Από την πιο συγκινητική μελωδία έως τον πιο ενοχλητικό θόρυβο, πιστεύει βαθύτατα στην θεραπευτική ιδιότητα της μουσικής ως βιωμένη εμπειρία. Έχει αφιερώσει όλο τον ελεύθερο της χρόνο στο να ανακαλύπτει...
Slut Intent
Slutworld
H Μινεσότα, ο όρος «τσούλα» και το hardcore ως σημεία αντίστασης με ένα συνταρακτικό ντεμπούτο
Ας ξεκαθαρίσουμε προτού μπούμε στη μουσική ουσία του κειμένου, πως αν ο αναγνώστης του υποστηρίζει με οποιοδήποτε τρόπο την ύπαρξη του ICE και συναφών δομών ανά τον κόσμο, δεν έχει απολύτως καμία δουλεία να διαβάσει τις παρακάτω γραμμές καθώς πρώτον, θα εκνευριστεί και δεύτερον, το ίδιο το κείμενο δεν τον θέλει. Τις στιγμές που γράφεται αυτό το κείμενο, πολλά στραβά έχουν βρει τον κόσμο και μεταξύ αυτών, στην πολιτεία της Μινεσότα των ΗΠΑ, παρά τη σθεναρή αντίσταση των πολιτών, η ICE σκοτώνει κόσμο εν ψυχρώ και συλλαμβάνει ανθρώπους που ζουν τη ζωή τους.
Όπως είπαμε οι πολίτες αντιστέκονται, πράγμα που υποδηλώνεται και από τις μαζικές διαμαρτυρίες και απεργίες στην περιοχή. Το κλίμα όμως στη Μινεάπολις ήταν ανέκαθεν κάπως πιο αντιστασιακό. Σε τέτοιες πόλεις και πολιτείες, είναι λογικό επόμενο η μουσική σκηνή να ανθίζει εκφράζοντας την καταπίεση και το αίσθημα του δικαίου. Οι Slut Intent, μια μπάντα απαρτιζόμενη από θηλυκότητες και με αυτοσκοπό την επίθεση σε κάθε τι που ορίζει επικυριαρχικά τα πρέπει μιας νοοτροπίας και νουθεσίας ξεπερασμένης και ιδιαίτερα προβληματικής για την αυτοδιάθεση, αποτελούν τρανό παράδειγμα τέτοιας αντιστασιακής στάσης και μουσικής. Δημιουργημένες λιγότερο από δύο χρόνια πριν, έκαναν αίσθηση με το κομμάτι "Peppa Pig" και δεν άργησαν να προχωρήσουν και στην κυκλοφορία ολοκληρωμένου δίσκου με την ανατολή της χρονιάς.
Το "Slutworld" λοιπόν εκτείνεται σε δύο άξονες: αυτόν του φεμινισμού που γνωρίζει πολύ καλά τι αποζητά και γελά στα μούτρα όσων θεωρούν το φεμινισμό το πρόβλημα αυτού του κόσμου, και αυτό την ασύδοτης κι αισχρής κοινωνικής προδοσίας στην οποία υπόκεινται οι υπάρξεις και τα σώματά μας καθημερινά. Το "Slut Internet" άλλωστε δεν θέλει και πολύ να τα τινάξει στον αέρα τα λάθος αφηγήματα που συνοδεύουν αυτές τις προδοσίες (και εκτιμάται και το παιχνίδι λέξεων του τίτλου). Το δυνατό σημείο όμως των Slut Intent είναι πως δεν πιάνουν όργανα ως πρόσχημα για να κάνουν πολιτική. Γράφουν τελειοποιημένο metallic hardcore punk στην ύστατη μορφή του, με πόδια στο σήμερα και μηδενική ύπαρξη ανορίοτης οργής και εφηβικού ξεσπάσματος. Οι Slut Intent είναι ώριμα απογοητευμένες και αποφεύγουν σε ερμηνεία και στιχουργία τα κηρύγματα, στρεφόμενες προς την προσωπική έκφραση. Έκφραση που και μόνο από την επιλογή να είναι αυτοπαρουσιαστικά οι «τσούλες», επιχειρούν να αφαιρέσουν το στίγμα από μια λέξη (σε ελληνικά και αγγλικά) που φέρει βαρυσημαντες σεξιστικές προεκτάσεις.
Μπαίνοντας ακόμη πιο βαθιά στο υλικό του δίσκου, η τετράδα που εκτείνεται στα κομμάτια "Hand Sanitizer", "Glitch", "Bonkers Even" και "Acrylics" παραμένει πιστή στις άνωθεν παρατηρήσεις. Riffs από την κόλαση, φωνητικά από ακόμη πιο κάτω, παραγωγή εντυπωσιακή στα δεδομένα αυτοοργανωμένης κυκλοφορίας. Οι στίχοι δε των "Bonkers Even" και "Acrylics" που πραγματεύονται την αυτονομία του σώματος σε επίπεδο συζητήσεων για τις αμβλώσεις αλλά και επιλογών εξωτερικής εμφάνισης το μεν, αλλά και όσους κλείνουν τα μάτια σε (παιδο)βιαστές (δυνατό φαινόμενο τους τελευταίους μήνες στις ΗΠΑ ακόμη και σε κυβερνητικό επίπεδο) είναι τρομερό δείγμα ωριμότητας της προσέγγισης των Slut Intent.
Είναι δυσεύρετα και αγαπημένα τα διαμαντένια ντεμπούτα που παρουσιάζουν ένα σχήμα μεστό σε σύνθεση, στιχουργία και ερμηνεία, συγκρατημένο από υπερβολές, μα παράλληλα έτοιμο να κάνει πολιτική (κριτική) με ολοκληρωμένες προτάσεις και χωρίς να ξεφεύγει του ζητουμένου. Θα παρουσιαζόμαστε όπως θέλουμε, θα παίρνουμε αποφάσεις για το σώμα μας, και θα αγκαλιάζουμε τους ανθρώπους που επέλεξαν τον τόπο μας (κι αυτό είναι τιμή μας) για να ζήσουν μια καλύτερη ζωή από ό,τι πήγαν να ξεφύγουν. Σε λιγότερο από είκοσι λεπτά, ο "Slutworld" γίνεται άμεσα και υπέροχα ο κόσμος που πολλοί προτιμάμε να ζούμε, μέσα από πρώτης κλάσης hardcore punk. Ας επικεντρωθούμε λοιπόν στην πικρή μα αληθινή ουσία του "Girl’s Night", όσο αναρωτιόμαστε πως επιστρέψαμε να διεκδικούμε ξανά πράγματα που θεωρήσαμε πως είχαμε κατακτήσει:
"voices on your front yard
cracks upon your windows
torches to the cop cars
that's the way this goes"
ΥΓ: Στις μνήμες των επώνυμων Rene Good και Alex Pretti, αλλά και όλων των θυμάτων ανυπαίτιων πυροβολισμών των ICE και DHS - πλήρης λίστα τους εδώ. Εάν επιθυμείτε να συνδράμετε στους ανθρώπους που υποφέρουν, ενημερωθείτε για τις ενέργειες που μπορείτε να συνεισφέρετε αλλά και για τους παρόχους νομικής βοήθειας σε συλληφθέντες και τις ανάγκες τους.
