Shearling

Οι Shearling από την California θα μπορούσαν, χωρίς πολλά-πολλά, να έχουν κυκλοφορήσει τον σπουδαιότερο experimental rock δίσκο του 2025 με το "Motherfucker, I Am Both: Amen And Hallelujah", - το έχουν άλλωστε ξανακάνει ως Sprain - όμως το άλμπουμ αυτό ήταν ίσως λίγο πιο αχαλίνωτο απ’ όσο θα του έπρεπε. Κι ενώ μας έχουν υποσχεθεί έναν (με τα δικά τους λόγια) αδελφικό δίσκο, στο παρόν κυκλοφορούν ένα EP 33 λεπτών που παρουσιάζει, εκ πρώτης όψεως, μια μερική απομάκρυνση από το δυνατό, θορυβώδες τους στυλ προς κάτι πιο δομημένο και μελωδικό.

Στο "Don't Look At Me The Way A Dog Might Look At Your Leg" λοιπόν, τα ηνία παίρνουν οι πιο ακουστικές ενορχηστρώσεις και μια πιο προσεκτική σπουδή πάνω στην avant-folk και σε δομές κανονικών τραγουδιών. Αυτό γίνεται περισσότερο εμφανές σε τραγούδια όπως το "Believe Me", εκεί που πραγματικά μπορείς μέχρι και να τραγουδήσεις το ρεφρέν ή να μουρμουρισεις την μελωδία του πιάνου. Τίποτα εδώ δεν θυμίζει πειραματικό rock· περισσότερο μοιάζει σαν να βρισκόμαστε στο βασίλειο του Nick Cave, ή σε κάποια μπαλάντα που ξεπετάχτηκε μέσα από τα δύο πρώτα άλμπουμ των Crippled Black Phoenix.

Αντίστοιχη εντύπωση προκαλεί και το εναρκτήριο "Three Pebbles (Saltlick)" τουλάχιστον ως το πρώτο μισό του. Διότι στο δεύτερο μισό, θόρυβοι (στατικός θόρυβος, ηλεκτρικές παρεμβολές κλπ) κάνουν την εμφάνιση τους και μαζί τους η "ενοχλητική" στιχουργική του ηγέτη της μπάντας Alexander Kent κι αυτή η πανταχού παρούσα αίσθηση ότι κάθε δουλειά που συνυπογράφει είναι σαν να φέρνει στο φως πράγματα απολύτως ιδιωτικά και ανομολόγητα. Σε αυτό το σημείο, φαντάζομαι πως όσοι γνωρίζουν τον Kent καταλαβαίνουν πως η αίσθηση του ότι κοιτάς μέσα από την κλειδαρότρυπα, είναι μέρος της Shearling εμπειρίας. Οι συντηρητικοί ας μείνουν μακριά.

Ο εξομολογητικός τόνος κορυφώνεται στα "Surely You Know By Now" και "Young Man In Idaho". Εδώ βρισκόμαστε σε σχεδόν spoken word πεδία, με την αραιή μουσική απλώς να συνοδεύει και να υποστηρίζει το νοσηρό crooning του Kent, ενώ μοιράζεται μαζί μας ιστορίες ενοχών και σεξουαλικότητας - δύο από τα αγαπημένα του θέματα. Αυτά τα δύο track είναι οριακά αδιάφορα και, κατά την γνώμη μου, δεν προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό στο EP. Δεν μπορώ όμως να πω το ίδιο για το 12λεπτο "Your Reward", μια συγκλονιστική σύνθεση που συγκαταλέγεται στις καλύτερες που άκουσα μέσα στο 2026. Το βασικό θέμα παιγμένο από το τσέλο είναι ταυτόχρονα ανατατικό και θρηνητικό. Γύρω του, η μπάντα ξετυλίγει μάλλον post-rock τεχνοτροπίες, και όλα αυτά αποτελούν την ιδανική πλατφόρμα για την βιβλικών διαστάσεων φιλοσοφική αλληγορία που οικοδομεί περίτεχνα ο Kent. Πρόκειται για έπος σπάνιας ομορφιάς.

Το "Don't Look At Me…" προσφέρει μια νέα γωνία θέασης των καλλιτεχνικών δυνατοτήτων των Shearling. Στην ερώτηση αν τους πάει το ακουστικό folk στυλ: τους πάει πολύ περισσότερο απ' όσο θα πίστευε κανείς, σε στιγμές μάλιστα ακούγονται πραγματικά μεγαλειώδεις. Όμως το noise στοιχείο είναι απαραίτητο για το ηχητικό τους σύμπαν και μπορούμε μόνο να ευχηθούμε ότι όλα τα επιμέρους θα μπορέσουν να συνδυαστούν ιδανικά στις επόμενες δουλειές τους. Προσωπικά θα συνεχίσω να είμαι αυστηρός μαζί τους διότι περιμένω πολλά από τους Shearling, όπως και θα συνεχίσω να πιστεύω ότι πρόκειται για μια από τις πιο ελπιδοφόρες και χαρισματικές πειραματικές μπάντες αυτής της γενιάς.

Bandcamp