1000mods, Drunk Jackals @ Floyd, 07/03/25

Μια από τις συνεπέστερες εγχώριες μπάντες συναυλιακά, επανήλθε στην πρωτεύουσα για ένα sold out live show, το οποίο εξελίχθηκε με τις καλύτερες των προϋποθέσεων. Ο λόγος, φυσικά, γίνεται για τους 1000mods, με τους μάχιμους Έλληνες heavy rockers να ανεβαίνουν στη μεγαλύτερη αθηναϊκή σκηνή σε κλειστό χώρο, για να μας χαρίσουν μια ακόμη αξιόλογη συναυλιακή εμφάνιση.

Μαζί τους, οι Drunk Jackals θα αποτελούσαν ένα ταιριαστό συνοδευτικό, επιτελώντας τον support ρόλο τους με τρόπο πειστικό και παθιασμένο. Σε μια σύντομη μα περιεκτική εμφάνιση, οι Κορίνθιοι hard & heavy rockers θα παρουσίαζαν υλικό από τις μέχρι τώρα δουλειές τους, ζεσταίνοντας τον ήδη μισογεμάτο χώρο. Μπόλικο attitude, καλός ήχος και μια προσέγγιση ευγνωμοσύνης για τις στιγμές που έχουν καταφέρει να ζήσουν, δίπλα σε μεγάλα ονόματα της heavy rock σκηνής, θεωρώ πως μιλάμε για ένα σχήμα απόλυτα τίμιο, που τα καλύτερα ακόμη είναι μπροστά του.

Το heavy rock των 1000mods έχει αποκτήσει με τα χρόνια μια ιδιότυπη καθολικότητα στην ελληνική σκηνή. Αν αναλογιστούμε πως κοινό ετερόκλητων ιδιωμάτων - όπως αποδεικνύαν τα κάθε λογής, από Napalm Death μέχρι Eternal Champion, μπλουζάκια που έκαναν την εμφάνιση τους - τους προτιμά και οδηγεί αβίαστα σε μια ακόμη sold out βραδιά, το κουαρτέτο έχει πετύχει κάτι σπάνιο, που οφείλεται στην ξεχωριστή τους ικανότητα επί σκηνής.

Για να τελειώνουμε άμεσα, όμως, από τον ελέφαντα στο δωμάτιο, οφείλει να ειπωθεί το εξής. Θαρρώ πως το ζήτημα του προβληματικού ήχου στο πρώτο μισό της εμφάνισης τους πρέπει να ερμηνευθεί στη βαρύτητα που του αρμόζει, αφού στερεί αδίκως πολλούς πόντους στο σύνολο των εντυπώσεων. Μια κατεξοχήν live μπάντα, που αναδεικνύει ακόμη περισσότερο συναυλιακά τις συνθέσεις της, οφείλει να περιορίσει στο ελάχιστο αυτό το ζήτημα, αφού μπορεί να μην περνάει άμεσα από το χέρι της, αλλά τελικά εκείνη επηρεάζει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Κατά τα λοιπά, η εμπειρία θέασης των ζωντανών τους εμφανίσεων στέκει βιωματική, πόσο μάλλον για όσους τους έχουμε παρακολουθήσει από τις απαρχές της πορείας τους. Από τα μεγέθη της rock συνάντησης Κιάτου, μέχρι τις μεγάλες σκηνές της χώρας, έχει κυλίσει πολύ νερό στο αυλάκι, με τους ίδιους να παραμένουν ανεπιτήδευτα αυθεντικοί, ανεξαρτήτως κοινού και συνθηκών. Χωρίς περιττές εισαγωγές και σκηνικά τεχνάσματα, παρά μόνο με ένα σοβαρό κι επαγγελματικό light show και το λογότυπο τους στο background, οι mods προτίμησαν λίγα λόγια ανάμεσα στα τραγούδια, χαμόγελα προς το κοινό και μετά ξανά πίσω στον πυρήνα της μουσικής τους.

Ξεχωριστή στιγμή υπήρξε η προφανής αφιέρωση του πιο Sabbath-ικού τραγουδιού του καταλόγου τους (βλ. "Overthrown", με εισαγωγή το "Orchid") στον αξέχαστο Ozzy Osbourne, όπως και το Sabbath medley (των "Electric Funeral" και "Wicked World") που άνοιξε το encore τους λίγο αργότερα. Κίνηση που έδειξε το σεβασμό στις επιρροές που τους διαμόρφωσαν, κάτι που κάθε μπάντα που σέβεται τον εαυτό της νιώθει άνετα να κάνει, τιμώντας τις ρίζες της. Άλλωστε, το συγκρότημα κινήθηκε με άνεση μέσα σε ένα setlist που κάλυπτε μεγάλο μέρος της πορείας του, με κομμάτια από το ντεμπούτο "Super Van Vacation" να βρίσκονται δίπλα σε νεότερο υλικό, δημιουργώντας μια φυσική ροή που έδειχνε πόσο συνεκτική παραμένει η ταυτότητα της μπάντας μέσα στα χρόνια.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στην jam ικανότητα της μπάντας να παραλλάσει ελαφρώς τις συνθέσεις της συναυλιακά, με τα τραγούδια να αποκτούν διαφοροποιημένη διάσταση ζωντανά. Κομμάτια που στο στούντιο έχουν ήδη έντονη δυναμική, στη σκηνή μοιάζουν να αποκτούν μεγαλύτερο όγκο, πιο εκτεταμένη διάρκεια, περισσότερη ένταση, με τις κιθάρες να απλώνονται και να προσθέτουν μικρά, απολαυστικά leads, τα ρυθμικά μέρη να γίνονται βαρύτερα και τις μεταβάσεις να αποκτούν σχεδόν αυτοσχεδιαστικό χαρακτήρα.

Τελικά, οι 1000mods έχουν καταφέρει, στο μερίδιο που τους αναλογεί αυτό το επίτευγμα, να μετατρέψουν το heavy rock σε κοινό βίωμα, όντας, πλέον, από τις πιο σταθερές δυνάμεις του ήχου σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Και αν υπάρχουν συγκροτήματα που γράφουν καλά τραγούδια και σχήματα που, πάνω στη σκηνή, μετατρέπουν αυτά τα τραγούδια σε εμπειρία, αυτή η παρέα από το Χιλιομόδι ανήκει, αδιαμφισβήτητα, στην τελευταία κατηγορία.

Φωτογραφίες: Γιώργος Κρίκος