σε σχεδόν παρόμοια μουσικά μονοπάτια. Κομματάρες όπως το "Of Melded Flesh" που ακούγεται εντελώς σημερινό (και ίσως λίγο επηρεασμένο από Darko) , το τρομερά γκρουβάτο "Cerebral Data Extraction" και όλο το δεύτερο μέρος του δίσκου, που κορυφώνεται φυσικά στο ομώνυμο με τη συμμετοχή του Kellan King των Fromjoy, το αποτυπώνουν χωρίς αμφιβολίες. Αρκεί να έχει λοιπόν αρκετό χρόνο ο frontman της μπάντας ώστε να συνεχίσει μας δίνει ένα σκασμό δισκάρες. Από έμπνευση, ικανότητες και μεράκι δεν ανησυχούμε, έχει πλεόνασμα.