Σχετικός με λασπώδη metal παρακλάδια και ό,τι κάνει θόρυβο στο rock. Προσαρμόζεται εύκολα σε πειραματικά και προοδευτικά περιβάλλοντα. Διακατέχεται από νευρωτικά κίνητρα και κύκνεια πρότυπα. Αγαπάει...
Chalk Hands
The Line That Shapes The Coast Of Us
Από την ένταση στην ατμόσφαιρα, η νέα κορύφωση του Brighton screamo
Μετά το "Don't Think About Death", οι Chalk Hands επιστρέφουν με ένα δίσκο που δείχνει την μπάντα πιο σίγουρη, πιο εστιασμένη και πιο ακριβή στην αφήγηση των συναισθημάτων της. Αν το ντεμπούτο τους έδειχνε τη δύναμη του καθαρού screamo τους, το νέο άλμπουμ αποκαλύπτει μια μπάντα που ξέρει πώς να χειριστεί τη δυναμική, την ένταση και τις σιωπές με αξιοθαύμαστη ωριμότητα.
Από το ξεκίνημα με το "Ember Lane", ο δίσκος στήνει μια ατμόσφαιρα που συνδυάζει shoegaze υφές με post-hardcore εκρήξεις. Οι κιθάρες απλώνονται, οι ντράμερ Gary Marsden χώνει απίστευτα γεμίσματα και οι σπαρακτικές φωνητικές ερμηνείες φέρνουν έναν αέρα απόγνωσης, αλλά και αλήθειας. Ακολουθώντας κομμάτια όπως το "Pauvre De Moi" και το "Breaking Waves", ο δίσκος εναλλάσσει αβίαστα την ένταση με την ηρεμία, δημιουργώντας ένα ταξίδι που συγκινεί και προκαλεί.
Οι Chalk Hands αξιοποιούν κάθε λεπτό του δίσκου για να χτίσουν συνθέσεις που αναπνέουν. Τα κομμάτια δεν περιορίζονται σε καθαρά screamo ξεσπάσματα, αλλά υπάρχει χώρος για μελωδικές παύσεις, ambient στιγμές και κάποιες περίτεχνες κιθαριστικές γραμμές που αναδεικνύουν το πιο τεχνικό, πιο μαθηματικό και φυσικά post-rock υπόβαθρο τους. Εντύπωση μου έκαναν κομμάτια όπως το "Your Skin Is Gold", όπου η πολυρυθμία και τα φωνητικά από πολλούς μαζί δημιουργούν μια κορύφωση που σου κάθεται, ενώ το κλείσιμο με το "Sleep Tapes" προσφέρει μια ήσυχη, συγκινητική ανάπαυλα, σαν ερωτηματική λυρική υπόμνηση για την ανθρώπινη αβεβαιότητα. Άσε σου λέω, ξεφεύγει ρε.
Το "The Line That Shapes the Coast Οf Us" λοιπόν δεν έχει απλώς στιγμές έντασης, αν το χαρείς κι αν του αφιερώσεις σωστές ακροάσεις καταλαβαίνεις ότι η πραγματική του δύναμη βρίσκεται στην αντίθεση ανάμεσα σε σκληρές εκρήξεις και ευαίσθητες, μελαγχολικές παύσεις. Οι Chalk Hands παίζουν με το συναίσθημα του ακροατή, οδηγώντας τον από την απόγνωση στην ελπίδα και πίσω, σε ένα ταξίδι που διατηρεί την ακεραιότητά του από την αρχή ως το τέλος. Νταξει, δεν είναι μάγοι, αλλά η δυναμική και τα σκαμπανεβάσματα στους ρυθμούς και την ένταση είναι τόσο σωστά ενορχηστρωμένα που προσωπικά τα απολαμβάνω.
Αυτός ο δίσκος δεν είναι μόνο μια επιβεβαίωση των δυνατοτήτων της μπάντας, αλλά και μια ολοκληρωμένη εμπειρία που θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα από φίλους των ειδών που προανέφερα. Είναι η ώριμη, πλήρως συνειδητοποιημένη φωνή τους, ένα άλμπουμ που αφήνει έντονα το αποτύπωμά του και στοχεύει κατευθείαν στην καρδιά του είδους. Ένα εξαιρετικά παραγωγικό είδος (τα προηγούμενα έτη) που για πρώτο τρίμηνο χρονιάς (φέτος) δεν έχω εντοπίσει άλλα τόσο καλά!
Bandcamp
