Amon Amarth

Τέσσερα χρόνια πήρε στους δημοφιλείς Viking metallers για να επιστρέψουν δισκογραφικά, έπειτα από το αρκετά καλό "The Great Heathen Army" του 2022. Μια αρκετά απαιτητική περίοδος για τους Σκανδιναβούς, που συνέχισαν τις υψηλές πτήσεις στη δημοφιλία τους, χάρη στα εντυπωσιακά live shows που έδωσαν ανά την υφήλιο. Δισκογραφικά, βέβαια, οι Σουηδοί έχουν μπει στο καλούπι που, ακούσια ή μη, μπαίνει κάθε μεγάλη μπάντα αργά ή γρήγορα, με αποτέλεσμα μια τυποποίηση στην τελική ετυμηγορία του εκάστοτε νέου άλμπουμ της.

Από αυτό το μοτίβο δεν γλίτωσε κανένα από τα αρκετά τελευταία πονήματα τους, με την προσωπική άποψη του γράφοντα να πηγαίνει πολλά χρόνια πίσω - συγκεκριμένα στο "Surtur Rising" του 2011 - για να αποδώσει τον χαρακτηρισμό του εντυπωσιακού αποτελέσματος. Υπό αυτό το πρίσμα, και με το προηγούμενο άλμπουμ να προσπαθεί φιλότιμα μεν, έως ένα σημείο δε, να αλλάξει αυτήν την προσωπική εντύπωση, κράταγα μικρό καλάθι για το νέο άλμπουμ, γεγονός που λειτούργησε ευεργετικά.

Προφανώς, οι Amon Amarth δεν ανακαλύπτουν κάποιον τροχό ή την φωτιά, μα, μέσα στα πλαίσια του bombastic, επικού, μελωδικού death metal τους, επιτυγχάνουν μια τραγουδοποιία καταιγιστική, με τη θύμηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών κάθε περιόδου του παρούσα. Η αφύπνιση του Allföðr, γνωστού κι ως Odin, αποτελεί ένα μήνυμα επαναφοράς, σηματοδοτώντας τη στιγμή που οι προφητείες για το τέλος του κόσμου (βλ. Ragnarok) αρχίζουν να εκπληρώνονται. Μια θεματολογία που οι Amon Amarth έχουν βασίσει την θεματική τους ύπαρξη σε αυτήν, αλλά κι ένας αρκετά πομπώδης τίτλος για τη δική τους δισκογραφική επιστροφή, η οποία αποδεικνύεται αρκούντως πειστική για να υποστηρίξει το βάρος του.

Με πολιορκητικούς κριούς τραγούδια όπως το Maiden-ικό "Eight Legs Of Thunder" ή το χορωδιακών δυναμικών "Gjallahorn", με το ενδιαφέρον αμείωτο στη ροή του και με το, πιθανόν καλύτερο κομμάτι του δίσκου να κρύβεται στα τελειώματα του (βλ. "Ascending Like An Eagle"), το "Allfather Awakens" δεν χαρίζεται πουθενά. Θες το ορμητικό "Oden’s Hunt" που μου κόλλησε με την πρώτη κιόλας ακρόαση, θες το στακάτο ομότιτλο που φαντάζει αρκούντως συναυλιακό, ή το πρωτοποριακό για τους ίδιους εγχείρημα του ακουστικού "Upphaf", μιλάμε για δίσκο με τραγούδια, προορισμένα να αντέξουν στις αρένες που εμφανίζονται πλέον οι κραταιοί Viking metallers.

Μάλιστα, εμφανής διαφοροποίηση που, προσωπικά, αγκαλιάζω με θέρμη λόγω του τόσο ταιριαστού στον τωρινό ήχο της μπάντας, προσφέρει ηχητικά η παρουσία του πεπειραμένου Jacob Hansen ως παραγωγού του νέου δίσκου. Άλλωστε, παρά την παρουσία του αχαλίνωτου Johan Hegg στα φωνητικά και των πιο έντονων ξεσπασμάτων ανά στιγμές, η μουσική των Σκανδιναβών πλέον μπορεί να χαρακτηριστεί πολύ πιο εύκολα με τους heavy και power χαρακτηρισμούς παρόντες - έστω και με το επίθετο του extreme να προηγείται εκείνων.

Στη σκανδιναβική παράδοση, η "αφύπνιση" σχετίζεται άμεσα με τη μετάβαση του Όντιν από την άγνοια στην απόλυτη σοφία μέσω της αυτοθυσίας του. Η θυσία στο Yggdrasil και η απώλεια του ματιού του ήταν απαραίτητες για την εσωτερική του, πνευματική αφύπνιση. Στο παρόν, οι Amon Amarth παίρνουν αυτόν τον παραλληλισμό κι εξελίσσουν τον ήχο τους, εξερευνώντας νέα δημιουργικά εδάφη, διαφοροποιώντας τον τρόπο σύνθεσης των τραγουδιών τους, μα παραμένοντας, αναντίρρητα, μια από τις ηγετικές μορφές αυτού του ιδιώματος, με έναν κομβικό νέο δίσκο.

Bandcamp