Τα 10 καλύτερα alternative άλμπουμ για το πρώτο μισό του 2026
Η συντακτική ομάδα του Rocking.gr ψηφίζει τους δίσκους που ξεχωρίζουν φέτος
Το πρώτο μισό της χρονιάς που διανύουμε αφήνει ήδη πίσω πολλή και καλή μουσική σε όλο το φάσμα που καλύπτουμε στο Rocking.gr. Η συντακτική ομάδα που καλύπτει το rock, το metal και τον alternative ήχο ψήφισε και το αποτέλεσμα παρουσιάζεται από το site μας σε τρεις αντίστοιχες λίστες.
Κυρίες και κύριοι, αυτοί είναι οι καλύτεροι alternative δίσκοι για το πρώτο μισό του 2026, στο τρίτο από τα τρία άρθρα μας.
Δείτε επίσης:
Tα 10 καλύτερα metal άλμπουμ για το πρώτο μισό του 2026
Τα 10 καλύτερα rock άλμπουμ για το πρώτο μισό του 2026
10. Iceage - For Love Of Grace And The Hereafter
«Οι Iceage επέστρεψαν με ένα άλμπουμ που, μπορεί να μην συγκαταλέγεται απαραίτητα στις κορυφαίες τους στιγμές, σίγουρα όμως αποτελεί μια από τις πιο πλήρεις και απολαυστικές τους κυκλοφορίες. Οι Σκανδιναβοί επανήλθαν με μια συμπαγή και πλήρη κυκλοφορία, η οποία όσο διαρκεί σε κάνει να αισθάνεσαι πως ακούς το πιο παθιασμένο, το πιο θαρραλέο μες την αφέλεια και την ατέλειά του, post-punk που βρήκες φέτος. Ή έστω, το δεύτερο. Οι Iceage βρήκαν λίγη από τη χαμένη τους αστερόσκονη»
Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας πάνω στο εξώφυλλο
9. Puscifer - Normal Isn’t
«Με το comic book "Tales From The Pusciverse" να είναι έτοιμο να κυκλοφορήσει και με το "Normal Isn't" να ακούγεται σαν ένα από τα καλύτερα τους άλμπουμ ως σήμερα, οι Puscifer μοιάζουν να βρίσκονται στην καλύτερη φάση της καριέρας τους. Μαγέψου από το υπέροχο εξώφυλλο και ταξίδεψε στον πολύχρωμο κόσμο ενός άλμπουμ που μοιάζει καλύτερο απ’ ότι νομίζαμε ότι αναλογεί στους Puscifer του 2026. Είπαμε όμως, εδώ έχουμε να κάνουμε με μια σειρά από τις πιο καλοδεχούμενες παραδοξότητες με μια μπάντα που, σίγουρα, δεν ειναι νορμάλ!»
Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας πάνω στο εξώφυλλο
8. Gorillaz - The Mountain
«Η πρώτη επαφή με το πληθωρικό νέο εγχείρημα των Gorillaz, ίσως να αφήσει το ακροατήριο χαμένο στο θεαματικό σύνολο μουσικών αναφορών. Σε πιο προσεκτικές ακροάσεις όμως, ο μαγικός κόσμος που κατοικεί μέσα στο βουνό των Gorillaz, ανοίγει μπροστά μας ένα εντυπωσιακό μουσικό έργο, άξιο θαυμασμού. Οι Gorillaz, κάνουν στη μουσική ακριβώς αυτό που πράττει ένα πετυχημένο animation - αίροντας τους αυστηρούς περιορισμούς που επιβάλλει ο παρωχημένος, ρεαλιστικός κόσμος των ανθρώπων, χρησιμοποιεί τον ανορίοτο χαρακτήρα του φανταστικού χωροχρόνου των μορφών κινουμένου σχεδίου, για να χτίσει κόσμους μαγικούς και να παρουσιάσει παραβολές και υπερβολές που εξηγούν καλύτερα τα συναισθήματά μας, από ότι μπορεί μια ρεαλιστική απεικόνιση».
Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας πάνω στο εξώφυλλο
7. Chalk Hands - The Line That Shapes The Coast Of Us
«Οι Chalk Hands αξιοποιούν κάθε λεπτό του δίσκου για να χτίσουν συνθέσεις που αναπνέουν. Τα κομμάτια δεν περιορίζονται σε καθαρά screamo ξεσπάσματα, αλλά υπάρχει χώρος για μελωδικές παύσεις, ambient στιγμές και κάποιες περίτεχνες κιθαριστικές γραμμές που αναδεικνύουν το πιο τεχνικό, πιο μαθηματικό και φυσικά post-rock υπόβαθρο τους. Αυτός ο δίσκος δεν είναι μόνο μια επιβεβαίωση των δυνατοτήτων της μπάντας, αλλά και μια ολοκληρωμένη εμπειρία που θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα από φίλους των ειδών που προανέφερα. Είναι η ώριμη, πλήρως συνειδητοποιημένη φωνή τους, ένα άλμπουμ που αφήνει έντονα το αποτύπωμά του και στοχεύει κατευθείαν στην καρδιά του είδους.»
Διαβάστε ολόκληρη ην κριτική πατώντας πάνω στο εξώφυλλο
6. Hen Ogledd – Discombobulated
«Δεν είναι τόσο ερώτημα στα μάτια μου η εύρεση μίας μουσικής παράδοσης στην οποία μπορεί να ταξινομηθεί ο δίσκος, αλλά το πώς μπορεί και συνταιριάζει διαφορετικές μουσικές παραδόσεις, χωρίς να καταλήγει ένα καλογυαλισμένο προϊόν. Χωρίς αυτήν την τραχύτητά θα ήταν πιθανώς άλλο ένα "genre-defying" άλμπουμ ενός "genre-bending" συγκροτήματος, έτοιμου να αποθεωθεί για ένα αυτάρεσκο κολλάζ, που παραθέτει πολλά αλλά δεν αποδομεί τίποτα. Τώρα, όμως, ίσως να είναι κάτι παραπάνω. Μπορεί και όχι. Άκουσέ το, τριγύρισε μέσα του, κι αποφάνσου σκαρώνοντας το δικό σου χάρτη.»
Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας πάνω στο εξώφυλλο
5. Backengrillen – Backengrillen
«Οι Backengrillen υπόσχονται «αντιρατσιστικό, αντιφασιστικό, free-form death jazz» και το μονολιθικό τους ντεμπούτο, το παραδίδει στο έπακρο. Η χημεία της σύμπραξης, η σπίθα της δημιουργίας, ο ανανεωτικός αέρας ενός νέου κεφαλαίου στις πορείες των τεσσάρων μουσικών, και κυρίως, η ακόρεστη δίψα για ριζοσπαστική μουσική που φέρει μαζί της ένα φλεγόμενο μήνυμα, είναι ο μετρονόμος της μουσικής του δίσκου. Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα αναζωογοννητικό στην πρωτόλεια, punk σπίθα που ξεσπά όταν μουσικοί τέτοιου βεληνεκούς αφήνουν την φαντασία τους να τους καθοδηγήσει».
Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας πάνω στο εξώφυλλο
4. And Also the Trees - The Devil’s Door
«Το ατμοσφαιρικό, υπνωτικό πέρασμα που ανακαλύπτεις μόλις ανοίξεις το "The Devil's Door", θυμίζει πως κάθε συστατικό αυτής μοναδικής στο χωροχρόνο μπάντας, που είμαστε τυχεροί να βρισκόμαστε στο ίδιο timeline, γράφουν ιστορία όχι λόγω της περιοδείας και συνεργασίας τους με τους The Cure πριν 40 χρόνια, όχι επειδή κάποιοι λικνίζονται με κάποιες μελωδίες τους στα goth clubs, όχι εξαιτίας ορισμένων δίσκων που πάντα θα εμφανίζονται σε darkwave λίστες, αλλά γιατί η ουσία της βρίσκεται σε κάθε βήμα, σε κάθε στάση, σε κάθε ιστορία και κάθε σιωπή που δημιουργεί ανά πάσα στιγμή - και θα έπρεπε να ξέρουμε ήδη πόσο σημαντική είναι η σιωπή ανάμεσα στα Δέντρα»
Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας πάνω στο εξώφυλλο
3. Cardinals - Masquerade
«Οι Cardinals γράφουν κομμάτια που διηγούνται ιστορίες σε έναν χαοτικό κόσμο που κινείται γρηγορότερα από όσο καταναλώνει. Αφηγούνται προβληματισμούς και πάθη με τρόπο σύγχρονο, αλλά και σεβαστικό προς μια γενεαλογία και παράδοση, τοπική και μη. Το "Masquerade", είναι ένα ντεμπούτο που κάνει όσο κρότο απαιτείται για να τραβήξει την προσοχή, ενώ στρέφει το βλέμμα στα ενδότερα. Όπως στο φανταστικό του εξώφυλλο».
Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας πάνω στο εξώφυλλο
2. Modern Woman - Johhny’s Dreamworld
«Πέρα απ’ τις αναφορές, όμως, το κλείσιμο του ματιού, και την «εγκυκλοπαιδική» γνώση που φαίνεται να υπάρχει στο χώνεμα πολλών διαφορετικών καλλιτεχνών, το "Johnny’s Dreamworld" κερδίζει στα κομμάτια και την αστείρευτη ενέργειά τους. Ακόμη και τα ήρεμα τραγούδια, περιελίσσονται και σκάνε απροσδόκητα στα χέρια σου ή κρύβουν μία horror πλοκή με το freak folk βιολί του Denyer να αστράφτει δαιμόνια, σαν λεπίδι που εφορμά. Παιδιά της post-Brexit εποχής, οι Modern Woman εμπνέονται και συμπλέουν με την Windmill παράδοση, με μία κολλεγιακή, χίπικη ερμηνεία της punk με σαξόφωνα χωρίς να γίνονται κομμάτι του κύματος, μεταβολίζοντας ωστόσο το λεξιλόγιό του. Καταλήγουν, έτσι, σε μία κεραυνική πρώτη κυκλοφορία, που δεν παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά, χωρίς όμως να ρέπει και προς τον edgy νιχιλισμό και την ισοπέδωση».
Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας πάνω στο εξώφυλλο
1. Station Model Violence - Station Model VIolence
«Οι Station Model Violence με το ντεμπούτο τους επιτυγχάνουν μια από αυτές τις μικρές νίκες που έτσι και τις γευτείς δύσκολα τις ξεχνάς. Το σύγχρονο post-punk δεν τους έχει ανάγκη, και μάλλον και η μπάντα αδιαφορεί για τις εξελίξεις του. Η μικρή τους εξέγερση, πνίγεται κάτω από το αστικό τοπίο και ένα ατελείωτο φάσμα μουσικής παραγωγής, έτσι όμως και γίνεις μέρος της, σου παρέχει στέγη για αποτυχημένες προσδοκίες, προδομένες σχέσεις, σου προσφέρει τροφή ενάντια στην παραίτηση, και κυρίως σκιαγραφεί μια ελπίδα διστακτική, ευάλωτη, που ανθίζει κάτω από τη μονοτονία του ομογενούς».
Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας πάνω στο εξώφυλλο
