Puscifer

Η πορεία των Puscifer έχει κάτι το παράδοξο: ενώ ξεκίνησαν ως το μικρό, το πιο "ασήμαντο" project του Maynard James Keenan - εκείνο το οποίο λειτουργούσε ως δημιουργική πλατφόρμα πειραματισμού αλλά και χαβαλέ - με το πέρασμα του χρόνου όλο και σοβάρευε/καλυτέρευε. Έχοντας πρότερα δημιουργήσει τουλάχιστον ένα σπουδαίο άλμπουμ ("Conditions Of My Parole"), οι Puscifer μπήκαν στα ‘20s με το "Existential Reckoning", την πιο σφιχτή τους δουλειά. Στο Rockwave του 2023, η ομάδα μας είδε μια συγκροτηματάρα που μπορεί να διαχειριστεί στάδια. Και σήμερα, επιστρέφοντας με ένα ακόμα καλύτερο και πιο συμπαγές άλμπουμ, έχει γίνει πια ξεκάθαρο ότι οι Puscifer δεν είναι πια καθόλου μικροί ή ασήμαντοι.

Το "Normal Isn’t" χρησιμοποιεί μπόλικο από το ηλεκτρονικό περίβλημα του προκατόχου του, αποτελεί όμως συνολικά ένα πιο κιθαριστικό άλμπουμ. Σκοπός του Keenan ήταν να αναδείξει τις post-punk και gothic επιρροές του ("από εκεί που προέρχομαι" όπως λέει) και να συνδυάσει τα ηλεκτρονικά στοιχεία με σκοτεινότερες αποχρώσεις. Ακούγοντας το άλμπουμ, διαπιστώνεις πως η πρόθεση αυτή είναι και αισθητή κι επιτυχημένη. Τεράστιο ρόλο σε αυτό βέβαια παίζουν τόσο ο μάγος Mat Mitchell - ο άνθρωπος που σκαρφίζεται τα πιο κατάλληλα κιθαριστικά μέρη και ήχους - όσο και η απόκοσμη Carina Round που συγκροτεί με τον Keenan ένα φοβερό φωνητικό δίδυμο.

Το industrial rock των Nine Inch Nails είναι (όπως πάντα) φανερό στην άποψη των Puscifer σε τραγούδια όπως το ομώνυμο ή το σκοτεινό "Public Stoning". Όμως η μπάντα στοχεύει στην καρδιά του σκότους, όπως έγινε φανερό και στο πρώτο single "Self Evident". Πέραν την δικής τους δημιουργικής σφραγίδας και των φανταστικών εναλλαγών στο low end μέρος της μουσικής τους, άλλοτε με synthesized κι άλλοτε με οργανικά μπάσα, οι Puscifer εκμεταλλεύονται ένα δυνατό δίκτυο συνεργατών. Gunnar Olsen, Sarah Jones και Danny Carey εναλλάσσονται στα τύμπανα, Greg Edwards κι ο τεράστιος Tony Levin στο μπάσο. Η παρουσία του Levin στο ομώνυμο και το "Seven One" φέρνει αναπόφευκτα μια art rock φινέτσα.

Όμως φτάνοντας στο δεύτερο μισό του άλμπουμ, εκεί που θα συναντήσουμε διαδοχικά τα "Mantastic", "Pendulum" και "ImpetuoUs", θα βιώσουμε και τις κορυφές του. Θα γευτούμε τις gothic ατμόσφαιρες, εξαίσια synths και μια cyberpunk αισθητική που ηχεί συναρπαστική. Όλοι ξέρουμε πόσο σπουδαίος τραγουδιστής είναι ο Keenan. Κι όμως, στην παραπάνω άτυπη τριλογία ηχεί πιο φρέσκος απ’ ότι εδώ και αρκετά χρόνια, δημιουργικός, αεικίνητος και απρόβλεπτος. Ακούγεται πολύ ορεξάτος - κι αυτό νομίζω λέει πολλά για την ίδια την ποιότητα του όλου εγχειρήματος. Ακούς την αλά Sisters Of Mercy ρεφρενάρα του "Pendulum" και το νιώθεις: ο Maynard περνάει καλά, κι ο άτιμος είναι αγέραστος.

Με το "ImpetuoUs" να χτίζει την απόλυτη κορυφή του άλμπουμ, μουσικά και στιχουργικά, ένα μεγάλο μέρος του "επαναστατικού" μηνύματος των Puscifer έχει εκφραστεί. Είναι μια επανάσταση ελεύθερης σκέψης και ανοιχτών οριζόντων (few, if anyone, will see the world through your eyes) και το "Normal Isn’t" το μανιφέστο της. Λίγο δυστοπικό, λίγο σατιρικό, λίγο ποιητικό και λίγο αναρχικό, πρόκειται για ένα θαυμάσιο alternative rock άλμπουμ, σε ισορροπία, σε παραγωγή και (κυρίως) σε συνθέσεις. Ακόμα κι αν δύο-τρία από τα έντεκα τραγούδια, στέκονται ένα κλικ πιο κάτω.

Με το comic book "Tales From The Pusciverse" να είναι έτοιμο να κυκλοφορήσει και με το "Normal Isn't" να ακούγεται σαν ένα από τα καλύτερα τους άλμπουμ ως σήμερα, οι Puscifer μοιάζουν να βρίσκονται στην καλύτερη φάση της καριέρας τους. Μαγέψου από το υπέροχο εξώφυλλο και ταξίδεψε στον πολύχρωμο κόσμο ενός άλμπουμ που μοιάζει καλύτερο απ’ ότι νομίζαμε ότι αναλογεί στους Puscifer του 2026. Είπαμε όμως, εδώ έχουμε να κάνουμε με μια σειρά από τις πιο καλοδεχούμενες παραδοξότητες με μια μπάντα που, σίγουρα, δεν ειναι νορμάλ!

Pre-order