Gluecifer

Οι Gluecifer είναι η rock μπαντάρα από τη Νορβηγία που πιθανότατα δεν έχεις ακούσει ποτέ, εκτός αν άκουγες από αυτά στα late 90s - early 00s. Και πολύ λογικά θα πω, γιατί έχουν να κυκλοφορήσουν δίσκο από τότε, ενώ το είχαν διαλύσει κιόλας για πάνω από μια δεκαετία. Παρόλα αυτά έχω να πω ότι πρώτον δεν έχουν κυκλοφορήσει τίποτα μέτριο, δεύτερον τα "Basement Apes" και "Automatic Thrill" είναι φοβερά άλμπουμ και τρίτο έχουν το attitude που θα κερδίσει οποιοδήποτε αποφασίσει να ασχοληθεί μαζί τους (αρκεί να γουστάρει με rockιές).

Η δισκογραφική επιστροφή τους δεν ήρθε ακριβώς από το πουθενά, ελπίζαμε σε δαύτην τα τελευταία χρόνια, που είναι πάλι ενεργοί, (συλλογές με b-sides και τέτοια το μόνο που καταφέρνουν είναι να δίνουν ελπίδες για κανονικό δίσκο). Παρόλα αυτά μόλις πήρα χαμπάρι ότι όντως θα έχουμε καινούργια δουλειά τους, ένιωσα και έκπληξη και, φυσικά, σοβαρή ανυπομονησία.

Το πρώτο single που κυκλοφόρησε, "The Idiot", έθεσε τον τόνο και ταυτόχρονα έβαλε τον πήχη ψηλά. Βγαλμένο από κάποιο κρυφό συρτάρι του Lemmy, rock ‘n roll στα καλύτερα του. Με hard rock δύναμη και πάνκικο τσαμπουκά, σε πιάνει με τη μία απ’ το λαιμό. Το θέμα τώρα ήταν πως θα πήγαινε το υπόλοιπο άλμπουμ. Και, μα τους kings of rock’n’roll, το "Same Drug New High" τα σπάει! Έχει όλη αυτή την ενέργεια που γουστάρω πολύ σε όλη τη δισκογραφία τους, τα ανεβαστικά riff, uptempo και fast paced lyrics, χύμα αλητεία αλλά και ιδέες. Ιδέες ρε φίλε! Μουσική που στηρίζεται στο τί γράψανε και όχι στο πώς θα ξεχωρίσουν!

Ένα μικρό διαολάκι πίσω από τον ώμο μου ψιθυρίζει ενοχλητικά «τί καινούργιο φέρνει το 2026 στον ήχο των Gluecifer, που θα με κάνει να βάλω αυτό το δισκάκι κι όχι το "Basement Apes" ή κάποιο άλλο τους;» Ωραία, πρώτα απ' όλα ναι, αν δεν έχεις ακούσει κανένα προηγούμενο άλμπουμ, σε προτρέπω άμεσα να πιάσεις τα δύο τελευταία πριν το break τους. Αξίζουν και δε γίνεται να μην καραγουστάρεις. Αν από την άλλη έχεις ήδη λιώσει κομματάρες όπως "Easy Living", "I Got A War", "Automatic Thrill", "Put Me On A Plate"και το υπεργαμάτο "Reversed", το comeback τους θα σου δώσει ακριβώς αυτό που ήθελες, ΚΙ ΑΛΛΑ ΓΑΜΑΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ!

Δηλαδή το χορευτικό κλίμα του ομώνυμου, τα ξυλίκια του, γνωστού, "Armada", η punk διάθεση του "I’m Ready", το καθαρό rock ‘n roll του "1996" (στιχάρα το cause I’m broke and you're broken), η μπασαδούρα και το AC DC groove του "Made In The Morning", το τρομερό και φτιαγμένο για pit "Mind Control", ή το γκαραζάδικο "Another Night, Another City" δεν έχω ιδέα πως θα αφήσουν οποίο δηλώνει ροκάς ανικανοποίητο! Βασικά δεν υπολείπεται πουθενά το άλμπουμ, έχει και σούπερ ήχο, όπως είχαν και στα zeros ε, και ξεχωριστό εξώφυλλο με τον τσαμπουκαλεμένο κόκορα, και στιχάκια που κολλάνε!

Τούμπανο δίσκος, τούμπανο μπάντα, τούμπανο επιστροφή! Το μόνο που δεν είναι τούμπανο είναι που δεν έχει Ελλάδα η περιοδεία που ανακοίνωσαν. Οι kings of rock’n’roll είναι εδώ m8s!