156/Silence

Οι 156/Silence κλείνουν πλέον δεκαετία (και κάτι) δισκογραφικής παρουσίας. Οι Αμερικάνοι, από το Pittsburgh, έχουν κινηθεί και κάνει στάσεις σε ένα κάπως ευρύ φάσμα ήχων του μοντέρνου, σύγχρονου, σκληρού χώρου. Από το metalcore στο mathcore, από το post-hardcore στο nu metal, πάντα με ενδιάμεσα περάσματα από industrial, ατμοσφαιρικά και πιο alternative μέρη. Γενικά τσακωμένοι με τη στασιμότητα, κάθε φορά που περιμένουμε κάτι πολύ συγκεκριμένο από αυτούς, έρχονται και τα ανατρέπουν όλα εμφατικά. Το προηγούμενο άλμπουμ τους, "People Watching" στέκει ανάμεσα στα πιο ενδιαφέροντα του ευρύτερου core ήχου για το 2024, στήνοντας σοβαρές προσδοκίες για τη φετινή, έκτη ολοκληρωμένη κυκλοφορία.

Εξ αρχής να πούμε ότι όποιο περίμενε, ή ήλπιζε, σε ένα δεύτερο μέρος της προ διετίας πολύ επιτυχημένης δουλειάς τους, μάλλον δε θα βρει αυτό που είχε στο μυαλό του. Πολύ διαφορετικό, το "From Distance", έχει αφήσει πιο πίσω την metalcore (με horror αισθητική) επίθεση, έχει δώσει περισσότερο χώρο στο nu metal, όχι των Deftones - που με κάποιο τρόπο έχουν γίνει εντελώς της μόδας τελευταία - αλλά των Korn, έχει βάλει industrial μαυρίλα, με πολλά διαφορετικά χαρακτηριστικά που δένουν άριστα με τις επιμέρους συμμετοχές στο άλμπουμ. Οι Crippling Alcoholism έχουν διαμορφώσει σημαντικά το ύφος του φοβερού "Collateral", ο Mike Hranica (The Devil Wears Prada) υπογράφει το πιο μελωδικό και metalcore "Cannon Fodder", ενώ η Alex Reade (που έχει ανεβάσει πολύ τους Make Them Suffer) κορυφώνει το συναίσθημα που παράγει η ομώνυμη κομματάρα του δίσκου.

Γενικά οι κιθάρες έχουν στιβαρό και πορωτικό ήχο, σε μια συνολικά πολύ καλή παραγωγή που ξεχωρίζει από τη μέση σύγχρονη γιατί έχει προσωπικότητα και διακριτό χαρακτήρα. Δυνατά riff που προκαλούν έντονο headbanging, καλοστημένες μελωδίες και αργά σπασίματα. Τα διάφορα samples έρχονται να ενισχύσουν τις συνθέσεις βάζοντας πινελιές, ή χτίζοντας ατμόσφαιρες, ενώ το rhythm section κάνει πολύ δουλειά μεταφέροντας το δυνατό groove. Το πακέτο συμπληρώνεται από τις ερμηνείες του Michael Ernst που έχουν δώσει περισσότερο χώρο στις μελωδίες και το συναίσθημα, χωρίς όμως να αφήνουν στην άκρη τα επιθετικά screams.

Το "From A Distance" είναι μια πολύ καλή, εθιστική και σινεματικά φτιαγμένη, δουλειά σε μια σειρά από άλμπουμ των τελευταίων δύο χρόνων που δίνουν ανάσα φρεσκάδας, με διαφορετικές προσεγγίσεις από τις τετριμμένες στον core χώρο. Αν πούμε ότι δεν ήταν αναγκαίο αυτό θα λέμε εντελώς και ξεκάθαρα ψέματα. Προς το παρόν παίζει στο repeat ασταμάτητα, με επιπλέον στάσεις στα φανταστικά "No Arms" - Korny όσο πρέπει, "Swept From Under (Call Of The Void)" με τις djenty κιθάρες, "Collateral" και το ομώνυμο. Προς το μέλλον ελπίζουμε να το απολαύσουμε και κάπου live.