Cardinals

Ορμώμενοι από το Cork της Ιρλανδίας, οι Cardinals έχουν φροντίσει να κάνουν αρκετό ντόρο πρωτού καν κυκλοφορήσουν τον πρώτο τους δίσκο. Το alt-rock σχήμα που εκτιμά ισόποσα το gothic rock και την ιρλανδική φολκ, είχε κάνει αίσθηση εδώ και καιρό. Πριν δύο χρόνια, ο Ιρλανδός μας, παραμιλούσε για το ομώνυμο πρώτο EP τους. Έκτοτε, το νέο αγαπημένο σχήμα του Grian Chatten των Fontaines D.C., δήλωσε πως το «κανονικό» του ντεμπούτο, θα έχει στόφα κλασικού. Ιρλανδική υπερηφάνεια.

Το "Masquerade" προλογίστηκε από μια σειρά singles, που έδειχναν το εύρος και τον πλουραλισμο του ηχητικού οράματος των Cardinals. Παράλληλα, σε μια κρίσιμη κατ’ εμέ, λεπτομέρεια, σε editorial του ΝΜΕ πριν κανά μήνα, οι Ιρλανδοί όταν ζητήθηκαν να φτιάξουν μια playlist για μπαρ, έστρεψαν το βλέμμα προς το βαθύ παρελθόν. Αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό με την «κρισιμότητα» του παρόντος που αναδύεται από την ενέργεια των 10 κομματιών του άλμπουμ, καθιστά την ηχητική προσέγγιση των Cardinals ως πλήρη περιεχομένου, έτοιμη προς εμβάθυνση.

Το σχήμα βασίζεται στον δυισμό κιθάρας - ακορντεόν, τα οποία σε συνδυασμό με τα ελεγειακά φωνητικά και την πανταχού παρούσα μελαγχολία, δένουν άψογα χάρη σε μια εντυπωσιακή παραγωγή. Πράγματι, ο τρόπος που όλα ακούγονται τόσο ζωντανά στη μείξη, από το ταμπούρο μέχρι τις μπασογραμμές που προεξέχουν ως ουλές, και από τον κιθαριστικό τόνο μέχρι ένα υπέροχο, αλά Pixies ή Oasis σχεδόν, πανταχού παρόντα θόρυβο, κάνουν το αίμα να βράζει. Όσον αφορά τις κιθάρες, μοιάζουν να χρωστάνε πολλά στον Daniel Ash και τον Robert Smith, στους Replacements, τους Echo & The Bunnymen, τους The Smiths, στους Ιρλανδούς προπάτορες Virgin Prunes και Pogues και φυσικά στους σύγχρονους ήρωές τους, τους The Murder Capital και τους προαναφερθέντες Fontaines D.C. Αν θέλετε μάλιστα ένα hot take, ο «σύγχρονος» τρόπος που οι Cardinals προσεγγίσουν τις μεγάλες τους αγάπες, αναμειγνύοντάς τες σε ένα γοτθικό κοκτέηλ, τραβά μια διεστραμμένη παράλληλη γραμμή με τους Creeper, και ας απέχουν ηχητικά.

Το ζήτημα όμως με το "Masquerade", είναι ο αέρας φρεσκάδας και ταυτόχρονα εμπειρίας που εμπνέει στα 34 λεπτά του. Οι Cardinals ηχογραφούν ως βετεράνοι που μπορούν να σκαρώσουν ένα ξέσπασμα, μια γέφυρα ή ένα ρεφραίν με χαρακτηριστική άνεση, δίχως να θυσιάζουν την ταυτότητά τους. Το εναρκτήριο "She Makes Me Real", με τον σχεδόν ερωτικά τελετουργικό του ρυθμό, αποτελεί την ιδανική δήλωση γνωριμίας. Ταυτόχρονα, ορίζει εν πολλοίς την αισθητική του δίσκου. Μεγάλο μέρος των συνθέσεων κινείται σε αυτή την ημι-μπαλαντοειδή τροχιά, διατηρώντας μια φεστιβιστική χροιά, όπως στο "St. Agnes" που «συνομιλεί» με τον Kevin Barry, ή το μπολέρο σε slow-motion, που είναι η ομότιτλη σύνθεση.

Παράλληλα, οι Cardinals κυρίως με την ευθύτητα των στίχων και των ερμηνειών, διατηρούν αυτό τον folk/punk γειωμένο αέρα που προσεγγίζει το παρόν ως ευάλωτο μέρος του. Και εάν, το πρώτο μέρος του άλμπουμ κινείται σε υπέρ του δέοντος ομοιόμορφα μοτίβα, η κροτίδα του "Anhedonia" θα σε κάνει να ψάξεις για το Jameson στην κάβα σου. Κάπου εκεί, ο διακόπτης γυρίζει, κοφτά riff και ακορντεόν παίρνουν φωτιά, τα μεγάλα κομμάτια επιβάλλονται των ακροάσεων. Το "Barbed Wire" βάζει υποψηφιότητα για τραγούδι της χρονιάς, ενώ το "The Burning Of Cork", είναι εμποτισμένο στο DNA των Ιρλανδών προλετάριων, της μάχης τους για ανεξαρτησία και της διαχρονικής τους αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό. Ένα αξεπέραστο, δίλεπτο διεθνιστικό μανιφέστο ενάντια στην αποικιοκρατία.

Νωρίτερα, το "Big Empty Heart" ξεδιπλώνει το μουντό ιρλανδικό gothic αψεγάδιαστα, χάρη στην επιμονή των Cardinals για βραχύβιες συνθέσεις αλλά και στίχους που λειτουργούν ως κάδρα, όχι ασαφή πλαίσια. Σε μια εποχή που η χώρα αυτή μουσικά φαίνεται πως μας χαρίζει τακτικά απρόσμενα μεγάλους μουσικούς και δίσκους, οι Cardinals, μπορεί να νιώθεις πως παρασέρνονται εν μέρει από αυτό το νέο ιρλανδικό κύμα, αλλά πατούν στη Γη με θράσος, ατέλειες, και κυρίως μια αίσθηση δίψας, ότι οι δυνατότητές τους είναι πολύ μεγαλύτερες, ότι η άποψή τους διεκδικεί το χώρο που της αναλογεί.

Το φινάλε του δίσκου με το "As I Breathe", ρίχνει την ένταση, φέρνει αυτή τη folk αφηγηματική εξιστόρηση στο προσκήνιο. Οι Cardinals γράφουν κομμάτια που διηγούνται ιστορίες σε έναν χαοτικό κόσμο που κινείται γρηγορότερα από όσο καταναλώνει. Αφηγούνται προβληματισμούς και πάθη με τρόπο σύγχρονο, αλλά και σεβαστικό προς μια γενεαλογία και παράδοση, τοπική και μη. Το "Masquerade", είναι ένα ντεμπούτο που κάνει όσο κρότο απαιτείται για να τραβήξει την προσοχή, ενώ στρέφει το βλέμμα στα ενδότερα. Όπως στο φανταστικό του εξώφυλλο.

Bandcamp