Χαμένος ανάμεσα σε όρια και συναρτήσεις αναζητά το σταθερό του σημείο στη μουσική που ακούει. Θαυμαστής μοναχά της μελωδίας, αδιαφορεί μεν για το είδος του πλαισίου που την παρέχει, όχι όμως και για...
Peacemaker
Spill Your Guts
Deathcore για όσα ψάχνουν την πιο ακραία κι αφτιασίδωτη μορφή του
Μέσα στον πυρήνα του myspace deathcore revival ρεύματος οι Peacemaker, από τη Florida, έχουν κάνει αίσθηση ήδη από το ‘24 με το πρώτο τους EP, "First Degree". Αν και για να είμαστε ειλικρινείς υπάρχουν σημεία διαφοροποίησης στον ήχο τους σε σχέση με το og ρεύμα των zeros. Η προσέγγιση τους είναι πιο σιχαμερή, με βαθύτερη παραγωγή αλλά ατόφια την χαρακτηριστική λύσσα και το groove του τότε.
Φέτος κυκλοφορούν επιτέλους το πρώτο τους full length, "Spill Your Guts" και σε μεγάλο βαθμό δικαιώνουν το hype που έχει στηθεί και ολοένα μεγαλώνει γύρω τους. Σε πρώτη φάση ο προσανατολισμός του δίσκου δείχνει ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση με το, προ διετίας, EP, και ενώ δεν είναι λάθος μια τέτοια ανάγνωση, το επιπλέον σκάψιμο θα αναδείξει ότι δεν είναι μόνο έτσι.
Ξεκινώντας από την παραγωγή, το πρώτο EP έβγαζε ένα υπόγειο vibe που ταίριαζε πολύ στο υλικό, ενώ εδώ είναι σαν να έφαγε τα αναβολικά δύο μποντιμπιλντεράδων και έβαλε στόχο να κάψει όλα τα ηχεία που θα τολμήσουν να το αγγίξουν. Όχι ότι με χάλασε, αλλά ίδια δεν είναι και νομίζω ότι η προηγούμενη προσέγγιση βοηθούσε περισσότερο να αναδειχθούν με ενιαίο τρόπο οι επιπλέον πλευρές εκτός από την ακραία επιθετική. Για παράδειγμα στο "First Degree" η ατμοσφαιρική οπτική που στήριζε την εκτόνωση της απόλυτης καφρίλας, είχε ένα θαμπό περίβλημα που την έκανε κάπως μυστήρια και ενοχλητική. Εδώ η φάση είναι περισσότερο ότι στο ξύλο τα κορμιά θα πιάσουν πάτωμα, ενώ αντίστοιχα τα σκοτεινά μέρη θα είναι πιο σαφή και διακριτά. Θα έλεγα ότι κάθε πτυχή έχει τονιστεί περισσότερο βάζοντας μια νοητή απόσταση ανάμεσα τους.
Το songwriting βέβαια είναι και εδώ τούμπανο. Τρομερά σπασίματα, hardcore riff, μπλαστίδια στα κατάλληλα σημεία και αργά beatdown μέρη που σκάβουν τη γη μέχρι τα θεμέλια. Η φωνητική απόδοση είναι ακραία και εξίσου εντυπωσιακή ερχόμενη κι απ' τα δύο μικρόφωνα, στήνοντας ένα από τα καλύτερα δίδυμα, με αξιοζήλευτες εναλλαγές, του ρεύματος. Προσθέτοντας τις ονειρικές συνεργασίες με Without A Face (βγάλτε δίσκο επιτέλους να πέσει όλο το σύμπαν μωρέ) και Eyesawgod το άλμπουμ πετυχαίνει να πιάσει πολύ μεγάλο βαθμό σε όλες τις πτυχές του.
Για να το παίξω λίγο όμως ο ξενέρωτος της παρέας, θα πω και τις μικρό αμφιβολίες μου. Όσο κι αν το άλμπουμ δεν κάνει κοιλιά και κυλάει πολύ δυνατά, θα ήθελα να μας δώσει άλλες μία με δύο κορυφώσεις στη ροή του. Δηλαδή ένα ακόμα "Don’t Worry I'm A Doctor!" ή, για να πάω πίσω στο EP, ένα "Five Ways To Hide A Dead Body". Το άλλο είναι ότι θα εκτιμούσα λίγο πιο πρωτότυπο στίχο. Εδώ όμως μάλλον φταίω εγώ που δε δέχομαι την αξία της πραγματικότητας.
Οι Peacemaker ανήκουν στον κύκλο των Without A Face, Psycho-Frame, Killing Of A Sacred Deer, Rev3rent και αρκετών ακόμα που έχουν αναστήσει τον ακραίο ήχο του πρωτογενούς deathcore. Στέκονται στο υψηλότερο επίπεδο του αυτού ρεύματος κι ας μην έχουν σπάσει ακόμα τα όρια του, όπως για παράδειγμα οι Psycho-Frame. Το μόνο κρίμα σ' αυτή τη φάση είναι που δείχνει εντελώς αδύνατο να πετύχουμε τέτοιες μπάντες στα εγχώρια κλειστά κλαμπάκια ώστε να ζήσουμε κι εμείς τον πόλεμο που σηκώνουν όλοι αυτοί στο πέρασμά τους.
