Remade

Οι Remade έχουν αρχίσει και αποκτούν ένα σταθερό βηματισμό στον δισκογραφικό τους κύκλο, μικραίνοντας το διάστημα που μεσολαβεί από δίσκο σε δίσκο, χωρίς επ’ ουδενί να συμβιβάζονται ποιοτικά. Έτσι, τρία χρόνια μετά το πολύ καλό "It Was Us", το οποίο ακόμη και σήμερα βρίσκει δρόμο σε playlists, επιστρέφουν με το "Hug The Sun". Η τέχνη του μελωδικού ροκ εδώ διατηρείται στο ακέραιο, με μία σειρά από φανταστικά ρεφρέν και κολλητικές φωνητικές μελωδίες.

Έχοντας γνωρίσει το δημιουργικό σχήμα των Χαλκιδαίων με το ως επί το πλείστον ακουστικό τρίτο άλμπουμ τους, καλοδέχομαι την επιστροφή σε πιο ηλεκτρισμένες φόρμες, όπως το άφησαν με το "David" του 2017. Ήδη απ’ το πρώτο single, το "The Reign of Doubt", παρατηρούμε μία ενορχήστρωση που δίνει περισσότερο βάρος, με τα σόλο να επανέρχονται σε όλη τους την flashy μεγαλοπρέπεια. Όμως, αυτή την επιστροφή μπορούμε να την δούμε να γίνεται όχι κυκλικά, αλλά σε μορφή ανοδικής σπείρας, καθώς με το "Hug The Sun" παίζουν μεν όπως παλιότερα, αλλά και πιο ώριμα από ποτέ, λειαίνοντας κάθε γωνία, συνθετική ή παραγωγής.

Το νέο άλμπουμ των Remade έχει ξανά να επιδείξει το πιο δυνατό χαρτί τους, την δημιουργία προσιτών rock κομματιών που δεν φοβούνται τον pop (βλ., ευκολοάκουστο, απλό, μελωδικό) χρωματισμό. Είναι και το ένρινο γρέζι της φωνής του Γιάννη Παπαθεοδώρου, που αφήνει ένα συναισθηματικό επίχρισμα σε κάθε σύνθεση. Κομμάτια όπως το "Bubble", το "Broken", "In And Out Of Myself" είναι εκεί για να δώσουν μία πολύ καλή εικόνα των πιο επιδέξιων στιγμών τους, όπως και το προαναφερθέν "The Reign of Doubt", ενώ το "Abbey Road" αποτελεί μία προσωπική αδυναμία, ένα νοσταλγικό άσμα που αντιπαραθέτει πολύ έξυπνα τον κοφτό ρυθμό των κουπλέ με το άφημα της μελωδίας στο ρεφραίν.

Αυτό που κρατάει τον δίσκο απ’ το να εκτοξευθεί είναι μάλλον οι επιλογές της παραγωγής. Ενώ σε επίπεδο ενορχήστρωσης και σύνθεσης ο δίσκος κοιτάζει προς τη rock σκουριά, τα κομμάτια γίνονται πιο παστέλ απ’ όσο μπορεί να τους ταιριάζει, χάνοντας αρκετή απ’ τη δυναμική τους. Ειδικά στον τομέα των ντραμς ο ήχος βγαίνει κάπως τεχνητός, ενώ κι η κιθαριστική οξύτητα του Παπαγεωργόπουλου χάνει την αψάδα της πίσω από έναν στρογγυλεμένο ήχο, που ναι μεν ταιριάζει στον ραδιοφωνικό χαρακτήρα, θυσιάζει όμως την χρειαζούμενη αγριάδα κάποιων σημείων. Η επιλογή του Άλεξ Μπόλμπαση για το ρόλο του παραγωγού έδωσε μία υφολογική συνέπεια, όπως παραδέχονται και οι ίδιοι, όμως ίσως κοίταξαν πολύ περισσότερο προς την pop κατεύθυνση απ’ όσο τα ίδια τα κομμάτια εν τέλει θα σήκωναν.

Η αδιαμφισβήτητη ικανότητα των Remade να γράφουν ολοκληρωμένα τραγούδια, οργανωμένα γύρω από ξεκάθαρες ιδέες και έξυπνες ενορχηστρώσεις, επιβεβαιώνεται. Το "Hug The Sun" είναι δίσκος φτιαγμένος από πεπειραμένους μουσικούς, που ξέρουν πολύ καλά τόσο να συνθέτουν, όσο και να αποτυπώνουν αυτό που έχουν βάλει στόχο. Αλλά το αγκάλιασμα με τον ήλιο ελπίζεις να σε κάνει παρανάλωμα, να σε ηλεκτρίσει, να σε διαπεράσει με φως, κι αυτό θέλει λίγο παραπάνω ηχητικό κίνδυνο για να το νιώσουμε.

Official YouTube Stream