Slow Crush: «Αν η μουσική δεν φαίνεται ειλικρινής, χάνει το νόημά της»

Λίγο πριν την εμφάνισή τους στο πλαίσιο του New Long Fest, οι Slow Crush επιστρέφουν ανανεωμένοι και με νέο υλικό, κουβαλώντας μαζί τους τη βαριά και θορυβώδη ομορφιά που τους έχει καθιερώσει ως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σύγχρονα shoegaze σχήματα. Από το καθηλωτικό "Aurora" μέχρι το νέο κεφάλαιο του "Thirst", η μπάντα χτίζει βήμα-βήμα μια αφοσιωμένη παγκόσμια κοινότητα γύρω της, στην οποία θα εντάξει όσες και όσους βρεθούμε στην Νέα Μάκρη την Κυριακή 21 Ιουνίου.

Με αφορμή τα παραπάνω, συζητήσαμε με τους Slow Crush για τη δημιουργική ανανέωση τους, τις συνεργασίες και όσα την τροφοδότησαν, την ανάγκη για πειραματισμό, αλλά και για το πώς η μουσική οφείλει να λειτουργεί σαν ένας χώρος απόδρασης, σύνδεσης και ανοίγματος στο συναίσθημα.

Χαιρετισμούς από την Αθήνα! Μετράμε τις μέρες μέχρι να σας δούμε ζωντανά τον Ιούνιο, αλλά μέχρι τότε θα θέλαμε να εξερευνήσουμε λίγο περισσότερο τον κόσμο σας. Πρώτα απ’ όλα, πώς είστε;

Είμαστε πολύ καλά, ευχαριστούμε! Ήταν μια πολύ έντονη περίοδος για εμάς με την κυκλοφορία του "Thirst" και όλες τις περιοδείες που ακολούθησαν, αλλά είμαστε ευγνώμονες που μπορούμε ακόμα να ταξιδεύουμε, να δίνουμε συναυλίες και να επικοινωνούμε με τον κόσμο μέσω της μουσικής. Σίγουρα μερικές φορές νιώθουμε κουρασμένοι, αλλά με έναν τρόπο που μας γεμίζει.

Βρίσκεστε σε μια πολύ έντονη φάση αυτή τη στιγμή: πέρυσι κυκλοφορήσατε το "Thirst", το οποίο έλαβε θετικές κριτικές και έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από το κοινό, ενώ παράλληλα βρισκόσασταν συνεχώς σε περιοδεία. Πώς νιώθετε αυτή την περίοδο;

Μερικές φορές φαίνεται εξωπραγματικό. Οι περιοδείες μπορεί να είναι τόσο ενδυναμωτικές όσο και συναισθηματικά εξαντλητικές, επειδή κινείσαι συνεχώς μεταξύ ενθουσιασμού και εξάντλησης. Αλλά το να βλέπεις τον κόσμο να συνδέεται με τα καινούργια τραγούδια κάνει τα πάντα να αξίζουν τον κόπο. Αφιερώσαμε τόσο πολύ χρόνο στη διαμόρφωση αυτού του δίσκου ανάμεσα στις περιοδείες, οπότε το να βλέπουμε τελικά ότι έχει απήχηση στους ακροατές είναι απίστευτα ικανοποιητικό.

Κάθε άλμπουμ σας φαίνεται να έχει τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα. Θα το περιγράφατε αυτό ως εξέλιξη ή ως μέρος μιας συνεχιζόμενης διαδικασίας;

Πιθανώς και τα δύο. Υπάρχει πάντα μια φυσική εξέλιξη, επειδή αλλάζουμε συνεχώς ως άνθρωποι και ως μουσικοί. Ταυτόχρονα, προσπαθούμε συνειδητά να μην επαναλαμβανόμαστε. Θέλουμε κάθε δίσκος να μας εκπλήσσει και εμάς τους ίδιους. Κάθε άλμπουμ αντανακλά το πού βρισκόμαστε συναισθηματικά και δημιουργικά εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή της ζωής μας.

Ας μείνουμε για λίγο στο "Thirst". Έδινε την αίσθηση ότι στρέφεστε προς την πιο βαριά πλευρά σας, σαν να ατενίζετε την άβυσσο μέσα από ένα όνειρο. Σε τι είδους δημιουργική και εκφραστική διάθεση βρισκόσασταν κατά τη δημιουργία του; 

Βρισκόμασταν σε μια πολύ ευάλωτη και συναισθηματικά εκτεθειμένη συνθήκη. Το άλμπουμ ήρθε μετά από χρόνια ασταμάτητων περιοδειών, εξάντλησης, απομάκρυνσης, νοσταλγίας και προσπάθειας να επανασυνδεθούμε με τον εαυτό μας και μεταξύ μας. Μουσικά, θέλαμε να υιοθετήσουμε περισσότερη επιθετικότητα και βαρύτητα χωρίς να χάσουμε την ονειρική ατμόσφαιρα που μας χαρακτηρίζει. Υπάρχει σκοτάδι στον δίσκο, αλλά και ελπίδα, και αυτή ακριβώς η αντίθεση έγινε πολύ σημαντική για εμάς.

Ποια ήταν η προσέγγισή σας όταν μπήκατε στο στούντιο;

Μπήκαμε στο στούντιο με την πρόθεση να ξεφύγουμε λίγο από τις συνήθειές μας. Συνήθως προσκολλούμαστε πολύ στα ντέμο μας και προσπαθούμε να τα αναπαράξουμε κατά γράμμα, αλλά αυτή τη φορά θέλαμε να είμαστε πιο ανοιχτοί και αυθόρμητοι. Η συνεργασία με τον παραγωγό Lewis Johns μας βοήθησε πολύ σε αυτό. Μας ώθησε να βγούμε από τo comfort zone μας και μας ενθάρρυνε να πειραματιστούμε, διατηρώντας παράλληλα τον συναισθηματικό πυρήνα των τραγουδιών.

Στην περίπτωσή σας, το shoegaze αποκτά μια σχεδόν συντριπτική διάσταση, ενώ ταυτόχρονα αντανακλά ένα φάσμα διαφορετικών επιρροών και μουσικών υποβάθρων. Μπορούμε να τις ακούσουμε σε κομμάτια όπως τα "Covet" και "Haven". Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα για αυτές τις πτυχές του ήχου σας;

Όλοι μας μεγαλώσαμε ακούγοντας πολύ διαφορετικά μουσικά στυλ και παίζοντας σε πιο heavy μπάντες πριν δημιουργηθούν οι Slow Crush. Έτσι, φυσικά, το hardcore, το post-metal, το alternative rock, το dream pop και το shoegaze συνυπάρχουν στον ήχο μας. Με τραγούδια όπως το "Covet", θέλαμε να επικεντρωθούμε σε αυτή την ένταση μεταξύ ομορφιάς και τραχύτητας. Ακόμη και το φινάλε με το σαξόφωνο προήλθε από την επιθυμία μας να προκαλέσουμε τους εαυτούς μας και να προσθέσουμε υφές που δεν είχαμε εξερευνήσει ποτέ πριν.

Κοιτώντας πίσω στο άλμπουμ, ποια στοιχεία - συνεργασίες, συγκεκριμένα κομμάτια, στίχοι ή ακόμα και στιγμές από τη διαδικασία - ξεχωρίζουν περισσότερο για εσάς;

Η συνεργασία με τον Lewis Johns ήταν σίγουρα ένα από τα μεγαλύτερα σημεία καμπής. Έφερε μια φρέσκια προοπτική και μας βοήθησε να δημιουργήσουμε κάτι μεγαλύτερο και πιο συναισθηματικό από ό,τι είχαμε αρχικά φανταστεί. Το "Bloodmoon" ξεχωρίζει ως ένα πολύ ξεχωριστό κομμάτι, γιατί μοιάζει με μια τέλεια σύνοψη του τι είναι οι Slow Crush συναισθηματικά και ηχητικά. Υπήρχαν επίσης στιγμές στο στούντιο όπου η ηχογράφηση συγκεκριμένων στίχων γινόταν συναισθηματικά βαριά, καταιγιστική, και αυτές οι στιγμές μας έμειναν.

Ποιος είναι ο ρόλος της ευαλωτότητας στους στίχους σας; Οι Slow Crush νιώθω ότι επικεντρώνονται σε μια συσσώρευση, ένα χτίσιμο συναισθημάτων που βρίσκεται στο όριο της εκρηκτικής έκφρασης. Τι τροφοδοτεί αυτή την πλευρά σας;

Η ευαλωτότητα είναι ουσιαστική για εμάς. Αν η μουσική δεν φαίνεται ειλικρινής, χάνει το νόημά της. Πολλά από τα τραγούδια μας προέρχονται από ανεπίλυτα συναισθήματα: λαχτάρα, θλίψη, εξάντληση, αγάπη, φόβος, αποξένωση. Δεν προσπαθούμε απαραίτητα να δώσουμε απαντήσεις - μερικές φορές το νόημα έχει περισσότερο να κάνει με το να μάθουμε πώς να συνυπάρχουμε με αυτά τα συναισθήματα και να τα αποδεχόμαστε.

Σε μια εποχή όπου η ένταση και η βία, υπό τη μορφή του πολέμου, της έμφυλης ανισότητας και όχι μόνο, γίνονται όλο και πιο αισθητές, τι σημαίνει για εσάς το να διατηρείτε την ευαισθησία και το συναίσθημα;

Νιώθω ότι είναι πιο σημαντικό από ποτέ. Η κοινωνία συχνά ενθαρρύνει τους ανθρώπους να αποσυνδεθούν από τα συναισθήματά τους ή να κρύψουν την ευαισθησία τους, αλλά η ευαισθησία δεν είναι αδυναμία. Η μουσική μπορεί να δημιουργήσει έναν χώρο όπου οι άνθρωποι νιώθουν αρκετά ασφαλείς για να επανασυνδεθούν με τον εαυτό τους, έστω και για λίγο. Αν η μουσική μας επιτρέπει σε κάποιο άτομο να νιώσει λιγότερο μόνο ή πιο ανοιχτό συναισθηματικά, τότε αυτό σημαίνει πολλά για εμάς.

Τι λειτουργεί ως «πυξίδα» για εσάς - τόσο καλλιτεχνικά όσο και προσωπικά - σε όλη αυτή την πορεία;

Κυρίως η αυθεντικότητα. Προσπαθούμε να παραμένουμε συνδεδεμένοι με ό,τι μας συγκινεί πραγματικά, αντί να ακολουθούμε τάσεις ή προσδοκίες. Όσο η μουσική εξακολουθεί να μας φαίνεται ειλικρινής και ουσιαστική, ξέρουμε ότι κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση.

Με τις όλο και περισσότερες συζητήσεις γύρω από τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στη μουσική και την τέχνη, πώς αισθάνεστε για τη θέση της στη δημιουργική διαδικασία;

Η τεχνολογία μπορεί πάντα να είναι ένα ενδιαφέρον εργαλείο, αλλά για εμάς η συναισθηματική και ανθρώπινη πτυχή της τέχνης είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Οι ατέλειες, τα ατυχήματα, τα συναισθήματα, η ευαισθησία. Αυτά είναι τα πράγματα που δίνουν στη μουσική την ψυχή της. Δεν θα θέλαμε ποτέ να χάσουμε αυτή την ανθρώπινη σύνδεση στη δημιουργική διαδικασία.

Η μουσική σας ανήκει στην κατηγορία του ήχου που βιώνεται έντονα, με ένα δικό του σύμπαν να αναδύεται μέσα από τα κομμάτια. Τι δημιουργεί αυτή την έντονη ατμόσφαιρα στον ήχο σας;

Αφιερώνουμε πολύ χρόνο στο να δημιουργηθούν τα διαφορετικά στρώματα των υφών και εστιάζουμε στις λεπτομέρειες που δημιουργούν συναίσθημα, παρά στην τεχνική πολυπλοκότητα. Η ατμόσφαιρα προέρχεται από τη δυναμική, την επανάληψη, τις ατέλειες, τους τόνους, τον χώρο και το συναίσθημα που λειτουργούν όλα μαζί. Θέλουμε πάντα ο ακροατής να νιώθει βυθισμένος μέσα στη μουσική, σχεδόν σαν να μπαίνει σε έναν άλλο κόσμο.

Είναι αυτή η ατμόσφαιρα κάτι που επιδιώκετε συνειδητά να δημιουργήσετε και στις ζωντανές σας εμφανίσεις; Αν ναι, τι περιλαμβάνει αυτό και τι ελπίζετε να νιώσει το κοινό;

Σίγουρα. Οι ζωντανές εμφανίσεις έχουν να κάνουν με τη δημιουργία ενός κοινού συναισθηματικού χώρου. Θέλουμε οι άνθρωποι να χάσουν εντελώς τον εαυτό τους στον ήχο για λίγο και να αφήσουν τα πάντα πίσω τους και εκτός του συναυλιακού χώρου. Προσπαθούμε να κάνουμε κάθε εμφάνιση καθηλωτική και συναισθηματικά ανοιχτή, αλλά ταυτόχρονα δυνατή και έντονη. Παρηγορητική και ονειρική την ίδια στιγμή.

Το shoegaze βιώνει μια (θα μπορούσαμε να πούμε) αναβίωση αυτές τις μέρες - με μια διαφορά - αφού σε πολλές περιπτώσεις απομακρύνεται από το alternative παρελθόν του και αναμειγνύεται με heavy είδη. Πώς βλέπετε τη θέση σας σε αυτή την εξελισσόμενη και μεταβαλλόμενη σκηνή;

Είναι συναρπαστικό γιατί το είδος έχει γίνει πολύ πιο ρευστό και ανοιχτό. Δεν υπάρχουν πια αυστηρά όρια, και αυτό επιτρέπει στις μπάντες να πειραματίζονται ελεύθερα. Ούτως ή άλλως, δεν σκεφτήκαμε ποτέ να ταιριάξουμε σε μια συγκεκριμένη σκηνή. Απλά κάνουμε μουσική που μας φαίνεται φυσική, και αν αυτό έχει απήχηση μέσα σε αυτόν τον εξελισσόμενο κόσμο του shoegaze, τότε αυτό είναι υπέροχο.

Μετράμε αντίστροφα για την εμφάνισή σας στη δεύτερη μέρα του New Long Fest. Πώς νιώθετε που συμμετέχετε σε αυτό και ποιες είναι οι προσδοκίες σας από το ελληνικό κοινό;

Είμαστε εξαιρετικά ενθουσιασμένοι. Η Ελλάδα πάντα μας φαινόταν πολύ παθιασμένη και συναισθηματική όσον αφορά τη ζωντανή μουσική, και αυτή η ενέργεια είναι κάτι με το οποίο συνδεόμαστε πραγματικά. Έχουμε ακούσει καταπληκτικά πράγματα για το New Long Fest, οπότε ανυπομονούμε να μοιραστούμε αυτή την εμπειρία μαζί και ελπίζουμε να δημιουργήσουμε μια πολύ ξεχωριστή βραδιά.

Kλείνοντας, θα μπορούσατε να μοιραστείτε μαζί μας 5 άλμπουμ που σας έχουν τραβήξει; Από δίσκους που σας εμπνέουν ή σας μιλάνε αυτή τη στιγμή;

M83 - Βefore the Dawn Heals Us
Art School Girlfriend - Lean In
Greet Death - Die in Love
Deftones - Private Music
Alcest - Les Chants de l’aurore