Horse Lords

Η αναπάντεχη διαδικτυακή επιτυχία των Angine De Poitrine νωρίτερα μέσα στην χρονιά λειτούργησε ελαφρώς σαν πολιορκητικός κριός, ή αλλιώς σαν μια εξαιρετική ευκαιρία για να μπει η microtonal μουσική στα σπίτια νέων ακροατών. Σε αυτό το κλίμα, σκαρώσαμε ένα άρθρο με περαιτέρω σχετικές προτάσεις, με τους Αμερικανούς Horse Lords να έχουν μάλιστα περίοπτη θέση ως ίσως το καλύτερο σχήμα εκείνου του οδηγού. Φυσικά το υποψιασμένο κοινό τους γνωρίζει ήδη, αφού το κουαρτέτο δισκογραφεί από το 2012, αισθάνομαι όμως πως πολύς κόσμος δεν έχει ακόμα αντιληφθεί την αξία τους.

Ας ξεκαθαρίσουμε εξαρχής την όποια σύγχυση: οι Horse Lords είναι πολλά περισσότερα από μια μπάντα που παίζει απλώς με μικροτονικά ή just-intonation κουρδίσματα. Εξερευνούν ισόποσα τις παράξενες μελωδίες όσο και τα παράξενα πολυρυθμικά grooves. Βασίζονται πάνω στην κλινική αίσθηση του math rock αλλά και στις επίπεδες, μηχανικές δυναμικές του krautrock. Πάνω απ’ όλα όμως, οι Horse Lords ενσαρκώνουν ίσως πιο ιδανικά από κάθε άλλη rock μπάντα την επαναληπτικότητα του post-minimalism και τις totalism διδαχές των συμφωνιών του Glenn Branca. Με λίγα λόγια, το έργο τους δεν είναι ευκαιριακό αλλά ευθυγραμμίζεται με μια ηχητική αναζήτηση που ξεκίνησε στη Νέα Υόρκη περίπου μισό αιώνα πριν.

Σε κάθε ένα από τα επτά άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει ως τώρα, οι Horse Lords φροντίζουν να εισάγουν κάποιο νέο στοιχείο για να διατηρείται/ανανεώνεται και το ενδιαφέρον του ακροατή. Στο τελευταίο εξ αυτών με τον υπέρτατο τίτλο "Demand To Be Taken To Heaven Alive!", εισάγουν για πρώτη φορά σύντομα μέρη με φωνητικά (από τις Nina Guo και Evelyn Saylor) αλλά και τρομπόνι/μπάσο κλαρινέτο (Weston Olecki/Madison Greenstone) σε κάποιες συνθέσεις. Η ραχοκοκαλιά της μπάντας βέβαια παραμένει η ίδια, οι Owen Gardner (κιθάρα), Max Eilbacher (μπάσο), Sam Haberman (τύμπανα) και Andrew Bernstein (σαξόφωνο, κρουστά).

Μέσα στην πολυπλοκότητα και στην (κάπως αισθητά η αλήθεια είναι) ακαδημαϊκή της φύση, η μουσική των Horse Lords δείχνει να έχει ως στόχο κάποιο είδος πνευματικότητας ή, τέλος πάντων, την κατάλυση της αίσθησης του παρόντος χωροχρόνου. Αυτό, ναι, είναι κοινό σε κάθε καλλιτέχνη που επιχειρεί να μετατρέψει την μονοτονία της επαναληπτικότητας σε όπλο, η μπάντα όμως από την Βαλτιμόρη το πετυχαίνει καλύτερα επειδή καταλύει την τονικότητα και τον ρυθμό, ταυτόχρονα και παράλληλα. Τα grooves τους είναι υπνωτιστικά, η ροή της μουσικής χωρίς πολλές αυξομειώσεις. Τα (βαριά επεξεργασμένα) φωνητικά παρεμβαίνουν σε σύντομα ιντερλούδια και προσδίδουν μια παράξενη, "γυάλινη" αίσθηση.

Κι ενώ το άλμπουμ κινείται αρκετά γραμμικά στα πρώτα οκτώ κομμάτια, λίγο πριν το φινάλε έρχονται οι κορυφώσεις του. Το "After The Last Sky" περιλαμβάνει folk πινελιές μέσα από την υπέροχη fingerstyle κιθάρα, το "A City Yet To Come" έχει την πιο τρελή ενορχήστρωση - με τα πνευστά να θυμίζουν λίγο την αρχαία jazz των 40s-50s ενώ ταυτόχρονα εξερευνούν δυσαρμονίες! - και το "Second Galactic Utopia" είναι ανοιχτά funky. Το οκτάλεπτο ομώνυμο που κλείνει το άλμπουμ συμπυκνώνει ότι έχει προηγηθεί με τρόπο σχεδόν παιχνιδιάρικο κι ενώ όλα τα μουσικά όργανα μοιάζουν να εκτελούν μόνο τμηματικές, αποσπασματικές φράσεις.

Το "Demand To Be Taken Alive!" είναι ένα εξωφρενικά δουλεμένο και λεπτομερές άλμπουμ, είναι απόλυτα συμπαγές και κάνει ακριβώς αυτά που επιθυμεί - τίποτα λιγότερο ή περισσότερο. Από αυτήν την άποψη, δεν διαθέτει ζεστασιά ή αυθορμητισμό αλλά μια σχεδόν κλινική ακαδημαϊκότητα. Αυτό είναι και το μόνο του ελάττωμα, τουλάχιστον για τους ακροατές που ζητούν κάτι πέρα από αυτά τα στοιχεία. Όσοι όμως θέλουν να δουν πίσω από αυτόν τον τετράγωνο σκελετό, η μπάντα έχει κάτι το σχεδόν μαγικό.

Δεν ξέρω αν ο παράδεισος υπάρχει κι αν έχει κάτι από τις παράξενες γεωμετρίες που εκφράζει η μουσική των Horse Lords. Ξέρω όμως πως η μπάντα ακούγεται μοναδική, εγκεφαλική αλλά και κάπως ευχάριστη με έναν ιδιότυπο τρόπο, σίγουρα ανατρεπτική και πειραματική. Είναι ένα από εκείνα τα γκρουπ που αξίζει να ακολουθεί τυφλά όποιος δηλώνει εραστής του πειραματικού rock, και τώρα που μετακόμισαν μόνιμα στο Βερολίνο, οι ηχητικές τους αναζητήσεις είναι ακόμα πιο κοντά στην εξώπορτα μας.

Bandcamp