Psycho-Frame

Οι Psycho-Frame δουλεύουν με ένα λίγο θεόρατο hype στα χέρια τους. Το "Salvation Laughs At The Face Of A Grieving Mother" είναι ντεμπούτο και ήδη κάνει κύκλους στα internet και τα αμερικάνικα κλαμπάκια. Θα έρθει και Ευρώπη. Κάτσε μη χαίρεσαι, αν χαίρεσαι, Ευρώπη είπα όχι Ελλάδα. Εδώ δεν έχει έρθει ακόμα η Lorna Shore, οι Suicide Silence και ένα κάρο άλλα μεγαθήρια του χώρου. Σιγά μην έχει νόημα να ζητήσουμε να μας περάσουν τα ονόματα του αύριο.

Λοιπόν, αν ξεχάσαμε να το πούμε, οι Psycho-Frame παίζουν deathcore. Full on, no bullshit, hard hitting as hell και λοιπά τέτοια γραφικά, deathcore. Και το κάνουν καλά, by the book, αλλά καλά. Με τον oldschool τρόπο, τον original! Από το bandcamp της μπάντας:

NO SYMPHONIES
NO PUSH PITS
NO WHISPER VO
NO GIMMICKS

Έχουν καταιγιστικά, σε όρια φρενίτιδας, κομμάτια, έχουν και breakdown, έχουν και το groove, μαζί με δύο τραγουδιστές σκατό-καφρους, πολύ. Μιλάμε ούτε ίχνος καθαρών, ή έστω χαλάρωσης ε! Τίποτα. Στο "Apocalypse Through Lysergic Possession" κινούνται στα όρια του εφικτού, από άποψη ταχύτητας, από την άλλη στο "Inverted Spear Of Heaven", το "The Portal" και το "Endless Agonal Devotion" έχουν αρκετά ξεσηκωτικό ρυθμό, χωρίς να είναι κομπρεσέρ, ενώ στο "God Is Busy" λοξοκοιτούν λίγο προς το metallic hardcore και στο "Neuro++Terror" ψιλοπανκίζουν. Πάντα μέσα στα όρια του γιγαντόμορφου deathcore.

Betrayed by your faith
Not one ounce of fucking mercy will be given
Laugh as your dull green eyes convert to crimson
God is busy

Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι τέτοιο πράμα να φτάσει να γίνει υπόθεση μεγάλων μαζών. Δεν έχω ιδέα αν τα, μη εκπαιδευμένα αυτιά στην ηχητική επίθεση ενός ακραίου deathcore άλμπουμ, θα αντέξουν πάνω από πέντε, πολλά λέω μάλλον, λεπτά με το "Salvation Laughs At The Face Of A Grieving Mother". Μπαίνει και με τα μπουνιά βλέπεις. Αλλά, ότι οπαδικό του είδους βρεθεί στο διάβα του, θα γουστάρει. Τί θα δηλαδή, ήδη γουστάρει!