Hypno5e

Στη Γαλλία λένε "trame noire" το δίκτυο περιοχών που σχεδιάζεται ώστε να διατηρείται το σκοτάδι της νύχτας και να επιβιώνουν τα νυχτόβια είδη. Ο Emmanuel Jessua το ανακάλυψε στο νησί της Ρεϊνιόν, σε ένα αστεροσκοπείο, μιλώντας με έναν επιστήμονα που το μελετούσε. Για μια μπάντα που από την αρχή της κτίζει τα άλμπουμ της πάνω στο σκοτάδι, από τη λίμνη Tauca ως τον "Sheol", η σύμπτωση είναι σχεδόν υπερβολικά ταιριαστή. Αυτή τη φορά το σκοτάδι είναι το θέμα. Ένας άνθρωπος, μία νύχτα και ένα τραύμα που ανεβαίνει στην επιφάνεια με κάθε φτερούγισμα εντόμου και κάθε αλλαγή θερμοκρασίας.

Όποιος διάβασε τα όσα ορθά είχε γράψει ο Αντώνης Καλαμούτσος για το "Sheol" θυμάται τον βασικό μας ενδοιασμό: ένα εξαιρετικό υλικό που ξεχείλιζε, 65 λεπτά μαξιμαλισμού χωρίς αρκετά σημεία εστίασης. Το "Trame Noire" μοιάζει με απάντηση σε αυτή ακριβώς την παρατήρηση. Τα 39 λεπτά και τα πέντε κομμάτια, με το μικρότερο να φτάνει τα πέντε λεπτά και το μεγαλύτερο τα δέκα μοιάζει με επιλογή σκηνοθέτη που ξέρει πια τι να αφήσει εκτός κάδρου. Τα samples περιορίστηκαν για να μείνει στο προσκήνιο η φωνή ενός και μοναδικού χαρακτήρα, ενώ η παραγωγή γύρισε προς πιο ζεστές, οργανικές υφές με βλέμμα στο ψυχεδελικό rock των '70s και λιγότερο στο τεχνικό metal.

Η μουσική δεν χάνει την ανάσα της, και το "Lost Fires" το δείχνει από την πρώτη στιγμή. Ανοίγει με μια στοχαστική εισαγωγή από πλήκτρα και μετά αφήνει τη φωνή του Jessua να μπει μπροστά από κιθάρες πολύ πιο βαριές απ' όσο υπόσχεται η αρχή. Η αρχή του δίσκου κυλά πάνω στην ίδια αντίθεση που όριζε πάντα την ταυτότητα των Hypno5e. Το ήρεμο και το βίαιο ανήκουν στο ίδιο ρεύμα και οι εναλλαγές είναι οργανικές. Τα κομμάτια ενώνονται σαν ένα συνεχές νήμα, με την ατμοσφαιρική γοητεία να αποτελεί τον κοινό παρονομαστή.

Το κεντρικό σημείο είναι το "Molecular Angel",η συντομότερη σύνθεση του άλμπουμ. Η ίδια η μπάντα το περιγράφει ως τη στροφή της πορείας, τη στιγμή που η μετάλλαξη του χώρου γύρω από τον ήρωα δίνει τη θέση της στην εσωτερική του μεταμόρφωση.

Το "Trame Noire" είναι ο πρώτος δίσκος που γράφτηκε ολόκληρος από την τωρινή τετράδα, με τον Jonathan Maurois στην κιθάρα, τον Charles Villanueva στο μπάσο και τον Pierre Rettien στα τύμπανα δίπλα στον Jessua. Δηλώνουν ότι όλοι είχαν λόγο στις αποφάσεις και στις δομές, και το αποτέλεσμα τους δικαιώνει. Ακόμα και το εξώφυλλο, ένα ανεπεξέργαστο σκίτσο του πατέρα του Jessua, του Thierry, δείχνει μια μπάντα που αποφάσισε να είναι πιο ανθρώπινη χωρίς να χάσει τη μεγαλεπίβολη φιλοδοξία της.

Κι αν σαν σύνολο είναι αναμφίβολα πιο μαζεμένο από το "Sheol", δεν παύει να απέχει πολύ απο το να χαρακτηριστεί προσβάσιμο. Τα σημεία οικειότητας είναι εδώ, από τις δυσαρμονικές κιθάρες μέχρι τα κοφτά, συγχρονισμένα riffs που έχουν γίνει σήμα κατατεθέν. Στην εποχή της συλλογικής διάσπασης προσοχής, απαιτεί εμφατικά την προσοχή και την προσήλωση, αποκαλύπτοντας ιδέες και αρετές μέσα από την επανάληψη και την οικειοποίηση των ήχων του.

Οι Hypno5e δεν προσπάθησαν να επαναλάβουν το "A Distant (Dark) Source" ούτε να επισκευάσουν το "Sheol". Έγραψαν έναν δίσκο που δεν μοιάζει με κανέναν από τους δύο και, ταυτόχρονα, δεν θα μπορούσε να έχει υπογραφεί από κανέναν άλλον. Το "Trame Noire" είναι μια εξαιρετική δουλειά, μια ακόμα απόδειξη ότι αυτή η μπάντα, είκοσι τρία χρόνια μετά το ξεκίνημά της, παραμένει μοναδική στο είδος της και στο ύφος της.