Underground Express #52: Έξαψη με Παρωχημένες Εικόνες του Μέλλοντος

"All the world's a stage". Ο μεσαιωνικός στίχος του Shakespeare γίνεται όλο και πιο επίκαιρος σε κάθε περαστικό αιώνα, πάντα όμως πέρα από τα λαμπερά φώτα και τις μεγάλες σκηνές, σε κακοφωτισμένα προβάδικα, σε μικρά υπόγεια και γκαράζ, σε κάθε γωνιά αυτής της τρελής σφαίρας, η μουσικη του αύριο παίζεται ήδη σήμερα.

Το τρένο της φαντασίας μας που βαφτίσαμε Underground Express θα κάνει ένα ταξίδι κάθε δύο μήνες προς κάθε πιθανό και απίθανο προορισμό με μόνο σκοπό να ανακαλύψει μουσικές χωρίς σύνορα και συμβάσεις, ρίχνοντας φευγαλέες ματιές στον πολιτισμό των πόλεων που επισκέπτεται.

Ταξίδι #52 - Φεβρουάριος 2026: Ο κοινωνικός χρόνος είναι ταχύτατος. Αισθητικές και πολιτικές προτάσεις, όσο καινοφανείς ή πρωτοποριακές, συνθλίβονται κάτω απ' τη αδιάκοπη παραγωγή και κατανάλωση όταν λειτουργούν με τη λογική περιεχομένου-προς-κατανάλωση [content]. Τον ίδιο δρόμο ακολουθούν και οι εικόνες του μέλλοντος αν μένουν σ' αυτό το επίπεδο, είτε είναι μία cyberpunk δυστοπία [hi-tech, lo-life], είτε μία sovietwave ουτοπία. Θυμάστε τη Frutiger Aero, την αισθητική γλώσσα που κυριαρχούσε στις αρχές του αιώνα στα πάντα: διαφημίσεις, προϊόντα, αρχιτεκτονική, τέχνη; Γυαλιστερές επιφάνειες, τροπικά υδρόβια περιβάλλοντα, οικολογία, και μία γενικότερη αισιόδοξη ματιά στο μέλλον ως μία hi-tech, eco-ουτοπία, που πλέον ανακυκλώνεται νοσταλγικά στην καρδιά μας ως ματαιωμένη υπόσχεση. Η επιβίωση τέτοιων εικόνων του μέλλοντος στην νοσταλγία είναι μεν οξύμωρη, όμως αναμενόμενη όταν ντύνει ζωές κατά τ' άλλα οργανωμένες γύρω απ' την παραγωγή και την κατανάλωση.

Εκκινώντας ένα αποπροσανατολισμένο και δυσοίωνο έτος, το Underground Express αναστοχάζεται την λειτουργία του ως στήλη content, ενώ ταξιδεύει ξανά σε κάθε πιθανή γωνιά της υδρογείου: απ' την Ταϊβάν στην Αγγλία, απ' τη Σουηδία στο Μεξικό, και απ' την Βραζιλία στην Πολωνία. Συλλογίζεται πως οποιοδήποτε μέλλον, για να ευελπιστεί να γίνει παρόν, πρέπει να δραπετεύσει απ' τη λογική του αισθητικού ή ιδεολογικού content, και να μετουσιωθεί σε πράξη. Διαφορετικά, θα βρεθεί στο ράφι της νοσταλγίας, και θα ανακυκλώνεται κάθε τριάντα περίπου χρόνια. [Μ.Κ.Ο.]

Στάση 1^η: Στοκχόλμη, Σουηδία
Καλλιτέχνης: Feels Like Heaven
Άλμπουμ: Within Dreams
Είδος: Melodic Hardcore
Εταιρεία: Scheme Records / Devil Dog Distro / Merchpit
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 01.01.26
Bandcamp

Έχοντας στις τάξεις τους τρία μέλη των Speedway, που πριν λίγους μήνες μας εντυπωσίασαν με το ντεμπούτο τους, οι Feels Like Heaven μας «συστήνονται» με ένα ακαταμάχητο, συναισθηματικά φορτισμένο μελωδικό hardcore. Αν αρέσκεστε σε μπάντες τύπου Title Fight ή One Step Closer, να είστε βέβαια πως εδώ θα βρείτε ένα εξαιρετικό δίσκο στο εν λόγω ύφος. Πιθανώς η πρώτη σπουδαία hardcore κυκλοφορία του νέου έτους, το "Within Dreams", μπλέκει και με post-hardcore μέρη, ακουμπάει την πιο εύπεπτη πτυχή της σκηνής των Turnstile κλπ, κυρίως όμως διατηρεί την άγουρη ενέργειά του ενώ γίνεται ευάλωτο. Επίσης, τρομερός κιθαριστικός τόνος, και σόλο, αλλά μιλάμε για Σουηδούς. Ψιλοκαταλάβατε. {Α.Ζ.}

• Στοκχόλμη σημαίνει σοβαρό σουηδικό death metal. Ναι, OSDM, Boss HM-2 πετάλια, αλυσοπρίωνα, Sunlight Studios, κλπ κλπ. Στοκχόλμη σημαίνει όμως και την δισκογραφική έναρξη της μυθικής πορείας των Darkthrone, που αυτές τις ημέρες γιορτάζουν τα 35 χρόνια από την κυκλοφορία του ΜΥΘΙΚΟΥ ντεμπούτου τους, "Soulside Journey", το οποίο ηχογραφήθηκε στην πόλη.

• Η Στοκχόλμη είναι χτισμένη ανάμεσα σε 14 μικρά νησιά, τα οποία συνδέονται με περισσότερες από 50 γέφυρες, με τα κανάλια που την διαρρέουν να την κάνουν να φαντάζει ως η «Βενετία του Βορρά», με διαφορετικό ταπεραμέντο, βεβαίως.

• Στις καφετέριες και τα μικρά μπιστρό της πόλης, πιθανώς να ακούσετε ντόπιους και τουρίστες να μιλούν για το "fika". Πρόκειται περί διαλείμματος για καφέ και γλυκό, με έμφαση στην αποσυμφόρηση, την κοινωνικοποίηση και την αναζωογόννηση, όντας μια πολιτισμική πρακτική που ως μικρή τελετουργία διατρέχει τον κοινωνικό και εργασιακό κόσμο της πόλης. Όχι και τόσο σκανδιναβικά μελαγχολικό εκ μέρους τους.

Στάση 2^η: Πόζναν, Πολωνία
Καλλιτέχνης: Poskrom
Άλμπουμ: Popłoch
Είδος: Drone Jazz / Experimental / Sludge
Εταιρεία: Malakser Records
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 03-01-2026
Bandcamp

Δυσκολεύομαι να βρω πολλές πληροφορίες γύρω απ' τους Poskrom, που παίρνουν το όνομά τους απ' την πολωνική λέξη για το μηχάνημα ακινητοποίησης βοοειδών, για τη διάρκεια των ιατρικών εξετάσεων. Φαίνεται πως το "Popłoch" είναι το επίσημο ντεμπούτο τους, παρ' όλο που οι συνθέσεις κυκλοφόρησαν παραλλαγμένες στα τέλη του '25. Πρόκειται για ένα σαγηνευτικό άλμπουμ drone jazz, που μοιάζει να ηχογραφήθηκε πίσω από ένα παραβάν σε μία αποθήκη που απαγορεύεται η είσοδος. Με την ατμόσφαιρα του noir αλλά και τους πειραματισμούς του drone metal, μπορείτε να το φανταστείτε ως το σημείο συνάντησης μεταξύ συγκροτημάτων όπως Bohren… ή Killimanjaro… και τους Neptunian Maximalism. Έξι κομμάτια διάρκειας περίπου μίας ώρας, στα οποία δεν αισθάνεσαι ότι υπάρχει διαδρομή, αλλά μία διαρκής σύνθλιψη πάνω στον προορισμό. [Μ.Κ.Ο.]

• Ως προς τα παρόμοια συγκροτήματα, είναι δύσκολο να μην προτείνει κανείς και τους Ισπανούς Coure, οι οποίοι ξεχωρίζουν μαζί με τους Poskrom και για τα σύντομα και χωρίς σύνθετες λέξεις ονόματά τους παρ' όλο που παίζουν σκοτεινή jazz.

• Με τους Poskrom, καταυθάνουμε στο Πόζναν, την πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Πολωνίας και μία απ' τις τέσσερις ιστορικές πόλεις της. Παρά την ύπαρξη πληθυσμών στην περιοχή ήδη απ' την προϊστορία, η ιστορία της πόλης ξεκινάει περίπου τον 8^Ο αιώνα. Η πρώτη εγκατάσταση έγινε στο Ostrów Tumski, έναν νησιωτικό σχηματισμό μεταξύ δύο παραπόταμων του Βάρτα.

• Το Πόζναν αποτέλεσε μήλο της έριδος μεταξύ Γερμανών και Πολωνών, αφού αποτελούσε κομμάτι της Πρωσίας, που είχε αφομοιώσει Πολωνικές περιοχές. Μετά τον Α' Π.Π., όταν και το Poznan προσεταιρίστηκε στην νέα Πολωνία, ξεκίνησε μία διαδικασία απομάκρυνσης των Γερμανών, με τον πληθυσμό τους να μειώνεται δραματικά ως τις απαρχές του Β' Π.Π. Μετά τον διωγμό των Γερμανών, και ως το 1950, η πόλη αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από Πολωνούς.

Στάση 3^η: Nottingham, Ηνωμένο Βασίλειο
Καλλιτέχνης: bloody head
Άλμπουμ: Bend Down And Kiss The Ground
Είδος: Noise / Hardcore / Psychedelic
Εταιρεία: Wrong Speed Records
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 23-01-2026
Bandcamp

Εδώ και μία δεκαετία, οι bloody head αναδεύουν τα νερά της underground σκηνής του Nottingham, γράφοντας noise και hardcore με παράσιτα sludge ψυχεδέλειας. Με τον έκτο δίσκο του, το σχήμα κάνει μία καταβύθιση σε πιο τελετουργικά, και εσωτερικά ηχοτοπία, με εξαίρεση το "Children Of The Dusk", που θα μπορούσε να είναι μία Melvinική ανάγνωση των IDLES. Η αδυσώπητη υπόσχεση εκπληρώνεται στο τέλος, με το δεκατριάλεπτο κλείσιμο του "Time, As Veiled Eternity", που χωρίς να ανεβάζει ταχύητητες, είναι με διαφορά το πιο αχαλίνωτο και κακόφωνο απ' τα τέσσερα κομμάτια. Πρόκειται για μία ελκυστική άσκηση στην επανάληψη, με το stoner riff προς το τέλος να χτυπιέται μέσα στη λάσπη και τη φασαρία. [Μ.Κ.Ο.]

• Nottingham σημαίνει και Ρομπέν των Δασών, τον θρυλικό παράνομο που αντιστάθηκε το καθεστώς του Σερίφη του Νότινγκχαμ στο Μεσαίωνα. Ενώ ο Σερίφης ακολουθούσε τις διαταγές του Πρίγκιπα Ιωάννη, ο Ρομπέν παρέμενε πιστός στον βασιλιά Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, που έλειπε στην Τρίτη Σταυροφορία.

• Η πόλη οφείλει το όνομά της στη Σαξονική της ιστορία, αφού στα παλιά αγγλικά ονομάζεται Snotingaham, που σημαίνει «η αγροικία της οικογένειας του Snot". Snot ήταν το όνομα ενός Σάξονα φύλαρχου, ο οποίος εγκαταστάθηκε εκεί περί τον 7^ο αιώνα.

• Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της πόλης είναι το δίκτυο εκτεταμένων τεχνητών σπηλαίων, που χρονολογούνται μέχρι το 1250. Αποτελούν μνημείο κληρονομιάς, και πολλές απ' αυτές κατοικούνταν ως και τον 18^ο αιώνα, ενώ αποτέλεσαν καταφύγιο και σε βομβαρδισμό που έγινε τον Β' Π.Π. Λόγω της σύστασης του εδάφους που προσφέρεται για το σκάλισμα σπηλαίων, μία Ουαλική αναφορά στο Νότινγκχαμ απ' τον 9^ο αιώνα το αποκαλεί Tig Guocobauc, δηλαδή «Μέρος των Σπηλαίων».

Στάση 4^η: Λονδίνο, Αγγλία
Καλλιτέχνης: Hot Face
Άλμπουμ: Automated Response
Είδος: Psych-Punk / Garage Rock
Εταιρεία: Speedy Wunderground
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 23.01.26
Bandcamp

Ηχογραφημένο ζωντανά, μπροστά σε κοινό, που φαίνεται στη μείξη, στα Abbey Road Studios, το ντεμπούτο των Λονδρέζων Hot Face είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Από Faces μέχρι Neu!, και από MC5 μέχρι The Jam, και από φωνητικά που ακροβατούν ανάμεσα σε Oasis και The Rolling Stones, το "Automated Response" δεν είναι εύκολη πίστα. Είναι lo-fi μα θορυβώδες, ωμό μα και ορθά δομημένο, απαιτητικό μες την απλότητά του, ένα εντυπωσιακό άλμπουμ. Οι Hot Face έχουν ήδη προκαλέσει ένα μικρό underground θόρυβο, κινούνται ανάμεσα σε βροχερά σοκάκια και ηλιόλουστα open-air, χτυπούν καίρια ενώ διατηρούν την αυθόρμητη ειρωνία. Μπορούν να γίνουν η νέα, αγαπημένη σου μπάντα. {Α.Ζ.}

• Μα καλά, πόσες φορές θα έρθουμε στο Λονδίνο σε αυτή τη στήλη; Κάθε φορά όμως θα πηγαίνουμε στο All Ages Records για δίσκους και προσκύνημα.

• Η μεγάλη πυρκαγιά του 1666, που άφησε το στίγμα της στην πόλη αλλά και σηματοδότησε την ριζική της ανανέωση, ορίζοντας εν πολλοίς την μετάβαση σε μια νέα, παγκόσμια εποχή ανάμεσα σε μνήμη και μοντερνισμό, πέρα από το να τροφοδοτήσει ποικίλα παραθρησκευτικά συμπόσια, έδωσε έμπνευση και για την αισθητική των Βρετανών Hell, και του "Human Remains".

• Ξέρετε πολλές πόλεις με δύο δημάρχους; Το "City of London" (οικονομικό κέντρο) είναι ξεχωριστή διοικητική οντότητα με δικό της δήμαρχο (Lord Mayor), διαφορετικό από τον Mayor of London. Ελιτιστές.

Στάση 5^η: Mexico City, Μεξικό
Καλλιτέχνης: Rostro Del Sol
Άλμπουμ: Universo 25
Είδος: Progressive rock, jazz rock, psych
Εταιρεία: Self-released
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 29-01-2026
Bandcamp

Πέρασαν ακριβώς πέντε χρόνια από τότε που παρουσιάσαμε το ντεμπούτο των Μεξικανών Rostro Del Sol και σήμερα υποδεχόμαστε με μεγάλη χαρά τον άξιο διάδοχο του. Η μπάντα παρουσιάζει ένα έξοχο υβρίδιο από 70s progressive rock, έντονες ψυχεδελικές ατμόσφαιρες κι εκτεταμένα αυτοσχεδιαστικά περάσματα - φυσικά, έχει και σαξόφωνα! Όντας instrumental, η μπάντα έχει όλη την ελευθερία στο να χτίζει συνθέσεις που διαθέτουν καλή ροή αλλά και απρόβλεπτες ανατροπές, όπου είναι απαραίτητο. Παρά το γεγονός πως επηρεάζονται από πολύ παλιά πράγματα (King Crimson, Mahavishnu Orchestra, Santana), οι Rostro Del Sol ακούγονται δυσανάλογα φρέσκοι κι όχι και τόσο ρετρό όσο θα περίμενες, παρά τη νοσταλγική παραγωγή. Ειδικά kudos για μερικά από τα καλύτερα κιθαριστικά solo που ακούσαμε πρόσφατα και στην υπέροχη πινελιά που δίνουν τα congas. (ΑΚ)

• Έχουμε έρθει αρκετές φορές στην Mexico City κι έχουμε καλύψει όλα τα βασικά, πάμε λίγο με μερικά ιστορικά στοιχεία:

• Το 1325 ιδρύθηκε από την φυλή των Mexica με το όνομα Tenochtitlan, πάνω σε ένα νησί της λίμνης Texcoco. Ήταν η μία από τις δύο πόλεις-επαρχίες της εποχής, η άλλη ήταν η Tlatelolco.

• Υπήρξε η μεγαλύτερη πόλη όλης της ηπείρου κι αποτέλεσε την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Αζτέκων μέχρι να καταληφθεί από τους Ισπανούς το 1521. Τα ερείπια της Tenochtitlan βρίσκονται στο κέντρο της σημερινής πόλης του Μεξικού.

• Τσεκάρετε το "Oscilador" των Sunset Images, μπάντα που ξεκίνησε από το συμβατικό post-rock για να εξελιχθεί σήμερα σε ένα drone rock αγρίμι.

Στάση 6^η: Taipei, Ταϊβάν
Καλλιτέχνης: 破地獄 Scattered Purgatory
Άλμπουμ: 破地獄 Post Purgatory
Είδος: Experimental rock, electronic, drone
Εταιρεία: WV Sorcerer/Guruguru Brain
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 30-01-2026
Bandcamp

Στα προηγούμενα πέντε άλμπουμ τους, οι (μέχρι πρότινος άγνωστοι σε μένα) Scattered Purgatory εξερεύνησαν ένα στυλ κάπου ανάμεσα στο drone, την ambient και το krautrock, στο ολοκαίνουριο τους διαμαντάκι όμως έχουν εξελιχθεί σε ένα experimental rock θηρίο με πολλά πρόσωπα: trip-hop και ηλεκτρονικά περάσματα που φέρνουν στο νου κάτι από τη "νορβηγίλα" των παλιών Ulver και Manes, ατμοσφαιρικές και παιχνιδιάρικες κιθάρες, αφηρημένες απαγγελίες στην τοπική τους διάλεκτο και μια αεικίνητη διάθεση που ταξιδεύει από το new age ως τις παρυφές της ψυχεδέλειας, αποτελούν στοιχεία μιας εξερευνητικής και αρκετά ιδιόρρυθμης δουλειάς. Παραδόξως, το "Post Purgatory" δεν χάνεται μέσα στους καθρέφτες και στους λαβύρινθους του, αλλά αντιθέτως παραμένει στιβαρό, μυστηριώδες και γοητευτικό καθόλη την διάρκεια του. Διαθέτοντας την σαγήνη ενός μικρού αινίγματος αλλά και ιδανικό όγκο μουσικής πληροφορίας για να παραμένουμε σε εγρήγορση, το "Post Purgatory" αποτελεί το πρώτο Άλμπουμ του μήνα για το 2026, βάζοντας εξαρχής τον πήχη ψηλά. Η εμφάνισή τους στο Roadburn 2026, άχαστη. (ΑΚ).

• Η πόλη Taipei αποτελεί την πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του κεντρικού νησιού της Ταϊβάν. Έχει πληθυσμό περίπου 2,5 εκατομμυρίων ανθρώπων ενώ η χώρα συνολικά φτάνει τα 24 εκατομμύρια.

• Πρόκειται για μια ιδιαίτερη περίπτωση: η Ταϊβάν ονομάζεται επίσημα Δημοκρατία της Κίνας ενώ η Κίνα ονομάζεται επίσημα Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Στο νησί κατέφυγε όλη η κυβέρνηση της Δημοκρατίας, καθώς διέφευγε ηττημένη στον εμφύλιο πόλεμο το 1949. Νικητές του εμφυλίου ήταν οι κομμουνιστές οι οποίοι κυβερνούν την ηπειρωτική χώρα έκτοτε.

• Η ανεξαρτησία του νησιού βρίσκεται μονίμως σε κίνδυνο αφού αποτελεί παραδοσιακά μήλο της έριδος για Κίνα και Ιαπωνία.

• Κι όμως, οι πρώτοι αυτόχθονες του νησιού το κατοίκησαν πριν από 25.000 χρόνια. Θα έλεγε κανείς πως η Ταϊβάν ανήκει στον εαυτό της!

Από reissues έχεις τίποτα;

Όχι reissue αλλά archival κυκλοφορία, και μάλιστα από εκείνες που σε αναγκάζουν να διαβάσεις και λίγο Ιστορία. Το "Nineteen Seventy Seven" παίρνει το όνομα του από τη χρονιά που ηχογραφήθηκε κι αποτελεί το δεύτερο "χαμένο" άλμπουμ των Grupo Um από το São Paulo της Βραζιλίας. Στην εποχή του, η στρατιωτική δικτατορία περνούσε τα πάντα από αυστηρή λογοκρισία και κάθε έργο που έφευγε έστω και λίγο από την "ευθεία οδό" δεν είχε την παραμικρή ελπίδα κυκλοφορίας, πόσο μάλλον πρωτοποριακά και ρηξικέλευθα έργα όπως το παρόν άλμπουμ. Η fusion jazz της μπάντας είναι πραγματικά ορμητική κι ακραία, αντισυμβατική στα όρια του avant-garde και ξεσηκωτική με τρόπο σχεδόν επαναστατικό. Η μουσική αξία του άλμπουμ είναι αναντίρρητη και αυτόφωτη, ας μην ξεχνάμε όμως πως οι Grupo Um συνδέονται εκείνη την εποχή με τον υπέρτατο Hermeto Pascoal, έχοντας ξεπεταχτεί μέσα από την κολεκτίβα του. Σε κάθε περίπτωση, αυτό το άλμπουμ ακούγεται ακόμα συναρπαστικό - πενήντα χρόνια μετά από την εποχή του - κι αξίζουν συγχαρητήρια στην Far Out Recordings και σε όσους ανθρώπους κυνήγησαν αυτή την κυκλοφορία.

Bandcamp

Ο "αναπάντεχος" προορισμός του μήνα

Η μεγάλη χώρα του Περού έχει συνεχή παρουσία ανθρώπων από το 10.000 π.Χ κι έχει αποτελέσει κέντρο πολλών διαφορετικών πολιτισμών και φυλών. Η πανάρχαια εποχή των Caral-Supe αποτελεί ένα από τα παγκόσμια λίκνα του πολιτισμού. Σήμερα, με πληθυσμό 32 εκατομμυρίων αποτελεί την 19η μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο και πρωτεύουσα της είναι η Lima. Αποτέλεσε το κεντρο του πολιτισμού των Inca, μέχρι που κατακτήθηκε από τους Ισπανούς. Το Περού κέρδισε την ανεξαρτησία του από την Ισπανία το 1821. Διαθέτει επίσης ένα από τα πιο πολυποίκιλα περιβάλλοντα στον κόσμο, με περιοχές με ερήμους, πανύψηλα βουνά, παραθαλάσσιες και ωκεάνιες, καθώς κι εκτεταμένες περιοχές εντός της ζώνης του Αμαζονίου. Σχεδόν τα πάντα δηλαδή! Σε αυτήν την πανέμορφη χώρα, που τόσο πολύ θα θέλαμε να εξερευνήσουμε στην πραγματικότητα, μας "έφεραν" οι Evil Damn, γκρουπ που υφίσταται εδώ και 25 περίπου χρονιάς. Το νέο τους άλμπουμ "Eons Of Horror" είναι τόσο συγκινητικά παλιομοδίτικο death metal - τόσο ευθύ, ρυθμικό και ξεκάθαρα θανατολατρικό - που σχεδόν θα σου φέρει δάκρυα στα μάτια.

Ο ετήσιος απολογισμός του Underground Express

To Underground Express το 2025 πραγματοποίησε πέντε ταξίδια, σε μια από τις πιο «γεμάτες» χρονιές του μέχρι σήμερα. Στην πορεία, παρά τις όποιες δυσκολίες συναντήσαμε, βρεθήκαμε αρκετές φορές σε αναζωγονητικές γωνίες του παγκόσμιου μουσικού underground, που μας τροφοδότησαν με έξτρα πάθος, διάθεση και ορμή να συνεχίσουμε να διευρύνουμε τους μουσικούς μας ορίζοντες, αλλά και να επικοινωνούμε για αυτούς μέσα από αυτή τη στήλη. Στην εποχή δε της ποσοτικοποίησης της πληροφορίας, και της αλγοριθμικής τριβής με τη μουσική, οι μη γραμμικές τροχιές που ακολουθεί αυτή η στήλη, κατέχουν ειδική θέση στην καρδιά μας. Παράλληλα, αναδείξαμε τα εξής άλμπουμ του μήνα:

1. Spectrum | Am I in Trouble? (UE #47)
2. Hinterland | Lisa Knapp & Gerry Diver (UE #48)
3. Musical Chairs | Artificial Go (UE #49)
4. Once Upon A Death... Our National Industry | Barren? (UE #50)
5. Popol Vuh | Volahn (UE #51)

Αφού ξαναψηφίσαμε, καταλήξαμε πως η νεκρανάσταση του Crepusculo Negro με το "Popol Vuh" των Volahn μας κέρδισε ομόφωνα μάλλον, και έτσι, παραδίδουμε το «στέμμα» στο φρενήρες και θεματικά και ηχητικά πλούσιο black metal, το οποίο έτσι και αλλιώς όρισε σε μεγάλο βαθμό και τις κορυφές του ήχου, για εμάς, στο 2025. Καλή ανάγνωση, καλή χρονιά, υγεία, πάθος και στα επόμενα ταξίδια να ανταμώνουμε. {Α.Ζ}

-Jazz Band (Weintraubs Syncopators) (1927) - Max Oppenheimer

«Δεν ανοίκουμε σε κανένα παρά μονάχα στη χρυσαφιά ανταύγεια αυτου του άγνωστου σε εμάς λύχνου, που μας είναι απρόσιτη, διατηρεί όμως άγρυπνο το κουράγιο και τη σιωπή»

-Rene Char - «…Το δένδρο είναι που βλέπει»